Podróżowanie z psem w Unii Europejskiej: wymagania

6 min czytania

Podróżowanie z psem w Unii Europejskiej wymaga trzech podstawowych rzeczy: mikrochipa, ważnego szczepienia przeciw wściekliźnie i unijnego paszportu dla zwierząt wystawionego przez upoważnionego weterynarza. Do kilku krajów potrzebny jest też zabieg przeciw tasiemcom. Wyjaśniamy, jak przygotować psa do wyjazdu krok po kroku, jakie terminy trzeba zachować i na co uważać na miejscu.

W skrócie:

Pies musi mieć mikrochip wszczepiony przed szczepieniem przeciw wściekliźnie.
Pierwsze szczepienie przeciw wściekliźnie staje się ważne do podróży zwykle po 21 dniach.
Paszport wystawia upoważniony lekarz weterynarii i wpisuje do niego szczepienia.
Finlandia, Irlandia i Malta wymagają zabiegu przeciw tasiemcom przed wjazdem.
Poszczególne kraje mają własne przepisy o rasach, kagańcach i smyczy, które trzeba sprawdzić.

Spis treści

Jakie są wymagania przy podróżowaniu z psem w UE?

Zasady przemieszczania zwierząt towarzyszących między państwami Unii Europejskiej są wspólne i wynikają z unijnych przepisów. Dzięki temu nie trzeba za każdym razem sprawdzać osobnych wymogów weterynaryjnych dla Niemiec, Czech czy Hiszpanii. Starsze opisy kraj po kraju, oparte na nieaktualnych regulacjach, w praktyce sprowadzają się dziś do tych samych podstaw.

Przy wyjeździe w celach niekomercyjnych, czyli na wakacje czy w odwiedziny, pies musi spełnić trzy warunki:

Oznakowanie mikrochipem, który da się odczytać czytnikiem zgodnym z normami ISO.
Ważne szczepienie przeciw wściekliźnie, wykonane po wszczepieniu mikrochipa.
Paszport dla zwierząt towarzyszących z wpisem mikrochipa i szczepienia.

Aktualne zasady i ewentualne zmiany przepisów publikuje Główny Inspektorat Weterynarii. Warto zajrzeć tam kilka tygodni przed wyjazdem.

Parlament Europejski w Strasburgu, przepisy o podróżowaniu z psem w Unii Europejskiej — Zasady przemieszczania psów w UE są wspólne dla wszystkich państw członkowskich

Mikrochip i identyfikacja psa

Mikrochip to niewielki implant wszczepiany pod skórę, zwykle po lewej stronie szyi. Zawiera unikalny numer, który weterynarz wpisuje do paszportu. Dawniej akceptowano także czytelny tatuaż, jednak dziś podstawą identyfikacji jest mikrochip. Tatuaż bywa uznawany tylko wtedy, gdy wykonano go przed lipcem 2011 roku i masz na to dowód.

Kolejność ma znaczenie. Szczepienie przeciw wściekliźnie wykonane przed wszczepieniem mikrochipa nie jest uznawane na potrzeby podróży. Dlatego, jeśli Twój pies dopiero dostaje chip, szczepienie trzeba powtórzyć po jego wszczepieniu. Mikrochip warto też zarejestrować w ogólnopolskiej bazie, ponieważ znacznie ułatwia odnalezienie psa, który zgubi się podczas wyjazdu.

Szczepienie przeciw wściekliźnie: terminy

Pierwsze szczepienie można wykonać u szczeniaka, który ukończył 12 tygodni. Staje się ono ważne na potrzeby podróży zwykle po 21 dniach. W praktyce oznacza to, że bardzo młode szczenię nie wyjedzie legalnie za granicę, dopóki nie skończy około 15 tygodni.

Kolejne dawki przypominające podaje się w terminach wskazanych przez producenta szczepionki i wpisanych w paszporcie. Jeżeli zostaną podane na czas, szczepienie jest ważne od razu. Natomiast spóźnienie choćby o dzień traktowane jest jak pierwsze szczepienie i znów obowiązuje okres oczekiwania. Szczegóły o szczepieniach znajdziesz w poradniku szczepienia psów: na co szczepić.

Jak wyrobić psu paszport?

Paszport dla zwierząt towarzyszących wystawia lekarz weterynarii upoważniony przez samorząd lekarsko-weterynaryjny. Większość lecznic ma takie uprawnienia. Procedura wygląda zazwyczaj tak:

Najpierw umów wizytę i weź dokumenty psa, na przykład książeczkę zdrowia.
Weterynarz wszczepia mikrochip lub odczytuje istniejący.
Następnie wykonuje szczepienie przeciw wściekliźnie albo przepisuje do paszportu aktualne szczepienie.
Wypełnia paszport: dane psa, dane opiekuna, numer mikrochipa, szczepienia.
Na koniec, jeśli jedziesz do kraju, który tego wymaga, planujecie termin zabiegu przeciw tasiemcom.

Zrób zdjęcie strony paszportu z numerem mikrochipa i szczepieniem i trzymaj je w telefonie. Gdy dokument się zgubi, łatwiej będzie wyrobić duplikat. Na wyjazd przyda się też adresówka z Twoim numerem telefonu. Adresówki, transportery i podróżne miski znajdziesz w sklepie zoologicznym z akcesoriami dla psów.

Kraje z dodatkowymi wymaganiami

Finlandia, Irlandia i Malta są wolne od tasiemca Echinococcus multilocularis i chronią ten status. Dlatego pies, który tam wjeżdża, musi otrzymać lek przeciw temu pasożytowi w określonym oknie czasowym przed przyjazdem, a lekarz weterynarii wpisuje zabieg do paszportu. Termin trzeba dobrze zaplanować, szczególnie przy dłuższej podróży samochodem przez kilka krajów.

Pamiętaj, że Wielka Brytania nie należy już do Unii Europejskiej i ma odrębne przepisy. Podobnie Norwegia i Szwajcaria stosują własne regulacje, choć zbliżone do unijnych. Przed wyjazdem do takich krajów sprawdź wymagania na stronach ich służb weterynaryjnych lub ambasad.

Przepisy lokalne: rasy, kagańce, smycze

Wspólne zasady weterynaryjne nie oznaczają, że wszędzie obowiązują te same reguły zachowania psa w przestrzeni publicznej. Niektóre kraje i gminy ograniczają wjazd lub utrzymanie określonych ras, wymagają kagańca w transporcie publicznym albo zakazują wstępu psów na wybrane plaże. Dlatego przed wyjazdem sprawdź:

Czy rasa Twojego psa nie jest objęta ograniczeniami w kraju docelowym.
Czy w środkach transportu i miejscach publicznych wymagany jest kaganiec.
Jakie są zasady wstępu psów na plaże, do parków narodowych i restauracji.
Czy noclegi przyjmują psy i za jaką opłatą.

Przed dłuższą podróżą odwiedź lekarza weterynarii, zwłaszcza z psem starszym lub przewlekle chorym. Zapytaj o ochronę przed kleszczami, komarami i chorobami występującymi w regionie docelowym, na przykład na południu Europy. Ten tekst ma charakter informacyjny i nie zastępuje wizyty u weterynarza.

Jeśli planujesz lot, przeczytaj także artykuł podróżowanie z psem samolotem. Ogólne wskazówki dotyczące pakowania i noclegów zebraliśmy w poradniku wakacje z psem: jak przygotować wyjazd.

Najczęściej zadawane pytania

Jakie dokumenty potrzebuje pies, aby wyjechać do kraju UE?

Pies potrzebuje unijnego paszportu dla zwierząt towarzyszących, mikrochipa i ważnego szczepienia przeciw wściekliźnie wpisanego do paszportu. Do niektórych krajów wymagany jest dodatkowo zabieg przeciw tasiemcom w określonym czasie przed wjazdem.

Gdzie wyrobić paszport dla psa?

Paszport wystawia lekarz weterynarii upoważniony przez samorząd lekarsko-weterynaryjny. Większość lecznic robi to od ręki po wszczepieniu mikrochipa i szczepieniu przeciw wściekliźnie.

Po ilu dniach od szczepienia na wściekliznę pies może wyjechać?

Po pierwszym szczepieniu trzeba odczekać zwykle 21 dni, zanim stanie się ono ważne na potrzeby podróży. Przy terminowo podawanych dawkach przypominających szczepienie jest ważne od razu.

Czy tatuaż wystarczy do identyfikacji psa w UE?

Obecnie podstawową metodą jest mikrochip. Czytelny tatuaż wykonany przed lipcem 2011 roku bywa akceptowany, ale tylko z dowodem daty jego wykonania, dlatego praktyczniej jest wszczepić psu mikrochip.

Do jakich krajów pies musi mieć zabieg przeciw tasiemcom?

Wymóg dotyczy krajów wolnych od tasiemca Echinococcus multilocularis, takich jak Finlandia, Irlandia i Malta. Zabieg wpisuje lekarz weterynarii do paszportu w określonym oknie czasowym przed wjazdem.

Podsumowanie

Wyjazd z psem w obrębie UE jest dziś prosty, jeśli zadbasz o podstawy z wyprzedzeniem: mikrochip, ważne szczepienie przeciw wściekliźnie i paszport. Najwięcej problemów sprawiają terminy, czyli okres oczekiwania po pierwszym szczepieniu i zabieg przeciw tasiemcom przy wyjeździe do Finlandii, Irlandii czy Malty. Gdy formalności są gotowe, możesz szukać miejsc przyjaznych psom, na przykład w zestawieniu atrakcje turystyczne przyjazne psom w Europie.