Biewer yorkshire terrier: charakter, pielęgnacja, zdrowie i cena

Biewer yorkshire terrier to miniaturowy, trójkolorowy pies do towarzystwa wywodzący się z Niemiec, gdzie w 1984 roku w hodowli państwa Biewer urodziło się pierwsze biało-czarno-złote szczenię yorka. Jest wesoły, przywiązany do opiekuna i dobrze czuje się w mieszkaniu. Nie jest jednak rasą uznaną przez FCI, dlatego przed zakupem trzeba dobrze rozumieć, co to oznacza w praktyce.

Skąd pochodzi biewer yorkshire terrier?

Historia zaczyna się w niemieckim Hunsrück. Werner i Gertrud Biewer od lat hodowali klasyczne yorkshire terriery, gdy w 1984 roku w miocie po dwóch yorkach (Darling von Friedheck i Fru Fru von Friedheck) pojawiło się szczenię z dużymi białymi plamami. Nie był to zamierzony efekt krzyżówki. Oboje rodzice okazali się nosicielami recesywnego genu odpowiedzialnego za łaciate umaszczenie, który u yorków zwykle pozostaje ukryty.

Państwo Biewer zaczęli świadomie utrwalać ten typ, a pierwsza publiczna prezentacja odmiany odbyła się w 1988 roku na wystawie w Niemczech. Początkowo nie wywołała dużego zainteresowania wśród miłośników yorków. Z czasem jednak biało-czarno-złote pieski zdobyły popularność, najpierw w Niemczech, a następnie w innych krajach Europy i w Stanach Zjednoczonych.

Ponieważ biewer powstał z czystej linii yorków, przez lata traktowano go jedynie jako odmianę barwną. Dziś część organizacji kynologicznych spoza FCI prowadzi go jako osobną rasę, często pod nazwą biewer terrier. Spotkasz też inne nazwy: biewer york, biewer yorkshire terrier à la pom pon czy po prostu biewer.

Jak wygląda biewer york i czym różni się od yorka?

Na pierwszy rzut oka biewer york to york w innym kolorze. Sylwetka jest zwarta, wpisana w kwadrat, chociaż u niektórych osobników tułów bywa nieco dłuższy niż wysokość w kłębie. Najważniejsza różnica dotyczy jednak umaszczenia, które u biewera zawsze jest trójkolorowe.

Wobec braku wzorca FCI wygląd opisuje przede wszystkim standard spisany przez Gertrud Biewer oraz wzorce organizacji, które rasę rejestrują. Z niego pochodzą najważniejsze cechy:

• Głowa jest lekko zaokrąglona, z umiarkowanie zaznaczonym stopem, a kufa stanowi mniej więcej jedną trzecią długości głowy.
• Nos jest całkowicie czarny, a preferowany zgryz to zgryz nożycowy.
• Oczy są średniej wielkości, okrągłe lub migdałowe, z ciemnymi obwódkami i bystrym wyrazem.
• Uszy są małe, w kształcie litery V, noszone pionowo i pokryte włosem.
• Kończyny są proste i muskularne, a stopy okrągłe, z białymi lub czarnymi pazurami.
• Ogon noszony jest wysoko i pokryty długim, płynącym włosem.

Szata i umaszczenie

Włos jest długi, jedwabisty i gładki, bez podszerstka. Rozdziela się równo na środku grzbietu i opada po bokach ciała. Według standardu idealna długość szaty to około trzy czwarte wysokości psa w kłębie. Na głowie włos jest długi, dlatego zwykle wiąże się go w kitkę.

Dopuszczalne są trzy kolory: biel, czerń (lub granat) i złoto. Klatka piersiowa, brzuch, kończyny i koniec ogona powinny być białe, natomiast głowa ma symetryczny układ bieli, czerni i złota. Wielu opiekunów zauważa, że szczenięta rodzą się z ciemniejszymi partiami, które z wiekiem jaśnieją, dlatego ostateczny wygląd dorosłego psa widać dopiero po kilku miesiącach.

Wielkość i waga

Wymagania co do wielkości są takie same jak u yorkshire terriera. Masa ciała wynosi orientacyjnie od 1,8 do 3,6 kg, a wysokość w kłębie zwykle oscyluje wokół 20 do 22 cm. Bardzo małe psy, reklamowane jako „mini” lub „teacup”, nie są żadną odmianą. Często mają słabsze zdrowie, więc ich drobna budowa nie powinna być argumentem przy wyborze.

