Bedlington terrier o niebieskim umaszczeniu z typowym strzyżeniem głowy w kształcie gruszki
Strona główna › Bedlington terrier: charakter, pielęgnacja, zdrowie i cena

Bedlington terrier: charakter, pielęgnacja, zdrowie i cena

8 min czytania
Udostępnij:

Czy ten artykuł był pomocny?

Kliknij gwiazdkę, aby ocenić

Średnia ocen 4.4 / 5. Liczba głosów: 33

Brak ocen. Bądź pierwszy!

Przykro nam, że artykuł nie był pomocny

Pomóż nam go poprawić

Napisz, czego zabrakło lub co możemy poprawić

Bedlington terrier to średniej wielkości terier z północnej Anglii, który wyglądem przypomina owieczkę, a temperamentem i szybkością zdradza domieszkę krwi chartów. Jest czuły w domu, energiczny na spacerze i ma niemal nielinejącą, kędzierzawą szatę. Jeśli zastanawiasz się, czy ta nietypowa rasa pasuje do Twojego stylu życia, znajdziesz tu jej charakter, pielęgnację, zdrowie i wskazówki przy wyborze szczenięcia.

W skrócie:

  • Bedlington terrier łączy łagodność wobec domowników z silnym instynktem łowieckim i dużą szybkością.
  • Szata prawie nie linieje, ale wymaga regularnego czesania i strzyżenia co kilka tygodni.
  • Najważniejszym problemem zdrowotnym rasy jest dziedziczna toksykoza miedziowa, na którą istnieje test DNA.
  • To dobry pies do mieszkania, pod warunkiem codziennego, aktywnego ruchu.
  • Na spacerach przy zwierzynie lepiej mieć go na smyczy lub na długiej lince.

Cechy rasy: bedlington terrier

Kraj pochodzenia
Wielka Brytania
Grupa FCI
III, teriery
Wielkość
Średnia
Wysokość w kłębie
około 38 do 44 cm
Masa ciała
8 do 10 kg
Długość życia
12 do 15 lat
Szata
Kędzierzawa, miękko-szorstka
Umaszczenie
Niebieskie, wątrobiane, piaskowe
  • Energia i potrzeba ruchu
  • Łatwość szkolenia
  • Stosunek do dzieci
  • Stosunek do innych psów
  • Pielęgnacja sierści
  • Linienie
  • Szczekliwość
  • Do mieszkania w bloku

Historia i pochodzenie bedlington teriera

Rasa wywodzi się z hrabstwa Northumberland w północnej Anglii, a nazwę wzięła od górniczego miasteczka Bedlington. Wcześniej psy te nazywano terierami z Rothbury, od okolic, gdzie hodowano je już na przełomie XVIII i XIX wieku. Przede wszystkim ceniono je za wytrzymałość i bezkompromisowość w tępieniu szczurów, lisów czy borsuków.

Co więcej, długo był to pies ludzi prostych: górników, kłusowników i wędrownych handlarzy. Górnikom bedlingtony pomagały pozbywać się gryzoni, a w wolnym czasie startowały w wyścigach, ponieważ potrafiły biec bardzo szybko. Stąd przydomki „pociecha górnika” czy „pudel dla biednych”, a ze względu na wygląd także „owieczka”.

Kynolodzy do dziś nie są zgodni co do przodków rasy. Najczęściej wskazuje się na dawne teriery z pogranicza szkocko-angielskiego, spokrewnione z dandie dinmont terrierem, oraz na domieszkę krwi charta, prawdopodobnie whippeta. To właśnie po chartach bedlington ma łukowaty grzbiet, głęboką klatkę i sprężysty, szybki ruch.

Dawny rysunek przedstawiający bedlington teriera i dandie dinmont teriera
Bedlington terrier i dandie dinmont terrier na rycinie z XIX wieku: obie rasy mają wspólnych przodków.

