Pies zimą: jak chronić psa przed mrozem, solą i lodem

Pies zimą potrzebuje przede wszystkim ochrony przed wychłodzeniem, zadbanych łap i dopasowanej dawki ruchu. Jak bardzo, zależy od rasy, sierści, wielkości i wieku pupila. Wielu opiekunów albo przesadza z ochroną psa północnego, albo nie zauważa, że mały krótkowłosy towarzysz marznie już po kilku minutach.

Czy pies marznie zimą i po czym to poznać?

Psy różnią się odpornością na zimno tak bardzo jak ludzie. Gęsty podszerstek, większa masa ciała i dobra kondycja chronią przed mrozem. Natomiast małe psy szybciej tracą ciepło, ponieważ mają dużą powierzchnię ciała w stosunku do masy. Z kolei rasy krótkonożne mają brzuch blisko śniegu, więc wychładzają się szybciej.

Typowo obserwuje się kilka sygnałów, że pupil marznie:

• Drżenie, kulenie się i podkulony ogon.
• Podnoszenie łap i niechęć do dalszego marszu.
• Szukanie schronienia, ciągnięcie w stronę domu.
• Spowolnienie, apatia, zimne uszy i łapy.

Gdy pies silnie drży, jest osowiały lub sztywny, wróć do ciepłego pomieszczenia, otul go kocem i obserwuj. Jeśli nie wraca do siebie, jest bardzo osłabiony albo ma blade dziąsła, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Spacery z psem zimą: jak długo i gdzie?

Ruch jest psu potrzebny także zimą, ale trzeba go dopasować do pogody. Duże psy o grubej sierści mogą spacerować podobnie długo jak zwykle. Małe i wrażliwe na zimno lepiej wyprowadzać częściej, ale krócej. Dobrym rozwiązaniem jest też uzupełnienie ruchu zabawami w domu, na przykład pracą węchową czy szukaniem smakołyków.

Unikaj spacerów po zamarzniętych stawach i jeziorach. Lód bywa zdradliwy, a pies, który się pod nim zarwie, jest w ogromnym niebezpieczeństwie. Ponadto nad wodą zwykle wieje silniej i jest wilgotniej, przez co wychłodzenie następuje szybciej.

Czy pies potrzebuje ubranka zimą?

Nie każdy pies potrzebuje ubranka. Psy północne, owczarki czy molosy z gęstym podszerstkiem zwykle radzą sobie bez niego, a w kurtce mogą się nawet przegrzewać. Natomiast małe, krótkowłose, chude, stare lub chore psy często korzystają z dodatkowej ochrony.

Dobre ubranko dla psa zimą jest wodoodporne z zewnątrz, ciepłe w środku i nie krępuje ruchów. Powinno osłaniać klatkę piersiową i brzuch, bo właśnie tam pies traci najwięcej ciepła. Ponieważ rozmiary różnią się między producentami, zmierz psa w obwodzie klatki piersiowej i długości grzbietu przed zakupem.

Jak dbać o łapy psa zimą?

Łapy to zimą najbardziej narażona część ciała. Sól drogowa wysusza opuszki, a lód i zmrożony śnieg powodują drobne skaleczenia. Dodatkowo między palcami u psów długowłosych tworzą się bryłki lodu, które utrudniają chodzenie.

Po każdym spacerze opłucz łapy letnią wodą i dokładnie osusz, także między palcami. Długą sierść między opuszkami warto delikatnie skrócić. Przed wyjściem możesz posmarować opuszki ochronnym balsamem do łap, a przy długich trasach po solonych chodnikach rozważ buty dla psa. Szerzej o zimowej pielęgnacji piszemy w poradniku pielęgnacja psa zimą.

Pies podwórkowy zimą: buda, woda i miejsce pod dachem

Pies mieszkający na zewnątrz wymaga zimą szczególnej troski. Buda powinna być ocieplona, szczelna, podniesiona nad ziemię i mieć wejście osłonięte od wiatru. Do środka najlepiej sprawdza się sucha słoma, która izoluje lepiej niż koce, bo te nasiąkają wilgocią i zamarzają. Dach sprawdź jeszcze jesienią.

Nawet najlepsza buda może nie wystarczyć w czasie silnych mrozów i wilgoci. Wtedy przyjmij psa do domu, ogrzewanego garażu lub innego osłoniętego pomieszczenia. Jak przygotować budę krok po kroku, opisujemy w tekście zima w budzie: jak ułatwić psu przetrwanie.

Jak zbudować ciepłą budę i co z uwięzią?

