Pielęgnacja papillona: sierść, kąpiel, zęby i uszy krok po kroku

Pielęgnacja papillona jest prostsza, niż sugeruje jego długa, jedwabista sierść: wystarczy szczotkowanie dwa lub trzy razy w tygodniu, kąpiel co kilka tygodni oraz regularna dbałość o uszy, zęby i pazury. Szata nie ma podszerstka, więc mniej się filcuje, ale pióra na uszach i za łokciami łatwo się plączą. Jeśli chcesz, by Twój „motylek” był zadbany bez wizyt u groomera co tydzień, znajdziesz tu praktyczny plan.

Jak dbać o sierść papillona?

Papillon, czyli spaniel kontynentalny miniaturowy w odmianie o stojących uszach, ma obfitą, lekko falistą i błyszczącą szatę. Nie ma podszerstka, dlatego włos jest śliski, mniej łapie brud i nie tworzy gęstych mat jak u ras z miękkim podszerstkiem. Jednocześnie jest delikatny i łatwo się łamie, więc wymaga łagodnego obchodzenia się z nim.

W praktyce wystarczy pełne szczotkowanie dwa lub trzy razy w tygodniu. Frędzle na uszach, okolice za uszami, „portki” na tylnych łapach i ogon warto przeglądać częściej, bo tam włos plącze się najszybciej. Najpierw delikatnie rozczesz sierść szczotką z miękkimi szpilkami, a następnie przejdź grzebieniem o średnim rozstawie zębów. Przed czesaniem możesz zwilżyć włos odżywką w sprayu, która zmniejsza tarcie i łamanie.

Jak często kąpać papillona?

Pies domowy potrzebuje kąpieli zwykle co kilka tygodni lub wtedy, gdy się ubrudzi. Psy wystawowe kąpie się częściej, przed każdą wystawą. Używaj szamponu dla psów o długiej sierści, a po nim odżywki ułatwiającej rozczesywanie. Szamponów dla ludzi nie stosuj, bo mają inne pH i wysuszają skórę.

Ponieważ papillon jest drobny, łatwo się wychładza. Kąp go w ciepłym pomieszczeniu w letniej wodzie, dokładnie spłucz, a następnie osusz ręcznikiem i suszarką na niskiej temperaturze. W trakcie suszenia rozczesuj sierść, dzięki temu będzie gładka i nie powstaną kołtuny. Między kąpielami możesz używać produktów do czyszczenia sierści na sucho przeznaczonych dla psów.

Dlaczego zęby to najważniejsza część pielęgnacji papillona?

Małe rasy mają ciasno ustawione zęby w niewielkiej szczęce. Płytka nazębna szybko zamienia się w kamień, a w efekcie rozwija się zapalenie dziąseł i choroba przyzębia. To bolesne i może prowadzić do utraty zębów. Co więcej, przewlekły stan zapalny w jamie ustnej obciąża cały organizm.

Skuteczna profilaktyka wygląda tak:

1. Przyzwyczajaj szczeniaka do dotykania pyska już w pierwszych tygodniach w domu.
2. Myj zęby codziennie lub kilka razy w tygodniu, używając małej szczoteczki i pasty dla psów.
3. Zaczynaj od kilku sekund i nagradzaj psa po każdej sesji.
4. Gryzaki dentystyczne traktuj jako dodatek, nie zamiennik szczotkowania.
5. Przy wizytach kontrolnych poproś lekarza o ocenę zębów, a w razie potrzeby o usunięcie kamienia w gabinecie.

Uszy, oczy i pazury papillona

Stojące uszy są dobrze wentylowane, więc infekcje zdarzają się rzadziej niż u ras z uszami opadającymi. Mimo to raz w tygodniu obejrzyj małżowiny i przetrzyj widoczną część wacikiem z płynem do uszu dla psów. Nie wkładaj patyczków do przewodu słuchowego. Oczy przecieraj wacikiem zwilżonym przegotowaną wodą, osobnym dla każdego oka.

Pazury u lekkiego psa ścierają się słabo, dlatego zwykle trzeba je skracać co kilka tygodni. Przy okazji przytnij sierść między opuszkami, żeby pies nie ślizgał się na gładkiej podłodze. Technikę opisujemy w poradniku jak przycinać pazury psu.

Żywienie a kondycja sierści

Lśniąca szata zaczyna się w misce. Pełnoporcjowa karma dla małych ras, z dobrym źródłem białka i kwasami tłuszczowymi omega 3 i omega 6, wspiera skórę i włos. Szczenięta karmi się zwykle trzy lub cztery razy dziennie, a dorosłe psy dwa razy. Ilość dobieraj według tabeli producenta i sylwetki psa, a pomoże Ci w tym kalkulator ilości karmy dla psa.

Uważaj na przekąski ze stołu: dla psa ważącego trzy kilogramy nawet mały kawałek to duża dawka energii. Bezwzględnie unikaj czekolady, winogron i rodzynek, cebuli, czosnku oraz produktów z ksylitolem, ponieważ są dla psów toksyczne.

Najczęstsze błędy w pielęgnacji papillona

• Czesanie tylko wierzchu sierści, przez co za uszami powstają kołtuny.
• Szarpanie splątanego włosa zamiast cierpliwego rozczesania palcami.
• Strzyżenie całej szaty, które psuje jej strukturę i odsłania delikatną skórę.
• Pomijanie mycia zębów, co szybko kończy się kamieniem.
• Pozostawianie mokrego psa do samodzielnego wyschnięcia w chłodnym pomieszczeniu.

Wielu opiekunów zauważa, że papillon chętnie współpracuje przy pielęgnacji, jeśli sesje są krótkie i kończą się nagrodą. To pies inteligentny i łatwo się uczy, więc szczotka może stać się okazją do wspólnego treningu. Pełny opis rasy znajdziesz w profilu papillon: charakter, wygląd i pielęgnacja, a wzorzec rasy publikuje Międzynarodowa Federacja Kynologiczna.

Podsumowanie

Jedwabista szata papillona wygląda wymagająco, ale pojedyncza okrywa bez podszerstka sprawia, że jej utrzymanie jest dość proste. Systematyczne szczotkowanie, rzadkie kąpiele, codzienna troska o zęby oraz kontrola uszu i pazurów wystarczą, by pies wyglądał świetnie i był zdrowy. Jeśli zastanawiasz się, czy ta rasa pasuje do Twojego stylu życia, rozwiąż quiz, jaka rasa pasuje do Ciebie.