Jak wygląda bedlington terrier? Wzorzec rasy

Pierwsze wrażenie bywa jednak mylące. Pies wygląda jak jagnię, ale pod kędzierzawą szatą kryje się zwinne, mocno umięśnione ciało sprintera. Sylwetka jest nieco dłuższa niż wysoka, a grzbiet łagodnie wysklepiony w lędźwiach, co daje wyraźne podkasanie brzucha.

Z kolei głowa ma kształt gruszki lub klina i nie ma wyraźnego stopu, więc linia od potylicy do nosa jest niemal prosta. Ponadto na czubku głowy rośnie jasny, jedwabisty czub. Oczy są natomiast małe i sprawiają wrażenie trójkątnych. Uszy, nisko osadzone, mają kształt orzecha laskowego i kończą się frędzlem jasnego włosa. Ogon jest średniej długości, nisko osadzony i lekko wygięty.

Bedlington terrier stojący bokiem, widoczny łukowaty grzbiet
Łukowaty grzbiet i podkasany brzuch to cechy odziedziczone po chartach.

Szata i umaszczenie

Również sierść jest wyjątkowa: gęsta, odstająca, miękka i szorstka zarazem, przypominająca w dotyku len. Ma skłonność do skręcania się, zwłaszcza na głowie i kufie. Wzorzec dopuszcza umaszczenie niebieskie, wątrobiane i piaskowe, każde z podpalaniem lub bez. Szczenięta rodzą się zwykle ciemne, prawie czarne lub brązowe, a docelowy, jaśniejszy kolor uzyskują stopniowo, często dopiero około pierwszego roku życia. Kolor oczu i nosa jest powiązany z umaszczeniem: niebieskie psy mają czarny nos i ciemne oczy, wątrobiane i piaskowe brązowy nos i jaśniejsze oczy. Pełny wzorzec znajdziesz na stronie Międzynarodowej Federacji Kynologicznej FCI.

Bedlington terrier o niebieskim umaszczeniu z charakterystycznym czubem
Niebieskie umaszczenie z jasnym czubem na głowie.

Jaki charakter ma bedlington terrier?

Na co dzień w domu to pies łagodny, czuły i zaskakująco spokojny. Lubi leżeć blisko opiekuna, chętnie się przytula i źle znosi długą samotność. Wobec obcych z kolei bywa uprzejmie zdystansowany, rzadko natomiast okazuje agresję. Szczeka także umiarkowanie, głównie gdy coś go zaniepokoi.

Na zewnątrz budzi się w nim terier. Bedlington ma silny instynkt łowiecki i świetny refleks, a dzięki domieszce charta potrafi błyskawicznie przyspieszyć za zającem czy kotem. W praktyce wielu opiekunów zauważa, że przywołanie, które działa idealnie w parku, przestaje działać, gdy w krzakach coś się poruszy. Dlatego na terenach z dziką zwierzyną bezpieczniej trzymać go na długiej lince.

Z innymi psami zwykle się dogaduje, jeśli przeszedł dobrą socjalizację. Jednak jak wiele terierów nie ucieka przed konfrontacją, gdy zostanie sprowokowany. Również małe zwierzęta domowe, takie jak króliki czy gryzonie, mogą budzić w nim instynkt łowcy, nawet jeśli wychowywał się razem z nimi.

Bedlington terrier w ruchu podczas zabawy na trawie
Na spacerze bedlington pokazuje szybkość i zwinność charta.

Dla kogo jest bedlington terrier?

Bedlington terrier sprawdzi się u osób, które szukają średniego psa do mieszkania, a jednocześnie lubią codzienne, aktywne spacery. Będzie dobrym wyborem dla:

  • Rodzin z dziećmi szkolnymi, które potrafią szanować psa i jego odpoczynek.
  • Osób aktywnych, które biegają, jeżdżą na rowerze lub chętnie trenują sporty kynologiczne.
  • Alergików, którzy po konsultacji z lekarzem szukają psa praktycznie nielinejącego.
  • Opiekunów gotowych regularnie odwiedzać groomera albo nauczyć się strzyżenia.