Dobra buda ma podwójne ściany z warstwą izolacji pośrodku, a podłoga stoi na belkach lub bloczkach kilkanaście centymetrów nad gruntem. Wokół budy warto nasypać żwir, żeby woda odpływała i nie podmakała drewna. Ponadto wnętrze powinno być na tyle ciasne, by pies ogrzewał je własnym ciałem, a na podłodze leży gruby koc albo materac z suchą słomą. Gotowe rozwiązania omawiamy w tekście o plastikowych budach oraz w projekcie budy dla psa.

Pies trzymany na łańcuchu marznie mocniej, bo nie może się swobodnie ruszać ani wybrać miejsca. Dlatego przepisy ustawy o ochronie zwierząt wymagają schronienia i ograniczają czas oraz sposób uwięzi, a ich szczegóły zmieniały się w ostatnich latach. Aktualne wymagania sprawdź w artykule pies na łańcuchu a prawo. Gdy zauważysz psa zmarzniętego bez schronienia, zgłoś to straży gminnej, policji lub organizacji prozwierzęcej.

Woda nie może zamarzać

Pies zimą także może się odwodnić, jeśli woda w misce zamarza. Dlatego wymieniaj ją kilka razy dziennie na letnią albo używaj miski z podgrzewaniem przeznaczonej dla zwierząt. Śnieg nie zastąpi wody, a dodatkowo wychładza organizm.

Jak karmić psa zimą?

Pies, który dużo czasu spędza na mrozie, zużywa więcej energii na utrzymanie ciepła. Dlatego psom podwórkowym i pracującym często zwiększa się zimą porcję, zwykle w niewielkim zakresie i pod kontrolą masy ciała. Natomiast pies, który przesypia zimę na kanapie i spaceruje krócej, potrzebuje raczej mniej jedzenia niż latem.

Dawniej zalecano odstawienie suchej karmy zimą, jednak dobrze zbilansowana karma sucha jest w porządku przez cały rok. Możesz ją podać lekko namoczoną letnią wodą, co dodatkowo nawadnia psa. Szacunkową porcję pomoże Ci ustalić kalkulator ile karmy dla psa, a więcej porad znajdziesz w tekście jak karmić psy zimą.

Zimowe zagrożenia dla psa: na co uważać?

• Płyn do chłodnic: ma słodki smak, a nawet niewielka ilość może uszkodzić nerki. Wycieki w garażu zawsze dokładnie sprzątaj.
• Sól drogowa: podrażnia łapy i jest szkodliwa, gdy pies ją zlizuje.
• Cienki lód: na stawach i rzekach grozi utonięciem i wychłodzeniem.
• Szybko zapadający zmrok: zakładaj psu odblaskową obrożę, szelki lub lampkę.
• Świąteczne jedzenie: czekolada, rodzynki, winogrona, ksylitol, cebula i czosnek są dla psów toksyczne.

Ogólne informacje o profilaktyce i zdrowiu zwierząt znajdziesz także na stronie Głównego Inspektoratu Weterynarii.

Jak dbać o sierść psa zimą?

Ścinanie włosa w zimie nie jest dobrym pomysłem, ponieważ okrywa włosowa stanowi naturalną izolację przed zimnem. Nie denerwuj się więc wypadającym włosem: regularne czesanie, a u wybranych ras trymowanie, usuwa martwy podszerstek i pozwala sierści dobrze izolować. Brudna i pełna kołtunów sierść gorzej chroni przed chłodem, a przy okazji sprzyja chorobom skóry.

Po powrocie ze spaceru po śniegu dokładnie osusz sierść i łapy ręcznikiem lub suszarką z chłodnym nawiewem. Mokra sierść szybko traci właściwości izolacyjne, dlatego pies łatwiej marznie i się przeziębia. Jeśli wolisz ograniczyć kontakt ze śniegiem, wytycz stałą trasę w okolicy domu, która jest względnie wolna od śniegu.

Pamiętaj, że ludzkich leków nie wolno podawać zwierzętom. Jeśli pies kaszle, kicha, ma wyciek z nosa lub jest apatyczny, skontaktuj się z weterynarzem. Tekst ma charakter informacyjny i nie zastępuje wizyty u lekarza weterynarii.

Podsumowanie

Zima może być dla psa radosnym czasem zabaw w śniegu, o ile opiekun dopasuje ochronę do jego rasy i kondycji. Krótsze spacery dla wrażliwych, czyste i osuszone łapy, ocieplona buda z niezamarzającą wodą oraz czujność wobec soli i płynu do chłodnic wystarczą, by pupil przeszedł mrozy bez kłopotów. Więcej praktycznych wskazówek znajdziesz w poradniku pielęgnacja psa zimą.