Mops: charakter, waga, zdrowie i cena szczeniaka
Mops to niewielki, krępy pies do towarzystwa o łagodnym, pogodnym charakterze, który waży 6,3 do 8,1 kg i potrafi rozbawić całą rodzinę. Jest przywiązany do ludzi, mało szczekliwy i dobrze czuje się w mieszkaniu. Ma jednak płaski pysk, przez co jest wrażliwy na upał i wysiłek, a wybór szczeniaka z dobrej hodowli ma dla jego zdrowia ogromne znaczenie.
W skrócie:
- Masa ciała 6,3 do 8,1 kg, wysokość w kłębie około 25 do 33 cm, życie 12 do 15 lat.
- Charakter: wesoły, łagodny, towarzyski, bardzo przywiązany do opiekuna.
- Krótka sierść, ale wyraźne linienie, fałdy na pysku trzeba regularnie czyścić.
- Najważniejsze ryzyka zdrowotne: problemy z oddychaniem, przegrzanie, choroby oczu i otyłość.
- Dobra rasa do mieszkania, dla rodzin i seniorów, pod warunkiem kontroli wagi i unikania upałów.
Cechy rasy: Mops
- Kraj pochodzenia
- Chiny (patronat Wielka Brytania)
- Grupa FCI
- IX, sekcja 11
- Wielkość
- mały
- Wysokość w kłębie
- ok. 25 do 33 cm
- Masa ciała
- 6,3 do 8,1 kg
- Długość życia
- 12 do 15 lat
- Szata
- krótka, gładka, miękka
- Umaszczenie
- płowe, morelowe, srebrne, czarne
- Energia i potrzeba ruchu
- Łatwość szkolenia
- Stosunek do dzieci
- Stosunek do innych psów
- Pielęgnacja sierści
- Linienie
- Szczekliwość
- Do mieszkania w bloku
- Historia i pochodzenie
- Wygląd i wzorzec rasy
- Charakter i temperament
- Dla kogo jest mops
- Wychowanie i ruch
- Pielęgnacja i żywienie
- Zdrowie i choroby rasy
- Ile kosztuje szczeniak i jak wybrać hodowlę

Historia i pochodzenie
Mopsy wywodzą się z Chin, gdzie krótkopyskie psy do towarzystwa hodowano od bardzo dawna, prawdopodobnie ponad 2000 lat, na dworach cesarskich i w klasztorach. Do Europy sprowadzili je w XVI wieku holenderscy kupcy z Kompanii Wschodnioindyjskiej. Szybko stały się ulubieńcami arystokracji: trafiły na dwór holenderskiej dynastii Orańskiej, potem do Anglii, Francji i Rosji.
Ciekawa jest historia nazw rasy. W Anglii mówiono o niej „holenderski mastif”, później pug, we Francji carlin, w Holandii mopshond. Mopsy pojawiają się także w historii Polski: jeden z nich widnieje na portrecie hrabiny Anny Orzelskiej, a psy tej rasy trzymano na dworze Stanisława Augusta. FCI uznaje mopsa pod patronatem Wielkiej Brytanii, a jego hasłem jest łacińskie „multum in parvo”, czyli dużo w małym. Szerzej opisujemy to w artykule historia rasy mops.

Wygląd i wzorzec rasy
Mops ma zwartą, kwadratową sylwetkę i mocną, umięśnioną budowę. Wzorzec FCI określa idealną masę ciała na 6,3 do 8,1 kg. Wysokość w kłębie nie jest we wzorcu podana, w praktyce wynosi zwykle około 25 do 33 cm.
Głowa, oczy i uszy
Głowa jest stosunkowo duża i okrągła, ale nie jabłkowata. Kufa krótka, tępo ścięta i kwadratowa, nie zadarta. Zmarszczki na czole są wyraźne, ale nie mogą opadać na oczy ani nos. Oczy ciemne, duże, okrągłe, o łagodnym, zatroskanym wyrazie. Uszy cienkie, małe, miękkie jak aksamit, w dwóch typach: różyczkowe (złożone do tyłu, odsłaniające wnętrze) i guzikowe (załamane do przodu). Zgryz z niewielkim przodozgryzem, a widoczny język przy zamkniętym pysku jest poważną wadą.
Tułów, ogon i szata
Szyja lekko łukowata i mocna, tułów krótki, klatka piersiowa szeroka, grzbiet prosty. Kończyny mocne, proste, umiarkowanej długości. Ogon osadzony wysoko i zakręcony jak najściślej nad biodrem, podwójny skręt jest bardzo pożądany. Szata krótka, delikatna, gładka, miękka i lśniąca.
Wzorzec dopuszcza umaszczenie srebrne, morelowe, płowe i czarne. U psów jasnych wyraźnie odcinają się czarne znaczenia: maska, uszy, pieprzyki na policzkach, znaczenie na czole nazywane diamentem lub odciskiem kciuka oraz pręga wzdłuż grzbietu.


