Jak rozmawiać z psem Sarah Whitehead: recenzja książki
Jak rozmawiać z psem Sarah Whitehead to bogato ilustrowany poradnik dla dzieci, który uczy rozumieć psią mowę ciała, opiekować się pupilem i ćwiczyć z nim proste sztuczki. Książka ma 96 stron i napisana jest prostym językiem. Sprawdź, co zawiera, kim jest autorka i dlaczego z poradnika mogą skorzystać także dorośli.
W skrócie:
- Polskie wydanie ukazało się w 2009 roku nakładem Wydawnictwa Bellona, a oryginał brytyjski w 2008 roku.
- Autorka Sarah Whitehead jest behawiorystką i trenerką psów.
- Poradnik uczy dzieci opieki, komunikacji, tresury i unikania błędów.
- Zawiera ćwiczenia kontrolne i pomysły na wspólną zabawę z psem.

O czym jest książka dla dzieci Jak rozmawiać z psem Sarah Whitehead?
To poradnik skierowany do najmłodszych właścicieli psów. Autorka tłumaczy w nim, z jak wieloma obowiązkami wiąże się opieka nad zwierzęciem, i pomaga dziecku zrozumieć te zadania. Książka zawiera kolejne rozdziały o opiece nad pupilem, sposobach komunikacji, tresurze i szkoleniu oraz o błędach, których należy unikać. Wyjaśnia też, jak radzić sobie ze złymi nawykami.
Jeden z rozdziałów, „Nauka psiego języka”, pokazuje, jaką rolę w komunikacji odgrywają poszczególne części ciała psa. Ilustracje oddają emocje takie jak radość, gniew, lęk i figlarność, a także więź szczeniaka z małym opiekunem. Dzięki temu dziecko uczy się rozpoznawać nastrój psa, zanim dojdzie do konfliktu.
Kim jest behawiorystka Sarah Whitehead?
Przede wszystkim to brytyjska behawiorystka i specjalistka od zachowania zwierząt, związana z organizacjami zrzeszającymi behawiorystów i trenerów psów. Prowadzi szkolenia dla szczeniąt i psów dorosłych, a także pisze książki, w tym o szkoleniu szczeniaka przez dziecko oraz o samodzielnym treningu psa w domu. Pojawia się również w mediach jako ekspertka, która udziela porad dotyczących zachowania i treningu. Jej doświadczenie sprawia, że poradnik opiera się na pracy z prawdziwymi psami i dziećmi.
Mowa ciała psa: najważniejsze sygnały z poradnika
Tytuł książki mówi o rozmowie, a psy komunikują się głównie ciałem. Poniżej kilka sygnałów, które pomagają odczytać jego nastrój, oczywiście zawsze w kontekście sytuacji:
- Luźne ciało, miękki wyraz pyska i machanie całym tyłem zwykle oznaczają radość i rozluźnienie.
- Pozycja z opuszczonym przodem i uniesionym zadem to zaproszenie do zabawy.
- Oblizywanie nosa, ziewanie i odwracanie głowy mogą być sygnałami stresu lub uspokajania.
- Sztywne ciało, wpatrzone spojrzenie i napięty ogon ostrzegają, że pies jest zaniepokojony i nie chce być dotykany.
- Ogon wsunięty między nogi i uszy położone do tyłu wskazują na lęk.
Machanie ogonem nie zawsze oznacza zadowolenie, bo liczy się jego wysokość i szybkość. Dlatego dzieci powinny uczyć się czytać całe ciało psa, a nie pojedynczy sygnał. Sprawdź swoją wiedzę w quizie psia mowa ciała.

Warto też wspomnieć o praktycznych ćwiczeniach. Na przykład dziecko uczy psa siadu, zostań i przywołania, a następnie sprawdza wyniki w tabelce. Dzięki temu widzi, że szkolenie to proces, więc nagradza za małe postępy. W efekcie pies chętnie współpracuje, a dziecko zyskuje cierpliwość. Co więcej, wspólne zabawy wzmacniają więź i uczą dziecko odpowiedzialności za zwierzę.
Dla kogo jest ta książka dla dzieci i co daje rodzinie?
Przede wszystkim dla dzieci, które marzą o psie lub już go mają, dlatego język jest prosty. Poradnik zawiera ćwiczenia kontrolne, dzięki którym łatwo ocenić, czy pies opanował daną sztuczkę, oraz wiele pomysłów na zabawy. Ponadto poradnik zawiera fakty interesujące także dorosłych, więc rodzic może czytać razem z dzieckiem. Opiekunowie zwykle chwalą jasne wskazówki i czytelne ilustracje.
Książka podkreśla, że pies to członek rodziny, który zasługuje na zrozumienie. Nie wolno wyrządzać mu krzywdy z niewiedzy ani ze złości. Dorosły powinien jednak zawsze nadzorować kontakt dziecka z psem. Zasady bezpiecznego wspólnego mieszkania opisujemy w tekście dziecko i pies w jednym domu, a podobny poradnik dla początkujących opiekunów znajdziesz we wpisie książka Mój pierwszy pies Andrzeja Lisowskiego.
Nawet najlepszy poradnik nie zastąpi nadzoru dorosłego. Gdy pies warczy, sztywnieje lub unika kontaktu, odsuń dziecko i skonsultuj się z behawiorystą lub lekarzem weterynarii. Ten tekst ma charakter informacyjny. Informacje o rasach i ich cechach znajdziesz na stronie Związku Kynologicznego w Polsce.
Najczęściej zadawane pytania
Dla dzieci, które chcą zrozumieć psa i nauczyć się z nim współpracować. Przyda się też rodzicom jako wprowadzenie do mowy ciała psa.
Książka ma 96 stron w miękkiej oprawie, więc można ją przeczytać w kilka wieczorów.
Tak, zawiera proste ćwiczenia, zabawy i sposoby radzenia sobie ze złymi nawykami, ale nie zastępuje nadzoru dorosłego i szkolenia u trenera.
Pies uczy się kojarzyć słowa z sytuacjami i nagrodami, ale głównie reaguje na ton głosu i mowę ciała.
Podsumowanie
Poradnik Sarah Whitehead pomaga dzieciom budować zaufanie do psa i unikać błędów. Warto przeczytać go razem z rodzicem i omówić sygnały psa na podstawie własnego pupila. Chcesz poznać inne książki o psach? Zajrzyj do kategorii wychowanie psa.
Czytaj także
BibliotekaO psie, który jeździł koleją: historia Lampo Romana Pisarskiego
BibliotekaMuzykanci z Bremy: streszczenie baśni braci Grimm i morał
BibliotekaHusky syberyjski: wychowanie i zdrowie, opinia o książce Roppelt i Perfeller
BibliotekaRasy psów. Kompendium Juliette Cunliffe: recenzja książki
BibliotekaEncyklopedia Psy rasowe Agnieszki Nojszewskiej: opinia o książce
BibliotekaCzłowiek i pies. Historia przyjaźni Erharda Oesera: recenzja
BibliotekaMój pierwszy pies Lisowski: recenzja i spis treści książki
BibliotekaPsy. Świat psów w 200 kolorowych fotografiach: książka o psach dla dzieci

