Psy o maści białej

Samoyed

Samoyedy od setek lat towarzyszyły plemieniu Samojedów zasiedlającemu tereny Rosji i Syberii. Pierwotnie pełniły funkcje psów zaprzęgów i myśliwskich. W czasie największych mrozów spały wraz z właścicielami w ludzkich namiotach – ich grube futro doskonale chroniło przed zimnem. W końcu XIX wieku zostały przywiezione do Europy. Dzięki pięknej śnieżnobiałej sierści i poczciwej aparycji szybko zyskały uznanie i trafiły na salony.
Sierść samoyeda składa się z dwóch warstw: miękkiego podszerstka chroniącego przed wyziębieniem oraz długiej okrywy włosowej. Dopuszczalnym typem umaszczenia jest czysta biel lub krem (niekiedy biała z biskwitem).

Maltańczyk

Maltańczyk to jedna z najstarszych ras świata. Psy pochodzą z wyspy Meledy (Kalimachos w 230 p.n.e. pisał o niej jako o wyspie Melitaeus), która została mylnie uznana za Maltę, i powszechnie występowały na terenie starożytnej Grecji i Rzymu. Włos u maltańczyków jest bardzo długi, prosty i jedwabisty o nieskalanie białym umaszczeniu. Psy prawie w ogóle nie linieją.

West Highland White Terrier

West Highland White Terrier wywodzi się od cairn terriera (psa o rudo-brązowym umaszczeniu) oraz teriera szkockiego. W wyniku krzyżowań dwóch ras rodziły niekiedy osobniki białe, które nie mogły brać udziału w polowaniach – uznawano je za gorsze (?). Współczesny Westie został wyhodowany z myślą o polowaniach na wydry, lisy i szkodniki.
Selekcja białych terierów rozpoczęła się na początku XIX wieku, ale pierwsze wzmianki pochodzą już z XVII wieku. Według niektórych źródeł pomysłodawcą rasy był pułkownik Edward Donald Malcolm z Poltalloch, który miał zastrzelić własnego psa w czasie polowania, omyłkowo uznając go za lisa. Chcąc uniknąć podobnych wypadków w przyszłości, postanowił krzyżować wyłącznie białe psy.
Umaszczenie West Highland White Terriera jest czysto białe; małżowiny uszu i brzuch lekko szare. Pożądane są także czarne opuszki i pazury.

Pirenejski pies górski

Pirenejski pies górski to bardzo stara rasa psów używana już przez Basków, którzy zamieszkiwali tereny górskie w południowej Francji, spokrewniona z dużymi psami stróżującymi takimi jak kuvasz czy owczarek podhalański. W czasie II wojny światowej Pirenejczyki, zważywszy na swoje okazałe rozmiary, były używane do ciągnięcia artylerii.
Psy mają bardzo gęstą, długą i elastyczną szatę. Najdłuższy włos występuje na ogonie i wokół szyi. Dopuszczalnymi typami umaszczenia są: białe, białe z szarym, bladożółte, wilcze. Niekiedy mogą występować pomarańczowe plamy na głowie, uszach oraz nasadzie ogona.

Dog argentyński

Dog argentyński pochodzi z prowincji Córdoba w centralnej Argentynie. Twórcą rasy był lekarz Antonio Nores Martinez, który rozpoczął prace hodowlane ok. 1928 roku. Bazą dla skojarzeń międzyrasowych były miejscowe „bojowe psy z Cordoby”. Do krzyżowania wykorzystano także hiszpańskiego psa gończego i (prawdopodobnie) inne lokalne rasy psów. Rasa została wpisana do rejestru FCI 31 lipca 1973 roku.
Dopuszczalnym typem umaszczenia jest jednolita biel – dopuszcza się jedną czarną lub ciemną plamę wokół oka. Włos jednolity, krótki, prosty i gładki w dotyku.

biale psy, samojed,biała rasa psa, biała rasa psów, białe psy, białe psy foto, białe psy galeria zdjęć, białe rasy psa, białe rasy psów, białe umaszczenie u psów, białe umaszczenie psów, białe umaszczenie u psa, białe umaszczenie u psów, białe umaszczenie u psów uznane prze fci, biały pies, galeria psów białych, jakie pieski są białe, jakie psy mają sierść białą, jakie psy są białe, jakie rasy psów są białe, katalog ras psów białych, kolor sierści biały, kolor sierści u psa biały, które psy mają białe umaszczenie, najpopularniejsze rasy psów o białym umaszczeniu, pies, pies o sierści białej, psy białe, psy o białym umaszczeniu, psy o maści białej, psy o maści białej foto, psy o maści białej galeria, psy o maści białej i w odcieniach białego, psy o maści białej rasy, psy o maści białej zdjęcia, psy o umaszczeniu białym, psy o umaszczeniu tylko białym, psy umaszczone biało, psy w odcieniach białego, rasy psów, rasy psów białych, rasy psów o sierści białej, rodzaje umaszczenia psów, sierść psów biała, umaszczenie białe u psa, umaszczenie białe u psów, umaszczenie psów białe

Komondor

Komondor to pies pasterski pochodzący z Węgier. Charakterystyczną cechą rasy jest sierść poskręcana w sfilcowane sznurki przypominające dredy. Takie okrycie doskonale izoluje zarówno przed skwarem, jak i niskimi temperaturami.
Dopuszczalnym typem umaszczenia jest biel (kość słoniowa).

Bichon Frise

Bichon Frise to rasa znana od czasów średniowiecza; niegdyś popularna we Francji i we Włoszech. Psy zostały sprowadzone na Teneryfę przez Hiszpanów. W 1934 roku ustalono pierwszy oficjalny wzorzec rasy. Psy cieszą się obecnie dużą popularnością w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.
Dopuszcza się wyłącznie białe umaszczenie. W Stanach Zjednoczonych tolerowane występowanie lekkiego nalotu za uszami.

American Eskimo Dog

American eskimo dog to rasa niezbyt popularna w Europie, ale znajdująca swoich zwolenników w Stanach Zjednoczonych. Jeszcze kilkanaście lat temu większość hodowców zgadzała się z opinią, że American eskimo dog to jedynie odmiana szpica niemieckiego. Nic bardziej mylnego! Psy eskimoskie są hodowane jako osobna rasa od ponad stu lat.
Amerykański Związek Kynologiczny wyróżnia trzy typy rasy na podstawie wysokości w kłębie:

• toy: 23-30 cm
• miniature: 30-38 cm
• standard: 38-48 cm

Jedynym dopuszczalnym typem umaszczenia jest biel.

Kuvasz

Kuvasz to bardzo stara rasa, która trafiła na tereny Węgier w XIII wieku wraz z Kumanami. Niektóry historycy twierdzą jednak, że współczesne kuvasze są potomkami psów cywilizacji Sumerów. Regularna hodowla rasy rozpoczęła się na początku XX wieku, niemniej już kilkadziesiąt lat później rasa przeżyła swój pierwszy kryzys. W czasie II wojny światowej wyginęły niemal wszystkie osobniki. Dopiero na przełomie lat 70. i 80. odbudowano ciągłość rasy.

Sierść kuvasza może być prosta lub falista – niekiedy zdarzają się połączenie dwóch typów sierści na jednym osobniku. Włos gęsty i niezbyt odstający. Czysta biel jest preferowanym typem umaszczenia, niemniej dopuszcza się także barwę kości słoniowej.

Biały owczarek to rasa oficjalnie uznana przez United Kennel Club (14 kwietnia 1999 roku). Czworonogi mają wspólne korzenie z białymi owczarkami szwajcarskimi (Berger Blanc Suisse, Weisser Schweizer schäferhund), które są ujmowane jako oddzielna rasa przez Federation Cynologique Internationale (FCI). Białe owczarki często mają dłuższą sierść niż standardowe Owczarki niemieckie i nie zawsze podwójny płaszcz.

Szpic japoński

Szpic japoński (Nihon Supittsu) pochodzi od dużego białego szpica niemieckiego, który miał trafić na tereny Japonii ok. 1920 roku. Rasa została zaprezentowana po raz pierwszy w czasie tokijskiej wystawy w 1921 roku. Niedługo potem pierwsze osobniki trafiły do Kanady, USA, Australii oraz Chin. Po II wojnie światowej japoński Związek Kynologiczny przedstawił pierwszy oficjalny wzorzec rasy. Cechą charakterystyczną Szpica japońskiego jest obfity śnieżnobiały włos, który porasta równomiernie całe ciało psa.

Szpic włoski

Szpic włoski jest potomkiem szpica europejskiego, który żył w środkowej części Europy już w epoce brązu. Szpic włoski ma zatem tych samych przodków co szpic niemiecki, którego nie jest potomkiem, ale bliskim krewnym. Rasa była hodowana we Włoszech już od czasów starożytnych. Psy były popularne zarówno wśród szlachty, jak i prostych chłopów, którzy cenili je ze względu na silny instynkt obronny i czujność.
Włos psów jest gęsty, bardzo długi, nadzwyczaj prosty i odstający; szorstki i sztywny; nigdy nie powinien opada. Dopuszczalnymi typami umaszczeń są: jednolicie białe i jednolicie rude.

Szpic niemiecki

Szpice niemieckie wywodzą się ze szpiców żyjących w Europie już w epoce kamienia. Do grupy szpiców zaliczamy:
Wolfspitza (znanego także jako Keeshonda) największego ze szpiców: 45-55 cm;
Grossespitza (duży) wysokość 42-50 cm;
Mittelspitza (średni) o wysokości 30-38 cm;
Kleinspitza (mały) 23-29 cm;
Zwergspitza (czyli szpic miniaturowy) o wysokości: 18-22 cm.

Sierść szpica niemieckiego powinna być biała, biało-czarna, jednolicie czarna lub brązowa.

Czuwacz słowacki

Czuwacz słowacki jest blisko spokrewniony z węgierskim Kuvaszem i owczarkiem podhalańskim. Pochodzi z gór Słowacji, gdzie był hodowany od czasów średniowiecza. Po I wojnie światowej hodowcy podjęli próby oczyszczenia rasy, niemniej ustalenie wzorca nastąpiło dopiero w 1964 roku. Niegdyś na Słowacji psy były nazywane tatrzańskimi czuwaczami, co było przyczyną wielu pomyłek i utożsamień czuwaczy z Podhalanami. Delegaci FCI, w czasie zebrania w Pradze w 1965 roku, zatwierdzili obowiązującą dzisiaj nazwę rasy
Współczesne psy występują w białym lub biało kremowym umaszczeniu; mają średniej długości, lekko falujący włos.

Owczarek Podhalański

Pierwsze wzmianki historyczne o białych psach pasterskich występujących w rejonie Podhala pochodzą z XVII-wiecznego traktaciku „Oeconomia ruralis et domestica” autorstwa Kohlera. Tam też znajdziemy informację, że psy nie pełniły dawniej funkcji ściśle pasterskich, ale były trzymane do obrony stada przed wilkami i złodziejami. Biała szata miała zatem wyróżniać psa na tle otoczenia. Pierwszy opis poświęcony Owczarkom został sporządzony w 1938 roku przez W. Wielanda, który nazwał podhalana „owczarkiem górskim”: „W Karpatach i Tatrach żyją białe psy pasterskie, które bez wątpienia spokrewnione są z węgierskim kuwaszem. Od czasu do czasu wymieniany jest materiał hodowlany pomiędzy psami żyjącymi po polskiej i słowackiej stronie granicy.”

Cane da pastore Maremmano-Abruzzese

Owczarki maremma pochodzą z rejonów Maremmy i Abruzji, gdzie strzegły niegdyś owiec podczas transhumancji ze stepów w Abruzji i Molise do niższych pastwisk w Apulia. Pierwsze opisy psów podobnych do Maremmy można odnaleźć już w starożytnych traktatach rolniczych. Po zakończeniu transhumancji owczarki nadal spełniały się w roli pasterzy – strzegły owiec w czasie wypasu na otwartym terenie.
Włos Maremmano-Abruzzese jest dość gęsty i długi, niekiedy tworzący tzw. kryzę. Dopuszczalnym typem umaszczenia jest całkowita biel, ale występują także maści biało-żółte bądź kremowe.