Mops: charakter i temperament
Mops jest pogodny, zabawny i bardzo uczuciowy. Chodzi za domownikami krok w krok, uwielbia głaskanie i wspólne leniuchowanie na kanapie, ale chętnie też się bawi. Do obcych ludzi i innych zwierząt jest zwykle nastawiony przyjaźnie, nie jest psem obronnym i rzadko szczeka bez powodu.
Ma przy tym swoje zdanie. Potrafi być uparty, szczególnie gdy coś mu nie odpowiada, a za jedzenie zrobi niemal wszystko. Źle znosi długą samotność: pozostawiony na cały dzień może popiskiwać, szczekać albo niszczyć rzeczy.

Dla kogo jest mops
Mops dobrze odnajdzie się w mieszkaniu w bloku, w rodzinie z dziećmi, u seniorów i osób, które nie planują długich wędrówek. Nie ma wielkich potrzeb ruchowych i dostosowuje się do rytmu domu. Jest też dobrym wyborem dla początkujących opiekunów, jeśli są gotowi pilnować wagi psa i jego zdrowia.
- Sprawdzi się, jeśli szukasz spokojnego, wesołego towarzysza do domu.
- Nie sprawdzi się jako partner do biegania, jazdy na rowerze czy długich wycieczek w upale.
- Nie jest dobrym wyborem, jeśli pies miałby spędzać sam większość dnia.
Podobny temperament i podobne problemy zdrowotne ma buldog francuski, warto porównać obie rasy przed decyzją.

Wychowanie i ruch
Mopsy uczą się szybko, jeśli nagroda jest atrakcyjna. Stosuj krótkie sesje, pochwały i zabawę, a smakołyki odliczaj od dziennej porcji karmy. Krzyk i kary fizyczne są szkodliwe: mops łatwo się wtedy zamyka i przestaje współpracować. Od początku ucz czystości, chodzenia na luźnej smyczy i spokojnego zostawania samemu.
Wystarczą 2 do 3 spokojne spacery dziennie, w sumie około godziny, plus zabawy w domu i proste zadania węchowe. W upały wychodź wcześnie rano i wieczorem, unikaj rozgrzanego asfaltu i zawsze miej wodę.
Mopsa prowadź na dobrze dopasowanych szelkach, nie na obroży. Obroża uciska szyję i utrudnia oddychanie psu, który i tak ma węższe drogi oddechowe.

Pielęgnacja i żywienie
Krótka sierść nie kołtuni się, ale mops linieje dość obficie. Szczotkuj go gumową rękawicą lub miękką szczotką 2 do 3 razy w tygodniu, w okresie linienia częściej. Kąp nie częściej niż raz na miesiąc, najlepiej wieczorem, i dokładnie susz, bo gęsty włos długo schnie.
Kluczowa jest higiena fałdów na pysku. Przecieraj je kilka razy w tygodniu wilgotnym gazikiem, a potem osusz, bo w wilgotnych zmarszczkach łatwo rozwija się zapalenie skóry. Codziennie oglądaj oczy, regularnie myj zęby (rasa ma skłonność do kamienia) i skracaj pazury. Szczegóły znajdziesz w poradniku o pielęgnacji psa mopsa.
Mopsy są wyjątkowo łakome, a każdy dodatkowy kilogram pogarsza oddychanie i obciąża stawy. Odmierzaj karmę wagą kuchenną, dorosły mops zjada zwykle około 80 do 120 g suchej karmy dziennie, zależnie od jej kaloryczności i aktywności psa. Więcej w artykule żywienie psa mopsa.


