Akita inu: charakter, historia, pielęgnacja i zdrowie rasy

Akita inu to duży japoński szpic o mocnym kośćcu, zakręconym ogonie i spokojnej, godnej postawie. Jest niezwykle lojalna wobec rodziny, czujna wobec obcych i bardzo niezależna, przez co nie nadaje się dla każdego. Jeśli zachwyciła Cię historia Hachiko i myślisz o akicie, sprawdź, jakie ma potrzeby, jak ją wychować i na jakie choroby uważać.

Historia i pochodzenie akity inu

Rasa pochodzi z prefektury Akita w północnej Japonii, regionu górzystego, śnieżnego i surowego. Jej przodkowie, czyli psy typu matagi, towarzyszyły myśliwym w polowaniach na jelenie, dziki, a nawet niedźwiedzie. Zatem ich zadaniem było odnaleźć i zatrzymać zwierzynę do przyjścia myśliwego. Dzięki temu rasa łączy odwagę, wytrzymałość i samodzielność w podejmowaniu decyzji.

W XIX i na początku XX wieku psy te krzyżowano z innymi psami, między innymi z psami walczącymi i europejskimi rasami, przez co pierwotny typ zaczął zanikać. W odpowiedzi japońscy miłośnicy rasy rozpoczęli program odtworzenia dawnego wyglądu, a w latach 30. XX wieku rasę uznano za narodowy pomnik przyrody Japonii. Szczegóły tych wydarzeń opisujemy w historii japońskiej rasy.

Hachiko, najsłynniejszy pies rasy

Na Zachodzie rasę rozsławiła przede wszystkim historia Hachiko. Najpierw pies należał do profesora Hidesaburō Ueno z Tokio i codziennie odprowadzał go na stację Shibuya, a wieczorem tam na niego czekał. Gdy profesor zmarł nagle w pracy w 1925 roku, Hachiko przez blisko dziesięć lat wracał na stację o tej samej porze. Jeszcze za jego życia mieszkańcy Tokio postawili mu pomnik, który stoi przy stacji do dziś.

Akita japońska i amerykańska: dlaczego to dwie rasy?

Podczas II wojny światowej populacja tych psów drastycznie spadła, ponieważ panował głód. Psy zabijano wtedy na futra, a część przetrwała tylko dlatego, że właściciele ukrywali je w górach. Następnie, po wojnie, część psów, często w typie cięższym, trafiła z żołnierzami do Stanów Zjednoczonych. Z nich wyhodowano masywniejszą linię o niedźwiedziej głowie i szerszej gamie kolorów.

Natomiast przez lata trwał spór, czy to jedna rasa, czy dwie. Dziś Międzynarodowa Federacja Kynologiczna uznaje je za osobne rasy: akitę japońską, czyli akitę inu, oraz akitę amerykańską. Niektóre organizacje poza FCI nadal traktują je inaczej. Porównanie znajdziesz w profilu, który opisuje, jaka jest akita amerykańska.

Wygląd i wzorzec rasy

Z wyglądu to duży, mocno zbudowany pies o harmonijnej sylwetce, dobrze umięśniony, ale nie ciężki. Według wzorca psy mierzą orientacyjnie 67 cm, a suki 61 cm, z tolerancją około 3 cm. Głowa przypomina kształtem tępy trójkąt, czoło jest szerokie, a niewielkie, trójkątne uszy stoją lekko pochylone do przodu. Małe, ciemnobrązowe oczy w kształcie trójkąta dodają psu poważnego wyrazu.

Z kolei ogon jest wysoko osadzony, gruby i zakręcony nad grzbietem, czasem podwójnie. Również łapy są zwarte, kocie, dobrze owłosione. Ponadto pies ma krótką, mocną szyję bez luźnej skóry oraz głęboką klatkę piersiową. Szczegóły wzorca publikuje Międzynarodowa Federacja Kynologiczna FCI.

Szata i umaszczenie

Szata jest podwójna, czyli składa się z dwóch warstw: twardy, prosty włos okrywowy i bardzo gęsty, miękki podszerstek. Wzorzec dopuszcza umaszczenie rude, sezamowe (rude z czarnymi końcówkami włosów), pręgowane i białe. Wszystkie kolory poza białym muszą mieć urajiro, czyli jasne, kremowe lub białe znaczenia po bokach kufy, na policzkach, szyi, piersi, brzuchu i spodzie ogona. Czarna maska jest tu wadą.

Jaki charakter ma akita inu?

Na co dzień to pies spokojny, dostojny i powściągliwy. Wobec rodziny bywa bardzo czuła, choć okazuje to po swojemu, często po prostu leżąc blisko opiekuna. Natomiast wobec obcych zachowuje dystans i uważnie obserwuje. W efekcie to pies, który rzadko szczeka bez powodu, dlatego jego szczekanie zwykle coś oznacza.

Z doświadczenia opiekunów wynika, że ten szpic myśli samodzielnie. Zanim wykona polecenie, sprawdza, czy ma ono sens. To nie jest „upór” ani „dominacja” w dawnym rozumieniu, tylko cecha psa, który przez wieki pracował z dala od myśliwego i sam podejmował decyzje. Ponadto psy tej rasy są czyste, dbają o sierść jak koty i często bywają wybredne przy jedzeniu.

Stosunek do innych psów i zwierząt

Typowo obserwuje się nietolerancję wobec psów tej samej płci, szczególnie u dorosłych samców. Dlatego dwa psy tej rasy i jednej płci w jednym domu to ryzykowne połączenie. Ponadto silny instynkt łowiecki sprawia, że koty sąsiadów czy małe zwierzęta bywają celem pościgu. Zatem w mieście prowadź psa na smyczy, a spuszczaj tylko w bezpiecznym, ogrodzonym miejscu. Więcej o tym przeczytasz w tekście o tym, czy ta rasa bywa agresywna.

