Irish glen of imaal terrier

Historia rasy

Irish glen of imaal terrier to stara rasa psa, która wbrew powszechnej opinii nie powstała w wyniku krzyżowania i eksperymentów hodowlanych. Teriery były psami regionalnymi trzymanymi wyłącznie w okolicach Glen of Imaal. Mieszkańcami tych ciężkich rejonów (właściwie – pustkowi) byli chłopi – potomkowie żołnierzy, którym przyznano ziemię (niestety zupełnie nieurodzajną) w XVI i XVII wieku za zasługi dla dworu angielskiego. Aby przetrwać musieli używać sprytu i chytrości – psy były zatem traktowane niejako jako środek do osiągnięcia celu. Czworonogi uczestniczyły w codziennej, morderczej walce o byt, przez długie godziny obracając koła podobne do młyńskich. Brały też udział w płatnych walkach psów. Zanim psy zostały zaprezentowane na wystawach, musiały ciężko pracować, dzięki czemu ich sylwetka nabrała znamion solidności i była niezwykle mocna.
Hodowla czworonogów przez dłuższy czas była dość niejednorodna. W jednym z opisów dublińskiej wystawy psów z 1876 roku możemy przeczytać, że psy różniące się między sobą pod względem typu umaszczenia i budowy ciała zaliczone zostały do grupy terierów irlandzkich. W „The Twentieth Century Dog” z 1904 roku znajdziemy zdawkowy opis rasy psów o „krótkich kończynach, długim grzbiecie i umaszczeniu czarnoniebieskim”, które występowały głównie w górskich rejonach Wicklow. Irlandzki Kennel Club oficjalnie uznał rasę w 1934 roku. Niedługo później utworzono jej klub.

Użytkowość

Irish glen of imaal terrier były hodowane pierwotnie w celach myśliwskich. Polowały przede wszystkim na wydry, lisy oraz borsuki. Obecnie pełnią funkcję psów do towarzystwa oraz psów stróżujących. Niewielka część populacji pozostaje w rękach myśliwych.

Wygląd

Irish glen of imaal terrier to średniej wielkości, wytrzymały pies, który jak na swoje wymiary ma dość dużą masę ciała. Sylwetka wpisuje się w kształt prostokąta, co oznacza, że tułów jest dłuższy od wysokości psa w kłębie. Mózgoczaszka dobrej szerokości, dość długa. Przełom czołowo-nosowy zaznaczony. Trufla nosowa czarna. Kufa silna, zwężająca się ku końcowi. Szczęka i żuchwa mocne. Uzębienie zdrowe, regularnie rozstawione, mocne, dobrej wielkości. Zęby ustawione w zgryzie nożycowym. Oczy brązowe, średniej wielkości, okrągłe, dobrze rozstawione. Jasne oczy są wadliwe. Uszy w kształcie płatków róży lub pół-uniesione, gdy pies nasłuchuje. W spoczynku skierowane ku tyłowi. Niepożądane uszy całkiem opadające lub stojące. Szyja średniej długości, mocno umięśniona. Tułów głęboki i długi. Grzbiet prosty. Lędźwie mocne. Klatka piersiowa szeroka i mocna o wyraźnie wysklepionych żebrach. Ogon kopiowany, mocny u nasady, dobrze osadzony i radośnie noszony. Ogon szczenięcia kopiuje się w połowie długości. Ogon naturalny (nie kopiowany) pozostawia się w krajach, gdzie zabieg ten jest prawnie zabroniony. Łopatki szerokie, muskularne, dobrze skierowane ku tyłowi. Przedramiona krótkie, wygięte o mocnej kości. Łapy zwarte, mocne o okrągłych opuszkach palców. Łapy przednich kończyn od nadgarstków kierują się lekko na zewnątrz. Kończyny tylne mocne i muskularne. Uda silne. Stawy kolanowe dobrze kątowane. Stawy skokowe nie są zwrócone do wewnątrz ani na zewnątrz. Łapy zwarte, mocne, o okrągłych opuszkach palców.
Pies ma szorstki, średniej długości włos z miękkim podszerstkiem. Dopuszczalnymi typami umaszczeń są: pręgowany niebieski bez czarnego nalotu, płowy, błękitno-szary oraz pszeniczny. W okresie dorastania ciemna sierść ulega rozjaśnieniu. Zupełnie niedopuszczalna jest sierść w kolorze czarnym z brązowymi oraz płowymi znaczeniami. Dorosły osobnik powinie osiągać 35.5 centymetrów wysokości w kłębie. Preferowana waga dla dorosłego osobnika wynosi 15.5-16.5 kilogramów.

Zachowanie i Temperament

Irish glen of imaal terrier jest energicznym, odważnym, cierpliwym i oddanym psem, który bardzo szybko przywiązuje się do właściciela. Jest delikatny wobec pozostałych członków rodziny; nie wykazuje skłonności do agresji. Czworonogi dość późno dojrzewają i wymagają odpowiedniego szkolenia. Nieprawidłowo uspołecznione psy mogą sprawiać w przyszłości trudności wychowawcze.
Właściciele muszą zachować spokój w czasie szkolenia, zaznaczając przy tym swoją wyższość nad psem. Jeśli czworonóg wykryje, że właściciele są łagodni lub pasywni, stanie się uparty, arogancki i będzie próbował przejmować kontrolę w czasie spacerów.
Opiekun musi zapewnić psu odpowiednią dzienną dawkę ruchu. Psy są bardzo energiczne i źle znoszą stagnację.

Dobrze socjalizowany Irish glen of imaal terrier jest zabawny i dobrze dogaduje się z dziećmi. Niestety, nie może przebywać w jednym pomieszczeniu sam na sam z małymi zwierzętami zważywszy na silny instynkt łowiecki. Należy zachować szczególną ostrożność w czasie „zapoznawania” psa z innymi domownikami, np. chomikami , królikami i myszami . Z innymi psami zazwyczaj dogaduje się dobrze. W drodze wyjątku może zamieszkać z kotem. Psy raczej nie szczekają bez powodu.

Pielęgnacja i Zdrowie

Pies jest łatwy w utrzymaniu. Linieje dwa razy do roku i wymaga wówczas systematycznego czesania i trymowania (2-3 razy w roku). Właściciel powinien pamiętać o regularnym wyrywaniu włosów w uszach. Schorzeniami typowymi dla rasy są dysplazja stawu biodrowego i progresywny zanik siatkówki.

Wysokość: Psy mierzą 35.5 centymetrów wysokości w kłębie.

Waga: Dorosłe psy ważą średnio 15.5-16.5 kilogramów.

Umaszczenie: Dopuszczalnymi typami umaszczenia są: płowy, pręgowany, błękitnoszary i niebieski. Niedopuszczalne umaszczenie czarne z brązowymi znaczeniami.

Pielęgnacja: Wystarczy czesanie raz na tydzień i trymowanie 2-3 w roku.

Zdrowie: Najczęściej spotykanymi schorzeniami są dysplazja stawów biodrowych oraz progresywny zanik siatkówki.

Rodzina: Wymagają wczesnego uspołecznienia. Są wierne i oddane swojemu właścicielowi. Lubią dzieci. Nie tolerują małych zwierząt.

Inne nazwy: glen of imaal terrier

Klasyfikacja FCI – Grupa III, Sekcja 1, numer wzorca 302. Nie podlega próbom pracy.

Cena psa z rodowodem 2000 – 2500 złotych. Źródło olx.pl dane z 2012 roku.