Różnorodność psów, psy różnych ras i rozmiarów
Strona główna › Różnorodność psów: skąd tyle ras i czym się różnią

Różnorodność psów: skąd tyle ras i czym się różnią

7 min czytania
Udostępnij:

Czy ten artykuł był pomocny?

Kliknij gwiazdkę, aby ocenić

Średnia ocen 4.7 / 5. Liczba głosów: 34

Brak ocen. Bądź pierwszy!

Przykro nam, że artykuł nie był pomocny

Pomóż nam go poprawić

Napisz, czego zabrakło lub co możemy poprawić

Różnorodność psów nie ma sobie równych wśród ssaków: jeden gatunek obejmuje zarówno chihuahua ważącą 2 kg, jak i mastifa przekraczającego 80 kg. Przede wszystkim ta ogromna rozpiętość to efekt tysięcy lat współpracy z człowiekiem, który dobierał psy do pasienia, polowania, pilnowania i towarzystwa. Dlatego poniżej wyjaśniamy, skąd wzięły się te różnice, jakie główne typy psów wyróżniamy i co z tego wynika dla Ciebie przy wyborze psa.

W skrócie:

  • Wszystkie psy domowe to jeden gatunek, pochodzący od dawnej populacji wilków.
  • Psy różnią się wzrostem od kilkunastu do ponad 80 cm w kłębie i masą od 1 do ponad 80 kg.
  • Różnice są efektem selekcji prowadzonej przez człowieka: najpierw do pracy, od XIX wieku także pod kątem wyglądu.
  • FCI uznaje ponad 350 ras w 10 grupach, ale wiele z nich łączy podobna funkcja i charakter.
  • Wybierając psa, kieruj się przede wszystkim tym, do czego rasa była tworzona, a nie samym wyglądem.

Skąd się wzięła różnorodność psów

Przez długi czas sądzono, że różne rasy psów pochodzą od różnych gatunków wilków, a nawet szakali. Jednak badania genetyczne pokazały, że to nieprawda. Przede wszystkim wszystkie psy domowe wywodzą się od jednej, wymarłej już populacji wilków, a do udomowienia doszło co najmniej kilkanaście tysięcy lat temu. Szczegóły tej historii opisujemy w artykule udomowienie psa: skąd pochodzi pies.

Przez tysiąclecia ludzie zatrzymywali przy sobie psy, które najlepiej sprawdzały się w danym zadaniu: szybkie do polowania na zające, odważne do obrony stad, wytrwałe do ciągnięcia sań, małe i łagodne do towarzystwa. W efekcie z czasem w różnych regionach świata powstały typy psów dopasowane do klimatu i pracy.

Prawdziwy wysyp ras nastąpił w XIX wieku, gdy w Wielkiej Brytanii i innych krajach europejskich zaczęto organizować wystawy psów i prowadzić księgi rodowodowe. Hodowcy zamknęli populacje i zaczęli dobierać psy także pod kątem wyglądu. To dlatego większość dzisiejszych ras liczy sobie mniej niż 200 lat.

Rola genów w hodowli psów

Psy są wyjątkowo podatne na zmiany wyglądu, bo kilka genów o dużym działaniu decyduje o kluczowych cechach. Na przykład jeden wariant genu IGF1 ma duży wpływ na małe rozmiary ciała, inne geny odpowiadają za krótkie łapy jamnika i corgi, długość i skręt sierści czy skrócony pysk. Dzięki temu w stosunkowo niewielu pokoleniach można uzyskać psa wyraźnie innego niż przodkowie.

Chart rosyjski borzoj, przykład różnorodności psów
Charty rosyjskie, smukłe psy stworzone do pościgu

Wielkość psa: najmniejsze i największe rasy

Co ciekawe, rozpiętość wymiarów u psów jest większa niż u jakiegokolwiek innego gatunku ssaka. Dla porównania:

RasaTypowa wysokość w kłębieTypowa masa
Chihuahua15 do 23 cm1,5 do 3 kg
Yorkshire terrierok. 20 cmdo 3,2 kg
Beagle33 do 40 cmok. 10 do 15 kg
Labrador retriever54 do 57 cmok. 25 do 36 kg
Wilczarz irlandzkiod 71 do 79 cm i więcejod 40,5 do 54,5 kg
Dog niemieckiod 72 do 80 cm i więcejok. 50 do 90 kg
Mastif angielskiok. 70 do 80 cmczęsto ponad 80 kg

Za najwyższe rasy uchodzą wilczarz irlandzki i dog niemiecki, za najcięższe mastif angielski i bernardyn. Natomiast na drugim biegunie jest chihuahua. Ciekawe rekordy opisujemy w tekście najmniejszy pies świata.

Wilczarz irlandzki, jedna z najwyższych ras psów
Wilczarz irlandzki należy do najwyższych psów świata

Wielkość psa wpływa nie tylko na miejsce w domu, ale też na koszty i długość życia. Małe rasy żyją zwykle dłużej, nierzadko 14 do 16 lat, a olbrzymie często 8 do 10 lat. Ponadto duży pies to też większe porcje karmy, większe dawki leków i droższe akcesoria.

Rasy psów: główne typy i ich zadania

Choć ras jest kilkaset, większość z nich można przypisać do kilku typów, które łączy podobne przeznaczenie, a więc i podobne potrzeby. Natomiast formalny podział FCI na 10 grup omawiamy w artykule podział ras psów według grup FCI. Tu skupiamy się na tym, co z tych typów wynika w praktyce.

Szpice i psy pierwotne

Średniej wielkości psy o mocnej budowie, gęstej sierści, stojących uszach i ogonie zawiniętym na grzbiet. Należą do nich psy zaprzęgowe, takie jak husky syberyjski i alaskan malamute, japońskie akity i shiba, a także miniaturowe szpice do towarzystwa. Ponadto są niezależne, często uparte i potrzebują dużo ruchu.

