Mały munsterlander: charakter, wygląd, zdrowie i cena szczeniaka

Mały munsterlander (kleiner Münsterländer) to najmniejszy z niemieckich wyżłów długowłosych: wszechstronny, łagodny pies myśliwski, który wskazuje zwierzynę, aportuje z lądu i wody i pracuje na tropie. W domu jest czuły, przyjazny dzieciom i bardzo przywiązany do opiekuna, ale potrzebuje dużo ruchu i pracy węchowej. Poznaj pełny profil rasy: historię, wygląd, charakter, pielęgnację i koszty.

Historia i pochodzenie małego munsterlandera

Przodkami munsterlandera były długowłose psy myśliwskie znane w Europie od średniowiecza, używane przy polowaniach z ptakami łowczymi: jastrzębiami, a potem sokołami. W kolejnych wiekach nazywano je m.in. wachtelhundami lub „spionami”, czyli psami na przepiórki. Ponadto były niewielkie, długowłose i bardzo wszechstronne.

Na początku XX wieku niemieccy myśliwi z okolic Münster zaczęli odtwarzać ten dawny typ psa, wykorzystując miejscowe długowłose psy wystawiające i spaniele. Z kolei w 1912 roku powstał klub rasy, a wzorzec szybko się ustalił. W praktyce ten wyżeł stał się w Niemczech jednym z popularnych psów do polowań na ptactwo i drobną zwierzynę. Więcej o tej grupie psów przeczytasz w tekstach rasy wyżłów i psy myśliwskie na ptactwo.

Wygląd i wzorzec małego munsterlandera

Munsterlander to szlachetny, elegancki i mocny pies średniej wielkości. Co więcej, psy mierzą 52 do 56 cm, suki 50 do 54 cm, z tolerancją 2 cm. Dodatkowo masa ciała wynosi zwykle około 17 do 26 kg, w zależności od wzrostu i płci.

• Głowa: sucha, lekko wysklepiona, stop słabo zaznaczony, kufa mocna i długa, nos brązowy.
• Oczy: najlepiej ciemnobrązowe, z dobrze przylegającymi powiekami.
• Uszy: szerokie, wysoko osadzone, zaokrąglone, pokryte dłuższym włosem.
• Tułów: mocny grzbiet średniej długości, szeroki zad, głęboka klatka piersiowa, lekko podkasany brzuch.
• Ogon: średniej długości, z długą chorągwią, noszony poziomo, w końcowej części lekko uniesiony.

Szata i umaszczenie

Sierść jest gęsta, średniej długości, prosta lub lekko falista, dobrze przylegająca i odporna na wodę. Natomiast dłuższe pióra pojawiają się na uszach, tylnej stronie kończyn i ogonie. Dopuszczalne umaszczenia to brązowo-białe oraz brązowo dereszowate (brązowa pleśń), z łatami, nakrapianiem i podpalaniem na kufie i nad oczami.

Mały munsterlander: charakter i temperament

Kleiner münsterländer jest inteligentny, chętny do nauki, łagodny i zrównoważony. Poza tym szybko przywiązuje się do opiekuna i jest mu bardzo oddany. Ponadto wobec ludzi i innych zwierząt zwykle zachowuje się przyjaźnie, a dzieci traktuje cierpliwie. Z kolei hodowcy określają go jako psa „miękkiego”: łatwo się prowadzi i nie sprawia większych problemów wychowawczych.

Wielu opiekunów zauważa, że munsterlandery okazują radość z powrotu domownika charakterystycznym burczeniem i „mówieniem”. W praktyce psy te źle znoszą samotność. Co więcej, mają też pewien instynkt terytorialny: zaalarmują o obcym, choć nie są typowymi stróżami.

Dla kogo jest mały munsterlander?