Natomiast nie jest to dobry wybór do domu, w którym pies spędza większość dnia sam, ani dla osób, które oczekują psa swobodnie biegającego luzem po lesie. Jeśli się wahasz, sprawdź wynik w quizie jaka rasa psa pasuje do Ciebie.

Bedlington terrier odpoczywający w domu przy opiekunie
W domu bedlington jest spokojny i lubi bliskość opiekuna.

Wychowanie i szkolenie bedlingtona

Bedlington jest inteligentny i wrażliwy, a przy tym niezależny jak przystało na teriera. Najlepiej reaguje na krótkie, urozmaicone sesje z nagrodami. Natomiast surowość, krzyk czy szarpanie smyczą sprawiają, że się wycofuje albo przestaje współpracować.

Najpierw postaw na socjalizację: poznawanie ludzi, psów, dźwięków miasta i zabiegów pielęgnacyjnych. Następnie skup się na przywołaniu i komendzie „zostaw”, ćwiczonych w coraz trudniejszych warunkach. Dodatkowo bedlingtony świetnie odnajdują się w agility, coursingu i zabawach węchowych, które zaspokajają ich instynkt. Więcej praktycznych wskazówek znajdziesz w dziale tresura psa.

Pies rasy bedlington terrier skupiony na opiekunie podczas treningu
Krótkie sesje z nagrodą to najlepszy sposób na naukę tej rasy.

Pielęgnacja bedlington teriera

Szata bedlingtona prawie nie linieje, co jest dużą zaletą. Martwy włos zostaje jednak w sierści, więc bez czesania szybko tworzą się kołtuny. Dlatego czesz psa kilka razy w tygodniu grzebieniem i szczotką pudlówką, zaczynając od skóry.

Charakterystyczny wygląd uzyskuje się strzyżeniem nożyczkami i maszynką, orientacyjnie co 6 do 8 tygodni. Włos na tułowiu skraca się tak, by podkreślić łuk grzbietu, kończyny formuje się w równe słupki, a uszy strzyże krótko, zostawiając frędzle. Strzyżenie wystawowe najlepiej powierzyć groomerowi, który zna rasę. Do tego dochodzi kontrola uszu, przycinanie pazurów i dbanie o zęby. Ogólne zasady opisuje poradnik pielęgnacja psa krok po kroku.

Strzyżony bedlington terrier z uformowanymi kończynami i uszami z frędzlami
Typowe strzyżenie podkreśla łuk grzbietu i kształt głowy.

Żywienie

Bedlington potrzebuje pełnoporcjowej karmy dopasowanej do wieku, masy ciała i aktywności. Ze względu na skłonność rasy do gromadzenia miedzi w wątrobie lekarz weterynarii może zalecić karmę o ograniczonej zawartości miedzi, szczególnie u psów nosicieli lub chorych. Nie wprowadzaj takich zmian na własną rękę, a podroby, zwłaszcza wątrobę, podawaj tylko po konsultacji. Porcję łatwo oszacujesz w kalkulatorze ilości karmy.

Nigdy nie podawaj psu czekolady, ksylitolu, winogron i rodzynek, cebuli ani czosnku. Te produkty są dla psów toksyczne.

Pies rasy bedlington terrier w ogrodzie
Aktywny bedlington potrzebuje karmy dopasowanej do energii i wieku.

Zdrowie i choroby rasy

Na ogół jest to rasa uznawana za stosunkowo zdrową i długowieczną. Ma jednak jedno szczególne obciążenie genetyczne: toksykozę miedziową. Wątroba chorego psa nie usuwa prawidłowo miedzi z organizmu, przez co metal stopniowo się w niej gromadzi i prowadzi do zapalenia, a z czasem marskości. Co gorsza, choroba długo przebiega skrycie. Dzięki testom DNA odpowiedzialni hodowcy mogą jednak dobierać pary tak, aby nie rodziły się chore szczenięta.

