Czy molosy to niebezpieczne psy? Fakty i mity o grupie

Czy molosy to niebezpieczne psy? Opinia, że wszystkie molosowate są groźne, wynika z ich wielkości, historii i stereotypów. Prawda jest bardziej złożona. Sprawdź, skąd wzięła się ta grupa, jakie ryzyko niesie brak wychowania i które rasy sprawdzą się u mniej doświadczonych opiekunów.

Skąd się wzięły molosy?

W starożytności azjatyckie plemiona koczownicze wędrowały z dużymi psami, które kynolodzy nazywają dogami azjatyckimi. Po skrzyżowaniu z lokalnymi psami powstała niejednolita grupa molosów. Były olbrzymie, mocne i wyglądały groźnie. Pilnowały stad i chroniły ludzi, a później wykorzystywano je w wojsku i do walk.

Szersze omówienie pochodzenia znajdziesz w tekstach pochodzenie molosów i psy w starożytnym Rzymie. Więcej o dawnych bojownikach i dzisiejszych obrońcach napisaliśmy też w artykule molosy: dawniej zacięci bojownicy, dziś wierni obrońcy.

Czy molosy to niebezpieczne psy?

Współczesne molosy zwykle nie są nastawione agresywnie do ludzi, ale wiele z nich nie toleruje innych psów, zwłaszcza tej samej płci. Opiekunowie często muszą odciągać pupila od obcego psa. Nie jest to jednak cecha wszystkich ras, a nasilenie zależy od linii hodowlanej i wychowania.

Dawne selekcje w kierunku odwagi i siły sprawiły, że niewiele trzeba, aby źle prowadzonego molosa uczynić problematycznym zwierzęciem. Wystarczy brak szkolenia, zaniedbanie albo złe traktowanie. Wywołanie agresji bywa łatwe, natomiast jej wygaszenie jest trudne i wymaga pracy specjalisty. Dlatego o agresji więcej przeczytasz w tekście agresja psów wobec ludzi.

Wychowanie i socjalizacja decydują o zachowaniu

Szczenię molosa potrzebuje wczesnego kontaktu z ludźmi, dziećmi, innymi psami i różnymi miejscami. Ponadto opiekun powinien uczyć spokojnego chodzenia na smyczy i przywołania, bo nad dużym psem trudno zapanować siłą. Pomocne są metody pozytywne. Szczegóły podaje artykuł dobre wychowanie psa to podstawa.

Warto też nauczyć się czytać mowę ciała psa, aby wcześnie zauważyć napięcie. O sygnałach ostrzegawczych napisaliśmy w tekście postawa psa i agresja.

Łagodne molosy: buldog angielski i bokser

Dobrym wyborem dla mniej doświadczonych osób bywa buldog angielski. Choć jego historia jest związana z walkami zwierząt, dzięki staranniej selekcji stał się psem oddanym i przyjaznym wobec obcych. Zdrowie tej rasy wymaga jednak uwagi, bo ma skłonność do problemów oddechowych. Przeczytaj o nim w tekście buldog angielski.

Bokser jest radosny i przyjazny człowiekowi. Patrząc na te rasy, trudno uwierzyć, że wszystkie molosowate są „mordercami”. Zatem warto traktować psa indywidualnie, a nie przez pryzmat całej grupy. Opis znajdziesz w artykule bokser.

Rasy wymagające doświadczonego opiekuna

Do trudniejszych należą m.in. amerykański staffordshire terrier, cane corso, dogo argentino, rottweiler czy boerboel. Są silne, zdeterminowane i potrzebują stanowczego, a zarazem spokojnego prowadzenia. Jeżeli nie masz doświadczenia, dobrze przemyśl zakup lub adopcję takiego psa. Przy adopcji zapytaj schronisko o historię psa. Zobacz też amstaffa i dog z Majorki.

Zdrowie i długość życia molosów

Molosy to grupa bardzo niejednorodna. Dawniej molosami nazywano wszystkie duże i masywne psy, a dziś zalicza się do nich też rasy małe, na przykład shar peia, mopsa i buldogi. Wspólne cechy to podatność na choroby genetyczne i krótsze życie, zwykle około 8 do 11 lat. Często występują też nowotwory, choroby stawów i problemy oddechowe.

Dlatego wybieraj hodowle badające rodziców, a o ryzyku wad czytaj w tekście selektywna hodowla i defekty genetyczne. Informacje o grupach ras znajdziesz na stronie Fédération Cynologique Internationale.

Podsumowanie

Molosy nie są z natury groźne, ale ich siła i skłonność do konfliktów wymagają odpowiedzialności. Wybieraj rasę dopasowaną do doświadczenia, zadbaj o socjalizację i wychowanie, a masywny pies stanie się wiernym towarzyszem.