Cane corso: charakter, wychowanie, zdrowie i cena szczeniaka
Cane corso to duży włoski molos, który waży 40 do 50 kg i od wieków pilnuje domów, gospodarstw i stad. Jest spokojny, zrównoważony, bardzo inteligentny i oddany rodzinie, ale wymaga doświadczonego, konsekwentnego opiekuna oraz starannej socjalizacji. Poniżej znajdziesz pełny opis rasy: od charakteru, przez zdrowie, po ceny szczeniąt.
W skrócie:
- Psy mierzą 64 do 68 cm w kłębie i ważą 45 do 50 kg, suki 60 do 64 cm i 40 do 45 kg.
- To naturalny stróż: czujny, odważny, ale nie powinien atakować bez powodu.
- Potrzebuje wczesnej socjalizacji i szkolenia posłuszeństwa, nie jest rasą dla początkujących.
- Krótka sierść jest łatwa w pielęgnacji, główne ryzyka to dysplazja i skręt żołądka.
- Kopiowanie uszu i ogonów jest w Polsce zabronione, psy mają naturalne uszy i ogon.
Cechy rasy: cane corso
- Kraj pochodzenia
- Włochy
- Grupa FCI
- II, sekcja 2
- Wielkość
- duży
- Wysokość w kłębie
- psy 64 do 68 cm, suki 60 do 64 cm
- Masa ciała
- psy 45 do 50 kg, suki 40 do 45 kg
- Długość życia
- 9 do 12 lat
- Szata
- krótka, gęsta, lśniąca
- Umaszczenie
- czarne, szare, płowe, pręgowane
- Energia i potrzeba ruchu
- Łatwość szkolenia
- Stosunek do dzieci
- Stosunek do innych psów
- Pielęgnacja sierści
- Linienie
- Szczekliwość
- Do mieszkania w bloku

Skąd pochodzi cane corso? Historia rasy
Rasa wywodzi się z Półwyspu Apenińskiego i jest potomkiem rzymskich molosów. W starożytności psy tego typu towarzyszyły legionom, walczyły na arenach i pilnowały dobytku. Z cięższych, bardziej pofałdowanych psów wywodzi się dzisiejszy mastif neapolitański. Natomiast z lżejszych, suchych i sprawniejszych psów, używanych do polowań na dziki i pilnowania gospodarstw, powstał włoski molos opisywany w tym profilu. Więcej o tej rodzinie ras przeczytasz w tekście molosy, dawniej bojownicy, dziś obrońcy.
Nazwa najczęściej tłumaczona jest jako „pies strzegący zagrody”, od łacińskiego „cohors”, czyli ogrodzone podwórze. Przez wieki był to bowiem pies włoskich wieśniaków i właścicieli ziemskich. Pilnował bydła, pomagał przy pędzeniu stad, a także chronił domostwa przed złodziejami i drapieżnikami. Psy tego typu przedstawiali na swoich obrazach i grafikach m.in. Bartolomeo Pinelli i Jakob Philipp Hackert.
Jednak w XX wieku mechanizacja rolnictwa i obie wojny światowe niemal doprowadziły rasę do wymarcia. Dopiero w latach 70. grupa włoskich miłośników rozpoczęła jej odtwarzanie z ocalałych psów z południa Włoch. FCI uznała rasę ostatecznie w 2007 roku, a wzorzec znajdziesz na stronie Międzynarodowej Federacji Kynologicznej. Dziś ten molos jest popularny w wielu krajach, także w Polsce.

Jak wygląda włoski molos? Wzorzec rasy
To pies duży, krzepki, ale elegancki, o mocnym i suchym umięśnieniu. Tułów jest nieco dłuższy niż wysokość w kłębie. Całość sprawia zatem wrażenie siły połączonej ze zwinnością, bez ciężkości typowej dla mastifów.
Głowa
Głowa jest szeroka, typowo molosowata, a kufa wyraźnie krótsza od czaszki (stosunek mniej więcej 1 do 2), kanciasta i szeroka. Stop jest wyraźny, nos duży i czarny. Górna warga lekko zwisa, zakrywając żuchwę. Typowy jest przy tym niewielki przodozgryz. Oczy są owalne, średniej wielkości, możliwie ciemne, o bystrym i skupionym wyrazie. Uszy są trójkątne i wiszące. Jednak w Polsce ich przycinanie jest zakazane, podobnie jak skracanie ogona.
Tułów i szata
Kłąb jest wyraźnie zaznaczony, grzbiet prosty i bardzo umięśniony, klatka piersiowa szeroka i sięgająca łokci. Ogon jest gruby u nasady i noszony wysoko, ale nie pionowo. Skóra jest dość gruba i przylegająca. Sierść krótka, lśniąca i bardzo gęsta, z lekkim podszerstkiem. Umaszczenia to czarne, ołowiane, łupkowe, jasnoszare, płowe (jasne, jelenie, ciemne) oraz pręgowane. Ponadto u psów płowych i pręgowanych występuje czarna lub szara maska, która nie powinna sięgać powyżej linii oczu. Dopuszczalna jest także mała biała plamka na piersi, końcach palców i grzbiecie nosa.
| Cecha | Psy | Suki |
|---|---|---|
| Wysokość w kłębie | 64 do 68 cm | 60 do 64 cm |
| Masa ciała | 45 do 50 kg | 40 do 45 kg |


Cane corso: charakter i temperament
Dobrze wyhodowany pies tej rasy jest zrównoważony, spokojny i pewny siebie. Szybko się uczy, jest odważny i nie boi się nowych sytuacji. To naturalny obrońca rodziny i terytorium, czyli obserwuje otoczenie, ostrzega przed zagrożeniem i potrafi odstraszyć intruza samą obecnością. Nie powinien jednak atakować bez powodu, ponieważ każdą reakcję raczej kalkuluje, niż działa impulsywnie.
W domu jest czuły i bardzo związany z rodziną. Dlatego potrzebuje przebywać z ludźmi, a nie w kojcu na końcu działki. Do obcych ma rezerwę, co jest pożądaną cechą psa stróżującego. Natomiast bez socjalizacji ta rezerwa może przerodzić się w podejrzliwość lub agresję. Więcej przeczytasz w tekście czy pies cane corso jest groźny.
Psy i suki
Różnice między płciami są wyraźne. Suki są zwykle łagodniejsze, spokojniejsze i bardziej opiekuńcze. Z kolei psy bywają bardziej pewne siebie, terytorialne i skłonne do konfrontacji z innymi samcami. Dawniej opisywano to jako „potrzebę dominacji”. Dziś mówimy raczej o temperamencie, który wymaga jasnych zasad i konsekwencji, a nie siłowych metod. Zobacz także kupno psa: pies czy suka.

Dla kogo jest cane corso?
Ta rasa sprawdzi się u osoby lub rodziny z doświadczeniem w prowadzeniu dużych psów, która ma czas na szkolenie, codzienny ruch i wspólne zajęcia. Najlepiej czuje się w domu z ogrodzonym terenem, ale zawsze jako członek rodziny.
- Zdecyduj się, jeśli jesteś spokojny, konsekwentny i lubisz pracę z psem.
- Natomiast zastanów się dwa razy, jeśli to Twój pierwszy pies albo nie masz siły fizycznej, by utrzymać 50 kg na smyczy.
- Wreszcie nie wybieraj tej rasy, jeśli pies miałby żyć w izolacji, na łańcuchu lub bez szkolenia.
Z dziećmi domowników pies zwykle żyje bardzo dobrze i bywa wobec nich opiekuńczy. Jednak ze względu na masę ciała zabawy z małymi dziećmi muszą być nadzorowane. Nastawienie do innych psów zależy natomiast w dużej mierze od socjalizacji, o czym piszemy w tekście cane corso a inne psy.

Wychowanie i szkolenie cane corso
Ten molos jest inteligentny i chętnie współpracuje z opiekunem, któremu ufa. Potrzebuje jednak stabilnego emocjonalnie, pewnego siebie przewodnika. Dlatego szkolenie opieraj na nagrodach, jasnych zasadach i konsekwencji. Kary fizyczne i „łamanie” psa są przestarzałe, a u tak silnej rasy bardzo niebezpieczne.
- Przede wszystkim socjalizuj szczeniaka od pierwszych dni: dzieci, obcy ludzie, inne psy, miasto, samochód, weterynarz.
- Następnie zapisz się na kurs posłuszeństwa i kontynuuj trening pod okiem doświadczonego trenera.
- Ponadto ucz chodzenia na luźnej smyczy i noszenia kagańca, zanim pies urośnie.
- Wreszcie nie pozwalaj szczeniakowi na zachowania, których nie zaakceptujesz u dorosłego, 50-kilogramowego psa.
Szczeniak dużej rasy nie powinien skakać ze schodów, z samochodu ani biegać długo przy rowerze, dopóki nie skończy około 18 miesięcy. Rosnące stawy są bowiem wtedy wyjątkowo wrażliwe na przeciążenia.

Pielęgnacja
Pielęgnacja jest prosta. Szczotkuj psa raz w tygodniu gumową rękawicą lub szczotką z naturalnego włosia, a w okresie linienia częściej. Częste kąpiele nie są potrzebne. Połysk sierści przywrócisz natomiast, przecierając ją irchą lub miękką ściereczką. Ponadto regularnie kontroluj uszy, fałdy przy wargach, skracaj pazury i myj zęby. Porady na zimę znajdziesz w tekście cane corso a zima.
Żywienie
Szczenię karm karmą dla dużych ras szczeniąt, która zapewnia kontrolowany, równomierny wzrost. Zbyt szybkie przybieranie na wadze obciąża bowiem stawy. Dorosły pies potrzebuje natomiast pełnoporcjowej karmy dla dużych ras, podzielonej na dwa posiłki. Orientacyjnie pies o masie 45 do 50 kg zjada ok. 500 do 650 g suchej karmy dziennie. Po jedzeniu zapewnij psu 1 do 2 godzin odpoczynku, co zmniejsza ryzyko skrętu żołądka. Porcję dopasuj do kondycji, korzystając z kalkulatora ile karmy dla psa.

Zdrowie i choroby cane corso
Pies tej rasy żyje zwykle 9 do 12 lat. Rasa jest dość odporna, jednak jak wszystkie duże psy ma swoje słabe punkty:
- Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, dlatego rodzice powinni mieć wyniki prześwietleń. Szerzej w tekście dysplazja stawu biodrowego u psa.
- Skręt żołądka, stan nagły zagrażający życiu.
- Wady powiek: entropium (podwinięcie) i ektropium (wywinięcie), a także wypadanie gruczołu trzeciej powieki.
- Choroby serca i tarczycy, sporadycznie padaczka.
Natychmiast jedź do lekarza weterynarii, gdy pies ma wzdęty, twardy brzuch, ślini się i bezskutecznie próbuje wymiotować. To mogą być objawy skrętu żołądka, opisane w tekście skręt żołądka u psa. Wizyta jest także potrzebna przy kulawiźnie trwającej dłużej niż 1 do 2 dni oraz przy łzawieniu i zaczerwienieniu oczu.

Ile kosztuje szczeniak cane corso i jak wybrać hodowlę?
Cena szczeniaka z rodowodem wynosi orientacyjnie kilka tysięcy złotych, a w renomowanych hodowlach bywa wyższa. Na cenę wpływa pochodzenie, wyniki zdrowotne i wystawowe rodziców oraz region. Niestety ta rasa często pada ofiarą pseudohodowli, a szczenię po niezbadanych i niezrównoważonych rodzicach to poważne ryzyko.
- Wybieraj hodowlę zarejestrowaną w ZKwP (FCI), ponieważ tylko wtedy dostaniesz rodowód.
- Następnie poproś o wyniki badań stawów biodrowych i łokciowych rodziców.
- Poznaj także matkę szczeniąt i oceń jej charakter, ponieważ powinna być spokojna i pewna siebie.
- Wreszcie odbierz szczeniaka w wieku ok. 8 do 10 tygodni, zaszczepionego, odrobaczonego, z czipem i metryką.
Hodowle znajdziesz w katalogu hodowli.






Najczęściej zadawane pytania
Według wzorca FCI psy ważą 45 do 50 kg, a suki 40 do 45 kg. Wysokość w kłębie wynosi 64 do 68 cm u psów i 60 do 64 cm u suk.
Dobrze wyhodowany i zsocjalizowany pies tej rasy jest zrównoważony i nie atakuje bez powodu. Ma jednak silny instynkt obronny, dlatego wymaga szkolenia i doświadczonego opiekuna. Problemy wynikają najczęściej z pseudohodowli i braku socjalizacji.
Tak, ten pies zwykle bardzo dobrze dogaduje się z dziećmi domowników i bywa wobec nich opiekuńczy. Ze względu na masę i siłę jego kontakty z małymi dziećmi powinny być zawsze nadzorowane.
Pies tej rasy żyje przeciętnie 9 do 12 lat. Na długość życia wpływają badania rodziców, prawidłowa waga, rozsądny ruch w okresie wzrostu i regularne kontrole u weterynarza.
Może, jeśli ma zapewnione długie spacery, szkolenie i pracę umysłową. Lepiej czuje się jednak w domu z ogrodem, pod warunkiem że mieszka z rodziną, a nie w kojcu.
Podsumowanie
To spokojny, inteligentny i lojalny strażnik rodziny, który w odpowiedzialnych rękach staje się wspaniałym towarzyszem. Wymaga jednak doświadczenia, konsekwencji i dobrej hodowli. Więcej o charakterze rasy przeczytasz w tekście cane corso charakter, a inne molosy poznasz w opisie grupy II FCI i w kategorii alfabetyczna lista ras.
Czytaj także
Porady rasPsy o maści białej
Rasy psówLista ras psów agresywnych w Polsce: 11 ras i wymagane zezwolenie
Płochacze, psy aportujące i psy dowodneRasy spanieli
Rasy psówNajmniejsze psy świata: 10 małych ras, wymiary i porady
Alfabetyczna lista rasSzpic miniaturowy (pomeranian): charakter, waga, pielęgnacja, cena
Alfabetyczna lista rasOwczarek niemiecki krótkowłosy: charakter, wzorzec, zdrowie i cena
Alfabetyczna lista rasMaltańczyk: charakter, pielęgnacja, zdrowie i cena szczeniaka
Porady rasPies dla alergika: rasy, które uczulają mniej, i jak wybrać psa