Owczarki i psy pasterskie

Tworzone do zaganiania stad i współpracy z pasterzem, jak border collie czy owczarek australijski, albo do samodzielnej ochrony stad przed drapieżnikami, jak owczarek podhalański i kaukaski. Jednak pierwsze są bardzo chętne do pracy i łatwe w szkoleniu, drugie niezależne, terytorialne i nieufne wobec obcych.

Teriery

Małe i średnie, odważne, zadziorne psy, wywodzące się głównie z Wysp Brytyjskich. Pierwotnie tępiły szczury i wchodziły do nor lisów i borsuków. Dlatego mają silny instynkt łowiecki, dużo energii i własne zdanie. Więcej w artykule psy teriery.

Charty

Z kolei smukłe, długonogie psy polujące wzrokiem i biegające z ogromną prędkością, jak greyhound, whippet czy chart rosyjski. W domu zwykle spokojne i łagodne, ale potrzebują bezpiecznego miejsca do sprintu, bo instynkt pościgu bywa silniejszy od przywołania.

Psy gończe i posokowce

Natomiast psy pracujące nosem, często w sforze, jak beagle czy ogary. Są towarzyskie i wytrwałe, ale mają głośny głos i łatwo podążają za tropem, zapominając o opiekunie.

Beagle, pies gończy pracujący węchem
Beagle, przedstawiciel psów gończych

Molosy

Masywne psy o szerokiej czaszce i silnej budowie, takie jak dog niemiecki, mastify, bernardyn czy rottweiler. Dawniej służyły do stróżowania, walki i ciężkiej pracy. Dziś to zwykle spokojni, ale wymagający dobrej socjalizacji towarzysze.

Psy ozdobne i do towarzystwa

Z kolei rasy, które od dawna żyły na dworach i w domach mieszczańskich, jak mops, pekińczyk, chihuahua czy cavalier king charles spaniel. Są przywiązane do ludzi i dobrze odnajdują się w mieszkaniu, ale część z nich ma skrócone pyski, co może powodować problemy z oddychaniem.

Rasy psów pierwotne i nowoczesne

Badania DNA wyróżniają grupę ras, które przez długi czas rozwijały się w izolacji i są genetycznie bliższe dawnym psom. Należą do nich na przykład basenji, saluki, akita, shiba, chow chow, husky syberyjski i alaskan malamute. Szpice i niektóre charty są więc rzeczywiście jednymi z najstarszych typów psów.

Większość popularnych ras, od labradora po yorkshire terriera, powstała natomiast w ciągu ostatnich dwóch stuleci, często z krzyżowania psów z różnych regionów. To dlatego rasy tak różnią się wyglądem, a jednocześnie wiele z nich łączy wspólne pochodzenie i podobne cechy charakteru.

Różnorodność psów a wybór pupila

Każda rasa jest „zaprogramowana” do innego zadania i ta historia wciąż wpływa na jej zachowanie. Dlatego pies pasterski będzie zaganiał dzieci, terier będzie kopał w ogrodzie, a chart pobiegnie za zającem. Zamiast wybierać psa tylko dlatego, że się podoba, zadaj sobie kilka pytań:

  • Ile czasu dziennie możesz poświęcić na ruch i zajęcia z psem?
  • Czy mieszkasz w bloku, czy w domu z ogrodem?
  • Czy masz doświadczenie w szkoleniu psów?
  • Czy w domu są małe dzieci, inne zwierzęta, osoby z alergią?
  • Ile czasu możesz poświęcić na pielęgnację sierści?

Praktyczne wskazówki znajdziesz w poradniku jak wybrać odpowiednią rasę psa, a szybkie dopasowanie umożliwi nasz quiz: jaka rasa pasuje do Ciebie.

Najczęściej zadawane pytania

Dlaczego psy tak bardzo różnią się wyglądem?

Bo przez tysiące lat człowiek celowo wybierał do rozrodu psy przydatne do konkretnych zadań, a w ostatnich dwóch stuleciach także o określonym wyglądzie. Psy mają przy tym genom, w którym niewielka liczba genów silnie wpływa na wielkość, długość łap, kształt czaszki i rodzaj sierści.

Czy wszystkie rasy psów to jeden gatunek?

Tak. Wszystkie psy domowe, od chihuahua po doga niemieckiego, należą do jednego gatunku i mogą się ze sobą krzyżować. Natomiast różnice między rasami są wynikiem selekcji, a nie odrębnego pochodzenia.

Ile jest ras psów na świecie?

Międzynarodowa Federacja Kynologiczna FCI uznaje ponad 350 ras, podzielonych na 10 grup. Ponadto inne organizacje kynologiczne mają własne listy, a do tego dochodzą rasy lokalne i nieuznane.

Która rasa psa jest najstarsza?

Genetycy wskazują grupę tak zwanych ras pierwotnych, które mniej mieszały się z innymi psami, na przykład basenji, saluki, akitę, shibę, chow chow, husky i alaskan malamute. Większość współczesnych ras powstała jednak dopiero w XIX i XX wieku.

Podsumowanie

Różnorodność psów to efekt wspólnej historii psa i człowieka: od jednej populacji wilków do kilkuset ras o skrajnie różnych rozmiarach, sierści i temperamentach. Dzięki temu znając pierwotne przeznaczenie rasy, łatwiej przewidzisz jej potrzeby i wybierzesz psa, który naprawdę pasuje do Twojego życia. Przeglądaj profile ras w kategorii rasy psów.

Artykuł był pomocny? Podziel się nim z innymi opiekunami psów.

Udostępnij:

Czytaj także

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *