Mops pies do towarzystwa z czarną maską
Strona główna › Mops: charakter, waga, zdrowie i cena szczeniaka

Mops: charakter, waga, zdrowie i cena szczeniaka

8 min czytania
Udostępnij:

Czy ten artykuł był pomocny?

Kliknij gwiazdkę, aby ocenić

Średnia ocen 4.7 / 5. Liczba głosów: 39

Brak ocen. Bądź pierwszy!

Przykro nam, że artykuł nie był pomocny

Pomóż nam go poprawić

Napisz, czego zabrakło lub co możemy poprawić

Mops to niewielki, krępy pies do towarzystwa o łagodnym, pogodnym charakterze, który waży 6,3 do 8,1 kg i potrafi rozbawić całą rodzinę. Jest przywiązany do ludzi, mało szczekliwy i dobrze czuje się w mieszkaniu. Ma jednak płaski pysk, przez co jest wrażliwy na upał i wysiłek, a wybór szczeniaka z dobrej hodowli ma dla jego zdrowia ogromne znaczenie.

W skrócie:

  • Masa ciała 6,3 do 8,1 kg, wysokość w kłębie około 25 do 33 cm, życie 12 do 15 lat.
  • Charakter: wesoły, łagodny, towarzyski, bardzo przywiązany do opiekuna.
  • Krótka sierść, ale wyraźne linienie, fałdy na pysku trzeba regularnie czyścić.
  • Najważniejsze ryzyka zdrowotne: problemy z oddychaniem, przegrzanie, choroby oczu i otyłość.
  • Dobra rasa do mieszkania, dla rodzin i seniorów, pod warunkiem kontroli wagi i unikania upałów.

Cechy rasy: Mops

Kraj pochodzenia
Chiny (patronat Wielka Brytania)
Grupa FCI
IX, sekcja 11
Wielkość
mały
Wysokość w kłębie
ok. 25 do 33 cm
Masa ciała
6,3 do 8,1 kg
Długość życia
12 do 15 lat
Szata
krótka, gładka, miękka
Umaszczenie
płowe, morelowe, srebrne, czarne
  • Energia i potrzeba ruchu
  • Łatwość szkolenia
  • Stosunek do dzieci
  • Stosunek do innych psów
  • Pielęgnacja sierści
  • Linienie
  • Szczekliwość
  • Do mieszkania w bloku
Mops pies do towarzystwa o płowym umaszczeniu z czarną maską
Mops: mały pies o wielkim sercu

Historia i pochodzenie

Mopsy wywodzą się z Chin, gdzie krótkopyskie psy do towarzystwa hodowano od bardzo dawna, prawdopodobnie ponad 2000 lat, na dworach cesarskich i w klasztorach. Do Europy sprowadzili je w XVI wieku holenderscy kupcy z Kompanii Wschodnioindyjskiej. Szybko stały się ulubieńcami arystokracji: trafiły na dwór holenderskiej dynastii Orańskiej, potem do Anglii, Francji i Rosji.

Ciekawa jest historia nazw rasy. W Anglii mówiono o niej „holenderski mastif”, później pug, we Francji carlin, w Holandii mopshond. Mopsy pojawiają się także w historii Polski: jeden z nich widnieje na portrecie hrabiny Anny Orzelskiej, a psy tej rasy trzymano na dworze Stanisława Augusta. FCI uznaje mopsa pod patronatem Wielkiej Brytanii, a jego hasłem jest łacińskie „multum in parvo”, czyli dużo w małym. Szerzej opisujemy to w artykule historia rasy mops.

Suczka rasy mops siedząca na trawie
Mopsy od wieków są psami dworskimi i rodzinnymi

Wygląd i wzorzec rasy

Mops ma zwartą, kwadratową sylwetkę i mocną, umięśnioną budowę. Wzorzec FCI określa idealną masę ciała na 6,3 do 8,1 kg. Wysokość w kłębie nie jest we wzorcu podana, w praktyce wynosi zwykle około 25 do 33 cm.

Głowa, oczy i uszy

Głowa jest stosunkowo duża i okrągła, ale nie jabłkowata. Kufa krótka, tępo ścięta i kwadratowa, nie zadarta. Zmarszczki na czole są wyraźne, ale nie mogą opadać na oczy ani nos. Oczy ciemne, duże, okrągłe, o łagodnym, zatroskanym wyrazie. Uszy cienkie, małe, miękkie jak aksamit, w dwóch typach: różyczkowe (złożone do tyłu, odsłaniające wnętrze) i guzikowe (załamane do przodu). Zgryz z niewielkim przodozgryzem, a widoczny język przy zamkniętym pysku jest poważną wadą.

Tułów, ogon i szata

Szyja lekko łukowata i mocna, tułów krótki, klatka piersiowa szeroka, grzbiet prosty. Kończyny mocne, proste, umiarkowanej długości. Ogon osadzony wysoko i zakręcony jak najściślej nad biodrem, podwójny skręt jest bardzo pożądany. Szata krótka, delikatna, gładka, miękka i lśniąca.