U rasy opisywano także choroby oczu, na przykład dysplazję siatkówki i nieprawidłowo rosnące rzęsy, oraz niektóre choroby nerek. Dlatego regularne badania kontrolne mają tu szczególne znaczenie.

Skontaktuj się z lekarzem weterynarii, jeśli zauważysz u bedlingtona apatię, brak apetytu, wymioty, chudnięcie, zwiększone pragnienie, zażółcenie białek oczu lub dziąseł albo zmiany w zachowaniu. Mogą to być objawy choroby wątroby. Tekst ma charakter informacyjny i nie zastępuje wizyty u weterynarza.

Zdrowy dorosły bedlington terrier o piaskowym umaszczeniu
Przy dobrej opiece bedlingtony często dożywają kilkunastu lat.

Ile kosztuje szczeniak i jak wybrać hodowlę?

W Polsce to rasa rzadka, więc na szczenię często trzeba poczekać. Cenę kształtują głównie: renoma hodowli, wyniki badań zdrowotnych rodziców, pochodzenie, przeznaczenie szczenięcia oraz koszt sprowadzenia reproduktora z zagranicy. Zatem bardzo niska cena powinna wzbudzić Twoją czujność.

Szukaj hodowli zarejestrowanej w związku kynologicznym i zapytaj o:

  1. Wyniki testu DNA w kierunku toksykozy miedziowej u obojga rodziców.
  2. Badania oczu rodziców.
  3. Możliwość poznania matki i warunków, w jakich dorastają szczenięta.
  4. Metrykę, książeczkę zdrowia, umowę i wskazówki dotyczące żywienia.

Hodowle znajdziesz w katalogu hodowli. Z kolei o tym, na co zwrócić uwagę przed decyzją, piszemy w tekście zanim kupisz bedlington teriera.

Szczeniak bedlington terrier o ciemnym umaszczeniu
Szczenięta rodzą się ciemne i jaśnieją stopniowo.
Dwa bedlington teriery o różnym umaszczeniu
Bedlingtony w różnych odcieniach umaszczenia.

Najczęściej zadawane pytania

Czy bedlington terrier linieje?

Praktycznie nie. Martwy włos zostaje jednak w szacie, dlatego bedlington wymaga regularnego czesania i strzyżenia co kilka tygodni.

Czy bedlington terrier jest dobry dla alergika?

Bywa wybierany przez alergików, ponieważ prawie nie linieje. Żaden pies nie jest jednak całkowicie hipoalergiczny, dlatego przed decyzją warto spędzić czas z rasą i skonsultować się z lekarzem.

Na co choruje bedlington terrier?

Najważniejsza jest dziedziczna toksykoza miedziowa, czyli gromadzenie miedzi w wątrobie. Opisywano też choroby oczu i nerek, dlatego warto wybierać szczenię po rodzicach z badaniami.

Czy bedlington terrier nadaje się do mieszkania?

Tak, w domu jest spokojny i niewielki. Potrzebuje jednak codziennego, aktywnego ruchu i zajęcia dla głowy, inaczej szybko się nudzi.

Dlaczego bedlington wygląda jak owca?

Ma kędzierzawą, odstającą sierść o fakturze lnu oraz charakterystycznie strzyżoną głowę bez stopu z jasnym czubem. Takie strzyżenie podkreśla typowy dla rasy kształt gruszki.

Podsumowanie

Pod łagodnym wyglądem owieczki kryje się pełnokrwisty terier z sercem sprintera. W domu będzie czułym towarzyszem, a na spacerze zażąda ruchu i czujności opiekuna. Jeśli zaakceptujesz regularne strzyżenie, trening przywołania i wybór hodowli z badaniami w kierunku toksykozy miedziowej, zyskasz psa oddanego na kilkanaście lat. Inne teriery i rasy o podobnej wielkości porównasz w naszym katalogu ras psów od A do Z.

Artykuł był pomocny? Podziel się nim z innymi opiekunami psów.

Udostępnij:

Czytaj także

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *