Grupa VI FCI: psy gończe, posokowce i rasy pokrewne. Psy o doskonałym węchu i wytrwałości, stworzone do tropienia. Opisy ras ze zdjęciami, charakterem i potrzebami.
Współcześnie, duże psy gończe coraz częściej pełnia rolę towarzyszy ludzi i ich rodzin. Dzięki swoim umiejętnościom, doskonale sprawdzają się też jako psy stróżujące. Na całym świecie popularne są poszczególne rasy psów gończych, które pomimo coraz rzadszego wykorzystywana do polowań, nie straciły nic ze swoich myśliwskich właściwości. Poznajcie
Jeśli ktoś szuka ciekawych ras psów, to powinien swoją uwagę zwrócić na rasę Rhodesian ridgeback. Są to psy piękne z wyglądu, dostojne i zgrabne. Znane są głównie ze swojej dziwnej pręgi, powstałej z odwrotnie skierowanej sierści na grzbiecie. Rhodesiany z kilku ważnych powodów nie nadają się jednak dla każdego. Rhodesian ridgeback to jedna z mniej
Psy z sekcji posokowców zaliczają się niezwykle czujnych i inteligentnych psów myśliwskich. Nazwa posokowców nawiązuje do ich wyczulonego węchu na posokę, inaczej krew zwierzęcą. Posokowce psy z wielką dokładnością potrafią wskazać martwą lub krwawiąca zwierzynę. Dla myśliwego jest to pies-ideał. Do posokowców zalicza się m.in. posokowce
Polowanie z psami wywodzi się od tradycji polowań na zwierzynę płową oraz lisy, które były ścigane przez sfory psów gończych i myśliwych. W dawnej Francji powszechne były łowy na zwierzynę dostarczająca mięsa, podczas gdy „Wyspiarze” chętniej polowali na zające i lisy, traktując łowy jako formę rekreacji. Dzisiaj, w większości krajów, polowanie na dziką
Beagle to psy, które zaliczane są do grupy psów gończych, wchodzące do podsekcji małych psów gończych. Historia tej rasy jest dość długa, ponieważ w Anglii znano te psy i używano ich do polowań już w XIV wieku. Nie są jednak pewne i całkowicie znane wcześniejsze losy tej rasy. Istnieją, bowiem dwie koncepcje, które opisują skąd na
Psy tropiące, choć popularniej nazywane psami gończymi należą do grupy psów, które używane są przede wszystkim do tropienia oraz do pogoni za zwierzyną, a posługują się one węchem. Psy takie najczęściej mają długie, obwisłe uszy, a używane były podczas polowań już w czasach średniowiecznych. W XVII wieku wszystkie szanujące się polskie szlacheckie
Psy gończe są znane z tego, że tropią zwierzynę nie przez użycie zmysłu wzroku, a powonienia. Gończe mają bardzo wrażliwe nosy i są w stanie wyłowić ofiarę z bardzo dużej odległości. Niektóre idą po tropie nawet po upływie kilku dni. Większość ras gończych ma długie, opadające uszy.
Psy gończe tropią zwierzynę za pomocą węchu. Większość psów ras gończych ma długie, opadające uszy. Jedna z teorii mówi, że ta cecha pomaga zbierać zapach z powietrza i trzymać go w pobliżu twarzy i nosa psa. Gończe mają także duże jamy nosa, dzięki czemu lepiej przetwarzają zapach.
