Pies dla alergika: rasy, które uczulają mniej, i jak wybrać psa

Pies dla alergika to najczęściej pies, który gubi mało sierści i naskórka, np. pudel, bichon frise, sznaucer czy chiński grzywacz, ale żadna rasa nie jest w pełni hipoalergiczna. Alergię wywołują głównie białka obecne w naskórku, ślinie i moczu psa, a nie sama sierść. Poniżej wyjaśniamy, jak wybrać psa przy alergii, które rasy są najczęściej polecane i jak ograniczyć alergeny w domu.

Czy istnieją psy hipoalergiczne?

Określenie „pies hipoalergiczny” jest popularne w ogłoszeniach, ale nie ma potwierdzenia naukowego. Głównym alergenem psa jest białko Can f 1 z grupy lipokalin, obecne w naskórku, ślinie i wydzielinach skóry. Badania nie wykazały, by rasy nazywane hipoalergicznymi wytwarzały go wyraźnie mniej niż inne. Różnice między pojedynczymi psami bywają większe niż między rasami.

Dlaczego więc niektóre psy są lepiej tolerowane? Psy, które słabo linieją, zatrzymują martwe włosy i naskórek w sierści, a nie rozsiewają ich po mieszkaniu. Regularnie strzyżone i kąpane mają też mniej alergenów w szacie. Dlatego dla wielu alergików kontakt z pudlem czy bichonem jest łatwiejszy niż z owczarkiem niemieckim.

Na czym polega alergia na psa?

Alergia to nadmierna reakcja układu odpornościowego na substancje, które same w sobie są nieszkodliwe. Organizm osoby uczulonej wytwarza przeciwciała IgE przeciw alergenom psa, a przy kolejnym kontakcie uwalnia mediatory stanu zapalnego. Najczęstsze objawy to katar, kichanie, swędzenie i łzawienie oczu, kaszel, duszność, a u części osób wysypka. U osób z astmą kontakt z psem może wywołać napad duszności. Szerzej piszemy o tym w artykule alergia na sierść psa.

Co ciekawe, uczulenie stwierdzone w testach nie zawsze oznacza objawy. Część osób ma dodatnie testy, ale dobrze znosi obecność psa. Z kolei inne reagują silnie. Dlatego decyzja powinna opierać się na rzeczywistej reakcji na konkretne zwierzę i konsultacji z alergologiem. Niektóre badania sugerują też, że dzieci wychowujące się z psem od urodzenia mogą rzadziej chorować na alergie, ale nie jest to reguła i nie zastępuje porady lekarza.

Rasy psów polecane alergikom

Poniższe rasy mają sierść, która słabo linieje, albo nie mają jej prawie wcale. Są często lepiej tolerowane przez alergików, choć nie dają gwarancji braku objawów.

Do tej grupy często zalicza się też yorkshire terriera, lhasa apso, shih tzu, hawańczyka czy portugalskiego psa dowodnego. Wszystkie te rasy wymagają jednak regularnej, często kosztownej pielęgnacji u groomera. Opisy ras, wzorce i listę zarejestrowanych hodowli znajdziesz na stronie Związku Kynologicznego w Polsce.

Psy nagie: czy na pewno najlepsze?

Psy bezwłose nie zostawiają sierści, ale ich skóra też wytwarza alergeny, a przy tym wymaga szczególnej pielęgnacji: ochrony przed słońcem, mrozem i regularnego mycia. Więcej o nich w tekście nagie rasy psów.

Mieszańce z pudlem

Goldendoodle, labradoodle czy cavapoo są często reklamowane jako hipoalergiczne. W praktyce szczenię może odziedziczyć sierść po pudlu albo po drugim rodzicu, więc nie da się tego przewidzieć z góry. Więcej przeczytasz w artykule krzyżówki pudli.

Inne rasy, które często wybierają alergicy

Poza najpopularniejszymi rasami warto przyjrzeć się kilku mniej znanym. Coton de tulear z Madagaskaru ma puszystą, bawełnianą szatę średniej długości i gubi niewiele włosa, jednak wymaga niemal codziennego czesania. Gryfonik brukselski to mały pies o szorstkiej sierści, którą się trymuje, dzięki czemu martwy włos nie zostaje na dywanach.

Bergamasco, pies pasterski z włoskich Alp, ma szatę zbitą w charakterystyczne filcowe pasma. Nie linieje w typowy sposób, natomiast kąpiel i suszenie tak gęstej okrywy trwa wiele godzin. Z kolei peruwiański pies bezwłosy, nazywany też inca orchid, występuje w trzech wielkościach i bywa całkowicie nagi albo ma kępki włosa na głowie i ogonie. Jego skóra łatwo się przesusza, więc potrzebuje nawilżania i ochrony przed słońcem.

Rasy zwykle trudniejsze dla alergików

Gorzej tolerowane bywają psy, które obficie linieją, mocno się ślinią lub mają skłonność do łojotoku. Należą do nich m.in. owczarek niemiecki, labrador i golden retriever, husky, bernardyn, basset hound, cocker spaniel, shar-pei, mopsy czy west highland white terrier. Nie oznacza to, że alergik nigdy nie może z nimi żyć, ale ryzyko objawów jest większe.

Jak wybrać psa, gdy masz alergię?

