Żywienie psa reproduktora: karma, kondycja i błędy

Żywienie psa reproduktora powinno opierać się na pełnoporcjowej, dobrze zbilansowanej karmie, która utrzymuje go w szczupłej, sprawnej kondycji, a w okresie częstych kryć dostarcza nieco więcej energii i białka. Nie potrzeba do tego domowych mikstur ani witamin podawanych na oko. Wyjaśniamy, co faktycznie wpływa na formę i płodność psa i jakich błędów unikać.

Kim jest pies reproduktor?

Reproduktorem nazywa się psa rasowego, który spełnia wymagania hodowlane swojego związku kynologicznego i jest wykorzystywany do krycia suk. W Polsce zasady uprawnień hodowlanych określa regulamin Związku Kynologicznego w Polsce: pies musi mieć rodowód, odpowiednie oceny z wystaw i badania wymagane w danej rasie, na przykład w kierunku dysplazji stawów.

Od kondycji reproduktora zależy nie tylko jego własne zdrowie, ale też jakość nasienia i powodzenie krycia. Dlatego opiekunowie często szukają specjalnej diety. W praktyce najważniejsze okazują się podstawy: dobra karma, właściwa masa ciała, ruch i regularna kontrola weterynaryjna. Jeśli dopiero szukasz psa do krycia, przeczytaj, jak znaleźć odpowiedniego psa reproduktora.

Czym karmić psa reproduktora na co dzień?

Poza okresem kryć reproduktor je tak jak każdy zdrowy, dorosły pies o podobnej wielkości i aktywności. Podstawą jest pełnoporcjowa karma, sucha lub mokra, z dobrym źródłem białka zwierzęcego. Taka karma dostarcza wszystkich niezbędnych witamin, minerałów i kwasów tłuszczowych w odpowiednich proporcjach.

Z doświadczenia hodowców wynika, że problemy częściej biorą się z nadmiaru niż z niedoboru. Dokładanie masła, żółtek, twarogu i witamin do zbilansowanej karmy łatwo rozregulowuje dietę. Dlatego żywienie psa reproduktora warto oprzeć na jednej sprawdzonej karmie i dopasowywać jedynie ilość. Orientacyjną porcję pomoże Ci ustalić kalkulator ile karmy dla psa.

Jak zmienić dietę w okresie częstych kryć?

Gdy pies kryje często, jego wydatek energetyczny rośnie. Krycie to wysiłek fizyczny, a dodatkowo stres związany z podróżami i nowym otoczeniem. W tym czasie można rozważyć:

• Niewielkie zwiększenie porcji, jeśli pies zaczyna tracić masę ciała.
• Przejście na karmę dla psów aktywnych o nieco wyższej zawartości białka i tłuszczu.
• Pilnowanie stałych pór posiłków, także podczas wyjazdów na krycie.
• Stały dostęp do świeżej wody, szczególnie po kryciu i w podróży.

Każdą zmianę karmy wprowadzaj stopniowo przez około tydzień. Natomiast nagłe przejście na nowe jedzenie tuż przed kryciem może skończyć się biegunką i osłabieniem psa w najmniej odpowiednim momencie.

Witaminy dla reproduktora: kiedy mają sens?

Starsze poradniki zalecały podawanie reproduktorom witaminy A w kroplach oraz dodatków oleju i siemienia. Rzeczywiście witamina A, cynk, selen, witamina E i kwasy omega-3 mają znaczenie dla prawidłowej produkcji plemników. Jednak dobra karma pełnoporcjowa już je zawiera.

Problem polega na tym, że witamina A gromadzi się w organizmie, a jej nadmiar jest toksyczny i może uszkadzać kości oraz wątrobę. Podobnie jest z witaminą D. Dlatego nie podawaj suplementów na własną rękę. Jeśli lekarz weterynarii stwierdzi niedobór albo słabą jakość nasienia w badaniu, dobierze preparat i jego ilość indywidualnie.

Jak nadwaga i niedożywienie wpływają na płodność psa?

Pies przekarmiony jest ociężały, szybciej się męczy i może mieć trudności z samym kryciem. Nadmiar tkanki tłuszczowej sprzyja też zaburzeniom hormonalnym i przegrzewaniu, co niekorzystnie wpływa na jakość nasienia. Z kolei pies niedożywiony ma mniej sił, słabszą odporność i również może mieć gorsze parametry nasienia.

Kondycję najłatwiej ocenić dłonią. Żebra powinny być wyczuwalne pod cienką warstwą tkanki, a talia widoczna z góry. Typowo obserwuje się, że reproduktorzy pokazywani na wystawach są nieco „podkarmiani” dla efektu, dlatego warto obiektywnie ocenić sylwetkę psa poza ringiem.

Pory posiłków, ruch i krycie

Reproduktora karmi się zwykle dwa razy dziennie, o stałych porach. Przed kryciem pies nie powinien mieć pełnego żołądka, więc posiłek podaje się kilka godzin wcześniej. Po kryciu najpierw odpoczywa, a dopiero potem dostaje wodę i jedzenie.

Codzienny ruch jest równie ważny jak dieta. Spacery, bieganie i zabawy utrzymują mięśnie, wspierają przemianę materii i pomagają zachować prawidłową masę ciała. Ponadto dobrze zmęczony pies jest spokojniejszy w podróży i w nowym miejscu.

Najczęstsze błędy w żywieniu reproduktora

Z doświadczenia opiekunów najczęściej powtarzają się te pomyłki:

1. Dodawanie witamin i suplementów bez badań i bez konsultacji z weterynarzem.
2. Dokarmianie tłustymi dodatkami „na siłę”, które prowadzą do nadwagi.
3. Zmiana karmy tuż przed planowanym kryciem.
4. Karmienie bezpośrednio przed kryciem lub zaraz po nim.
5. Pomijanie badań: nawet idealna dieta nie zastąpi oceny zdrowia i nasienia.

Podsumowanie

Dobre żywienie reproduktora jest mniej skomplikowane, niż sugerują stare poradniki. Liczy się zbilansowana karma, prawidłowa masa ciała, ruch i badania, a nie domowe dodatki czy witaminy podawane na oko. Jeśli zastanawiasz się nad hodowlą, zacznij od zasad, które publikuje Związek Kynologiczny w Polsce, a o codziennej diecie przeczytasz więcej w poradniku żywienie psa.