Briard (owczarek francuski): charakter, pielęgnacja i zdrowie
Briard, czyli owczarek francuski długowłosy z Brie, to duży, kudłaty pies pasterski o wielkim sercu do ludzi i dzieci, ale też o silnym temperamencie i czujności stróża. Jest inteligentny, wesoły i chętny do pracy, a jego falista, kozia sierść wymaga systematycznej pielęgnacji. Poznaj historię, charakter, potrzeby i zdrowie tej rasy, zanim zdecydujesz się na szczeniaka.
W skrócie:
- Duży pies: 62 do 68 cm (psy) i 56 do 64 cm (suki), zwykle 25 do 40 kg.
- Towarzyski, kocha dzieci i rodzinę; nie nadaje się do kojca.
- Potrzebuje dużo ruchu, pracy i konsekwentnego, pozytywnego szkolenia.
- Długa sierść o koziej strukturze: czesanie co najmniej raz w tygodniu.
- Rasa zdrowa, ale z ryzykiem dysplazji, skrętu żołądka i chorób oczu (PRA, CSNB).
Cechy rasy: briard
- Kraj pochodzenia
- Francja
- Grupa FCI
- I, sekcja 1
- Wielkość
- duży
- Wysokość w kłębie
- psy 62 do 68 cm
- Masa ciała
- ok. 25 do 40 kg
- Długość życia
- 10 do 12 lat
- Szata
- długa, falista, kozia
- Umaszczenie
- czarne, płowe, szare
- Energia i potrzeba ruchu
- Łatwość szkolenia
- Stosunek do dzieci
- Stosunek do innych psów
- Pielęgnacja sierści
- Linienie
- Szczekliwość
- Do mieszkania w bloku
Historia i pochodzenie briarda
Owczarek francuski długowłosy (Berger de Brie) to jedna z najstarszych francuskich ras owczarskich. Co ciekawe, duże, kudłate psy pasterskie przewijają się w źródłach francuskich od średniowiecza: w kronikach, legendach i sztuce, a według przekazów podobne psy miał na dworze Karol Wielki. Ponadto popularna jest legenda o psie, który pomógł wykryć zabójcę swojego pana, znana z malowidła na zamku w Montargis.
Pierwszy szczegółowy opis owczarka z Brie pojawił się w 1809 roku w Cours d’Agriculture księdza François Roziera. Autor opisał w nim długowłosego psa pasterskiego i stróża, choć nie wyjaśnił pochodzenia nazwy. Natomiast najczęściej łączy się ją z krainą Brie na wschód od Paryża; inna hipoteza wywodzi ją od imienia Aubry. Uważa się także, że ten owczarek ma wspólnych przodków z krótkowłosym beauceronem, a jego szatę mogły ukształtować krzyżówki z psami szorstkowłosymi w typie gryfona i barbeta.
Psy tej rasy pokazano na pierwszej paryskiej wystawie psów w 1863 roku. Następnie pierwszy wzorzec powstał pod koniec XIX wieku, klub rasy na początku XX wieku, a szczegółowy wzorzec opublikowano w 1925 roku. W czasie I wojny światowej służyły one armii francuskiej jako psy wartownicze, sanitarne i kurierzy. Obecnie są popularne we Francji, a w Polsce działa kilka hodowli.

Wygląd i wzorzec
To pies typu wiejskiego: odporny, muskularny, zwinny i harmonijnie zbudowany, o lekko prostokątnej sylwetce. Przy tym psy mierzą 62 do 68 cm w kłębie, suki 56 do 64 cm. Z kolei masa ciała zwykle wynosi 30 do 40 kg u psów i 25 do 34 kg u suk.
Głowa z brwiami i brodą
Głowa jest mocna i dość długa, pokryta włosem, który tworzy wąsy, brodę i brwi lekko zasłaniające oczy. Natomiast nos jest raczej kanciasty, zawsze czarny. Ponadto oczy są duże, ciemne, o spokojnym, inteligentnym wyrazie; u psów szarych dopuszcza się jaśniejsze. Uszy wysoko osadzone. W Polsce przycinanie uszu jest jednak zakazane, więc psy mają uszy naturalne, krótkie, zwisające i dobrze owłosione.
Podwójne ostrogi i ogon
Podobnie jak beauceron, ma on obowiązkowe podwójne ostrogi, czyli wilcze pazury, na obu tylnych łapach. Z kolei ogon jest długi, dobrze owłosiony, noszony nisko i zakończony charakterystycznym haczykiem w kształcie litery J.
Szata i umaszczenie
Szata jest długa (co najmniej 7 cm na tułowiu), falista, sucha w dotyku, czyli kozia, z lekkim podszerstkiem. Natomiast dopuszczalne są umaszczenia jednolite: czarne, płowe (także z ciemniejszymi końcówkami włosa) i szare, z preferencją dla ciemnych, nasyconych odcieni. Jednak białe i mahoniowe umaszczenie jest niedopuszczalne.


