Dogtrekking: opiekun i pies wędrujący razem w terenie
Strona główna › Dogtrekking: co to jest i jak zacząć wędrówki z psem

Dogtrekking: co to jest i jak zacząć wędrówki z psem

7 min czytania
Udostępnij:

Czy ten artykuł był pomocny?

Kliknij gwiazdkę, aby ocenić

Średnia ocen 4.3 / 5. Liczba głosów: 32

Brak ocen. Bądź pierwszy!

Przykro nam, że artykuł nie był pomocny

Pomóż nam go poprawić

Napisz, czego zabrakło lub co możemy poprawić

Dogtrekking to długodystansowe wędrowanie z psem, który jest połączony z opiekunem pasem biodrowym i linką z amortyzatorem. Można go uprawiać rekreacyjnie albo startować w zawodach na trasach liczących kilkadziesiąt kilometrów. Jeśli chcesz zacząć, ale nie wiesz, jaki sprzęt kupić i jak przygotować psa, ten poradnik przeprowadzi Cię przez pierwsze kroki.

W skrócie:

  • Podstawowy sprzęt to dopasowane szelki, linka z amortyzatorem i pas biodrowy.
  • Pies dużej rasy powinien zacząć dłuższe trasy dopiero po zakończeniu wzrostu.
  • Przed startem warto zrobić psu badania, zwłaszcza stawów i serca.
  • Dystans zwiększaj stopniowo i obserwuj sygnały zmęczenia psa.
  • W dogtrekkingu może startować prawie każdy zdrowy pies, nie tylko husky.

Dogtrekking: co to jest i czym różni się od spaceru?

Na pierwszy rzut oka to zwykła wędrówka. Różnica tkwi w sposobie połączenia z psem i w dystansie. Pies idzie w szelkach, a linka z amortyzatorem łączy go z pasem biodrowym opiekuna. Dzięki temu ręce pozostają wolne, a nagłe szarpnięcia nie obciążają kręgosłupa człowieka ani stawów psa. Bez amortyzatora każde przyspieszenie lub gwałtowne hamowanie przenosi się bezpośrednio na ciało obu partnerów.

W praktyce dogtrekking łączy marsz z elementami biegu, orientację w terenie i wspólne pokonywanie zmęczenia. Bliskim krewnym jest canicross, czyli bieg z psem, natomiast dogtrekking zakłada dłuższe trasy i spokojniejsze tempo.

Dogtrekking: opiekunka wędruje z psem połączonym linką z amortyzatorem
Linka z amortyzatorem chroni kręgosłup opiekuna i stawy psa. Fot. Roman Franek

Dogtrekking rekreacyjny czy sportowy?

Najpierw zdecyduj, czy chcesz po prostu wędrować dla przyjemności, czy rywalizować. Sprzęt jest w obu przypadkach taki sam, różni się natomiast cel i obciążenie.

CechaRekreacjaZawody
DystansDowolny, od kilku kmZwykle kilkadziesiąt km, za granicą nawet ponad 100 km
CzasBez limituLimit czasu, często także nocny etap
TerenWybierasz samTrasa z punktami kontrolnymi do odnalezienia
Dla kogoKażdy zdrowy pies i opiekunPsy i ludzie z dobrą kondycją

Na zawodach trzeba odszukać punkty kontrolne, walczyć ze znużeniem, a czasem z pogodą. Nie wszyscy docierają do mety, ponieważ zdrowie psa ma pierwszeństwo przed wynikiem. Z kolei rekreacyjny dogtrekking to świetny sposób na weekend w naturze i budowanie więzi z pupilem. Informacje o bieżących startach znajdziesz w tekście o zawodach Pucharu Polski w dogtrekkingu.

Jaki sprzęt do dogtrekkingu jest potrzebny?

