Shar pei zdjęcia psów i szczeniąt

Shar-pei to stara rasa psów chińskich, której narodziny datowane są na pierwsze lata naszej ery. Psy miały zostać wyhodowane w południowych prowincjach Chin – Dah Let i Kwantug. Pierwsze wzmianki na temat istnienia rasy pochodzą z III wieku – wizerunki psów łudząco podobnych do współczesnych Shar Pei zostały uwiecznione na dziełach i przedmiotach ofiarnych składanych do grobów arystokratów z dynastii Han.

Nazwa shar-pei w Chinach wymawiana jest jako „sah-pay”, co w wolnym tłumaczeniu oznacza „papier ścierny”. Skóra psa Shar pei ma bowiem bardzo szorstką strukturę, a włos jest niezwykle twardy.

W swojej ojczyźnie psy Shar pei były wykorzystywane do różnych celów m.in. strzeżenia świątyń i polowania na dziką zwierzynę. Wykazywały się dużą odwagą i zaangażowaniem w pełnieniu obowiązków. W przeciwieństwie do innych psów występujących w regionie, Shar peie nigdy nie były wykorzystywane do celów kulinarnych – ich mięso było bowiem wyjątkowo twarde i niesmaczne.

Zwrot historii rasy Shar pei nastąpił na początku okresu średniowiecza, kiedy to jeden z mieszkańców prowincji Kwantug, zdając sobie sprawę z wielkiej siły i zaciętości czworonogów, wykorzystał je do celów bojowych. Pies Shar pei bardzo dobrze radził sobie na ringu. Jego szczeciniasta sierść była bardzo niewdzięcznym celem dla kłów przeciwnika. Nadmiar luźnej skóry powodował natomiast, że po ugryzieniu pies mógł swobodnie wykręcać się w różnych kierunkach, dzięki czemu zęby przeciwnika nie sięgały mięśni.

Ciekawostka o Shar pei!

Właściciele psów, chcąc zwiększyć ich determinację i wolę walki, przed każdym starciem podawali psom wino oraz narkotyki. Nie szczędzili nawet szczeniąt, podając im arsen, proch strzelniczy oraz opium.

Chińczycy praktykowali także okrutny zwyczaj nacinania skóry Shar pei od ogona aż po samą głowę psa. Kiedy rany zabliźniły się, nacinali nowe, tak aby cała skóra shar pei była pokryta dużymi bliznami nadającymi jej wygląd zbroi. Praktyka okrutna acz stosowana powszechnie przez kilkaset lat.

W czasach chińskiej rewolucji pies stał się uosobieniem luksusu. Władze nałożyły zatem na właścicieli olbrzymie podatki w zamian za możliwość utrzymania psa w domostwach. Stał się zbytecznym dobrem. Koniec końców posiadanie psa rasy Shar pei zostało uznane przez Mao za przejaw dekadencji, a hodowla tych cudownych stworzeń została zakazana w całych Chinach.

Zaangażowani hodowcy nie pozwolili jednak wymrzeć rasie Shar pei i wystosowali apel do jednego z amerykańskich czasopism kynologicznych. Prosili o uratowanie Shar peia, zamieszczając artykuł okraszony pięknymi ilustracjami, który wyjaśniał aktualną sytuację psów oraz przedstawiał ich największe zalety. Psy z Hongkongu zaczęły masowo przybywać do Ameryki, stając się synonimem bogactwa i pozycji społecznej.

Popularność Shar peia rosła w bardzo szybkim tempie, a w 1981 roku uznano standard rasy.

Shar pei charakter psów

Shar pei – jak każdy przedstawiciel molosowatych – jest psem spokojnym o wręcz flegmatycznym usposobieniu. Lubi spacery i aktywność fizyczną, niemniej nie będzie stroił fochów i demolował mieszkania, jeżeli właściciel uda się z nim na krótszą niż zwykle przechadzkę, lub wyjdzie na dwór tylko po to, aby czworonóg mógł zrealizować potrzeby fizjologiczne. Ta cecha charakteru sprawia, że shar pei doskonale sprawdzi się jako pies dla singla.

Psy Spar pei nie wymagają dużo uwagi i są raczej samodzielne. Nie lubią sportów wyczynowych i z pewnością nie będą czuły się dobrze w charakterze asystenta biegacza czy sportowca. Biegi i skoki za frisbee mogą zainteresować je tylko na chwilę, ale już po kilku minutach oddalą się w spokojniejsze miejsce, gdzie będą spokojnie obserwować rozwój sytuacji.

Jednym z największych problemów, z jakimi zmagają się właściciele shar pei jest wręcz legendarne nieposłuszeństwo psów. Oczywiście, to czy nasz shar pei będzie nam posłuszny, czy też będzie lekceważył nasze komendy zależy w dużej mierze od podejścia szkoleniowego i ilości czasu spędzanego na treningach.

Jeżeli jednak przyłożymy się do treningów, zauważymy, że shar pei są psami inteligentnymi i chętnymi do współpracy z człowiekiem, o ile widzą w tym sens. Jeżeli opiekun będzie przesadzał z ilością wydawanych komend, po prostu się znudzą i przestaną reagować.

Sharp pei, uznawane za dominujące czworonogi, są w rzeczywistości bardzo łagodne i raczej nie spróbują zdominować opiekuna ani przejąć przestrzeni życiowej. Jeśli właściciel nauczy czworonogi karności i pokaże, że to on rządzi w domowym gospodarstwie, shar pei na pewno nie zechce przejąć roli samca alfa.

Właściciele psów Shar pei często wskazują, że bardzo ważne w ich wychowaniu jest wprowadzenie elementu rutyny. Oznacza to, że pies powinien wiedzieć, kiedy wychodzi na spacer i kiedy dostaje pożywienie – jest wówczas spokojniejszy i łagodniejszy.