Duży munsterlander: charakter, wygląd, pielęgnacja i zdrowie

Duży munsterlander to niemiecki wyżeł długowłosy, wszechstronny pies myśliwski do pracy w polu, lesie i wodzie. Przy tym ma czarno-białą szatę, łagodny charakter i dużą inteligencję, dlatego coraz częściej trafia też do aktywnych rodzin. Poniżej sprawdzisz, jakie ma wymagania, jak go pielęgnować i na co choruje.

Skąd pochodzi duży munsterlander?

Korzenie rasy sięgają średniowiecznych psów ptaszników oraz płochaczy, takich jak Stöberhund i Wachtelhund. Rasa należy do rodziny niemieckich wyżłów długowłosych, których planowa hodowla rozpoczęła się pod koniec XIX wieku. Co ciekawe, początkowo czarno-białe psy rodziły się w miotach wyżłów niemieckich długowłosych.

Na początku XX wieku klub wyżła niemieckiego długowłosego wykluczył z hodowli psy w czarnym umaszczeniu, dopuszczając wyłącznie brązowe. Jednak miłośnicy czarno-białych psów nie zrezygnowali z nich i w 1919 roku założyli własny klub hodowlany. Dlatego bazą były długowłose wyżły z Dolnej Saksonii i regionu Münsterland, od którego rasa wzięła nazwę. Obecnie klub rasy działa w Niemczech w strukturach VDH i związku psów myśliwskich, a hodowla nadal kładzie nacisk na cechy użytkowe.

Jak wygląda duży munsterlander?

To silnie umięśniony pies o szlachetnej sylwetce, w której długość tułowia jest zbliżona do wysokości w kłębie. Przy tym głowa jest wydłużona, z niewielkim stopem i mocną, długą kufą. Nos czarny, uzębienie pełne ze zgryzem nożycowym. Z kolei oczy są możliwie ciemne, powieki przylegające. Natomiast uszy są szerokie, zaokrąglone, raczej wysoko osadzone, porośnięte długim włosem.

Grzbiet jest krótki i mocny, klatka piersiowa głęboka, brzuch lekko podkasany. Z kolei ogon jest noszony poziomo lub lekko uniesiony, z długim włosem tworzącym chorągiew. Szata jest długa i gęsta, jednak gładka, bez falowania, które utrudniałoby pracę w terenie. Ponadto na kończynach tworzy frędzle, na głowie włos jest krótki.

Jaki charakter ma duży munsterlander?

Ten wyżeł jest łagodny, zrównoważony i bardzo przywiązany do opiekuna. Dlatego ludzi traktuje przyjaźnie, a z dziećmi zwykle świetnie się dogaduje. Jest inteligentny i chętny do współpracy, dlatego szybko się uczy. Wprawdzie bywa czujny wobec obcych, ale agresja nie jest typowa dla rasy.

To przede wszystkim pies pracujący. Przede wszystkim ma doskonały węch, pewnie wystawia zwierzynę, chętnie aportuje z lądu i wody, potrafi tropić postrzałki. Jednak ta energia i pasja nie znikną w domu: pies zamknięty w mieszkaniu bez zajęć szybko staje się smutny, sfrustrowany albo destrukcyjny.

Duży munsterlander a inne zwierzęta

Na ogół z innymi psami żyje zwykle zgodnie. Natomiast z kotem i małymi zwierzętami domowymi może się dogadać, jeśli zna je od szczeniaka, ale na spacerze instynkt łowiecki często wygrywa z wychowaniem.

Dla kogo jest duży munsterlander?

Idealnym opiekunem jest myśliwy albo osoba bardzo aktywna: biegacz, rowerzysta, miłośnik długich wędrówek czy sportów węchowych. Dlatego najlepiej sprawdza się dom z ogrodem blisko lasów i pól. Z kolei mieszkanie w bloku jest możliwe tylko wtedy, gdy pies codziennie dostaje dużo ruchu i pracy dla głowy. Jeśli szukasz spokojniejszego psa rodzinnego, rozważ inne rasy.

Wychowanie i szkolenie

Grosser münsterländer uczy się szybko, ale potrzebuje konsekwencji i wczesnego startu. Dlatego szkolenie zacznij w wieku szczenięcym, kiedy pies jest najbardziej podatny na naukę i socjalizację. Ponadto stosuj metody pozytywne, bo wrażliwy pies źle reaguje na krzyk i kary fizyczne.

• Socjalizuj szczeniaka z ludźmi, psami, dźwiękami i różnym otoczeniem.
• Ćwicz przywołanie i zostawanie, bo w terenie pies łatwo podąża za zwierzyną.
• Ucz aportowania, to naturalna i satysfakcjonująca praca dla tej rasy.
• Jeśli nie polujesz, zapewnij zastępcze zajęcia: tropienie, nosework, dummy, canicross.

Pielęgnacja i żywienie

Sierść jest długa, ale gładka i niezbyt skłonna do filcowania. Zatem wystarczy czesanie 1 do 2 razy w tygodniu, a w okresie linienia częściej. Jednak szczególną uwagę zwracaj na pióra na uszach, kończynach i ogonie, gdzie łatwo zaczepiają się rzepy i kłosy traw.

• Po każdym spacerze w zaroślach przejrzyj sierść, uszy i przestrzenie między palcami.
• Kąp psa tylko w razie potrzeby, łagodnym szamponem.
• Uszy kontroluj kilka razy w tygodniu, szczególnie po pływaniu.
• Pazury skracaj, jeśli nie ścierają się same.

Pracujący lub bardzo aktywny pies potrzebuje karmy o odpowiedniej energii, ale poza sezonem dawkę trzeba zmniejszyć, by nie przytył. Orientacyjną ilość wyliczysz w kalkulatorze karmy.

Zdrowie i choroby rasy

Ta rasa jest uważana za rasę zdrową i odporną, co jest zasługą hodowli nastawionej na użytkowość. Pies żyje zwykle 11 do 13 lat. Na co warto uważać:

• Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych (hodowle badają rodziców RTG).
• Zapalenia uszu związane z budową i owłosieniem małżowin.
• Rozszerzenie i skręt żołądka, typowe ryzyko dla dużych psów o głębokiej klatce piersiowej.
• Urazy łap, skaleczenia i obce ciała w sierści u psów pracujących w terenie.

Ile kosztuje szczeniak i jak wybrać hodowlę?

W Polsce to rasa nieliczną, ale hodowle istnieją, a część szczeniąt pochodzi z Niemiec. Z kolei cena zależy od hodowli, wyników rodziców w próbach pracy i badań zdrowotnych. Najczęściej są to orientacyjnie kwoty liczone w kilku tysiącach złotych.

Szukaj hodowli zrzeszonej w ZKwP lub innym związku Międzynarodowej Federacji Kynologicznej FCI. Następnie zapytaj o badania bioder i łokci, wyniki prób użytkowych rodziców i warunki wychowu szczeniąt. W wielu krajach hodowcy chętnie sprzedają szczenięta myśliwym, ale dobrze prowadzony, aktywny dom rodzinny też ma szansę. Hodowle znajdziesz w naszym katalogu hodowli.

Podsumowanie

Ten pies to łagodny, inteligentny i wszechstronny wyżeł, który odwdzięczy się przywiązaniem każdemu, kto zapewni mu ruch, pracę węchową i konsekwentne szkolenie. Porównaj go z jego mniejszym kuzynem w profilu mały munsterlander albo zajrzyj do artykułu o grupie VII FCI.