Posokowiec hanowerski: charakter, praca, zdrowie i cena

Posokowiec hanowerski to duży niemiecki pies myśliwski wyspecjalizowany w szukaniu postrzelonej zwierzyny po tropie krwi, czyli farby. Przy tym jest spokojny, zrównoważony i bardzo oddany przewodnikowi, ale potrzebuje prawdziwej pracy węchowej. Poniżej poznasz jego historię, charakter, wymagania i zdrowie.

Historia i pochodzenie posokowca hanowerskiego

Przodkami rasy były leithundy, psy tropiące znane w Europie już w średniowieczu. Wówczas prowadzone na długiej otoku pomagały myśliwym odnaleźć ślad grubego zwierza przed polowaniem. Jednak gdy upowszechniła się broń palna, zmienił się sposób polowania i zadania psów: ich główną rolą stało się odnajdywanie zwierzyny postrzelonej, która uciekła z miejsca strzału.

Ośrodkiem hodowli był królewski ośrodek łowiecki w Hanowerze, od którego rasa wzięła nazwę. Następnie, pod koniec XIX wieku, w 1894 roku, powstał klub Verein Hirschmann, który do dziś dba o czystość rasy i jej wartości użytkowe. Dlatego szczenięta trafiają przede wszystkim do myśliwych i leśników, ponieważ posokowiec ma przede wszystkim pracować. Natomiast więcej o tej grupie psów przeczytasz w artykule posokowce, psy myśliwskie wyczulone na posokę.

Wygląd i wzorzec rasy

To pies średnio duży, mocny i proporcjonalny, o tułowiu wyraźnie dłuższym niż wysokość. Przy tym psy mierzą 50 do 55 cm w kłębie i ważą 30 do 40 kg, suki 48 do 53 cm i 25 do 35 kg.

Najważniejsze cechy wyglądu

• Głowa mocna, czaszka szeroka i płaska, skóra na czole lekko pofałdowana, stop dobrze zaznaczony.
• Kufa głęboka i szeroka, wargi opadające, nos szeroki, najczęściej czarny.
• Oczy ciemnobrązowe, o spokojnym wyrazie, powieki dobrze przylegające.
• Uszy średniej długości, wysoko i szeroko osadzone, przylegające do głowy, z zaokrąglonymi końcami.
• Szyja długa i mocna, z luźnym podgardlem.
• Klatka piersiowa głęboka i pojemna, grzbiet mocny, zad szeroki i lekko opadający.
• Ogon długi, wysoko osadzony, noszony nisko.

Sierść i umaszczenie

Włos jest krótki, gęsty i twardy, nieco dłuższy na tylnej stronie ud i spodzie ogona. Z kolei skóra jest gruba i luźna. Ponadto dopuszczalne są wszystkie odcienie czerwieni jeleniej, od jasnej po ciemną, z wyraźniejszym lub słabszym pręgowaniem, z maską lub bez. Natomiast białe znaczenia na piersi nie są pożądane.

Charakter i temperament posokowca hanowerskiego

Ten pies jest spokojny, opanowany i bardzo związany ze swoim przewodnikiem. Przede wszystkim w pracy jest niezwykle skupiony i wytrwały: potrafi iść tropem sprzed wielu godzin przez kilka kilometrów. Natomiast w domu bywa łagodny i przytulaśny, szczególnie wobec dzieci, choć młode psy w przypływie radości potrafią coś przewrócić czy zniszczyć.

Wobec obcych jest nieufny i czujny, dlatego dobrze sygnalizuje obecność gości. Nie jest psem agresywnym, jednak jak każdy duży pies wymaga wychowania i socjalizacji. Co więcej, jego posłuszeństwo i współpraca z człowiekiem są dobre, pod warunkiem że przewodnik jest konsekwentny i spokojny.

Dla kogo jest posokowiec hanowerski?

To rasa przede wszystkim dla myśliwych, leśników i przewodników psów posokowców, którzy zapewnią mu pracę na farbie. Dlatego hanowerczyk bez zadań szybko się nudzi, a nuda prowadzi do niszczenia i frustracji. Najlepiej czuje się w domu z ogrodem, z bliskim kontaktem z rodziną. Natomiast do bloku i dla osób bez czasu na długą pracę węchową się nie nadaje.

Wychowanie i szkolenie

Szkolenie posokowca obejmuje dwa obszary: posłuszeństwo codzienne i pracę na tropie. Najpierw posłuszeństwo trzeba budować od szczenięcia, spokojnie i konsekwentnie, z nagradzaniem dobrych zachowań. Przede wszystkim duży, silny pies musi chodzić na luźnej smyczy i reagować na przywołanie.

Pracę na farbie zaczyna się od krótkich, sztucznie założonych tropów, które stopniowo się wydłuża i postarza. Następnie młody pies uczy się pracy na długiej otoku i wskazywania znalezionej zwierzyny. Ponadto rasa podlega próbom pracy, a dobry przewodnik regularnie bierze udział w konkursach. Z kolei ogólne zasady szkolenia znajdziesz w dziale tresura psa.

Pielęgnacja

Krótka, twarda sierść nie sprawia kłopotów: wystarczy szczotkowanie gumową rękawicą raz w tygodniu, a w okresie linienia częściej. Natomiast kąpiel tylko w razie potrzeby. Ponadto po każdej pracy w lesie sprawdź psa pod kątem kleszczy, skaleczeń łap i zadziorów. Również duże, przylegające uszy czyść regularnie, bo są narażone na stany zapalne.

Żywienie

Pracujący posokowiec potrzebuje karmy dla psów dużych i aktywnych ras, bogatej w białko zwierzęce i tłuszcz. Natomiast poza sezonem zmniejsz porcję, aby pies nie przytył. Co więcej, duże psy o głębokiej klatce piersiowej są narażone na skręt żołądka, dlatego dziel dzienną porcję na dwa posiłki i nie pozwalaj psu biegać tuż po jedzeniu. Dlatego przeczytaj też artykuł skręt żołądka u psa.

Zdrowie i choroby rasy

Rasa jest odporna i wytrzymała, a pies dobrze znosi zimno i deszcz. Jednak najczęstszym problemem jest dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, dlatego rodzice szczeniąt powinni mieć wyniki prześwietleń. Ponadto psy pracujące w terenie narażone są też na urazy, skaleczenia i choroby odkleszczowe.

Ile kosztuje szczeniak posokowca hanowerskiego i jak wybrać hodowlę

Szczenięta z rodowodem kosztują zwykle kilka tysięcy złotych, ale w tej rasie ważniejsza od ceny jest wartość użytkowa rodziców. Dlatego szukaj hodowli związanych z Związkiem Kynologicznym w Polsce i klubami psów posokowców, pytaj o wyniki prób pracy i konkursów na farbie oraz o badania stawów. Co więcej, wielu hodowców oczekuje, że nabywca będzie psa układał do pracy. Hodowle możesz znaleźć w katalogu hodowli, a o pokrewnej rasie przeczytasz w profilu posokowiec bawarski.

Podsumowanie

Posokowiec hanowerski to wyspecjalizowany, spokojny i bardzo oddany pies myśliwski, który najlepiej czuje się w rękach przewodnika z prawdziwą pracą na farbie. Jest łatwy w pielęgnacji, jednak wymaga ruchu, szkolenia i dbałości o stawy. Więcej ras znajdziesz w zestawieniu rasy psów od A do Z.