Charakter i temperament briarda
To pies bardzo towarzyski, który potrzebuje bliskości ludzi. Przede wszystkim jest wesoły, ciekawski, inteligentny i przywiązany do całej rodziny, a dzieci, z którymi się wychowuje, zwykle uwielbia i chętnie się nimi opiekuje. Jednocześnie ma silny instynkt stróżujący i pasterski: pilnuje domu, wobec obcych jest powściągliwy, a czasem próbuje zaganiać dzieci czy inne zwierzęta. Dlatego wzorzec wymaga psychiki zrównoważonej: pies nie może być ani agresywny, ani lękliwy.
Ponadto bywa szczekliwy, a niektóre psy charakterystycznie przeciągle zawodzą, co właściciele nazywają jodłowaniem. Jeśli to dla Ciebie problem, przeczytaj tekst o najbardziej szczekliwych rasach psów. Co ważne, nie powinien on być izolowany od rodziny, a życie w kojcu jest dla niego nieodpowiednie.

Dla kogo jest briard?
Ten owczarek sprawdzi się w aktywnej rodzinie, także z dziećmi, która ma czas na codzienne długie spacery, szkolenie i pielęgnację sierści. Najlepiej zaś czuje się w domu z ogrodem, ale może mieszkać w bloku, jeśli dostaje 1,5 do 2 godzin ruchu dziennie. Poza tym lubi sporty kynologiczne, aportowanie, także z wody, oraz pracę węchową. Natomiast nie jest psem dla osób, które większość dnia spędzają poza domem, ani dla tych, którzy szukają psa niewymagającego. Przegląd aktywności znajdziesz w tekście jakie są psie sporty.
Wychowanie i szkolenie
Pies jest inteligentny i szybko się uczy, ale ma też własne zdanie. Dlatego najlepiej sprawdza się szkolenie oparte na nagrodach, w którym nauka jest zabawą, a nie przymusem. Opiekun musi być spokojny i konsekwentny, ale nie chodzi o pokazywanie psu, kto jest samcem alfa: współczesna wiedza o psach odchodzi od teorii walki o dominację na rzecz jasnych zasad i budowania współpracy. W praktyce źle reaguje na krzyk i siłę.
Socjalizacja jest bardzo ważna: od szczenięcia poznawaj go z ludźmi, psami, dziećmi i różnymi miejscami. Następnie ucz spokoju przy gościach i kontroluj skłonność do zaganiania. Co więcej, briardy pracują w wielu krajach jako psy ratownicze i śledcze, więc praca węchowa to świetny sposób na zmęczenie ich głowy. Więcej zaś o tym w tekście pies ratowniczy gruzowy.

Pielęgnacja sierści briarda
Prawidłowa kozia sierść jest dość odporna na kołtunienie i nie gubi dużo włosa. Zazwyczaj wystarczy dokładne rozczesanie aż do skóry raz w tygodniu lub raz na dwa tygodnie, szczotką z długimi szpilkami i grzebieniem. Problem pojawia się jednak u psów o zbyt miękkim włosie i obfitym podszerstku: one filcują się szybko i wymagają czesania nawet kilka razy w tygodniu. Z kolei starszym psom, których nie da się regularnie czesać, można sierść skrócić.
Po spacerach usuwaj z sierści rzepy i igliwie, regularnie przycinaj włos między opuszkami, kontroluj uszy i oczy ukryte pod włosem oraz podwójne ostrogi. Ponadto kąp psa kilka razy w roku dobrym szamponem dla psów długowłosych. Szczegóły znajdziesz w tekście pielęgnacja briarda.
Do pielęgnacji przydadzą się szczotka z długimi szpilkami, grzebień o rzadkich zębach, rozplątywacz i odżywka do długiej sierści. Takie akcesoria znajdziesz w sklepach sklepzoologiczny.org i sklepinternetowypl.com.

Żywienie
Szczeniaka karm karmą dla ras dużych, aby rósł równomiernie. Na przykład dorosły pies o masie około 35 kg zjada przeciętnie 350 do 500 g dobrej karmy suchej dziennie, zależnie od aktywności. Ponadto ze względu na ryzyko skrętu żołądka podawaj jedzenie w dwóch porcjach i nie karm psa tuż przed ani po intensywnym wysiłku. Orientacyjną porcję obliczysz w kalkulatorze ile karmy dla psa.
Zdrowie i choroby rasy
To rasa ogólnie zdrowa, żyjąca zwykle 10 do 12 lat. Najważniejsze problemy zdrowotne to:
- Dysplazja stawów biodrowych.
- Skręt żołądka, opisany w tekście skręt żołądka u psa.
- Postępujący zanik siatkówki (PRA).
- Wrodzona stacjonarna ślepota nocna (CSNB): dziedziczna choroba siatkówki, na którą istnieje test DNA.
- Zapalenia uszu i oczu ukrytych pod długim włosem.
Natychmiast jedź do lekarza weterynarii, jeśli pies ma twardy, wzdęty brzuch, próbuje wymiotować bez efektu, ślini się i jest niespokojny. Ponadto zgłoś się, gdy zauważysz, że pies słabo widzi o zmierzchu, wpada na przedmioty, kuleje lub drapie uszy.

Ile kosztuje szczeniak briarda i jak wybrać hodowlę?
Szczenięta z rodowodem Związku Kynologicznego w Polsce (FCI) kosztowały kilka lat temu zwykle 5000 do 7000 zł, dziś ceny są często wyższe. Dlatego wybierz hodowcę, który bada rodziców w kierunku dysplazji oraz wykonuje testy DNA na PRA i CSNB, pokaże Ci matkę szczeniąt i opowie o charakterze rodziców. Zarejestrowane hodowle znajdziesz w katalogu hodowli.




Najczęściej zadawane pytania
Może mieszkać w bloku, jeśli codziennie dostaje dużo ruchu i zajęć. Mimo to lepiej czuje się w domu z ogrodem, ale zawsze blisko rodziny, a nie w kojcu.
Pies o prawidłowej koziej sierści gubi niewiele włosa. Jednak wymaga regularnego czesania aż do skóry, inaczej sierść się filcuje.
Tak, te psy zwykle uwielbiają dzieci i są wobec nich opiekuńcze. Jednak ze względu na rozmiar i instynkt zaganiania zabawy z małymi dziećmi warto nadzorować.
To dwie francuskie rasy owczarskie o wspólnych korzeniach. Pierwszy ma długą, falistą sierść i jednolite umaszczenie, a beauceron krótką sierść i umaszczenie czarne podpalane lub arlekin.
Szczeniak z rodowodem kosztował kilka lat temu zwykle 5000 do 7000 zł, a dziś ceny bywają wyższe. Przede wszystkim cena zależy od hodowli i badań rodziców.
Podsumowanie
To kochający rodzinę, inteligentny i energiczny owczarek, który potrzebuje bliskości ludzi, ruchu i regularnej pielęgnacji sierści. Jego krótkowłosego krewnego poznasz w opisie beaucerona, inne kudłate psy w tekście psy z dredami, a pozostałe profile w dziale rasy psów.
Czytaj także
Porady rasPsy o maści białej
Porady rasPies dla alergika: rasy, które uczulają mniej, i jak wybrać psa
Rasy psówLista ras psów agresywnych w Polsce: 11 ras i wymagane zezwolenie
Płochacze, psy aportujące i psy dowodneRasy spanieli
Rasy psówNajmniejsze psy świata: 10 małych ras, wymiary i porady
Alfabetyczna lista rasSzpic miniaturowy (pomeranian): charakter, waga, pielęgnacja, cena
Rasy psówNajwiększe rasy psów: olbrzymy od A do D (część 1)
Alfabetyczna lista rasOwczarek niemiecki krótkowłosy: charakter, wzorzec, zdrowie i cena

