10 najpiękniejszych wymarłych ras psów
Wiele ras psów nie doczekało naszych czasów. Większość z nich wymarła w sposób naturalny –nie były już użyteczne, bądź hodowcy uznali, że rasa wymaga zasadniczej modyfikacji. Pomimo że dawne rasy psów już się nie odrodzą, warto wiedzieć o nich coś więcej. Oto lista 10 najpiękniejszych wymarłych ras psów.
10 najpiękniejszych wymarłych ras psów
Wiele ras psów nie doczekało naszych czasów. Większość z nich wymarła w sposób naturalny – nie były już użyteczne, bądź hodowcy uznali, że rasa wymaga zasadniczej modyfikacji. Pomimo że dawne rasy psów już się nie odrodzą, warto wiedzieć o nich coś więcej. Oto lista 10 najpiękniejszych wymarłych ras psów.
Alpine Spaniel to wymarła rasa psów wykorzystanych w ratowniczych akcjach górskich przez augustianów, którzy w dawnych czasach prowadzili hospicja w okolicach Wielkiej Przełęczy Świętego Bernarda. Spaniele alpejskie były psami dużymi, wyróżniającymi się grubymi, kręconymi płaszczami. Jednym z najbardziej znanych okazów Alpine Spaniel jest Barry, który miał ocalić kilkudziesięciu wędrowców, którzy zbłądzili w górach w czasie lawiny.
Rasa jest uznawana za przodka współczesnych Bernardynów i Clumber Spanieli.
fot. Thomas Brown
Braque du Puy
Braque du Puy to dawna rasa psów myśliwskich zamieszkałych na terenie Francji, hodowanych do polowań na nizinach. Psy były znane ze swej szybkości i umiejętności adaptacyjnych. Rasa powstała w Poitou w XIX wieku przez skrzyżowanie Braques z greyhoundami. Jedna z teorii głosi, że twórcami rasy są dwaj bracia du Puy, którzy skrzyżowali swoje wyżły pirenejskie ze Sloughi sprowadzonymi z Afryki przez francuskich żołnierzy.
Braque du Puy występowały w umaszczeniu białym z pomarańczowym lub wątrobianym; średniej do dużej wielkości w kłębie.
Bullenbeisser
Brabancki bullenbeisser jest uznawany za bezpośredniego przodka boksera. Hodowlę bullenbeisserów prowadzili myśliwi, którzy wykorzystywali je do polowania na wilki, niedźwiedzie i dziki. Zadaniem czworonogów było złapanie osaczonej przez psy naganiające zwierzyny, a następnie przytrzymanie jej do pojawienia się myśliwego. Pies Bullenbeisser miał szeroką kufę z szeroko rozstawionymi zębami oraz wysoko umieszczoną truflę nosa; mógł z łatwością wgryźć się i przytrzymać ofiarę. Psy osiągały do 75 cm wysokości w kłębie i były opisywane najczęściej jako płowe, popielatoszare lub czarne. Do 1866 roku sforę takich psów hodowano w czystej linii na dworze heskim; wszystkie psy miały maść żółtą. Do polowania na dziki przycinano im uszy, aby dzikie zwierzęta nie miały możliwości chwytu i ataku.
Chinese Happa Dog to pies krótkowłosy, który przypomina dzisiejszego pekińczyka, japońskiego spaniela i Mopsa. Happa Dog ma szeroki rozstaw przednich kończyn; rozstaw jest mniejszy dla tylnych kończyn. W dawnych czasach psy były utrzymywane wyłącznie na dworach królewskich i arystokratycznych.
fot. Sarah
Molossus
Molossusy to muskularne psy plemion grecki, które były wykorzystywane w czasie potyczek wojennych, a także do pilnowania wiosek i zapanowania nad dużą zdobyczą. W „Historii animalium” Arystoteles określił molosy jako rasę, która w pogoni nie różni się zasadniczo od innych, niemniej w roli psów pasterskich jest lepsza z powodu rozmiarów i odwagi.
Z czasem hodowcy dokonali selekcji ras psów mniejszych i łagodniejszych, użytkowanych do pilnowania stad zwierząt hodowlanych, oraz przydatnych w ratownictwie górskim i wodnym.
Paisley Terrier
Wymarła rasa psa Paisley Terrier to protoplasta dzisiejszego Yorkshire Terriera, został stworzony przez hodowców z Glasgow. Opisując Paisley Terriera w 1894 roku Rawdon Lee pisze, że „choć psy mogły zabijać szczury, a może i inne plugastwo, Paisley Terrier był zasadniczo psem trzymanym jako piesek salonowy. Paisley był podobny do Skye Terriera, ale nieco krótszy i lżejszy; ważył około 7 kg. Miał srebrzysty, miękkiej płaszcz.
Tahltan Bear Dog
Tahltan to rasa, która miała pewne cechy wspólne z pariasami i szpicami. Idealny czworonóg musiał być przede wszystkim wysportowany, zwinny i szybki. W dawnych czasach Tahltan były hodowane wyłączeni do polowania na niedźwiedzie, dlatego wygląd miał pomniejsze znaczenie – liczyła się przede wszystkim użyteczność psów. Dopuszczalnymi typami umaszczenia były czarny, ciemny, brąz i niebieski. Pysk psa rasy Tahltan przypominał kształtem lisią mordkę.
fot.firstnations.de
Talbot
Talbot to wymarła rasa psa myśliwskiego, uznawana za przodka współczesnego Beagle i ogara. Według niektórych kynologów psy pochodzą z Normandii i zostały sprowadzone w XVI wieku do Anglii, jednak nie istnieją żadne twarde dowody. Wydaje się, że rasa istniała aż do XVII wieku, po czym zniknęła. Okoliczności wyginięcia Talbotów nie są znane.
fot. antiquedogphotographs.co.uk.
Toy Trawler Spaniel
Toy Trawler Spaniele, z racji dużego podobieństwa do Sussexów i King Charles Spanieli, są uznawane za ich bliskich krewnych. Pierwotnie rasa miała służyć do celów myśliwskich, niemniej z czasem psy stały się typowymi salonowymi maskotkami. Toy Trawler Spaniele miały małą i lekką głowę. Wierzchołek czaszki był płaski, a nie w kształcie kopuły. Jego sierść była ogólnie dość długa i kręcona, ale nie wełnista; ciało solidnie zbudowane. Wysokość w kłębie wynosiła średnio od 28 do 33 cm w kłębie, zaś waga nie przekraczała zazwyczaj 6.8 kg.
fot. Sarah Hartwell
Dogo Cubano
Dogo Cubano, znany także jako Mastiff kubański, były wykorzystywany do przechwytywania zbiegłych niewolników. Po zniesieniu niewolnictwa na Kubie rasa przestała istnieć; nie znaleziono dla niej żadnego zastępczego zajęcia. Dogo Cubano znajdował się pod względem wielkości między Bulldogiem i Mastiffem. Jego kufa była krótka, szeroka i ścięta. Głowa szeroka i płaska, zaś wargi głęboko obwisłe. Średnie uszy były również częściowo obwisłe; ogon dość krótki, cylindryczny i zwrócony do góry i do przodu.