Zanim wyruszysz na pierwszą dłuższą trasę, skompletuj podstawowy zestaw:

  • Szelki dopasowane do budowy psa, które rozkładają nacisk na klatkę piersiową, a nie na szyję.
  • Linka z amortyzatorem, która wydłuża się przy szarpnięciu i łagodnie wraca do długości wyjściowej.
  • Pas biodrowy dla opiekuna, najlepiej z taśmami udowymi, podobny do uprzęży wspinaczkowej.
  • Zapas wody i składana miska, ponieważ pies traci wodę przez zianie.
  • Opcjonalnie buty ochronne na łapy przy długich odcinkach asfaltu, kamieni lub śniegu.

Szelki mają jeszcze jedną zaletę. Pies szybko kojarzy je z „trybem pracy”, natomiast obrożę z luźnym spacerem. To ułatwia mu przełączenie się na wspólne zadanie.

Szelki z sakwami czy sledy?

Do niektórych szelek można zamocować sakwy, w których pies niesie własną wodę lub smakołyki. Nie przesadzaj jednak z ciężarem, a młodego psa przed ukończeniem wzrostu w ogóle nie obciążaj. Sledy to z kolei minimalistyczne szelki zaprojektowane do ciągnięcia, do których sakw nie przypniesz. Sprawdzają się u psów, które chętnie idą przed opiekunem.

Plecak z sakwami dla psa do dogtrekkingu
Sakwy pozwalają psu nieść lekki ładunek, ale tylko dorosłemu.
Szelki typu sledy dla psa do ciągnięcia
Sledy mają prostą konstrukcję i nie mają miejsca na sakwy.

Szelki, linki z amortyzatorem i buty dla psa kupisz w sklepie zoologicznym online. Przed zakupem zmierz obwód klatki piersiowej psa i długość grzbietu.

Jaki pies nadaje się do dogtrekkingu?

W tej dyscyplinie może startować niemal każdy zdrowy pies. Psy ras północnych, takie jak husky, chętnie ciągną i pomagają na podejściach. Na długich trasach dobrze radzą sobie psy średniej wielkości, na przykład beagle, sznaucer średni czy posokowce. Wytrzymałe są także psy pasterskie i użytkowe: owczarek belgijski, owczarek niemiecki, border collie, pointer czy wyżeł. Nie lekceważ również terierów, które mimo małego wzrostu mają mnóstwo energii.

Ważniejsza od rasy jest jednak kondycja i budowa konkretnego psa. Psy ras krótkopyskich gorzej regulują temperaturę ciała, a psy o bardzo gęstej sierści szybko przegrzewają się latem. Z doświadczenia opiekunów wynika też, że nawet w rasach biegowych zdarzają się „sprinterzy”, którzy wolą krótki, szybki wysiłek. Szanuj to, zamiast zmuszać psa do maratonu.

Jak zacząć dogtrekking z psem? Plan krok po kroku

  1. Odwiedź lekarza weterynarii i omów plan aktywności, a u psów dużych ras rozważ prześwietlenie stawów biodrowych i łokciowych.
  2. Poczekaj z dłuższymi trasami do zakończenia wzrostu: u ras dużych zwykle do około dwóch lat, u mniejszych wcześniej.
  3. Jeśli pies ma nadwagę, najpierw z pomocą weterynarza doprowadź go do prawidłowej masy ciała.
  4. Przyzwyczaj psa do szelek i linki na krótkich spacerach, nagradzając go za spokojne chodzenie.
  5. Zwiększaj dystans stopniowo, na przykład o kilka kilometrów co tydzień, obserwując regenerację psa.
  6. Dopiero gdy pies swobodnie pokonuje kilkanaście kilometrów, planuj dłuższe wyprawy lub zawody.

Każdy trening kończ nagrodą: smakołykiem, zabawą albo pochwałą. Dzięki temu pies traktuje wędrówkę jako przyjemność, a nie przykry obowiązek. Gdy znana trasa zaczyna go nudzić, zmień teren lub zaproś do wspólnego marszu zaprzyjaźnionego psa.

