Czym wyścielić psią budę? Słoma, siano i inne posłania

Czym wyścielić psią budę, żeby pies nie marzł zimą ani nie chorował od wilgoci? Najczęściej wybiera się słomę, ale sprawdzają się też siano i inne suche materiały. Wyjaśniamy, jak ułożyć posłanie, jak ustawić budę i jak dbać o psa trzymanego na zewnątrz.

Czym wyścielić psią budę na zimę?

Gdy robi się chłodno, pies mieszkający na zewnątrz potrzebuje schronienia przed wilgocią, wiatrem i mrozem. Buda ma być odpowiednio duża, zabezpieczona od spodu i wyłożona właściwą wyściółką. Ponadto, pies nigdy nie powinien leżeć bezpośrednio na deskach, bo szybko dostanie twardych, wyłysiałych nagniotów na łokciach, które przy zaniedbaniu mogą przerodzić się w otwarte rany odleżynowe.

Optymalnym posłaniem jest zwykła słoma, od dawna używana właśnie w tym celu. Dla mniejszych psów dobre będzie drobniejsze i miększe siano, a dla dużych odpowiedniejsza jest słoma. Dodatkowo, sprawdzą się także stare koce, rozpinane pokrowce z trwałego, łatwego do czyszczenia materiału oraz materacyki z gąbki obszytej tkaniną. Jeśli pies ma alergię, pamiętaj, że materiał naturalny, taki jak słoma czy siano, może mu zaszkodzić.

Jak dbać o wyściółkę i czystość budy?

Ściółka powinna być zawsze sucha i czysta. Co najmniej raz w miesiącu, a zimą nawet raz w tygodniu, zrób gruntowny przegląd i porządki w psim domku. Okresowo wymieniaj też posłanie. Poza tym, słoma lub stare koce moczone psimi łapami w słocie szybko pleśnieją. Spleśniałe posłanie może pośrednio lub bezpośrednio powodować problemy skórne, takie jak egzemy, świerzb i grzybice, oraz problemy oddechowe, na przykład alergie i zapalenie płuc.

Wnętrze budy spryskuj też środkiem zwalczającym insekty, w tym pchły. Zatem, środek dobierz z lekarzem weterynarii, bo nie każdy preparat jest bezpieczny dla psa. Dostępne są także budy z ogrzewaniem podłogowym, włączanym na czas mrozów. Dlatego, nawet w takiej budzie musi leżeć wyściółka, choć nie musi być tak ciepła jak w standardowej.

Jak powinna wyglądać dobra buda dla psa?

Buda ma być drewniana, porządnie ocieplona i nieprzemakalna. Ścianki robi się z podwójnej warstwy desek, a pomiędzy nie wkłada styropian lub wełnę mineralną. Również, pamiętaj jednak, że wełna mineralna jest niebezpieczna dla skóry, oczu i tkanek miękkich, więc zabezpiecz ją tak, żeby pies nie mógł się do niej dostać. Znudzone psy potrafią wgryzać się w ścianki.

Wnętrze nie może być ani za duże, ani za małe, bo zimą pies ogrzewa budę własnym ciałem. Ponadto, orientacyjnie wysokość budy to wysokość psa w kłębie plus 10 cm, długość jest o 30% większa od długości zwierzęcia, a szerokość wynosi 0,8 wysokości. Budę ma poprzedzać przedsionek, który pełni funkcję wiatrołapu. Dodatkowo, standardowy otwór wejściowy ma wymiary około 40 na 36 cm. Dokładniejsze zestawienie znajdziesz w tekście o wymiarach budy dla psa.

Zimą zasłoń wejście kotarą, na przykład kawałkiem koca, aby ograniczyć napływ zimna. Dodatkowo, można też zamontować drzwiczki, które same zamykają się za psem. Poza tym, dach może być jednospadowy lub dwuspadowy, pokryty papą, gontem bitumicznym albo blachą ocynkowaną, i najlepiej uchylny, by łatwo czyścić wnętrze. Musi być odporny na drapanie, bo psy lubią wskakiwać na dach. Zatem, wybór kształtu dachu opisujemy w artykule buda dla psa jednospadowa czy dwuspadowa.

Podłoga budy powinna mieć około 25 mm grubości. Ustaw ją na cegłach, drewnianych klockach lub płytach chodnikowych co najmniej 8 cm nad podłożem, aby buda nie podciekała od spodu. Dlatego, przed budą połóż paletę lub drewniany podest, na którym pies nie będzie leżał na betonie. Najlepiej, aby był zadaszony i ażurowy, żeby nie stała na nim woda.

Gdzie ustawić budę dla psa?

Buda ma stać w miejscu osłoniętym od wiatru przynajmniej z dwóch stron, najlepiej od zachodu. Poza tym, jeśli nie ma takiego miejsca, postaw pełne osłony. Również, optymalnie powinna stać na wybiegu o powierzchni co najmniej 20 m2 lub w kojcu, pod zadaszeniem pokrywającym około trzech czwartych wybiegu. Szczegóły planowania znajdziesz w artykule wybieg dla psa.

Jeśli pies nie ma ogrodzonego wybiegu, musi być trzymany na mocnej, szerokiej uwięzi, i tylko przez część doby. Ponadto, przepisy dotyczące uwięzi omawiamy w tekście pies na łańcuchu a prawo. Pies musi być też regularnie spuszczany z uwięzi i codziennie wyprowadzany na spacery.

Pies na dworze zimą: karmienie, woda i zdrowie

Pies mieszkający na zewnątrz ma mieć stały dostęp do czystej, świeżej wody, która nie zamarza. Dodatkowo, zimą zużywa więcej energii na utrzymanie temperatury ciała, więc potrzebuje dodatkowych kalorii. Zalecane jest zwiększenie liczby posiłków do co najmniej dwóch, w tym jednego ciepłego, na przykład kaszy z mięsem i warzywami. Poza tym, pomóc mogą suplementy, takie jak witamina D3, olej roślinny z kwasami tłuszczowymi albo tran, ale ich dawkowanie uzgodnij z weterynarzem.

Regularnie pielęgnuj sierść, bo zaniedbana i splątana słabiej izoluje. Co więcej, psy z krótką sierścią źle znoszą zimę, dlatego nie poleca się trzymać ich na dworze. W zimie psy są też podatniejsze na choroby, a odmrożenia zagrażają szczególnie końcówkom uszu, ogonowi i łapom. Zatem, starsze zwierzęta znoszą jesień i zimę wyjątkowo ciężko.

Podsumowanie

Dobre posłanie, sucha ściółka i zadbana buda zapewniają psu komfort przez cały rok. Wybierz materiał pasujący do rozmiaru psa i regularnie kontroluj wnętrze. Dlatego, pamiętaj, że pies mieszkający na zewnątrz potrzebuje też wody, pożywienia i codziennego kontaktu z opiekunem.