Wzorzec dopuszcza umaszczenie srebrne, morelowe, płowe i czarne. U psów jasnych wyraźnie odcinają się czarne znaczenia: maska, uszy, pieprzyki na policzkach, znaczenie na czole nazywane diamentem lub odciskiem kciuka oraz pręga wzdłuż grzbietu.

Czarny mops na spacerze
Czarne umaszczenie jest rzadsze, ale zgodne ze wzorcem
Kufa psa rasy mops z widocznymi zmarszczkami
Krótka kufa i zmarszczki wymagają codziennej kontroli

Mops: charakter i temperament

Mops jest pogodny, zabawny i bardzo uczuciowy. Chodzi za domownikami krok w krok, uwielbia głaskanie i wspólne leniuchowanie na kanapie, ale chętnie też się bawi. Do obcych ludzi i innych zwierząt jest zwykle nastawiony przyjaźnie, nie jest psem obronnym i rzadko szczeka bez powodu.

Ma przy tym swoje zdanie. Potrafi być uparty, szczególnie gdy coś mu nie odpowiada, a za jedzenie zrobi niemal wszystko. Źle znosi długą samotność: pozostawiony na cały dzień może popiskiwać, szczekać albo niszczyć rzeczy.

Mops patrzący w obiektyw dużymi ciemnymi oczami
Duże oczy o łagodnym wyrazie to znak rozpoznawczy rasy

Dla kogo jest mops

Mops dobrze odnajdzie się w mieszkaniu w bloku, w rodzinie z dziećmi, u seniorów i osób, które nie planują długich wędrówek. Nie ma wielkich potrzeb ruchowych i dostosowuje się do rytmu domu. Jest też dobrym wyborem dla początkujących opiekunów, jeśli są gotowi pilnować wagi psa i jego zdrowia.

  • Sprawdzi się, jeśli szukasz spokojnego, wesołego towarzysza do domu.
  • Nie sprawdzi się jako partner do biegania, jazdy na rowerze czy długich wycieczek w upale.
  • Nie jest dobrym wyborem, jeśli pies miałby spędzać sam większość dnia.

Podobny temperament i podobne problemy zdrowotne ma buldog francuski, warto porównać obie rasy przed decyzją.

Szczeniak mopsa na kocu
Szczeniak mopsa szybko przywiązuje się do domowników

Wychowanie i ruch

Mopsy uczą się szybko, jeśli nagroda jest atrakcyjna. Stosuj krótkie sesje, pochwały i zabawę, a smakołyki odliczaj od dziennej porcji karmy. Krzyk i kary fizyczne są szkodliwe: mops łatwo się wtedy zamyka i przestaje współpracować. Od początku ucz czystości, chodzenia na luźnej smyczy i spokojnego zostawania samemu.

Wystarczą 2 do 3 spokojne spacery dziennie, w sumie około godziny, plus zabawy w domu i proste zadania węchowe. W upały wychodź wcześnie rano i wieczorem, unikaj rozgrzanego asfaltu i zawsze miej wodę.

Mopsa prowadź na dobrze dopasowanych szelkach, nie na obroży. Obroża uciska szyję i utrudnia oddychanie psu, który i tak ma węższe drogi oddechowe.

Mops idący na spacer w szelkach
Spokojne spacery w zupełności wystarczą mopsowi

Pielęgnacja i żywienie

Krótka sierść nie kołtuni się, ale mops linieje dość obficie. Szczotkuj go gumową rękawicą lub miękką szczotką 2 do 3 razy w tygodniu, w okresie linienia częściej. Kąp nie częściej niż raz na miesiąc, najlepiej wieczorem, i dokładnie susz, bo gęsty włos długo schnie.

Kluczowa jest higiena fałdów na pysku. Przecieraj je kilka razy w tygodniu wilgotnym gazikiem, a potem osusz, bo w wilgotnych zmarszczkach łatwo rozwija się zapalenie skóry. Codziennie oglądaj oczy, regularnie myj zęby (rasa ma skłonność do kamienia) i skracaj pazury. Szczegóły znajdziesz w poradniku o pielęgnacji psa mopsa.

Mopsy są wyjątkowo łakome, a każdy dodatkowy kilogram pogarsza oddychanie i obciąża stawy. Odmierzaj karmę wagą kuchenną, dorosły mops zjada zwykle około 80 do 120 g suchej karmy dziennie, zależnie od jej kaloryczności i aktywności psa. Więcej w artykule żywienie psa mopsa.

