Owczarek pirenejski długowłosy: charakter, pielęgnacja i zdrowie

Owczarek pirenejski długowłosy to mały, lekki i niezwykle energiczny pies pasterski z francuskich Pirenejów, ważący zwykle 8 do 15 kg. Jest bystry, wierny i szybki jak błyskawica, ale też czujny, nieufny wobec obcych i dość szczekliwy. To świetny partner dla aktywnej, doświadczonej osoby, która lubi sporty kynologiczne.

Skąd pochodzi owczarek pirenejski długowłosy?

Rasa ukształtowała się w górskich dolinach francuskich Pirenejów, gdzie od stuleci pomagała pasterzom w zaganianiu owiec. Pracowała przy tym w duecie z dużym psem do ochrony stad, czyli pirenejskim psem górskim. Olbrzym pilnował owiec przed drapieżnikami, natomiast mały, zwinny owczarek kierował stadem.

Ponieważ psy hodowano wyłącznie z myślą o pracy, poza swoim regionem były niemal nieznane aż do początku XX wieku. Istniało wiele lokalnych typów, różniących się wielkością, rodzajem sierści i temperamentem. Rozgłos przyniosła rasie dopiero I wojna światowa, gdy pirenejczyki służyły jako psy łącznikowe i sanitarne. Następnie, w latach 1921 do 1925, opracowano pierwszy wzorzec, który od tego czasu nie zmienił się zasadniczo. Aktualny wzorzec opublikowano na stronie Międzynarodowej Federacji Kynologicznej. Rasa ma krótkowłosego krewniaka, którego opisujemy w tekście owczarek pirenejski o gładkiej kufie.

Jak wygląda pirenejczyk? Wzorzec rasy

To pies o niewielkich rozmiarach, suchej, lekkiej budowie i sylwetce wpisanej w prostokąt. Sprawia wrażenie czujnego, sprytnego i zawsze gotowego do działania. Na pierwszy rzut oka przypomina nieco mniejszego, bardziej „potarganego” owczarka.

Głowa

Głowa ma trójkątny kształt, czaszka jest prawie płaska, a stop ledwo zaznaczony. Kufa jest nieco krótsza niż mózgoczaszka, ale nie spiczasta. Nos i powieki są czarne niezależnie od umaszczenia. Oczy są lekko migdałowate i ciemnobrązowe, a u psów maści arlekin lub łupkowej dopuszczalne jest oko porcelanowe. Uszy są cienkie, trójkątne, załamane i bardzo ruchliwe.

Tułów, kończyny i ogon

Tułów jest mocny, ale nie ciężki, z wyraźnym kłębem i krótkim, spadzistym zadem. Kończyny są suche i dobrze kątowane, łapy owalne, z sierścią rosnącą także między opuszkami. Ogon jest niezbyt długi, nisko osadzony i haczykowato zakończony. Wzorzec dopuszcza także naturalny ogon szczątkowy.

Szata i umaszczenie

Sierść jest długa lub półdługa, gęsta, prawie prosta albo lekko falista, o strukturze pośredniej między kozią a owczą wełną. Najobfitsza jest na zadzie i udach. U niektórych psów tworzy sznurki zwane „cadenettes” lub zbite płaty „matelotes”. Na kufie włos jest krótszy i ułożony tak, jakby zwiewał go wiatr, a oczy pozostają dobrze widoczne. Umaszczenie bywa płowe (jasne lub ciemne, z czarnym nalotem lub bez), szare, arlekin, pręgowane albo czarne. Preferowane są maści jednolite, dopuszczalne małe białe znaczenia.

Owczarek pirenejski długowłosy: charakter i temperament

To pies inteligentny, czujny, szybki i bardzo przywiązany do swojego człowieka. Ma świetny węch, ogromną energię i potrzebę współpracy. Potrafi być żywiołowym wulkanem na treningu, a chwilę później chętnie siedzi blisko opiekuna na kanapie.

Ma też cechy, które trzeba poznać przed zakupem. Jako typowy pies pasterski jest wrażliwy na bodźce, bywa nadpobudliwy i dużo szczeka, zwłaszcza gdy się nudzi lub coś go niepokoi. Wobec obcych jest nieufny, dlatego jest dobrym psem alarmowym. Jednak bez socjalizacji ta rezerwa może przejść w lękliwość albo agresję. Ponadto część psów jest niechętna wobec obcych psów. Na spacerach w nieznanym miejscu lepiej więc trzymać go na smyczy, dopóki przywołanie nie jest pewne.

Instynkt pasterski

Niektóre osobniki próbują „zaganiać” dzieci, rowery lub inne zwierzęta, podgryzając je w pięty. To naturalny odruch rasy, który trzeba spokojnie przekierować na zabawę i trening, a nie karać. Więcej o pracy z szczekaniem przeczytasz w tekście uciążliwe szczekanie i wycie psa.

Dla kogo jest owczarek pirenejski długowłosy?

Ta rasa najlepiej sprawdzi się u aktywnej osoby lub rodziny, która ma czas na codzienną pracę z psem i lubi sporty kynologiczne. Pies świetnie odnajduje się w agility, flyballu, frisbee, obedience i pracy węchowej. Jeśli interesuje Cię ten kierunek, zajrzyj do tekstu agility, kilka słów o tym psim sporcie.

Gorzej sprawdzi się:

• W rodzinie z małymi dziećmi, które ciągną psa za sierść i uszy, bo jest wrażliwy i szybko reaguje.
• W bloku z cienkimi ścianami, jeśli nie masz czasu pracować nad szczekaniem.
• U osoby, która szuka spokojnego psa na krótkie spacery wokół osiedla.
• U kogoś, kto wiele godzin dziennie spędza poza domem, bo pies nie znosi długiej samotności.

Wychowanie i szkolenie

Pirenejczyk uczy się błyskawicznie, ale równie szybko uczy się złych nawyków. Dlatego potrzebuje konsekwentnego, cierpliwego opiekuna, który opiera szkolenie na nagrodach i krótkich, urozmaiconych sesjach. Natomiast ostre metody sprawiają, że wrażliwy pies traci zaufanie i staje się lękliwy.

• Zacznij socjalizację od pierwszych dni: różni ludzie, dźwięki, miasto, samochód, spokojne psy.
• Od małego ucz wyciszenia, na przykład odpoczynku na macie, żeby energia nie przerodziła się w nadpobudliwość.
• Szczekanie kontroluj od początku, nagradzając ciszę zamiast krzyczeć na psa.
• Ćwicz pewne przywołanie w bezpiecznym, ogrodzonym terenie.

Pielęgnacja owczarka pirenejskiego długowłosego

Choć to pies długowłosy, jego szata nie wymaga wielu zabiegów. Wystarczy przeczesać ją raz w tygodniu, zwracając uwagę na miejsca za uszami, pod pachami i na zadzie. Szata ma wyglądać naturalnie i lekko „rozczochranie”, więc nie strzyże się jej ani nie trymuje. Jednak zaniedbany włos łatwo tworzy kołtuny i dredy na zadzie i piersi.

Szczególnej troski wymagają pazury. Pies jest lekki, dlatego nawet chodząc po twardym podłożu nie ściera ich wystarczająco. Sprawdzaj je zatem co 2 do 3 tygodnie i przycinaj w razie potrzeby. Usuwaj także nadmiar włosa między opuszkami, w którym zimą zbiera się śnieg i lód.

Żywienie

Ten aktywny owczarek potrzebuje dobrej jakości karmy dla psów średnich lub małych o podwyższonej aktywności. Orientacyjnie dorosły pies o masie 10 do 12 kg zjada ok. 140 do 190 g suchej karmy dziennie, a w okresie intensywnych treningów nieco więcej. Dokładną ilość dobierz jednak do kondycji psa, korzystając z kalkulatora ile karmy dla psa. Ponadto smakołyki treningowe wliczaj do dziennej porcji.

Zdrowie i choroby rasy

Pirenejczyk uchodzi za rasę zdrową i długowieczną, żyjącą często 14 do 16 lat. Nie ma wielu typowych problemów, jednak w hodowli zwraca się uwagę na:

• Dysplazję stawów biodrowych, rzadziej zwichnięcie rzepki.
• Choroby oczu, w tym postępujący zanik siatkówki i anomalie oka.
• Padaczkę, która sporadycznie pojawia się w niektórych liniach.
• Wrażliwość na niektóre leki, opisywaną u wielu ras pasterskich (warto zapytać lekarza o badanie genu MDR1).

Ile kosztuje szczeniak i jak wybrać hodowlę?

W Polsce to rasa rzadka, więc na szczeniaka często trzeba poczekać lub szukać hodowli za granicą, głównie we Francji. Cena szczeniaka z rodowodem wynosi orientacyjnie kilka tysięcy złotych i zależy od hodowli oraz wyników zdrowotnych rodziców. Dlatego wybieraj hodowlę zarejestrowaną w ZKwP lub innej organizacji FCI, w której rodzice mają badania stawów i oczu oraz zrównoważony charakter. Hodowle możesz znaleźć w katalogu hodowli.

Podsumowanie

To mały pies o wielkim sercu do pracy: bystry, szybki, wierny i niewymagający w pielęgnacji. Odwdzięczy się za codzienny ruch, trening i konsekwentne wychowanie, jednak nie nadaje się do spokojnego życia bez zajęcia. Inne owczarki poznasz w opisie grupy I FCI, a pozostałe profile w kategorii alfabetyczna lista ras.