Zdrowie i choroby rasy
Mops należy do ras krótkogłowych (brachycefalicznych), co ma bezpośredni wpływ na jego zdrowie. Najważniejsze problemy to:
- Zespół niedrożności dróg oddechowych ras krótkogłowych: zwężone nozdrza, wydłużone podniebienie miękkie, chrapanie, sapanie, nietolerancja wysiłku.
- Przegrzanie: mops słabo oddaje ciepło, a udar cieplny u psa tej rasy może rozwinąć się bardzo szybko.
- Choroby oczu: owrzodzenia rogówki, zespół suchego oka, barwnikowe zapalenie rogówki, podwinięcie powiek, a przy urazie nawet wypadnięcie gałki ocznej.
- Choroby skóry: zapalenie fałdów skórnych, alergie.
- Narząd ruchu: zwichnięcie rzepki, dysplazja stawów biodrowych, choroba Legga, Calvégo i Perthesa, wady kręgów i dyskopatia.
- Zapalenie mózgu mopsów: rzadka, ale poważna choroba neurologiczna o podłożu dziedzicznym.
- Otyłość, która nasila niemal wszystkie powyższe problemy.
Natychmiast jedź do lekarza weterynarii, gdy mops ma duszności, siny lub bardzo ciemnoczerwony język, ślini się i chwieje po wysiłku lub w upale, nagle mruży oko lub oko jest zamglone, ma drgawki albo przestaje chodzić na tylnych łapach.

Ile kosztuje szczeniak i jak wybrać hodowlę
Szczeniak mopsa z rodowodem kosztuje w Polsce zwykle kilka tysięcy złotych, a ceny w renomowanych hodowlach bywają wyższe. Na kwotę wpływają linie hodowlane, umaszczenie i wykonane badania. Tanie mopsy bez rodowodu z ogłoszeń to często pseudohodowle, gdzie selekcja pod kątem zdrowia oddechowego nie istnieje.
- Szukaj hodowli zrzeszonej w ZKwP lub innej organizacji należącej do FCI.
- Obejrzyj rodziców: powinni oddychać cicho, mieć otwarte nozdrza i swobodnie chodzić po schodach.
- Zapytaj o badania stawów, oczu i ocenę dróg oddechowych rodziców.
- Unikaj psów o skrajnie płaskim pysku i bardzo głębokich fałdach nad nosem.
- Szczeniak powinien opuścić hodowlę w wieku co najmniej 8 tygodni, zaszczepiony, odrobaczony i zaczipowany.






Najczęściej zadawane pytania
Według wzorca FCI idealna masa mopsa to od 6,3 do 8,1 kg. Pies powinien być zwarty i umięśniony, ale nie otyły. Mopsy są bardzo łakome, dlatego nadwaga to jeden z najczęstszych problemów rasy.
Mops żyje przeciętnie od 12 do 15 lat. Na długość i komfort życia najbardziej wpływają drożność dróg oddechowych, prawidłowa masa ciała oraz pochodzenie z hodowli, która dba o zdrowie rodziców.
Wiele mopsów chrapie, ale głośne sapanie, chrząkanie przy wysiłku czy duszności nie są normą rasy, tylko objawem zespołu ras krótkogłowych. Taki pies powinien zostać zbadany przez lekarza weterynarii, czasem konieczna jest operacja poszerzenia nozdrzy lub skrócenia podniebienia.
Tak, mimo krótkiej sierści mops linieje dość obficie, zwłaszcza wiosną i jesienią. Szczotkowanie gumową rękawicą 2 do 3 razy w tygodniu znacznie ogranicza ilość włosów w domu.
Mops jest bardzo przywiązany do ludzi i źle znosi wielogodzinną samotność. Kilka godzin da się przyzwyczajać stopniowo, od szczeniaka, ale to rasa dla osób, które spędzają z psem sporo czasu.
Podsumowanie
Mops to wesoły, czuły i łatwy w codziennym życiu pies do mieszkania, który odwdzięcza się ogromnym przywiązaniem. Wymaga jednak świadomego opiekuna: kontroli wagi, ochrony przed upałem, dbania o fałdy i oczy oraz zakupu szczeniaka z hodowli, która dba o drożność dróg oddechowych. Inne rasy do towarzystwa znajdziesz w dziale rasy psów.
Czytaj także
Porady rasPsy o maści białej
Płochacze, psy aportujące i psy dowodneRasy spanieli
Alfabetyczna lista rasSzpic miniaturowy (pomeranian): charakter, waga, pielęgnacja, cena
Rasy psówRasy psów małych
Rasy psówNajgroźniejsze rasy psów
Porady rasBiałe rasy psów
Alfabetyczna lista rasMaltańczyk
Alfabetyczna lista rasOwczarek niemiecki krótkowłosy

