Petit basset griffon vendeen: charakter, wygląd i wymagania

Petit basset griffon vendeen (PBGV, mały basset gryfon wandejski) to niewielki francuski pies gończy o krótkich łapach, szorstkiej, rozczochranej sierści i wiecznie wesołym usposobieniu. Powstał do tropienia zajęcy w gęstych zaroślach Wandei. Jeśli urzekł Cię jego wygląd, sprawdź najpierw, czy poradzisz sobie z jego głośnością, uporem i potrzebą węszenia.

Historia i pochodzenie małego basseta gryfona wandejskiego

Rasa wywodzi się z regionu Wandea w zachodniej Francji, gdzie myśliwi potrzebowali niskiego psa, który przeciśnie się przez kolczaste krzewy, kamienie i gęste zarośla. Przodkiem był większy gryfon wandejski, od którego stopniowo oddzielono odmiany niskonożne. Pod koniec XIX wieku powstał pierwszy wzorzec bassetów gryfonów, jednak nie rozróżniał jeszcze odmiany dużej i małej.

Dopiero na początku XX wieku Paul Dezamy, prezes klubu rasy, rozdzielił wzorce: mały basset miał mierzyć od 34 do 38 cm, a duży od 38 do 42 cm. Mimo to obie odmiany przez wiele lat krzyżowano ze sobą. Dlatego w 1975 roku, z inicjatywy Huberta Dezamy, takie krzyżowanie zakazano. W efekcie dziś są to dwie odrębne rasy, a opis większej odmiany znajdziesz w profilu grand griffon vendeen.

Wygląd i wzorzec petit basset griffon vendeen

PBGV jest psem zwartym, o mocnym kośćcu i krótkich, ale prostych kończynach. Jego tułów jest tylko nieco dłuższy niż wysokość w kłębie, co odróżnia go od większych bassetów. Według wzorca mierzy 34 do 38 cm w kłębie.

• Głowa: lekko zaokrąglona czaszka, wyraźny stop i kufa krótsza niż u odmiany dużej.
• Zarost: obfita broda, wąsy i krzaczaste brwi, które jednak nie zasłaniają oczu.
• Oczy: duże, ciemne, o żywym i inteligentnym wyrazie.
• Uszy: miękkie, wąskie, nisko osadzone, pokryte długim włosem.
• Ogon: wysoko osadzony, noszony szablasto nad linią grzbietu.
• Szata: szorstka, nieco rozczochrana, z gęstym podszerstkiem.
• Umaszczenie: białe z łatami pomarańczowymi, cytrynowymi, czarnymi, szarymi lub płowymi, także trójbarwne.

Myśliwi łatwo rozpoznają tego psa w terenie, ponieważ biały koniec ogona, tak zwany pędzelek, jest dobrze widoczny w zaroślach.

Charakter i temperament: szczekanie i niezależność psa gończego

Brytyjscy miłośnicy nazywają PBGV „szczęśliwą rasą”, ponieważ psy te bardzo ekspresyjnie okazują radość: machają ogonem całym ciałem i chętnie witają każdego. Są towarzyskie, ciekawskie i bystre. Natomiast ich niezależność wynika z pracy w sforze, gdzie same podejmowały decyzje na tropie. Zatem nie wykonują poleceń bezrefleksyjnie i często najpierw sprawdzają, czy coś im się opłaca.

Najbardziej charakterystyczna cecha to głos. PBGV szczeka i wyje, gdy jest podekscytowany, znudzony, gdy słyszy muzykę albo gdy chce coś wymusić. Co więcej, zachęcony przez domowników potrafi „śpiewać” bardzo długo. Nie jest jednak psem obronnym i wobec obcych zwykle pozostaje przyjazny.

Dla kogo jest PBGV?

Ta rasa pasuje do aktywnych, cierpliwych opiekunów z poczuciem humoru. Zanim się zdecydujesz, sprawdź, czy:

• Masz czas na codzienne, długie spacery z możliwością węszenia.
• Akceptujesz psa głośnego, który może przeszkadzać sąsiadom.
• Masz ogrodzony ogród lub dostęp do bezpiecznego, ogrodzonego wybiegu.
• Nie przeszkadza Ci, że pies na spacerach zwykle zostaje na smyczy lub lince.
• W domu nie ma bardzo małych dzieci albo możesz nadzorować ich zabawy z psem.

PBGV dobrze dogaduje się z innymi psami, ponieważ wywodzi się ze sfory. Jednak małe zwierzęta, takie jak króliki czy gryzonie, mogą budzić w nim instynkt łowiecki. Jeśli wahasz się co do wyboru, zajrzyj do quizu, jaka rasa psa pasuje do Ciebie, albo porównaj inne francuskie psy gończe.

Wychowanie i szkolenie psa gończego

Szkolenie PBGV wymaga przede wszystkim cierpliwości. Pies szybko się uczy, jednak równie szybko się nudzi i potrafi „negocjować”. Dlatego najlepiej sprawdzają się krótkie sesje, smaczne nagrody i zabawy węchowe. Kary oraz surowe metody tylko pogarszają współpracę.

Najważniejsze zadania to przywołanie, spokojne zostawanie w domu i ograniczanie szczekania. W praktyce pomaga zapewnienie psu wystarczającej dawki ruchu przed zostawieniem go samego, a także nagradzanie ciszy zamiast reagowania na hałas. Ponadto, jak większość psów gończych, PBGV powinien spacerować na smyczy lub długiej lince, ponieważ nawet posłuszny pies może zapomnieć o świecie po wyczuciu tropu.

Pielęgnacja

Szorstka sierść jest stosunkowo odporna na brud, jednak wymaga czesania mniej więcej raz w tygodniu, aby nie tworzyły się kołtuny. Broda i wąsy łatwo brudzą się jedzeniem i wodą, dlatego warto je przecierać po posiłkach. Szata nie powinna być strzyżona, natomiast okazjonalne trymowanie pomaga zachować porządny wygląd.

Długie, owłosione uszy słabo się wentylują, więc kontroluj je regularnie i czyść według zaleceń lekarza weterynarii. Dodatkowo sprawdzaj oczy, pazury i zęby.

Żywienie

PBGV lubi jeść i łatwo tyje, a nadwaga przy krótkich łapach obciąża kręgosłup i stawy. Zatem wybieraj pełnoporcjową karmę dopasowaną do wieku, odmierzaj porcje i wliczaj smakołyki do dziennej racji. Ilość karmy oszacujesz w kalkulatorze ilości karmy dla psa. Chroń psa przed pokarmami toksycznymi, takimi jak czekolada, ksylitol, winogrona, rodzynki, cebula i czosnek, a także pilnuj kosza na śmieci, bo nos gończego szybko go znajdzie.

Zdrowie: zapalenie uszu i inne choroby rasy

Rasa jest uznawana za dość zdrową i długowieczną. Według danych klubów rasy do problemów zgłaszanych przez opiekunów należą:

• Nawracające zapalenia uszu i nadmierne wydzielanie woskowiny.
• Choroby oczu, w tym jaskra i problemy z soczewką.
• Niedoczynność tarczycy.
• Padaczka.
• Bóle szyi i kręgosłupa.
• Problemy skórne.

Ile kosztuje szczeniak i jak wybrać hodowlę?

PBGV jest w Polsce rasą rzadką, więc na szczeniaka często trzeba poczekać, a czasem szukać hodowli za granicą. Ceny są orientacyjne i zależą od hodowli, rodowodu i badań rodziców. Zamiast skupiać się na kwocie, zapytaj hodowcę o badania oczu, zdrowie uszu i temperament rodziców.

Wybieraj hodowle zrzeszone w Związku Kynologicznym w Polsce lub w innych związkach należących do FCI. Hodowle możesz wyszukać w naszym katalogu hodowli.

Podsumowanie

Petit basset griffon vendeen to wesoły, towarzyski pies, który wnosi do domu dużo radości i równie dużo hałasu. Najlepiej czuje się przy aktywnym opiekunie, który zapewni mu węszenie, ruch i cierpliwe szkolenie. Jeśli to brzmi jak Twoje życie, może być świetnym kompanem. Więcej o pokrewnych rasach przeczytasz w artykule o psach gończych.