Psy dogowate: historia, klasyfikacja i zdjęcia ras

Psy dogowate to jedne z największych i najcięższych psów na świecie. Ich historia sięga starożytności, a dzisiejsza klasyfikacja porządkuje liczne rasy w grupy. Psy dogowate: historia, klasyfikacja i zdjęcia to temat tego przewodnika. Poznaj, skąd się wzięły, jak je dzielimy i na co zwracać uwagę, oglądając zdjęcia poszczególnych ras.

Psy dogowate: historia i pochodzenie

Źródła podają, że przodkiem wielu dogowatych był duży pies w typie pasterskim, nazywany mastifem tybetańskim. Według popularnej teorii takie psy wędrowały wraz z nomadami na Bliski Wschód, do Asyrii i Babilonu, a następnie do Grecji i Rzymu. Dowodem na to mają być płaskorzeźby przedstawiające potężne psy. Jednak historycy nie są co do tego zgodni, więc traktuj te opowieści jako hipotezy.

Inna teoria zakłada, że do Europy sprowadziły je plemiona w czasie wielkiej wędrówki ludów. Z czasem mastify trafiły na Wyspy Brytyjskie. Ponadto starożytne opisy wspominają psy bojowe w typie doga, które walczyły na arenach i w wojnach. Więcej o starożytnych psach przeczytasz w artykule Psy w starożytnej Grecji.

W średniowieczu duże psy służyły do polowań na grubą zwierzynę, na przykład dziki. Takie psy nazywano bullenbeisserami. Mogli je utrzymywać głównie możnowładcy, którzy mieli prawo do łowów. Co więcej, używano ich także do pilnowania stad i do ochrony dworów.

Jak powstały współczesne rasy z grupy dogowatych?

W XIX wieku hodowcy zaczęli porządkować rasy i spisywać wzorce. Wtedy rozróżniano na przykład dogi ulmeńskie i duńskie. Na wystawie w Hamburgu w 1876 roku uznano jednak, że są do siebie tak podobne, że oceniano je razem. Tak ukształtowała się rasa dog niemiecki. Ciekawostką jest to, że dog duński wcale nie pochodzi z Danii. Szczegóły opisaliśmy w tekście Dog niemiecki: charakter, wymiary, zdrowie i cena.

Gdy polowania na dziki wyszły z mody, dogi straciły dawne zadania. Mimo to hodowcy zachowali je jako psy towarzyszące i stróżujące. Dziś w Polsce przycinanie uszu jest zabronione, więc psy wyglądają naturalnie. Dlatego zdjęcia historyczne często różnią się od współczesnych.

Psy dogowate: historia, klasyfikacja i zdjęcia w systemie FCI

Federacja Cynologiczna Międzynarodowa dzieli rasy na grupy. Psy dogowate zwykle znajdziesz w grupie II, obok pinczerów, sznaucerów i psów szwajcarskich. Jeśli chcesz zrozumieć ten podział, zajrzyj do artykułu Grupa II FCI. Aktualne wzorce publikuje fci.be.

Do tej rodziny zaliczamy między innymi rasy takie jak:

• dog niemiecki,
• dog de bordeaux,
• bullmastiff,
• dog z Majorki,
• fila brasileiro.

Na zdjęciach łatwo zauważysz cechy wspólne. Są to masywna głowa, mocna kość, szeroka klatka piersiowa oraz często obwisłe wargi. Zatem rozpoznasz je nawet z daleka. Więcej o profilu czaszki znajdziesz w tekście Budowa głowy psa.

Na co uważać przy dużych psach tego typu?

Duże rasy rosną szybko, dlatego w okresie wzrostu łatwo o problemy z kośćmi i stawami. Przyczyną bywa zła dieta lub zbyt intensywny ruch. Poczytaj więc o tym, jak chorują kości młodych psów ras dużych. Ponadto wiele dogowatych ma skłonność do chorób serca i skrętu żołądka. W razie niepokojących objawów skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Dodatkowo duże rasy jedzą dużo i zajmują sporo miejsca, więc przed zakupem policz koszty karmy, opieki i transportu. Takie psy potrzebują też wczesnej socjalizacji i spokojnego, konsekwentnego szkolenia. Siła dużego psa wymaga kontroli, więc dobrze, by opiekun miał doświadczenie. Czy molosy bywają groźne? Odpowiedź znajdziesz w tekście Czy molosy to niebezpieczne psy?.

Podsumowanie

Dogowate to potężne psy o bogatej przeszłości, od starożytnych areny po współczesne domy. Znajomość pochodzenia i klasyfikacji pomaga zrozumieć ich charakter. Wybierając taką rasę, pamiętaj o odpowiedzialności, wczesnej socjalizacji i opiece weterynaryjnej.