Springer spaniel walijski: charakter, wygląd, pielęgnacja i zdrowie

Springer spaniel walijski (Welsh Springer Spaniel) to średniej wielkości pies myśliwski z Walii o biało-czerwonej, jedwabistej sierści. Przede wszystkim w terenie jest niestrudzonym płochaczem, natomiast w domu łagodnym, przytulnym psem rodzinnym. Poniżej sprawdzisz, czym różni się od springera angielskiego i jakie ma wymagania.

Skąd pochodzi springer spaniel walijski?

Psy podobne do dzisiejszych spanieli były znane w Wielkiej Brytanii już w średniowieczu. Na przykład wzmianki o spanielach pojawiają się m.in. w „Opowieściach kanterberyjskich” Chaucera z XIV wieku, a francuski myśliwy Gaston Phoebus opisywał spaniele w swoim traktacie o łowiectwie. Z kolei w Walii od stuleci hodowano czerwono-białe psy do wypłaszania ptactwa, znane lokalnie jako „starter”.

Ponadto często wskazuje się pokrewieństwo z spanielem bretońskim, który ma podobne umaszczenie, jednak to wciąż hipoteza. Natomiast nazwa „springer” pochodzi od angielskiego „to spring game”, czyli wypłaszać zwierzynę. Następnie, pod koniec XIX i na początku XX wieku oficjalnie rozdzielono springera walijskiego i angielskiego jako odrębne rasy. Mimo to walijczyk do dziś jest znacznie rzadszy niż jego angielski kuzyn.

Jak wygląda springer spaniel walijski?

To zwarty, mocny i wytrzymały pies, którego tułów jest nieco dłuższy od wysokości w kłębie. Przy tym czaszka jest lekko wysklepiona, stop wyraźny, kufa średniej długości i niemal kwadratowa. Z kolei oczy są orzechowe lub ciemnobrązowe, łagodne. Natomiast uszy są stosunkowo małe, zwężające się ku końcowi i przypominają kształtem liść winorośli, co odróżnia go od springera angielskiego.

Szyja długa i umięśniona, klatka piersiowa głęboka, lędźwie lekko łukowate. Ponadto łapy są okrągłe, kocie, z grubymi opuszkami. Z kolei ogon jest nisko osadzony, w ruchu żywy, nigdy nie noszony powyżej linii grzbietu. Co więcej, sierść jest prosta, gęsta, jedwabista, odporna na wodę i zarośla, z piórami na klatce piersiowej, kończynach i ogonie. Przy tym umaszczenie jest zawsze biało-czerwone, w intensywnym, ciemnym odcieniu czerwieni.

Jaki charakter ma springer spaniel walijski?

Walijczyk jest wesoły, łagodny i bardzo przywiązany do opiekuna. Dlatego szybko nawiązuje więź z rodziną i źle znosi długą samotność. Ponadto zwykle dobrze dogaduje się z innymi psami i zwierzętami, a dzieci traktuje cierpliwie i z sympatią. Natomiast wobec obcych bywa na początku nieco zdystansowany.

W terenie budzi się w nim pasjonat polowania: przeszukuje zarośla, płoszy ptactwo, chętnie aportuje, także z wody. W domu za to szybko się wycisza i staje się „przytulakiem”. Jednak starsze opisy mówiące o „skłonnościach do dominacji” są nieaktualne. W praktyce trudności wynikają zwykle z braku szkolenia i zbyt małej ilości ruchu.

Dla kogo jest ta rasa?

Welsh springer spaniel świetnie sprawdzi się w aktywnej rodzinie, u biegaczy, miłośników wędrówek i myśliwych. Przy tym może mieszkać w domu z ogrodem lub w bloku, jeśli codziennie dostaje co najmniej 1,5 do 2 godzin ruchu, w tym jeden dłuższy spacer. Natomiast nie poleca się go osobom, które oczekują spokojnego psa kanapowego i nie lubią spacerów w każdą pogodę.

Wychowanie i szkolenie

Walijczyk jest inteligentny i chętny do współpracy, jednak wrażliwy, dlatego najlepiej reaguje na spokojne metody z nagrodą. Ponadto bywa trochę niezależny, szczególnie gdy złapie ciekawy zapach. Zatem szkolenie zacznij od pierwszych tygodni w domu.

• Najpierw socjalizuj szczeniaka z ludźmi, psami i nowymi miejscami.
• Następnie ćwicz przywołanie, najpierw na długiej lince, zanim puścisz psa luzem.
• Wykorzystuj aportowanie, tropienie i nosework jako zajęcia dla głowy.
• Również ucz psa zostawania samemu stopniowo, by uniknąć lęku separacyjnego.

Pielęgnacja i żywienie

Przede wszystkim czesz sierść 2 do 3 razy w tygodniu, a w okresie linienia częściej. Jednak najwięcej uwagi wymagają pióra na uszach, łapach i brzuchu, gdzie zaczepiają się rzepy i kłosy traw. Ponadto po spacerze w zaroślach przejrzyj sierść i przestrzenie między palcami.

• Uszy sprawdzaj i czyść co kilka dni, bo spaniele mają skłonność do zapaleń uszu.
• Także po kąpieli w wodzie osusz uszy ręcznikiem.
• Przycinaj włos między opuszkami i wokół uszu, co ułatwia wentylację.
• Natomiast kąp psa tylko w razie potrzeby, łagodnym szamponem.

Pies ma dobry apetyt i łatwo tyje, gdy ma mniej ruchu. Dlatego dawkę karmy dopasuj do aktywności, możesz skorzystać z kalkulatora karmy.

Zdrowie i choroby rasy

Ogólnie to rasa zdrowa i długowieczna, żyje zwykle 12 do 15 lat. Najczęstsze problemy zdrowotne to:

• Zapalenia ucha zewnętrznego i środkowego.
• Dysplazja stawów biodrowych.
• Choroby oczu, w tym jaskra i entropium.
• Niedoczynność tarczycy.
• Padaczka, opisywana w niektórych liniach.

Ile kosztuje szczeniak i jak wybrać hodowlę?

W Polsce ta rasa jest rzadka, a hodowli jest niewiele. Z kolei cena szczeniaka z rodowodem FCI zależy od hodowli, rodziców i ich badań, zwykle jest to kilka tysięcy złotych. Dlatego część osób sprowadza psy z Wielkiej Brytanii lub innych krajów Europy.

Zapytaj hodowcę o badania bioder i oczu rodziców (w tym w kierunku jaskry), poznaj matkę szczeniąt i poproś o umowę kupna. Ponadto szczeniak powinien opuścić hodowlę najwcześniej w wieku 8 tygodni. Hodowle znajdziesz w naszym katalogu hodowli.

Podsumowanie

Springer spaniel walijski to rzadki, wesoły i łagodny pies, który łączy pasję myśliwego z miłością do rodziny. Wprawdzie potrzebuje ruchu, zajęcia dla nosa i regularnej pielęgnacji uszu, a odwdzięcza się wiernością i radością. Inne rasy z tej grupy znajdziesz w artykule o grupie VIII FCI i na alfabetycznej liście ras.