Jaki charakter ma biewer terrier?

Temperament biewera nie różni się wyraźnie od temperamentu yorka. To pies pogodny, ciekawy świata i bardzo związany z domownikami. Lubi być blisko człowieka, chodzić za nim po mieszkaniu i uczestniczyć w codziennych sprawach. Mimo małych rozmiarów ma typowo terierowy zapał, a także sporo odwagi.

W praktyce obserwuje się, że biewer terrier jest dość nieufny wobec obcych. Dłużej przyzwyczaja się do nowych osób na swoim terytorium i chętnie sygnalizuje je szczekaniem. Z tego powodu wczesna socjalizacja ma ogromne znaczenie: im więcej spokojnych spotkań z ludźmi, psami i dźwiękami szczenię przeżyje, tym mniej będzie reagować alarmem na każdy szmer na klatce schodowej.

Z innymi psami zwykle dogaduje się dobrze, szczególnie z małymi rasami. Jednak w kontakcie z dużymi psami zachowuje się czasem zbyt zuchwale, więc warto kontrolować takie zabawy, gdyż przypadkowe przygniecenie może skończyć się urazem.

Biewer a dzieci

Biewery chętnie bawią się z dziećmi i lubią wspólne psoty. Ze względu na delikatną budowę lepiej sprawdzają się jednak w rodzinach ze starszymi dziećmi, które rozumieją, że psa nie nosi się na rękach w biegu i nie ściska się go mocno. Upadek z wysokości kanapy czy z rąk dziecka to w praktyce jedna z częstszych przyczyn złamań u psów miniaturowych.

Dla kogo jest biewer yorkshire terrier?

Ten pies pasuje do osób, które szukają małego, przytulnego towarzysza i mają czas na codzienną pielęgnację. Świetnie odnajduje się w mieszkaniu w bloku, a dodatkowo nie wymaga długich wypraw. Wystarczą mu dwa lub trzy spacery dziennie i zabawa w domu.

Z kolei słabiej sprawdzi się u kogoś, kto większość dnia spędza poza domem. Biewer źle znosi samotność i bez stopniowego uczenia zostawania sam potrafi długo szczekać lub niszczyć przedmioty. Nie jest też dobrym wyborem dla osób, które liczą na psa bez obowiązków pielęgnacyjnych. Jeśli dopiero porównujesz rasy, sprawdź ranking małych psów do mieszkania w bloku albo rozwiąż quiz, jaka rasa pasuje do Ciebie.

Wychowanie i szkolenie biewera

Biewer jest inteligentny i szybko łapie zależność między zachowaniem a nagrodą. Uczy się chętnie, ale tylko wtedy, gdy trening jest krótki i przyjemny. Najlepiej działają metody pozytywne: smakołyk, pochwała, zabawa. Kary fizyczne i krzyk są nie tylko niehumanitarne, lecz także nieskuteczne, ponieważ wrażliwy pies traci zaufanie i zaczyna unikać opiekuna.

Najczęstsze błędy opiekunów małych psów wyglądają podobnie w wielu domach:

• Noszenie psa na rękach przy każdej okazji, przez co nie uczy się on samodzielnie radzić sobie z otoczeniem.
• Ignorowanie warczenia i podgryzania, bo „mały pies nie zrobi krzywdy”.
• Rezygnacja z nauki czystości na dworze na rzecz podkładów, co później trudno odwrócić.
• Brak nauki zostawania samemu w domu od pierwszych tygodni.
• Dokarmianie przy stole, które utrwala żebranie i grozi nadwagą.

Nauka czystości u ras miniaturowych trwa zwykle dłużej niż u większych psów, gdyż mały pęcherz wymaga częstszych wyjść. Dlatego na początku warto wychodzić z szczeniakiem po każdym posiłku, drzemce i zabawie. Więcej praktycznych wskazówek znajdziesz w dziale wychowanie szczeniąt.

Pielęgnacja sierści biewera

Szata biewera rośnie przez całe życie i nie ma podszerstka, dlatego pies linieje bardzo niewiele. Nie oznacza to jednak, że pielęgnacja jest łatwa. Długi włos łatwo się plącze, a kołtuny ciągną skórę i bywają bolesne.

Jak dbać o włos na co dzień?

