Rasy wyżłów

Do rasy wyżłów zaliczamy średniej wielkości psy myśliwskie przeznaczone do polowań na suchym gruncie, w wodzie i lesie, przeważnie na ptactwo i zwierzynę drobną. Są to psy z reguły łagodne i wierne, które bardzo łatwo wyszkolić. Jednak poszczególne rasy wyżłów nieco się od siebie różnią. Zobacz czym.

W poniższym artykule dowiesz się:

• jakie są najważniejsze rasy wyżłów,
• skąd pochodzą
• czym się charakteryzują

Wyżeł duński (Old Danish Pointer)

Początek tej rasy sięga 1710 roku, kiedy Morten Bak, żyjący w Glenstrup niedaleko miast Randers i Hobro, stworzył pierwsze 8 pokoleń poprzez skrzyżowanie psów cygańskich z lokalnymi psami farmerskimi. Tak powstała czysta rasa psów dereszowatych białych i brązowych nazwanych psami Baka lub wyżłami staroduńskimi.
Wyżej duński jest średniego wzrostu, ma prostokątną i silną budowę. Jedną z najbardziej istotnych cech tej rasy jest wyraźna różnica między psem a suką. Samiec jest potężny i solidnie zbudowany, natomiast suka jest lżejsza, kapryśna i pełna temperamentu.
Na co dzień sprawia wrażenie psa spokojnego i zrównoważonego. Podczas polowania porusza się ostrożnie i powoli, nie wprowadza niepotrzebnego zamieszania.

Wyżeł fryzyjski

Psy zwane stabyhounami były znane na terenach Fryzji (prowincji Holandii) od wieków. Używano je podczas pieszych polowań na drobną zwierzynę, głównie ptactwo. Były skutecznymi pomocnikami myśliwych, ponieważ doskonale aportowały. Znane są zwłaszcza ze swojego „miękkiego pyska” (postrzeloną zwierzynę chwytają delikatnie). Obecnie rasa liczy około 3600 przedstawicieli. Jest to bardzo doceniana rasa psów, gdyż są świetnymi psami tropiącymi i stróżującymi. W porównaniu do wyżłów duńskich jest mniejszy (54cm) i lżejszy (20kg).
Wyżeł fryzyjski to pies mocno zbudowany, o długości ciała przewyższającej wysokość w kłębie, budowy ani zbyt topornej, ani przesadnie eleganckiej. Skóra ściśle przylegająca do ciała, brak podgardla, fafle niezbyt obfite. Jest łagodny, inteligentny, posłuszny, świetny pies rodzinny.

Duży munsterlander

Jedna z ras psów należąca do rasy wyżłów w sekcji wyżłów kontynentalnych, podsekcji psów w typie spaniela. Posiada również swoją mniejszą odmianę – Mały munsterlander. Z Francji, Hiszpani i Flandrii dotarły na dwory niemieckie. Jest to pies bardzo łatwy do wyszkolenia, lubi uczestniczyć w polowaniach i przede wszystkim kocha aportować. Jest świetnym przykładem psa rodzinnego – silny, zrównoważony, godny zaufania, o wyważonych reakcjach, ani nerwony, ani lękliwy, ani agresywny.
Pies o harmonijnych proporcjach, którego budowa wskazuje na siłę, wytrzymałość i szybkość. Pełna dumy postawa, płynne linie sylwetki, sucha głowa, właściwy sposób noszenia ogona, gęsta i błyszcząca sierść, swobodny, przestrzenny chód podkreślają jego szlachetny wygląd.

Wyżeł weimarski

Jest wiele różnych teorii dotyczących pochodzenia wyżła weimarskiego. Pewne jest tylko tyle, że wyżeł weimarski, który miał domieszkę krwi psa tropiącego typu „Leithund”, występował w rejonie Weimaru na początku XIX wieku. W połowie XIX wieku psy te znajdowały się głównie w rękach profesjonalnych myśliwych i hodowców zwierząt w Niemczech centralnych. Zmniejszone zapotrzebowanie na psy tropiące sprawiło, że skrzyżowano je z psami typu „Hühnerhund”. Prawdopodbnie wyżeł ten jest jedną z najstarszych odmian wyżłów niemieckich, która utrzymywana jest w czystości rasy od około 100 lat.
Należy do psów wiernych, spokojnych ale także inteligentnych. Rozróżniamy dwie odmiany: krótkowłosą i długowłosą. Osiąga średnią lub dużą wielkość. Budowa typowa dla psa pracującego, o pięknych kształtach, sucha, muskularna.