Sealyham Terrier

Sealyham terrier to rasa dosyć rzadko spotykana poza Wielką Brytanią. Psy zostały wyhodowane przez kapitana Johna Edwardsa z Sealyham, który skrzyżował w tym celu: cheschire terriera, Welsh Corgi Pembroke, Dandie Dinmont teriera i foksteriera szorstkowłosego.
Dopuszczalnym typem umaszczenia jest wyłącznie biel.

Owczarek południoworosyjski Jużak

Jużak to rasa psów wykorzystywana do pilnowania stad zwierząt hodowlanych. Psy nie są praktycznie spotykane w Polsce. Wymagają odpowiedniego podejścia szkoleniowego i konsekwentnego opiekuna, który będzie w stanie zapanować nad ich naturalnymi instynktami i wyraźnie zaznaczy swoją pozycję samca alfa w domowym stadzie.
Psy występują zazwyczaj w białej maści, chociaż dopuszcza się także popielate, szare i łaciate.

Bolończyk

Psy pochodzą prawdopodobnie z Dalmacji, chociaż niektórzy kynolodzy przesuwają pierwotny zasięg występowania na europejską część Rosji. Rasa jest blisko spokrewniona z maltańczykiem.
Bolończyki są psami małymi o dość sztywnym, miękkim w dotyku i długim włosie (podobnie jak u Bichon frise). Bolończyk występuj wyłącznie w kolorze białym. W okresie wczesnego szczenięctwa dopuszcza się także kremowe zabarwienie uszu, które powinny jednak zejść do ukończenia pierwszego roku życia.

Coton de Tuléar

Nazwa rasy jest związana z miejscem, do którego miały dotrzeć dwa czworonogi z rozbitego statku żeglarzy francuskich. Tuléar to miasto w południowej części Madagaskaru, gdzie licznie występowały psy tej rasy. Określenie „coton” fr. „bawełna” odnosi się natomiast do bardzo miękkiej i puszystej sierści psów. Coton de Tuléar zostały oficjalnie uznane przez FCI w 1971 roku.
Jedynym dopuszczalnym typem umaszczenia jest biel; możliwe występowanie jasnożółtych lub jasnoszarych znaczeń u szczeniąt, które jaśnieją jednak wraz z wiekiem.

Canaan dog

Canaan Dog pochodzą od grupy półdzikich psów zwanych pariasami. Rasa po raz pierwszy trafiła do Europy w latach 30. XX wieku. W tym czasie Rudolfina Menzel podjęła próby przysposobienia psów europejskich do działań militarnych na pustyniach dzisiejszego Izraela. Jako że działania spaliły na panewce i psy okazały się nieprzydatne w trudnych warunkach klimatycznych, jej uwagę zwróciły psy żyjące w ówczesnej Palestynie, żyjące na obrzeżach miast, jednak całkowicie nieudomowione. Menzel opracowała pierwszy wzorzec Canaan Doga w latach 50. jednak dopiero po jej śmierci, w 1964 roku, FCI uznała oficjalnie tę rasę.
Dopuszczalnymi typami umaszczenie są: czerń, biel, czarno-białe, biało-brązowe, z ciemną maską lub bez niej. Najpopularniejsze są jednak odcienie piaskowe i czerwonobrązowe.

Pudle

Wszystkie pudle, niezależnie od rozmiarów, są dość wyniosłymi i dumnymi czworonogami, które nie przepadają za kontaktem z nieznajomymi. FCI wyróżnia cztery odmiany: Pudel duży, Pudel miniaturowy, Pudel średni oraz Pudel toy.