Szata pokazowa wymaga codziennego czesania szczotką z naturalnego włosia i grzebieniem o rzadkich zębach. Wielu opiekunów wybiera jednak krótsze strzyżenie „na szczeniaka”, które znacznie ułatwia życie, a ponadto chroni przed zbieraniem błota i liści na spacerach. Włos na głowie trzeba związać w kitkę albo skrócić, żeby nie drażnił oczu.

Kąpiel co trzy lub cztery tygodnie w łagodnym szamponie dla psów, a następnie odżywka i dokładne suszenie, zwykle wystarczają. Przy okazji warto skontrolować uszy, przyciąć pazury i wyczesać włos spomiędzy opuszek. Szczegółowe porady opisaliśmy w tekście o zasadach pielęgnacji yorkshire teriera, które w pełni dotyczą także biewera.

Higiena jamy ustnej

Małe psy mają ciasno ułożone zęby, przez co szybko odkłada się kamień. Codzienne lub przynajmniej regularne szczotkowanie zębów pastą dla psów to najprostszy sposób, żeby opóźnić choroby przyzębia.

Jak karmić biewera?

Biewery często mają wrażliwy przewód pokarmowy, dlatego dobrze znoszą stałą, wysokiej jakości karmę dla ras miniaturowych i źle reagują na częste zmiany diety. Małe granulki ułatwiają gryzienie, a karma bogata w łatwo strawne białko pomaga utrzymać dobrą kondycję szaty.

Szczenięta jedzą trzy lub cztery mniejsze posiłki dziennie, ponieważ u ras toy łatwo dochodzi do spadku poziomu cukru we krwi. Dorosłemu psu wystarczą dwa posiłki. Ilość karmy zależy od masy ciała i aktywności, więc możesz ją wstępnie oszacować w kalkulatorze ile karmy dla psa, a następnie korygować według sylwetki.

Na co chorują biewer yorkshire terriery?

Biewer yorkshire terrier to zwykle długowieczny pies, który przy dobrej opiece dożywa kilkunastu lat. Jako rasa miniaturowa ma jednak typowe słabe punkty, a znajomość objawów pozwala zareagować wcześnie.

Przetrwałe zęby mleczne to kolejny częsty kłopot. Jeśli po wymianie uzębienia stałe zęby rosną obok mlecznych, lekarz weterynarii zwykle zaleca ich usunięcie, ponieważ sprzyjają wadom zgryzu i odkładaniu się kamienia. Szczepienia i odrobaczanie prowadź zgodnie z zaleceniami weterynarza.

Ile kosztuje szczeniak biewera i jak wybrać hodowlę?

Ceny szczeniąt są bardzo zróżnicowane i zależą od wielu czynników, dlatego trudno podać jedną kwotę. Orientacyjnie za zdrowego szczeniaka z udokumentowanym pochodzeniem trzeba liczyć się z wydatkiem kilku tysięcy złotych. Na cenę wpływają przede wszystkim:

• Dokumenty pochodzenia wystawione przez organizację, która rasę rejestruje.
• Badania zdrowotne rodziców, w tym kontrola rzepek i uzębienia.
• Warunki odchowu, socjalizacja i opieka weterynaryjna w hodowli.
• Renoma hodowli i jakość linii.

Ponieważ biewer nie jest uznany przez FCI, w Polsce nie otrzymasz dla niego rodowodu ZKwP. Informacje o tym, które rasy są uznane i jak wygląda rodowód, znajdziesz na stronie Związku Kynologicznego w Polsce. Dlatego tym bardziej sprawdzaj hodowcę: odwiedź go osobiście, zobacz matkę szczeniąt, zapytaj o badania i umowę. Unikaj ogłoszeń z bardzo niską ceną, sprzedaży „z bagażnika” i szczeniąt oddawanych przed ukończeniem ósmego tygodnia życia.

Podsumowanie

Biewer yorkshire terrier łączy charakter yorka z efektowną, trójkolorową szatą. Sprawdzi się u osoby, która ma czas na codzienne czesanie, spokojnie podejdzie do szkolenia i zadba o zęby oraz stałą dietę. Brak uznania przez FCI oznacza, że wybór hodowli wymaga szczególnej uwagi. Jeśli chcesz porównać go z klasycznym yorkiem, przeczytaj nasz profil rasy yorkshire terrier.