Dwa mopsy odpoczywające razem
Mopsy dobrze dogadują się z innymi psami
Płowy mops leżący na trawie
Mops lubi odpoczynek w cieniu

Zdrowie i choroby rasy

Mops należy do ras krótkogłowych (brachycefalicznych), co ma bezpośredni wpływ na jego zdrowie. Najważniejsze problemy to:

  • Zespół niedrożności dróg oddechowych ras krótkogłowych: zwężone nozdrza, wydłużone podniebienie miękkie, chrapanie, sapanie, nietolerancja wysiłku.
  • Przegrzanie: mops słabo oddaje ciepło, a udar cieplny u psa tej rasy może rozwinąć się bardzo szybko.
  • Choroby oczu: owrzodzenia rogówki, zespół suchego oka, barwnikowe zapalenie rogówki, podwinięcie powiek, a przy urazie nawet wypadnięcie gałki ocznej.
  • Choroby skóry: zapalenie fałdów skórnych, alergie.
  • Narząd ruchu: zwichnięcie rzepki, dysplazja stawów biodrowych, choroba Legga, Calvégo i Perthesa, wady kręgów i dyskopatia.
  • Zapalenie mózgu mopsów: rzadka, ale poważna choroba neurologiczna o podłożu dziedzicznym.
  • Otyłość, która nasila niemal wszystkie powyższe problemy.

Natychmiast jedź do lekarza weterynarii, gdy mops ma duszności, siny lub bardzo ciemnoczerwony język, ślini się i chwieje po wysiłku lub w upale, nagle mruży oko lub oko jest zamglone, ma drgawki albo przestaje chodzić na tylnych łapach.

Mały mopsik leżący na posłaniu
Zdrowie mopsa zaczyna się od wyboru dobrej hodowli

Ile kosztuje szczeniak i jak wybrać hodowlę

Szczeniak mopsa z rodowodem kosztuje w Polsce zwykle kilka tysięcy złotych, a ceny w renomowanych hodowlach bywają wyższe. Na kwotę wpływają linie hodowlane, umaszczenie i wykonane badania. Tanie mopsy bez rodowodu z ogłoszeń to często pseudohodowle, gdzie selekcja pod kątem zdrowia oddechowego nie istnieje.

  • Szukaj hodowli zrzeszonej w ZKwP lub innej organizacji należącej do FCI.
  • Obejrzyj rodziców: powinni oddychać cicho, mieć otwarte nozdrza i swobodnie chodzić po schodach.
  • Zapytaj o badania stawów, oczu i ocenę dróg oddechowych rodziców.
  • Unikaj psów o skrajnie płaskim pysku i bardzo głębokich fałdach nad nosem.
  • Szczeniak powinien opuścić hodowlę w wieku co najmniej 8 tygodni, zaszczepiony, odrobaczony i zaczipowany.
Mops wśród kolorowych kwiatów
Mops na wiosennym spacerze
Mops z czarnymi uszami i maską
Czarne uszy i maska kontrastują z jasną szatą
Mops siedzący wśród żółtych kwiatów
Mops wśród żółtych kwiatów
Płowy mops w domu
Mops najlepiej czuje się blisko ludzi
Czarny mops z lśniącą sierścią
Czarny mops
Mops z zakręconym ogonem
Ciasno zakręcony ogon to cecha rasy

Najczęściej zadawane pytania

Ile waży mops?

Według wzorca FCI idealna masa mopsa to od 6,3 do 8,1 kg. Pies powinien być zwarty i umięśniony, ale nie otyły. Mopsy są bardzo łakome, dlatego nadwaga to jeden z najczęstszych problemów rasy.

Ile żyje mops?

Mops żyje przeciętnie od 12 do 15 lat. Na długość i komfort życia najbardziej wpływają drożność dróg oddechowych, prawidłowa masa ciała oraz pochodzenie z hodowli, która dba o zdrowie rodziców.

Czy mops chrapie i ciężko oddycha?

Wiele mopsów chrapie, ale głośne sapanie, chrząkanie przy wysiłku czy duszności nie są normą rasy, tylko objawem zespołu ras krótkogłowych. Taki pies powinien zostać zbadany przez lekarza weterynarii, czasem konieczna jest operacja poszerzenia nozdrzy lub skrócenia podniebienia.

Czy mops linieje?

Tak, mimo krótkiej sierści mops linieje dość obficie, zwłaszcza wiosną i jesienią. Szczotkowanie gumową rękawicą 2 do 3 razy w tygodniu znacznie ogranicza ilość włosów w domu.

Czy mops może zostać sam w domu?

Mops jest bardzo przywiązany do ludzi i źle znosi wielogodzinną samotność. Kilka godzin da się przyzwyczajać stopniowo, od szczeniaka, ale to rasa dla osób, które spędzają z psem sporo czasu.

Podsumowanie

Mops to wesoły, czuły i łatwy w codziennym życiu pies do mieszkania, który odwdzięcza się ogromnym przywiązaniem. Wymaga jednak świadomego opiekuna: kontroli wagi, ochrony przed upałem, dbania o fałdy i oczy oraz zakupu szczeniaka z hodowli, która dba o drożność dróg oddechowych. Inne rasy do towarzystwa znajdziesz w dziale rasy psów.

Artykuł był pomocny? Podziel się nim z innymi opiekunami psów.

Udostępnij:

Czytaj także

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *