Wyżeł gaskoński (French Pointing Dog Gascogne type)

Jakim psem jest wyżeł gaskoński? Opis, który dostarczy wyczerpujących informacji musi być dość rozległy. Jest to, bowiem rasa z długą tradycją, obfitującą w ciekawe fakty. Oprócz tego, wygląd wyżła gaskońskiego należy chyba do najbardziej niecodziennych i wartych uwagi w świecie psów. Cechy charakteru, które są atrybutami psów tej rasy, będą decydować o tym, czy wyżeł gaskoński będzie odpowiednim towarzyszem dla różnych typów osób. Dlatego wszystkie informacje zawarte w tym artykule będą służyć przede wszystkim jako wskazówki podczas zakupu nowego członka rodziny i decyzji, czy ma to być właśnie wyżeł gaskoński. Tekst przede wszystkim dla osób szukających przyjaźni na całe pieskie życie swojego pupila.

Wyżeł gaskoński – opis historii rasy

Historia nazwy jest nieco skomplikowana. Wyżeł gaskoński bowiem nie od początku był nazywany tak, jak nazywamy go dzisiaj. Wywodzi się od wyżła francuskiego. Na początku, czyli w XVIII w., wyżeł francuski został wyodrębniony z innych ras, które zamieszkiwały tereny południowo-zachodniej Francji i środkowych Pirenejów. Z czasem jednak dokonano podziału rasy na dwie odmiany. Nastąpiło to w XX w., a odmianami, które powstały w tym podziale, są wyżeł pirenejski i wyżeł gaskoński. Opis tego drugiego to właśnie przedmiot poniższego artykułu. Wyżeł gaskoński jest bardziej zbliżony do swojego przodka – wyżła francuskiego – niż wyżeł pirenejski. Rasa przeżywała kryzys podczas I wojny światowej, ale po jej zakończeniu z sukcesem ją odbudowano.

Klasyfikacja

• Rasa: Wyżeł gaskoński
• Typ: Wyżłowate
• Podsekcja: Pies typu gończego
• Sekcja: Wyżeł kontynentalny
• Grupa: Wyżeł

Wyżeł gaskoński – opis wyglądu

Pies Wyżeł gaskoński jest średniej wielkości. Posiada szczupłą, choć dość masywną sylwetkę, co wiąże się z tym, że jest silny, a jednak niezbyt ciężki. Całe jego ciało jest proporcjonalne, pokryte dość luźną skórą. Sierść wyżła gaskońskiego jest gruba i zwarta, delikatniejsza w dotyku w okolicach uszu i głowy. Umaszczenie może być różnorodne, zaczynając od jednolitej kasztanowobrązowej barwy, poprzez brąz z domieszką bieli, kończąc na nakrapianym lub też podpalanym wzorze. Oczy wyżła gaskońskiego mają zazwyczaj barwę kasztanowobrązową i zawsze są szeroko otwarte. Uszy opadają po bokach głowy. Wyżeł gaskoński może osiągnąć maksymalną wysokość 69 cm i ważyć do 25 kg.

Charakter

Wyżeł gaskoński, mimo że przeznaczony jest do pełnienia roli psa myśliwskiego, swoim charakterem z pewnością zaskarbi sobie sympatię każdego właściciela. Dlatego też może on być również psem towarzyszącym. Tworzenie silnej więzi z właścicielem, którym był przeważnie myśliwy, przenosi się na wszystkich domowników. Jest pies spokojny, czuły i wierny. Duża inteligencja psa jest jego dodatkową zaletą, która ułatwi wychowanie czworonoga. Wyżeł gaskoński jest towarzyski, lubi towarzystwo człowieka, również dzieci, a nawet innych zwierząt domowych. Uwielbia bawić się z dziećmi.

Opis rasy jako psa myśliwskiego

Cechy, które czynią z wyżła gaskońskiego doskonałego myśliwego, to przede wszystkim dobry węch, odporność i wytrzymałość. Jako pies tropiący przeszukuje teren dokładnie, sprawnie i szybko. Może pracować w różnych warunkach: w lesie, na polu oraz w miejscach podmokłych. Pomocny przy polowaniu zarówno na ptactwo, jak i inną zwierzynę łowną.

Wyżeł gaskoński – opis wymagań środowiskowych

Wyżeł gaskoński to pies przyzwyczajony do dość trudnych warunków, dlatego nie jest zbyt wymagający w utrzymaniu. Choć z natury jest energiczny i lubi zażywać dużo ruchu, może z powodzeniem zamieszkać ze swoim panem w mieście, nawet w mieszkaniu. Warunkiem jest jednak to, aby właściciel codziennie zapewniał mu odpowiednią dawkę ruchu poprzez wyprowadzanie go na długie i najlepiej męczące spacery.

Pielęgnacja

Pielęgnacja wyżła gaskońskiego sprowadza się do czynności, które trzeba wykonywać będąc posiadaczem każdego innego psa. Należy regularnie go kąpać, a w okresie linienia wyczesywać martwą sierść. Dbałość o zdrowie wyżła nie będzie sprawiała problemów. Nie jest on z natury podatny na choroby, nie ma też tendencji do żadnych dolegliwości. Jedyne, co należy mieć na uwadze, to jego uszy, które wymagają nieco większej dbałości i regularnego czyszczenia, gdyż przy niewystarczającej pielęgnacji może wystąpić zapalenie.

Galeria zdjęć