Pies po amputacji łap: historia boksera Duncana Lou Who

Pies po amputacji łap może prowadzić pełne, radosne życie, czego dowodem jest bokser Duncan Lou Who. Urodził się z zdeformowanymi łapami, które musiały zostać amputowane, a mimo to szybko nauczył się biegać. Sprawdź, jak wygląda życie psa po amputacji i jak mu pomóc.

Kim jest Duncan Lou Who i dlaczego zrobił karierę w sieci?

Duncan to bokser, który ma tylko dwie łapy, więc jego historia jest wyjątkowa. Urodził się ze zdeformowanymi kończynami, które niedługo po narodzinach musiały zostać amputowane. Dla psa utrata łap wydaje się wielką tragedią, bo sensem jego życia jest zabawa, podążanie za opiekunem i poznawanie świata.

Organizacja Panda Paws Rescue opublikowała film pokazujący zmagania małego boksera z rzeczywistością oraz jego pierwszą wizytę na plaży. Jak widać na nagraniu, radzi sobie znakomicie. Biega tak szybko, że widzowie nie dowierzają własnym oczom.

Dlaczego pies po amputacji łap nie zawsze potrzebuje wózka?

Alternatywą dla psów z amputowanymi kończynami jest często psi wózek inwalidzki. W przypadku Duncana się on jednak nie sprawdził, ponieważ pies nie potrafił, a przede wszystkim nie chciał z niego korzystać. Wtedy opiekunowie zrozumieli, że ich podopieczny potrzebuje po prostu swobody.

Dlatego też dali mu wolną rękę, co okazało się najlepszą możliwą decyzją. Pies bardzo szybko nauczył się poruszać po swojemu, a efekt przerósł oczekiwania właścicieli. Jednak taka historia nie oznacza, że wózek jest zły. Wiele psów z niego korzysta, o czym piszemy w artykule sparaliżowany pies Smoky: wózek, opieka i adopcja.

Jak żyje pies po amputacji łap na co dzień?

Zazwyczaj takie psy uczą się chodzić od nowa, a ich ciało przystosowuje się do nowej sytuacji. Najważniejsze, aby utrzymywać prawidłową wagę, ponieważ nadmiar kilogramów obciąża pozostałe kończyny i kręgosłup. Zatem dieta i umiarkowany ruch mają duże znaczenie.

Ponadto warto zadbać o antypoślizgowe podłoże w domu, miękkie legowisko i bezpieczny teren na spacerach. Dobrym pomysłem jest krótkie, częste ćwiczenie równowagi pod okiem fizjoterapeuty. Pomocne mogą być też zabiegi opisane w artykule masaż leczniczy zwierząt.

Jak wspierać niepełnosprawnego psa jako opiekun?

Przede wszystkim zachowaj cierpliwość. Daj psu czas na naukę poruszania się, nagradzaj każdy sukces i unikaj nadopiekuńczości. Co więcej, zbyt dużo pomocy może go zniechęcić do samodzielnych prób. Natomiast obserwuj, czy nie pojawia się ból, otarcia lub sztywność.

Niepełnosprawne psy mogą też pomagać ludziom. O takich historiach przeczytasz w artykule niepełnosprawny pies niesie pomoc chorym ludziom. Zasady dobrostanu i opieki nad zwierzętami znajdziesz na stronie Głównego Inspektoratu Weterynarii.

Warto też zadbać o kontakty z innymi opiekunami podobnych psów. Wymiana doświadczeń pomaga znaleźć sprawdzone rozwiązania i dodaje otuchy w trudniejszych chwilach. Wiele fundacji prowadzi grupy wsparcia i chętnie dzieli się wiedzą na temat sprzętu, rehabilitacji oraz diety dla niepełnosprawnych zwierząt.

Podsumowanie

Historia Duncana pokazuje, że kalectwo nie musi oznaczać końca normalnego życia. Zatem wystarczy cierpliwy opiekun, odpowiednia opieka i odrobina swobody, by pies po amputacji znów mógł biegać i się bawić.