Dog z Majorki (ca de bou): charakter, wygląd, zdrowie i przepisy

Dog z Majorki, czyli ca de bou, to średniej wielkości molos z Balearów: muskularny, z ogromną głową, krótką sierścią i spokojnym, pewnym siebie usposobieniem. W domu jest łagodny i przywiązany do rodziny, natomiast wobec obcych psów bywa dominujący. W Polsce rasa znajduje się na liście ras uznawanych za agresywne, więc jej utrzymanie wymaga zezwolenia.

Skąd pochodzi dog z Majorki? Historia rasy

Korzenie rasy sięgają XIII wieku, kiedy po zdobyciu Balearów przez króla Aragonii na wyspy trafiły duże psy stróżujące i pasterskie z Półwyspu Iberyjskiego. Z czasem na Majorce krzyżowano je z lokalnymi psami, a według wielu źródeł także z psami typu buldoga przywożonymi przez Brytyjczyków, którzy w XVIII wieku zarządzali Minorką. W efekcie powstał zwarty, silny pies o potężnych szczękach.

Natomiast nazwa ca de bou w języku katalońskim oznacza „pies byka”. Dawniej psy te wykorzystywano przy bydle, do pilnowania gospodarstw, a niestety także do walk z bykami i innymi psami. Po wprowadzeniu zakazów takich widowisk populacja gwałtownie się zmniejszyła i rasa niemal zniknęła. Pierwsze wpisy do hiszpańskiej księgi rodowodowej pochodzą z lat 20. XX wieku, a w drugiej połowie stulecia hodowcy podjęli odbudowę rasy. Dziś ca de bou jest uznawany przez FCI jako hiszpańska rasa w grupie molosów, a jego oficjalna nazwa to Perro dogo mallorquín.

Warto nie mylić go z owczarkiem z tej samej wyspy. Ca de bestiar to zupełnie inna, lżejsza rasa pasterska, którą opisujemy w profilu owczarka z Majorki.

Jak wygląda ca de bou? Wzorzec rasy

Wzorzec FCI nr 249 opisuje typowego molosa średniej wielkości o sylwetce lekko prostokątnej. Ponadto wyraźnie widać różnicę płci: psy mają znacznie większe głowy niż suki. Przede wszystkim czaszka jest masywna i szeroka, a jej obwód u psów przewyższa wysokość w kłębie. Z kolei kufa ma kształt ściętego stożka i stanowi mniej więcej jedną trzecią długości głowy. Charakterystyczny jest także lekki przodozgryz, a szczęki są bardzo silne. Pełny tekst wzorca znajdziesz na stronie Międzynarodowej Federacji Kynologicznej FCI.

Oczy są duże, owalne i możliwie ciemne, dzięki czemu wyraz pyska jest łagodny. Natomiast uszy, osadzone wysoko, załamują się do tyłu w kształt „różyczki”. Również szyja jest gruba i mocna, klatka piersiowa głęboka i szeroka, a zad ustawiony nieco wyżej niż kłąb. Wreszcie ogon jest gruby u nasady, osadzony nisko i zwężający się ku końcowi.

Wymiary i umaszczenie

Według wzorca psy mierzą 55 do 58 cm w kłębie, a suki 52 do 55 cm. Z kolei masa ciała wynosi u psów 35 do 38 kg, a u suk 30 do 34 kg. Sierść jest krótka, szorstka w dotyku i przylegająca, dlatego nie wymaga strzyżenia. Natomiast dopuszczalne kolory to w kolejności preferencji: pręgowany, płowy i czarny. Białe znaczenia na przednich łapach, piersi i kufie są akceptowane, o ile nie zajmują dużej powierzchni.

Jaki charakter ma dog z Majorki?

W domu ca de bou jest zaskakująco spokojny. Wielu opiekunów opisuje go jako psa zrównoważonego, który lubi leżeć blisko domowników i rzadko szczeka bez powodu. Co więcej, jest bardzo przywiązany do rodziny i zwykle cierpliwy wobec dzieci, które zna. Natomiast wobec obcych bywa zdystansowany, a jego naturalny instynkt stróżujący sprawia, że pilnuje terenu i bliskich.

Ponieważ przez wieki selekcjonowano go do pracy z bydłem i walk, ma wysoki próg bólu, odwagę i upór. Typowo obserwuje się też skłonność do dominowania nad innymi psami, zwłaszcza tej samej płci. Dlatego spotkania z obcymi psami powinny odbywać się pod kontrolą, a w miejscach publicznych pies powinien chodzić na smyczy i w kagańcu. Jednak z mniejszymi zwierzętami, na przykład kotami, ca de bou zwykle żyje zgodnie tylko wtedy, gdy wychowywał się z nimi od szczenięcia.

Dla kogo jest ca de bou? Przepisy w Polsce

To rasa dla doświadczonego, spokojnego i konsekwentnego opiekuna, który ma czas na wychowanie i socjalizację. Ca de bou dobrze odnajduje się w domu z ogrodem, ale przy odpowiedniej ilości spacerów może mieszkać także w bloku. Ważne jest również, aby nie zostawał długo sam, ponieważ silnie przywiązuje się do ludzi.

W Polsce pies z Majorki znajduje się w rozporządzeniu wymieniającym rasy uznawane za agresywne. Oznacza to, że na jego utrzymanie trzeba uzyskać zezwolenie wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwego dla miejsca, w którym pies będzie trzymany. Ponadto do wniosku zwykle dołącza się dokumenty dotyczące psa i warunków, w jakich będzie przebywał. Wymagania warto sprawdzić w swoim urzędzie jeszcze przed zakupem szczeniaka. Więcej informacji znajdziesz w artykule o liście ras psów agresywnych w Polsce.

Wychowanie i szkolenie doga z Majorki

Szkolenie ca de bou wymaga cierpliwości, ponieważ pies jest inteligentny, ale samodzielny i bywa uparty. W praktyce najlepiej sprawdzają się krótkie sesje, nagrody i jasne, powtarzalne zasady. Metody siłowe przynoszą odwrotny skutek: budzą opór i pogarszają relację, a u tak silnego psa mogą prowadzić do niebezpiecznych sytuacji.

Kluczowa jest wczesna socjalizacja. Najpierw szczenię powinno poznać wielu ludzi, dzieci, inne zwierzęta, dźwięki miasta i różne miejsca. Następnie warto przejść kurs posłuszeństwa, który nauczy psa chodzenia na luźnej smyczy, przywołania i spokojnego zachowania przy innych psach. Pomocne będą też zajęcia w psiej szkole z trenerem, który zna molosy.

Ile ruchu potrzebuje?

Dorosły ca de bou potrzebuje umiarkowanej aktywności: dwóch lub trzech spacerów dziennie, w tym jednego dłuższego, oraz zabaw węchowych i ćwiczeń posłuszeństwa. Jednak nie jest psem do biegania maratonów. Ze względu na krótką kufę i masywną budowę źle znosi wysiłek w upale.

Pielęgnacja i żywienie

Krótka, szorstka sierść wymaga niewiele pracy. W praktyce wystarczy raz w tygodniu przeczesać psa gumową rękawicą, a w okresie linienia nieco częściej. Z kolei kąpiel jest potrzebna rzadko. Należy natomiast regularnie skracać pazury, czyścić uszy i dbać o zęby.

Ca de bou rośnie szybko i ma ciężki kościec, dlatego szczenię powinno dostawać karmę dla ras dużych o kontrolowanej zawartości wapnia i energii. Nadwaga obciąża stawy i serce, więc dorosłego psa lepiej utrzymywać w szczupłej, muskularnej kondycji. Dzienną dawkę możesz orientacyjnie oszacować w kalkulatorze, ile karmy dla psa.

Zdrowie i choroby rasy

Rasa jest uznawana za stosunkowo zdrową, chociaż mała populacja sprzyja chorobom dziedzicznym. Przede wszystkim chodzi o dysplazję stawów biodrowych i łokciowych, dlatego rodzice szczeniąt powinni mieć wyniki prześwietleń. Ponadto, jak u wielu molosów, zdarzają się problemy ze skórą i powiekami oraz skręt żołądka. Krótsza kufa sprawia, że pies szybciej się przegrzewa, więc w upały spacery planuj rano i wieczorem.

Ile kosztuje szczeniak i jak wybrać hodowlę?

Hodowli tej rasy w Polsce nie ma wiele, dlatego na szczenię często trzeba poczekać. Przy tym cena zależy od rodowodu, wyników badań rodziców, osiągnięć wystawowych i kosztów odchowu. Szczeniak z rodowodem to wydatek kilku tysięcy złotych, a zbyt tania oferta bez dokumentów powinna wzbudzić czujność. Przy tak silnej rasie niepewne pochodzenie oznacza ryzyko problemów zdrowotnych i trudnego charakteru.

Wybieraj hodowlę zarejestrowaną w Związku Kynologicznym, w której możesz zobaczyć matkę i ocenić jej usposobienie. Następnie zapytaj o wyniki badań stawów, socjalizację szczeniąt oraz o pomoc w uzyskaniu zezwolenia. Sprawdzone adresy znajdziesz w naszym katalogu hodowli psów.

Podsumowanie

Ca de bou łączy spokój domowego towarzysza z siłą i odwagą psa stróżującego. Najlepiej czuje się u opiekuna, który ma doświadczenie z dużymi psami, konsekwentnie go wychowuje i dba o socjalizację od pierwszych tygodni. Prosta pielęgnacja nie zmienia faktu, że to rasa wymagająca odpowiedzialności, także prawnej. Jeśli interesują Cię podobne psy, przejrzyj nasz przegląd psów dogowatych.