• Dla myśliwych szukających wszechstronnego psa.
• Dla aktywnych rodzin, które dużo czasu spędzają w lesie, na łąkach i nad wodą.
• Dla osób zainteresowanych sportami węchowymi, aportem, dogtrekkingiem.
• Raczej nie dla osób długo nieobecnych w domu ani dla tych, którzy szukają spokojnego psa na krótkie spacery wokół bloku.

Wychowanie i szkolenie

Szkolenie zwykle idzie łatwo, bo ten wyżeł chce współpracować. Dodatkowo najlepiej działają metody pozytywne, spokojny ton i konsekwencja. Pies jest wrażliwy, więc krzyk i kary obniżają jego motywację. Natomiast kluczowe jest panowanie nad instynktem łowieckim: przywołanie, „stój” i spokojne chodzenie przy nodze w terenie pełnym zapachów.

• Zapewnij codzienną pracę węchową: tropienie, szukanie smakołyków, aportowanie.
• Ćwicz przywołanie na długiej lince w miejscach z dziką zwierzyną.
• Ucz psa spokojnego zostawania w domu od pierwszych tygodni.
• Rozważ udział w próbach i konkursach pracy, nawet jeśli nie polujesz.

Pielęgnacja małego munsterlandera

Sierść jest łatwa w pielęgnacji. Na co dzień szczotkuj psa raz lub dwa razy w tygodniu, szczególnie dokładnie za uszami, na piórach łap i ogona, gdzie łatwo o kołtuny i rzepy. Kąp tylko sporadycznie, bo zbyt częste mycie pozbawia sierść naturalnej, wodoodpornej warstwy. Z kolei dla wygody psa możesz przycinać włos między opuszkami.

• Po spacerach w lesie sprawdzaj uszy, łapy i sierść pod kątem kleszczy i ości traw.
• Po pływaniu osuszaj uszy.
• Kontroluj pazury i zęby.

Żywienie

Aktywny munsterlander potrzebuje pełnoporcjowej karmy dla psów średnich i aktywnych, a w sezonie polowań często więcej energii. W praktyce dzienną porcję dziel na 2 posiłki i nie dopuszczaj do intensywnego wysiłku tuż po jedzeniu. Dodatkowo kontroluj sylwetkę: u zdrowego psa żebra są wyczuwalne pod palcami. Porcję obliczysz w kalkulatorze karmy.

Zdrowie i choroby małego munsterlandera

Munsterlander jest rasą ogólnie zdrową i długowieczną. W rasie spotyka się jednak:

• Dysplazję stawów biodrowych, dlatego psy hodowlane mają badania RTG.
• Zapalenia uszu, zwłaszcza u psów pływających.
• Urazy łap, skóry i oczu podczas pracy w terenie.
• Rzadziej choroby oczu i alergie.

Ile kosztuje szczeniak małego munsterlandera i jak wybrać hodowlę?

Szczenięta z rodowodem kosztują zwykle kilka tysięcy złotych. Cena zależy od linii, wyników rodziców w próbach pracy i na wystawach oraz od badań stawów. Rasa jest w Polsce znana głównie wśród myśliwych, więc na szczeniaka często trzeba poczekać.

• Wybieraj hodowle zrzeszone w Związku Kynologicznym w Polsce lub innej organizacji FCI.
• Pytaj o wyniki badań stawów biodrowych i dyplomy pracy rodziców.
• Opowiedz hodowcy, jak zamierzasz zapewnić psu pracę.
• Szczeniak powinien mieć metrykę, czip i szczepienia.

Hodowle znajdziesz w naszym katalogu hodowli. Dodatkowo większego kuzyna poznasz w profilu duży munsterlander.

Podsumowanie

Mały munsterlander to wszechstronny, łagodny i bardzo przywiązany wyżeł, który świetnie sprawdzi się u myśliwego i w aktywnej rodzinie. Potrzebuje ruchu, pracy węchowej i bliskości opiekuna. Inne wyżły poznasz w artykule grupa VII FCI oraz w kategorii rasy psów.