Wyżeł węgierski szorstkowłosy (Wire-haired Vizsla)

Wyżeł węgierski szorstkowłosy (Vizsla) został stworzony poprzez skrzyżowanie wyżła węgierskiego krótkowłosego z wyżłem niemieckim ostrowłosym w latach trzydziestych dwudziestego wieku. Należy do rasy psów typowo myśliwskich.
Jest to energiczny, złotorudy pies myśliwski, suchy i szczupły, lecz bardziej krzepki niż wyżeł węgierski krótkowłosy. Wszechstronny pies myśliwski zdolny do pracy w polu, lesie i wodzie, mający najbardziej pożądane zdolności myśliwskie. Cechuje go doskonały węch, stanowczość, doskonałe aportowanie i determinację przy trzymaniu się śladu, nawet podczas pływania. Jest odporny na ekstremalne warunki pogodowe. Pies inteligentny, wierny i bardzo wrażliwy.

Wyżeł niemiecki krótkowłosy

Historia wyżła niemieckiego krótkowłosego sięga okresu, gdy w krajach śródziemnomorskich, psy były używane do polowań z siecią na ptactwo oraz przy strzelaniu do ptaków w locie. Przez Francję, Hiszpanię i Flandrię psy te dotarły na książęce dwory niemieckie. Najważniejszą ich cechą była zdolność do wystawiania zwierzyny. Wyżeł niemiecki krótkowłosy to szlachetny, dobrze zbudowany pies, którego kształty gwarantują podstawowe wartości: siłę, wytrzymałość i szybkość. Nie lęka się, ani nie przejawia agresji.
Cechują go duma postawa, płynne linie sylwetki, sucha głowa, właściwy sposób noszenia ogona, gęsta i błyszcząca sierść, swobodny, przestrzenny chód podkreślają jego szlachetny wygląd.

Wyżeł niemiecki długowłosy

Początki tej rasy sięgają drugiej połowy XIX wieku, a przodkiem jest staroniemieckim wyżeł długowłosy. Rasa wyżłów długowłosych zawsze były w cieniu swojej krótkowłosej odmiany. Dopiero po jakimś czasie znów zaczęto dostrzegać jego walory. Psy należące do tej rasy wyżłów mają wrodzony talent tropicielski. Jak większość wyżłów lubią aportować, a dzięki niesamowicie wyczulonym zdolnością węchu i ciętości idealnie nadają się do pracy w lesie. Podobnie jak u wielu przedstawicieli ras długowłosych, uwielbia wodę. Jest psem silnym i odpornym, świetnie znosi chłód niż upały. Kolejną jego zaletą jest bardzo dobra orientacja w terenie. Z opiekunek tworzy nierozerwalną więź. W stosunku do obcych jest przeważnie nieufny, dlatego jest znakomitym psem stróżującym.

Wyżeł niemiecki szorstkowłosy

Początek hodowli tej rasy datuje się na koniec XIX wieku. Prawdopodobnie jest to rasa wyżłów najbardziej rozpowszechniona wśród europejskich psów myśliwskich. Umiejętności łowiectwa mają opanowane do perfekcji, a co za tym idzie świetnie sprawdzają się na polowaniach. Do powstania wyżła niemieckiego szorstkowłosego przyczyniły się różne rasy wyżłów, głównie szorstkowłosych.
Wyżeł niemiecki szorstkowłosy to pies o wyglądzie szlachetnym, o sztywnej sierści, zapewniającej doskonałą ochronę skóry. Spojrzenie uważne i bystre. Chody pełne energii, płynne i swobodne. Jest niezłomny, niezależny, nie boi się dzikiej zwierzyny i obcych, ale też nie przejawia agresji.

Wyżeł portugalski

Początki powstania tej rasy nie są jasne, wydaje się jednak, że przybyła ona ze Wschodu na Półwysep Iberyjski wieku temu. W Portugalii były znane już pod koniec XIV wieku. Lata hodowli, krzyżowania z innymi psami doprowadziły w końcu do wyodrębnienia nowej rasy – wyżła portugalskiego. Jest to wyżeł o dużej wytrwałości w pracy i wytrzymałości fizycznej. Nieustępliwy w poszukiwaniu zwierzyny, posiadający cechy doskonałego psa myśliwskiego. Wytrwały w pracy, oddany i wierny pomocnik myśliwego. Podczas pracy czujny, uważny i cichy, poprzez swoje zachowanie. Wyżeł portugalski jest zawsze chętny do pracy, w której wykazuje się inteligencją, a czasem sprytem.
Warto wiedzieć, że jest niezwykle przywiązany, bardzo uległy, okazujący wiele uczucia swojemu przewodnikowi. Pozbawiony szkolenia staje się jednak nieposłuszny i przestaje reagować na komendy. Jest to pies raczej towarzyski, choć czasem zbyt żywiołowy i męczący. Zawsze elegancki.