W standardzie FCI dopuszczone są wyłącznie kolory jednolite: biały, czarny, srebrny, morelowy („apricot” różne odcienie), brązowy. W USA dopuszczalne są wszystkie kolory i ich kombinacje.

Chow chow

Chow-chow pochodzą z Mongolii. W starożytności spełniały rolę psów świątynnych – uchodziły za przeciwników złych duchów i strzegły świątyń przed ich złym wpływem. Rasa znana jest już od ponad 2000 lat, ale została opisana dopiero w 1903 roku przez American Kennel Club.
Zważywszy na dużą wytrzymałość, siłę i odporność na trudne warunki atmosferyczne, psy były wykorzystywane także jako środek transportu w górach Tybetu. Chow-chowy mają jednolite umaszczenie sierści występujące w kolorach: rudym, czarnym, białym, kremowym, niebieskim i cynamonowym.

Akita

Nazwa rasy pochodzi od prefektury Akita w północnej części Japonii. Akity są psami myśliwskimi wykorzystywanymi pierwotnie do walk psów i polowania na grubą zwierzynę. Do ich pobocznych zadań należało ciągnięcie ciężkich ładunków. Przodkowie rasy przybyli do Japonii z pierwszą falą imigrantów Ainu oraz kolejnymi osadnikami – poczynając od około 15 000 lat p.n.e. po 300 lat p.n.e.
Standard rasy przewiduje umaszczenie: białe, czerwone, pręgowane i sezamowe (czyli czerwoną sierść z czarnymi końcówkami). U osobników o białej maści nie muszą występować znaczenia.

biale psy, biała rasa psa, biała rasa psów, białe psy, białe psy foto, białe psy galeria zdjęć, białe rasy psa, białe rasy psów, białe umaszczenie u psów, białe umaszczenie psa, białe umaszczenie psów, białe umaszczenie u psa, białe umaszczenie u psów, białe umaszczenie u psów uznane prze fci, biały pies, galeria psów białych, jakie pieski są białe, jakie psy mają sierść białą, jakie psy są białe, jakie rasy psów są białe, katalog ras psów białych, kolor sierści biały, kolor sierści u psa biały, które psy mają białe umaszczenie, lista psów białych, lista ras psów białych, najpopularniejsze rasy psów o białym umaszczeniu, pies, pies o sierści białej, psy białe, psy o białym umaszczeniu, psy o maści białej, psy o maści białej foto, psy o maści białej galeria, psy o maści białej i w odcieniach białego, psy o maści białej rasy, psy o maści białej zdjęcia, psy o umaszczeniu białym, psy o umaszczeniu tylko białym, psy umaszczone biało, psy w odcieniach białego, rasy psów, rasy psów białych, rasy psów o sierści białej, rodzaje umaszczenia psów, sierść psów biała, umaszczenie białe u psa, umaszczenie białe u psów, umaszczenie psów białe

Bulterier

Pierwsza oficjalna prezentacja rasy miała miejsce w 1862 roku w czasie londyńskiej wystawy. Twórcą rasy jest niejaki James Hinks, chociaż niektórzy historycy sprzeczają się, że rasa została wyhodowana znacznie wcześniej. Współczesne bulteriery powstały w wyniku krzyżowania bulterierów ze staroangielskimi białymi terierami. W niektórych przekazach źródłowych wspomina się także o chartach angielskich (greyhoundach), dalmatyńczykach, pointerach, bedlington terrierach i staffordshire bulterierach. Główną ambicją Hinksa było wyhodowanie psa o białej maści.
Obecnie u psów tej rasy występuje szeroka skala umaszczenia: biała, pręgowana, tricolor, czerwona, płowa. Niepożądana maść niebieska i czekoladowa.

Puli

Puli to pies pasterski pochodzący z Azji wykorzystywany obecnie jako pies pasterski i stróżujący. Raczej rzadko spotykany w Polsce.
Istnieją dwie odmiany Puli – o sierści białej lub kolorowej (czarnej, brązowej, szarej, płowej). Długi i sznurowaty włos psa musi być rozdzielany ręcznie. Szata podobna jak u Komondora.