Dla kogo jest akita inu?

Przede wszystkim ta rasa pasuje do doświadczonej, spokojnej i konsekwentnej osoby, która szanuje niezależność psa i ma czas na wychowanie. Dlatego sprawdzi się w domu z ogrodem, ale może mieszkać w mieszkaniu, jeśli dostaje codzienny ruch i spokój. Jest dobrym psem dla rodziny ze starszymi dziećmi, które rozumieją, że pies potrzebuje przestrzeni.

Nie polecamy jej natomiast początkującym opiekunom, osobom szukającym psa do parku dla psów i wspólnych zabaw z innymi czworonogami ani rodzinom z małymi dziećmi bez stałego nadzoru. Jeśli nie wiesz, czy ten pies pasuje do Ciebie, rozwiąż quiz, jaka rasa pasuje do Ciebie.

Wychowanie i szkolenie

Najważniejsza jest socjalizacja w pierwszych miesiącach życia. Przede wszystkim szczenię powinno spokojnie poznać ludzi w różnym wieku, inne psy, ruch uliczny, dźwięki miasta i zabiegi pielęgnacyjne. Następnie, przez cały okres dorastania, utrwalaj te doświadczenia, ponieważ ten pies dojrzewa psychicznie powoli i w okresie dorastania potrafi testować granice.

W praktyce szkolenie opieraj na krótkich sesjach, nagrodach i jasnych zasadach. Co więcej, japoński szpic szybko nudzi się powtarzaniem tych samych ćwiczeń, więc lepiej zrobić pięć udanych powtórzeń niż dwadzieścia znudzonych. Natomiast kary fizyczne i siłowe metody są błędem, bo budzą u tego psa opór, a czasem agresję obronną. Praktyczne wskazówki znajdziesz w dziale tresura psa.

Pielęgnacja szaty

Na co dzień jego szata jest mało wymagająca: wystarczy wyczesywanie raz w tygodniu. Jednak dwa razy w roku pies przechodzi bardzo intensywne linienie, kiedy podszerstek wypada całymi kępami. Wtedy czesz psa codziennie, najlepiej grzebieniem i szczotką do podszerstka.

Kąpiel jest potrzebna rzadko, ponieważ pies jest czysty i nie ma typowego „psiego” zapachu. Po kąpieli dokładnie wysusz gęsty podszerstek, aby nie powstały odparzenia. Ponadto regularnie kontroluj pazury, uszy i zęby. Nie strzyż podwójnej szaty, bo chroni ona psa zarówno przed zimnem, jak i przed upałem.

Żywienie

Ten duży pies potrzebuje pełnowartościowej karmy dla psów dużych ras, dopasowanej do wieku i aktywności. Szczenię karm karmą dla dużych ras, aby rosło równomiernie, bez zbyt szybkiego przyrostu masy. Jednak część psów bywa wybredna, dlatego nie zmieniaj karmy co kilka dni, bo pies szybko uczy się czekać na coś lepszego.

Ze względu na ryzyko skrętu żołądka dziel porcję na dwa posiłki i nie pozwalaj na intensywny ruch tuż po jedzeniu. Czekolada, ksylitol, winogrona i rodzynki, cebula oraz czosnek są dla psów toksyczne. Orientacyjną porcję obliczysz w kalkulatorze ile karmy dla psa.

Zdrowie i choroby rasy

Rasa ma predyspozycje do kilku grup chorób, dlatego profilaktyka jest ważna. Najbardziej charakterystyczne są choroby autoimmunologiczne, w których układ odpornościowy atakuje własne tkanki psa.

• Zespół uveodermatologiczny (podobny do zespołu Vogta-Koyanagi-Harady): zapalenie oczu połączone z odbarwieniem skóry i sierści na nosie, wargach i powiekach.
• Zapalenie gruczołów łojowych: łuszcząca się skóra, matowa sierść, przerzedzenia.
• Pęcherzyca liściasta i toczeń: strupy, nadżerki, zmiany na nosie i opuszkach.
• Niedoczynność tarczycy: ospałość, tycie, problemy ze skórą i szatą.
• Dysplazja stawów biodrowych: sztywny chód, niechęć do wstawania i skoków.
• Choroby oczu: postępujący zanik siatkówki, jaskra, mikroftalmia.
• Skręt żołądka: nagłe wzdęcie brzucha, niepokój, nieskuteczne próby wymiotów.

Ile kosztuje szczeniak akity inu i jak wybrać hodowlę?

Cena szczeniaka z rodowodem zależy od hodowli, linii, badań rodziców i regionu, dlatego trudno podać jedną kwotę. Zamiast porównywać ceny, zapytaj hodowcę o badania stawów i oczu rodziców, ich charakter oraz o to, jak socjalizuje szczenięta. Hodowle zarejestrowane w związku kynologicznym znajdziesz w naszym katalogu hodowli.

Dobry hodowca zadaje pytania o Twoje doświadczenie i warunki, ponieważ wie, że ta rasa nie jest psem dla każdego. Dlatego uważaj na ogłoszenia „bez rodowodu” w podejrzanie niskiej cenie. Często oznaczają one brak badań, słabą socjalizację i większe ryzyko problemów zdrowotnych oraz behawioralnych.

Podsumowanie

Akita inu to pies o wielkiej godności, wierności i niezależności. Odwdzięcza się głęboką więzią, ale wymaga opiekuna, który rozumie jej samodzielną naturę, zapewni wczesną socjalizację, spokojne szkolenie i uważną opiekę zdrowotną. Jeśli te warunki Ci odpowiadają, zyskasz towarzysza na lata. Zanim zdecydujesz, porównaj ją z kuzynką, którą jest akitą amerykańską.