Wiersze Jana Brzechwy o psach: omówienie i morał

Wiersze Jana Brzechwy o psach to klasyka literatury dziecięcej, pełna humoru, zabawy słowem i ukrytego morału. Ponadto autor „Akademii Pana Kleksa” napisał kilka utworów, w których psy są pełnoprawnymi bohaterami. Poniżej omawiamy cztery z nich, wyjaśniamy ich przesłanie i podpowiadamy, jak czytać je dzieciom. Dodatkowo pełnych tekstów nie przytaczamy, bo objęte są prawem autorskim.

Jan Brzechwa: autor wierszy dla dzieci

Jan Brzechwa to jeden z najwybitniejszych autorów książek i wierszy dla dzieci w Polsce. Co więcej, jego twórczość wyróżnia wyrazista fabuła, malownicze opisy, dbałość o formę oraz lekkość języka. Młodzi czytelnicy chętnie sięgają po jego utwory także dlatego, że niosą morał, a jednocześnie są dowcipne i karykaturalne.

Poza tym poeta lubił hiperbolę, przejaskrawianie sytuacji i odczytywanie zdarzeń na opak. Humor towarzyszył mu przez całe życie, czego dowodem jest cykl o Panu Kleksie. W wielu tekstach pojawiają się zwierzęta, na przykład lis w „Szelmostwach Lisa Witalisa”, kaczka w „Kaczce Dziwaczce” czy dzięcioł w wierszu „Opowiedział dzięcioł sowie”. Z kolei wśród nich wyraźne miejsce zajmują psy.

Wiersze o psach Jana Brzechwy: omówienie

Psie smutki

To krótki wierszyk o małych smuteczkach mieszkających nad rzeczką. Również każdy z nich martwi się innym drobiazgiem: zakazem wejścia do ogrodu, muchą w uchu, kotem, który musi drapać, czy kiełbasą, która nie spada z nieba. Największy smutek dotyczy tego, że człowiek jedzie, a piesek musi biec. Natomiast wiersz kończy się pogodnym rozwiązaniem, bo wystarczy drobna przyjemność, aby psie zmartwienia zniknęły.

Czarodziejski pies

Bohaterem jest niezwykle utalentowany pies, który gra w domino, na pianinie i w ping-ponga, a nawet potrafi chodzić po linie i zapalać zapałki. Co więcej, zamiast szczekać, kuka jak kukułka. Przy tym pan uznaje to za wadę i oddaje psa do maga, który uczy go szczekania. Ten żartobliwy utwór pokazuje, że czasem warto doceniać wyjątkowość, a nie wymagać, by wszyscy byli tacy sami.

Jak rozmawiać trzeba z psem

W tym wierszu narrator opisuje, jak porozumiewa się z psem przy pomocy prostych poleceń i gestów. Zatem wołanie, komenda „leż” i wyciągnięta dłoń wystarczą, by pies reagował. Autor podkreśla, że czworonóg rozumie człowieka, jeśli ten zna psie zwyczaje. Dlatego to doskonały punkt wyjścia do rozmowy z dzieckiem o tym, jak się zachowywać wobec psa. Więcej wskazówek znajdziesz w artykule o psim języku oraz w tekście o mowie ciała psa.

Pies, świnia i osioł

Ponadto ten utwór opowiada o skąpym gospodarzu, który głodził zwierzęta i trzymał psa w brudnej budzie. Zwierzęta uciekają, a w końcu trafiają do starosty, który nadaje im pożyteczne zadania. Dodatkowo wiersz jest zabawny, ale uczy też, że zwierzęta potrzebują dobrej opieki, jedzenia i godnych warunków. Zasady humanitarnego traktowania publikuje m.in. Główny Inspektorat Weterynarii. O budach i legowiskach przeczytasz w tekście o tym, czym wyścielić psią budę.

Jak czytać wiersze o psach dzieciom?

Co więcej, dobrze jest czytać głośno i z emocją, zmieniając głos dla każdej postaci. Dzieci uwielbiają rymy, więc po lekturze możesz poprosić o dokończenie ostatniego wersu. Poza tym potem porozmawiaj o morale i zapytaj, co czuje bohater. Ponadto taki tekst to okazja, by omówić zasady opieki nad pupilem.

• Po „Psich smutkach” zapytaj, co cieszy Waszego psa.
• Po „Czarodziejskim psie” porozmawiajcie o tym, że każdy ma inne talenty.
• Po utworze o rozmowie z psem ćwiczcie spokojne komendy.
• Po „Psie, świni i ośle” omówcie obowiązki wobec zwierząt.

Podobne wiersze znajdziesz w artykułach o wierszach Barbary Borzymowskiej i wierszach nieznanych autorów. Akcesoria do wspólnej zabawy kupisz w sklepie sklepzoologiczny.org.

Podsumowanie

Wiersze Brzechwy o psach bawią i uczą, dlatego od pokoleń są ulubioną lekturą dzieci. Warto sięgnąć po nie razem z maluchem, a potem zastosować ich morał w codziennej opiece nad czworonogiem.