• Porozmawiaj z alergologiem i, jeśli to możliwe, wykonaj testy na alergeny psa.
• Przed decyzją kilka razy odwiedź hodowlę lub dom psa, spędzając z nim po kilka godzin.
• Jeśli możesz, poproś o dłuższy okres próbny, np. w fundacji z domami tymczasowymi.
• Zwróć uwagę na pojedynczego psa: reakcja na różne osobniki tej samej rasy może się różnić.
• Niektóre badania sugerują, że suki i psy kastrowane wytwarzają mniej niektórych alergenów, ale wyniki nie są jednoznaczne.

Jak ograniczyć alergeny psa w domu?

• Wyznacz strefy bez psa, przede wszystkim sypialnię.
• Często odkurzaj odkurzaczem z filtrem HEPA i rozważ oczyszczacz powietrza.
• Wybieraj gładkie podłogi zamiast dywanów i łatwe do prania pokrowce.
• Pierz legowisko psa co tydzień w wysokiej temperaturze.
• Kąp i czesz psa regularnie, najlepiej robi to osoba bez alergii, poza mieszkaniem.
• Myj ręce po zabawie z psem i nie pozwalaj mu lizać twarzy.

Zdrowa skóra psa to także mniej łupieżu. Dbaj o dobrą karmę i zgłaszaj się do weterynarza, jeśli pies się drapie lub ma łojotok. Przydatne będą porady z kategorii zdrowie.

Linienie psów: dlaczego żaden pies nie jest całkiem bez sierści?

Przede wszystkim trzeba rozwiać mit: wszystkie psy zrzucają włos. Niektóre robią to intensywnie, a u innych jest to prawie niewidoczne. Pierwotnie psia szata była krótka i składała się z włosa okrywowego oraz podszerstka, podobnie jak u wilków i innych dzikich psowatych. W warunkach naturalnych psy wymieniałyby sierść dwa razy w roku. Natomiast pies mieszkający w domu linieje w niewielkim zakresie przez większą część roku.

Intensywność linienia zależy w dużej mierze od grubości szaty. Na przykład flat coated retrievery i setery prawie nie mają podszerstka, więc linieją sezonowo, a utrata włosa trwa zwykle od 10 do 14 dni. Z kolei owczarki szetlandzkie wymieniają sierść tylko wczesną wiosną i późnym latem. Dodatkowo zdarza się, że psy z podszerstkiem nie linieją zbyt mocno.

Co łączy rasy, które mało linieją?

Jeśli szukać cechy wspólnej, to dłuższy włos na pysku. Pies z taką szatą prawie na pewno należy do grupy tak zwanych hipoalergicznych czworonogów. Zastrzeżenie dotyczy zarówno małych, jak i dużych ras, szorstkowłosych oraz o włosie wełnistym. Pamiętaj jednak, że alergeny występują nie tylko w sierści, bo można się uczulić także na ślinę i naskórek.

Rasy, które tracą niewiele włosa

W zestawieniach psów o słabym linieniu wymienia się między innymi: affenpinschera, airedale terriera, bichon frise, bolończyka, border terriera, bouviera des Flandres, brukselskiego gryfonika, cairn terriera, hawańczyka, lagotto romagnolo, lhasa apso, löwchena, maltańczyka, norfolk terriera, norwich terriera, polskiego owczarka nizinnego, puli, shih tzu, silky terriera, soft coated wheaten terriera, terriera tybetańskiego, west highland white terriera, nagiego psa meksykańskiego i yorkshire terriera. Są tam też pudle w różnych rozmiarach, sznaucery i hiszpański pies wodny. Pamiętaj, że lista nie gwarantuje braku objawów alergii.

Pielęgnacja ras o słabym linieniu

Dobrym wyborem dla osoby, która nie znosi linienia, jest bichon frise. Wymaga jednak wzmożonej pielęgnacji: przynajmniej dwa razy w tygodniu gruntownego szczotkowania i raz w miesiącu kąpieli. Sierść jest lekko kręcona, a loki trzeba podcinać co kilka miesięcy. Jeśli opiekun nie zaniedba obowiązków, będzie miał wspaniałego psiaka.

Ponadto airedale terrier nie gubi dużo włosa, ale wymaga regularnego trymowania, czyli usuwania martwego włosa z podszerstka. Natomiast west highland white terrier prawie wcale nie linieje, lecz potrzebuje kąpieli na sucho i trymowania. Specjalne szampony do czyszczenia włosa na sucho kupisz w sklepach zoologicznych. Zatem systematyczna pielęgnacja jest warunkiem czystego domu.

Ostatecznie nawet nagi pies peruwiański nie daje gwarancji. Rzadko, ale zdarza się alergia na konkretną rasę, a nawet na konkretnego osobnika. Dlatego przed adopcją spędź z psem czas i obserwuj reakcje organizmu. Najlepszym sposobem walki z alergią bywa higiena: częste czesanie, wyczesywanie martwego włosa i trymowanie podszerstka.

Podsumowanie

Pies dla alergika to przede wszystkim pies, który słabo linieje i na którego konkretna osoba nie reaguje silnie. Nie wierz w obietnice „100 procent hipoalergiczny”, tylko spędź czas z psem przed decyzją, porozmawiaj z alergologiem i zadbaj o higienę w domu. Jeśli wybierasz rasę, pomoże Ci quiz: jaka rasa pasuje do Ciebie oraz tekst rodzaje sierści u psów.