Wiersze o psach nieznanych autorów: wzruszające teksty

Wiersze o psach nieznanych autorów często wzruszają mocniej niż te sygnowane znanymi nazwiskami. Poniżej znajdziesz trzy anonimowe utwory o odpowiedzialności za zwierzę, losie psów w schroniskach i prośbie czworonoga do człowieka. Wyjaśniamy też, jak wykorzystać takie teksty w zajęciach z dzieckiem.

Po co czytać wiersze o psach dzieciom i dorosłym?

Wielu pisarzy wykorzystuje w twórczości motyw miłości zwierząt do człowieka i ich bezwarunkowego przywiązania. Znanymi autorami polskich utworów o psach są Jan Brzechwa, Barbara Borzymowska i Ludwik Jerzy Kern. Opisujemy je w artykułach utwory Jana Brzechwy oraz utwory Barbary Borzymowskiej. Jednak istnieją też teksty, których autora nie znamy.

Takie utwory chwytają za serce, a ponadto świetnie nadają się do zajęć z udziałem psa. Dziecko może czytać wiersz zwierzakowi, co zmniejsza lęk przed oceną, bo nikt go nie poprawia na forum klasy. Dodatkowo może szukać w tekście ukrytych słów, takich jak pies, szczeka czy przyjaciel, i ćwiczyć gramatykę.

Rodzic lub opiekun może również przeprowadzić zabawę ruchową. Na określone słowo dziecko pokazuje czynność z wiersza, na przykład pies siada albo szczerzy kły. Wszystko zależy od celu zajęć i pomysłowości prowadzącego. Wiersze uczą ponadto empatii i zrozumienia potrzeb bezbronnej istoty. Więcej o terapii z psem przeczytasz w artykule dogoterapia, a o wpływie psa na malucha w tekście jak pies wpływa na rozwój dziecka.

Wiersz z poczekalni weterynarza: „Pies przewodnik niewidomych”

Pierwszy utwór znaleziono w poczekalni przychodni weterynaryjnej, a jego autor jest nieznany.

Pies ratownik, pies przyjaciel, pies stróż…
Bez niego ani rusz!
Więc nie zostawiaj psa pół dnia samego,
To zwierzę stadne, nie zapomnij tego!
I dzieci ucz szacunku do zwierzaka,
Bo jak ugryzie, to z twojej winy będzie draka!
Pies potrzebuje ruchu do zdrowego życia,
Więc nie funduj mu swoim lenistwem okazji do tycia!
Nie traktuj psa jak służącego swego,
Bo zmarnujesz zwierzaka tego!
Przemyśl, człowieku drogi,
Nim pies przekroczy domu twego progi.
Co dasz mu za jego oddanie?
Gdy nie spełni twoich marzeń, co się z nim stanie?
Porzucenie? Schronisko? Proszę, przemyśl wszystko!
Kochaj, szanuj i dbaj,
To, co w ludziach najlepsze, z siebie daj.

Wiersz przypomina, że pies jest zwierzęciem stadnym i potrzebuje ruchu, towarzystwa oraz szacunku. Ponadto ostrzega przed pochopnym zakupem i porzuceniem. Jeśli rozważasz psa, przeczytaj odpowiedzialna adopcja psa.

Wiersz ze schroniska: głos psa za kratą

Drugi tekst pochodzi z wpisu na Facebooku, który zamieściło Schronisko dla Zwierząt Jędrzejowo i Piła. Nie ma tytułu i także nie znamy autora.

Gdy mnie przyniosłeś, przyprowadziłeś,
po Twoim domu oprowadziłeś,
trząsłem ze strachu, a Ty mówiłeś:
„Już jest w porządku”, jednak błądziłeś.
Teraz tu siedzę, tutaj za kratą,
z kawałkiem mięsa, miską i szmatą.
Płaczę za Tobą, Ciebie tu nie ma,
nigdy nie wrócisz, nadziei nie ma.
Już idą po mnie, już stąd odejdę,
już się nie martwię, most tęczy przejdę.
Będę szczęśliwy, bo będę w niebie!
Jednak pamiętaj! Czekam na Ciebie.

Ten utwór dotyka tematu porzucenia i tęsknoty psa. Więcej o skutkach bezdomności przeczytasz w tekście bezdomność psów, a o pożegnaniu pupila w artykule o Tęczowym Moście.

„Psia modlitwa do człowieka”: jedenaście próśb psa

Trzeci tekst to modlitwa-wyliczanka, w której pies prosi człowieka o cierpliwość i miłość.

1. Moje życie trwa 10 do 17 lat. Każde rozstanie z Tobą zadaje mi ból. Zastanów się więc, zanim mnie sobie sprawisz.
2. Daj mi trochę czasu na zrozumienie, czego ode mnie wymagasz.
3. Obudź we mnie zaufanie, jest mi potrzebne do życia.

4. Nigdy nie gniewaj się na mnie zbyt długo i nie zamykaj mnie za karę. Ty masz pracę, przyjemności i przyjaciół, ja mam tylko Ciebie.
5. Porozmawiaj ze mną czasami. Nawet jeśli nie rozumiem słów, rozumiem głos, który do mnie mówi.
6. Wiedz, że nigdy nie zapominam, jak mnie traktowano.
7. Zanim mnie uderzysz, pomyśl, że moje szczęki z łatwością mogą zmiażdżyć Twoją dłoń, a jednak tego nie robią.

8. Zanim złajesz mnie, że jestem „nieposłuszny” lub „leniwy”, pomyśl, że może ciąży mi nieodpowiednie pożywienie, że za długo przebywałem na słońcu lub że moje serce jest zmęczone.
9. Otocz mnie opieką, gdy będę stary, bo Ty również pewnego dnia się zestarzejesz.
10. Bądź przy mnie w każdej trudnej chwili. Kiedy jesteś przy mnie, wszystko staje się łatwiejsze.
11. Po prostu mnie kochaj.

Modlitwa pokazuje, jak wiele zależy od opiekuna. Dlatego warto ją przeczytać dziecku i porozmawiać o tym, czego potrzebuje pies. Pomocna będzie też rozmowa o problemach po adopcji, opisanych w artykule problem z psem ze schroniska.

Wiersz Barbary Borzymowskiej jako epilog: „Schronisko niechcianych uczuć”

Na koniec warto przypomnieć utwór Barbary Borzymowskiej „Schronisko niechcianych uczuć”. Jego autorka zaprasza do odwiedzenia schroniska, gdzie w każdej klatce mieszka ciężka dola, a smutne oczy mogą zawładnąć sercem. Jeśli ktoś tam pójdzie, może znaleźć psa z milionem merdających ogonów. Pełny tekst i omówienie znajdziesz na stronie utwory Barbary Borzymowskiej. Mamy nadzieję, że dzięki nim kolejny niechciany pies nie zostanie porzucony.

Gdzie szukać informacji o opiece nad psem?

Dobre wiersze mogą otworzyć serce, ale dobrą opiekę zapewnia wiedza. Informacje o rejestracji hodowli i zasadach wychowania znajdziesz na stronie Związku Kynologicznego w Polsce. Jeśli rozważasz adopcję, przeczytaj też tekst adopcja psa, o czym warto pamiętać.

Podsumowanie

Wiersze o psach nieznanych autorów przypominają, że pies potrzebuje czasu, ruchu i miłości, a porzucenie boli bardziej, niż wielu ludzi sądzi. Zachęcamy, by czytać je dzieciom i rozmawiać o odpowiedzialności za zwierzę. Dzięki temu kolejne psy mogą zyskać dom.