Pies podczas wędrówki dogtrekkingowej w terenie
Długie trasy przychodzą z czasem, gdy rośnie kondycja psa i opiekuna.

Jak rozpoznać, że pies jest zmęczony na trasie?

Pies rzadko „skarży się” na zmęczenie. Pójdzie za opiekunem nawet wtedy, gdy czuje się źle, dlatego to Ty odpowiadasz za tempo. Zwróć uwagę na takie sygnały:

  • Częste przystawanie, kładzenie się lub wyraźne zwolnienie kroku.
  • Bardzo intensywne zianie, szeroko otwarty pysk i wyraźnie wysunięty język.
  • Utykanie, lizanie łap lub niechęć do stąpania po twardym podłożu.
  • Brak zainteresowania otoczeniem i smakołykami.

W takiej sytuacji zatrzymaj się, przejdź w cień i podaj wodę. Zianie to naturalny sposób chłodzenia, jednak w upale łatwo o przegrzanie.

Jeśli pies się zatacza, ma bardzo ciemnoczerwony język, wymiotuje lub nie reaguje na wołanie, przerwij trasę i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem weterynarii. To mogą być objawy udaru cieplnego. Tekst ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady weterynaryjnej.

Dogtrekking w lesie i w górach: na co uważać?

W terenie trzymaj psa na lince, nawet jeśli w domu słucha bez zarzutu. Jeden widok sarny lub kozicy wystarczy, by obudził się naturalny instynkt pogoni, a spłoszone dzikie zwierzę może się bronić. Poza tym pies puszczony luzem w lesie płoszy zwierzynę i naraża się na niebezpieczne spotkania. Zasady przebywania z psem w lesie opisują Lasy Państwowe. Po każdej wyprawie obejrzyj łapy i sierść, gdyż w lesie łatwo o kleszcze i skaleczenia. Pomysły na inne aktywności znajdziesz w artykułach o tym, jak spędzać czas z psem, oraz w tekście o diecie psów sportowych.

Najczęściej zadawane pytania

Od jakiego wieku pies może uprawiać dogtrekking?

Krótkie, spokojne wędrówki są możliwe wcześniej, ale dłuższe trasy wprowadza się po zakończeniu wzrostu. U ras dużych to zwykle około dwóch lat, u mniejszych wcześniej. Najlepiej ustalić to z lekarzem weterynarii.

Ile kilometrów może przejść pies?

Zależy to od rasy, wieku i kondycji. Wytrenowany, zdrowy pies może pokonywać kilkadziesiąt kilometrów, jednak dystans trzeba zwiększać stopniowo przez wiele tygodni.

Czy do dogtrekkingu potrzebna jest specjalna smycz?

Tak, zalecana jest linka z amortyzatorem przypięta do pasa biodrowego. Zwykła smycz trzymana w ręce przenosi szarpnięcia na ramię i kręgosłup opiekuna.

Czym różni się dogtrekking od canicrossu?

Canicross to bieg z psem na krótszym dystansie i w szybszym tempie. Dogtrekking zakłada dłuższe trasy, marsz przeplatany biegiem i często orientację w terenie.

Czy mały pies może chodzić na dogtrekking?

Tak, wiele małych psów, zwłaszcza terierów, ma świetną wytrzymałość. Trzeba jednak dopasować dystans i tempo do długości kroku oraz kondycji psa.

Podsumowanie

Dogtrekking to wspólny wysiłek, w którym liczy się współpraca, a nie wynik. Dopasowany sprzęt, cierpliwe budowanie kondycji i uważne obserwowanie psa sprawiają, że każda trasa wzmacnia Waszą więź. Zacznij od krótkich wypraw w okolicy, a gdy oboje złapiecie rytm, spróbuj dłuższych tras lub zawodów. Jeśli szukasz innych sportów dla aktywnych psów, przeczytaj o tym, czym są psie zaprzęgi i ich dyscypliny.

Artykuł był pomocny? Podziel się nim z innymi opiekunami psów.

Udostępnij:

Czytaj także

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *