Papillon: charakter, wygląd, pielęgnacja i cena szczeniaka

Papillon, czyli spaniel kontynentalny miniaturowy o stojących uszach, to mały pies do towarzystwa ważący zwykle 2 do 5 kg, którego uszy przypominają skrzydła motyla. Jest wesoły, bystry i zaskakująco wysportowany, łatwo się uczy i dobrze czuje w mieszkaniu. Poniżej znajdziesz wszystko o charakterze, pielęgnacji, zdrowiu i wyborze szczeniaka tej rasy.

• Historia i pochodzenie
• Wygląd i wzorzec rasy
• Charakter i temperament
• Dla kogo jest papillon
• Wychowanie i szkolenie
• Pielęgnacja i żywienie
• Zdrowie i choroby rasy
• Ile kosztuje szczeniak i jak wybrać hodowlę

Historia i pochodzenie papillona

Małe spaniele do towarzystwa były znane w Europie co najmniej od XVI wieku. Często pojawiają się na obrazach renesansowych mistrzów, między innymi Tycjana, a później na portretach dworskich we Francji i Hiszpanii. Trzymała je arystokracja, dlatego psy te były symbolem luksusu i elegancji. Według przekazów w okresie rewolucji francuskiej, jako psy kojarzone z dworem, mocno ucierpiały. W efekcie ich liczebność spadła.

Pierwotnie małe spaniele miały uszy opadające. Natomiast odmiana o stojących uszach pojawiła się później i z czasem zdobyła większą popularność. Tak powstały dwie odmiany jednej rasy. Pierwsza to papillon (po francusku motyl), którego uszy rozkładają się na boki jak skrzydła, a biała strzałka na czole przypomina tułów motyla. Druga to phalene (ćma), z uszami opadającymi. Więcej o tej drugiej odmianie przeczytasz w artykule spaniel kontynentalny miniaturowy phalene. FCI uznaje rasę pod patronatem Francji i Belgii, a jej wzorzec opublikowano na stronie Międzynarodowej Federacji Kynologicznej.

Wygląd i wzorzec rasy

To mały, harmonijnie zbudowany pies o długiej, jedwabistej szacie, nieco dłuższy niż wyższy. Wysokość w kłębie wynosi około 28 cm. Ponadto wzorzec FCI wyróżnia dwie kategorie wagowe: poniżej 2,5 kg oraz od 2,5 do 4,5 kg u psów i od 2,5 do 5 kg u suk, przy minimalnej masie 1,5 kg.

Głowa i uszy

Głowa jest lekka, proporcjonalna do ciała, czaszka lekko zaokrąglona, kufa krótsza od czaszki, delikatna i niezadarta. Nos mały, czarny, lekko spłaszczony. Oczy dość duże, migdałowate, ciemne, z mocno pigmentowanymi powiekami. Z kolei uszy są osadzone wysoko i dość daleko z tyłu, szeroko otwarte, skierowane w bok pod kątem około 45 stopni i obficie owłosione frędzlami. Jednak nie powinny stać pionowo jak u szpica.

Szata i umaszczenie

Szata jest bez podszerstka, bujna, lśniąca i lekko falista. Na pysku i przodzie kończyn włos jest krótki, na tułowiu średniej długości, na szyi tworzy kryzę, a z tyłu ud portki. Ogon osadzony wysoko, z długim piórem, w ruchu niesiony nad grzbietem. Dopuszczalne są wszystkie maści na białym tle, przy czym na tułowiu i kończynach biel powinna dominować. Ponadto pożądana jest symetryczna, biała strzałka na głowie. Natomiast nos, wargi i powieki muszą być zawsze pigmentowane.

Papillon: charakter i temperament

Ten pies jest radosny, ciekawski i pełen energii. Dobrze dogaduje się z innymi psami i zwierzętami domowymi, ponieważ nie ma skłonności do agresji. Uwielbia być w centrum uwagi, chętnie podróżuje i szybko adaptuje się do nowych miejsc. Co więcej, wielu opiekunów podkreśla, że zachowuje żywiołowy temperament nawet w podeszłym wieku.

Jest czujny i zgłosi szczeknięciem gościa przy drzwiach. Zwykle jednak szybko się uspokaja, gdy ktoś wejdzie do domu. Bez wychowania może natomiast stać się szczekliwy i zbyt zaborczy wobec opiekuna, dlatego od początku ucz go spokoju i zostawania samemu.

Dla kogo jest papillon

• Przede wszystkim dla osób w mieszkaniu w bloku, które chcą małego, ale aktywnego psa.
• Także dla początkujących opiekunów, ponieważ rasa łatwo się uczy i chętnie współpracuje.
• Również dla osób zainteresowanych psimi sportami, jak obedience, sztuczki czy mini agility.
• Wreszcie dla rodzin ze starszymi dziećmi. Przy maluchach ryzykiem jest bowiem drobna budowa psa i możliwość urazu.

Wychowanie i szkolenie

To jedna z najbystrzejszych małych ras. Szybko łapie nowe komendy, a nauka sztuczek sprawia mu ogromną radość. Dlatego stosuj nagrody w postaci drobnych smakołyków i zabawy, krótkie sesje i dużo pochwał. Kary i krzyk są niepotrzebne, a wrażliwy pies może się po nich wycofać.

Jeśli chodzi o ruch, wystarczą 2 do 3 spacery dziennie, w sumie około godziny, plus zabawy i zadania na myślenie. Ponadto ten pies świetnie odnajduje się w agility w wersji dla małych psów. Nie pozwalaj jednak szczeniakowi skakać z wysokich mebli, ponieważ jego kości i stawy są delikatne.

Pielęgnacja papillona i żywienie

Brak podszerstka sprawia, że szata jest łatwiejsza w utrzymaniu, niż wygląda. Wystarczy wyczesywać ją 1 do 2 razy w tygodniu gęstym metalowym grzebieniem i miękką szczotką. Zwracaj przy tym uwagę na frędzle za uszami i portki, gdzie mogą tworzyć się supełki. Kąpiel co kilka tygodni lub po zabrudzeniu. Ponadto przytnij włos między opuszkami, żeby pies się nie ślizgał. Więcej wskazówek znajdziesz w poradniku pielęgnacja psa rasy papillon.

Bardzo ważne są także zęby. Małe rasy mają skłonność do kamienia i chorób przyzębia, dlatego szczotkuj je kilka razy w tygodniu, najlepiej codziennie. Instrukcję znajdziesz w artykule jak dbać o zęby psa.

Dorosły pies zjada zwykle od 40 do 80 g suchej karmy dziennie, w zależności od masy i aktywności. Wybieraj więc karmę dla małych ras i pilnuj wagi, ponieważ nawet pół kilograma nadwagi to dla tak małego psa dużo.

Choroby papillona i zdrowie rasy

Rasa jest długowieczna, a pies żyje zwykle 13 do 16 lat. Poznaj jednak jego typowe problemy zdrowotne:

• Zwichnięcie rzepki: najczęstszy problem ortopedyczny rasy, który zwykle objawia się podskakiwaniem na trzech łapach.
• Postępujący zanik siatkówki (PRA): prowadzi do stopniowej utraty wzroku, jednak zwykle rozpoznaje się go dopiero u psów kilkuletnich.
• Hipoglikemia u szczeniąt: osłabienie, chwiejny chód, drżenie, a nawet drgawki, zwłaszcza gdy maluch zbyt długo nie je.
• Otwarte ciemiączko: niezarośnięte miejsce na czaszce, dlatego przy zabawie potrzebna jest ostrożność.
• Choroby zębów: kamień, przetrwałe zęby mleczne, a także przedwczesna utrata zębów.
• Dystrofia neuroaksonalna: rzadka choroba neurologiczna, jednak odpowiedzialni hodowcy wykonują na nią test genetyczny.

Ile kosztuje szczeniak i jak wybrać hodowlę

Szczeniak z rodowodem kosztuje w Polsce zwykle kilka tysięcy złotych. Cena zależy od linii hodowlanych, badań rodziców i przeznaczenia psa, przy czym pies na wystawy bywa droższy. Dlatego kupuj wyłącznie w hodowli zarejestrowanej w ZKwP lub innym związku FCI.

• Najpierw poproś o wyniki badań rodziców: rzepki, oczy, a najlepiej także testy genetyczne.
• Następnie sprawdź, czy szczenięta wychowują się w domu, wśród ludzi i codziennych dźwięków.
• Ponadto szczeniak powinien opuścić hodowlę w wieku co najmniej 8 do 10 tygodni, zaszczepiony, odrobaczony i zaczipowany.
• Wreszcie uważaj na ogłoszenia oferujące „mini” psy bez rodowodu, ponieważ bardzo małe psy częściej chorują.

Podsumowanie

To mały, wesoły i bardzo inteligentny pies, który łączy urodę psa salonowego z energią sportowca. Dlatego dobrze sprawdzi się w mieszkaniu i u początkujących, jeśli zapewnisz mu ruch, zajęcie dla głowy, opiekę nad zębami i ochronę przed upadkami. Inne rasy do towarzystwa znajdziesz w dziale rasy psów.