Dog frisbee: zasady, konkurencje i jak zacząć z psem

Dog frisbee to psi sport, w którym opiekun rzuca specjalny, miękki dysk, a pies łapie go w biegu lub w wyskoku. Dyscyplina łączy szybkość, zwinność i współpracę pary, a na zawodach ocenia się celność rzutów, skuteczność chwytów i efektowne układy. Jeśli Twój pies kocha aportować i szukasz dla niego ruchu z głową, poniżej poznasz zasady, konkurencje i bezpieczny start.

Na czym polega dog frisbee?

Zasada jest prosta: człowiek rzuca, pies łapie. Jednak za tą prostotą kryje się sporo techniki. Opiekun musi opanować różne rodzaje rzutów, a pies nauczyć się oceniać lot dysku, wybierać moment wybicia i bezpiecznie lądować. Najważniejsza jest współpraca, ponieważ nawet najlepszy skoczek nie złapie źle rzuconego dysku.

W tym sporcie używa się specjalnych, miękkich dysków dla psów. Są elastyczne, nie uszkadzają zębów i dziąseł, a przy tym dobrze latają. Twarde, plastikowe talerze do gry dla ludzi łatwo pękają i mogą skaleczyć pysk, dlatego lepiej ich unikać.

Jakie są konkurencje w dog frisbee?

Na zawodach rozgrywa się kilka konkurencji, które różnią się zasadami i wymaganiami. Najczęściej spotkasz następujące:

• Superminidistance: pies aportuje dysk na boisku podzielonym na strefy punktowe. Im dalszy rzut, tym więcej punktów, a dodatkowe punkty można zdobyć za chwyt w powietrzu. Runda trwa określony czas.
• Timetrial: liczy się szybkość. Pies musi jak najszybciej złapać i odnieść dyski rzucone na określoną odległość.
• Longdistance: celem jest jak najdłuższy rzut zakończony skutecznym chwytem.
• Freestyle: układ do muzyki, w którym para pokazuje różne techniki rzutów, chwyty, przeskoki i triki. Ocenia się skuteczność, różnorodność, technikę i zgranie zespołu.
• Dogdartbee: pies musi złapać dysk w określonej strefie przypominającej tarczę do rzutek.

Freestyle dzieli się zwykle na kategorie dla zaawansowanych, początkujących i młodych psów. W kategorii dla młodzieży zakazane są wysokie skoki, odbicia od ciała opiekuna i salta. Szczegółowe regulaminy ustalają organizatorzy zawodów, dlatego przed startem zawsze je przeczytaj. Informacje o sportach kynologicznych i imprezach dla psów publikuje także Związek Kynologiczny w Polsce.

Skąd wziął się ten sport?

Sport narodził się w Stanach Zjednoczonych w latach 70. XX wieku. Według popularnej historii przełomem był pokaz pewnego młodego mężczyzny, który wbiegł na boisko podczas meczu i zaczął rzucać dyski swojemu whippetowi o imieniu Ashley. Publiczność była zachwycona, a zabawa szybko zamieniła się w dyscyplinę sportową z własnymi zawodami. Do Europy sport z dyskiem dotarło później, a dziś ma wielu fanów także w Polsce. Szczegóły znajdziesz w artykule historia dogfrisbee.

Jaki pies nadaje się do sportu z dyskiem?

Najczęściej w tym sporcie widać psy średniej wielkości, lekkie i zwinne, na przykład border collie, owczarki australijskie, kelpie, malinois czy mieszańce tych ras. Jednak spróbować może prawie każdy zdrowy pies, który lubi aportować. Ciężkie molosy, psy z krótką kufą i psy z problemami stawowymi powinny bawić się dyskiem bez skoków, wyłącznie po ziemi lub nisko.

Zanim zaczniesz poważniejsze treningi, odwiedź lekarza weterynarii i sprawdź stawy oraz kręgosłup psa. Z kolei u szczeniąt trenuj jedynie chwytanie dysku turlanego po ziemi i aportowanie, a skoki odłóż do zakończenia wzrostu. Pomoc w doborze rasy do aktywnego trybu życia znajdziesz w quizie, jaka rasa pasuje do Ciebie.

Jak zacząć treningi z dyskiem?

Najpierw zbuduj w psie zainteresowanie dyskiem. W praktyce dobrze działa podawanie posiłków z odwróconego dysku i krótkie zabawy w przeciąganie. Następnie ucz psa oddawania dysku w zamian za drugi. Dopiero potem zacznij niskie, krótkie rzuty, które pies łatwo złapie. Szczegółowy plan nauki przedstawia poradnik pierwsze kroki z dogfrisbee.

1. Zawsze rozgrzewaj psa przed rzutami, na przykład truchtem i krótkimi zwrotami.
2. Trenuj na miękkiej, równej trawie, a nie na betonie czy śliskim podłożu.
3. Rób krótkie sesje i kończ, zanim pies się zmęczy.
4. Unikaj treningów w upale i zapewnij dostęp do wody.
5. Ucz się prawidłowych rzutów, aby pies nie musiał lądować w niebezpiecznych pozycjach.

Jakie korzyści daje psu zabawa z dyskiem?

Zabawa z dyskiem rozwija szybkość, koordynację i kondycję psa. Ponadto pozwala wykorzystać naturalny instynkt pogoni w kontrolowany sposób. Co więcej, wspólne treningi wzmacniają więź z opiekunem, gdyż pies uczy się patrzeć na Ciebie jako źródło najlepszej zabawy. Dla energicznych ras to doskonały sposób na rozładowanie energii. Jednak dla równowagi łącz rzuty z pracą węchową i spokojnymi spacerami, aby pies nie żył w ciągłym pobudzeniu.

Dog frisbee a inne psie sporty

To tylko jedna z wielu dyscyplin. Jeśli Twój pies kocha muzykę i triki, spróbuj dog dancingu, czyli tańca z psem. Psy ceniące precyzję i współpracę świetnie odnajdują się w obedience, a wytrzymałe psy biegowe w psich zaprzęgach. Przegląd wszystkich dyscyplin znajdziesz w artykule psie sporty: jak wybrać dyscyplinę.

Jak uczyć psa łapania dysku krok po kroku?

Najpierw zbuduj w psie pasję do aportowania, bo nie każdy pies ma ją tak samo wrodzoną. Zacznij od zabawy w szarpanie miękkim szarpakiem, polarowym lub szmacianym, a nie od twardych sznurków. Pozwalaj psu czasem wygrywać, ponieważ brak szans na wygraną zniechęca. Dopiero gdy pies sam przynosi zabawkę i prosi o jeszcze, możesz przejść do aportu.

• Przytrzymaj zabawkę nieruchomo blisko pyska, a gdy pies ją puści, odrzuć ją na 1 do 2 metrów.
• Stań do psa bokiem lub tyłem, bo wtedy chętniej przynosi aport.
• Rzucaj toczące się roller, a potem stopniowo wydłużaj ich dystans.
• Gdy pies bezbłędnie łapie toczący się dysk, zaproponuj łapanie z ręki na wysokości pyska.
• Dopiero potem rzuć krótkiego floatera na 1 do 2 metrów, najlepiej pod wiatr.
• Nagradzaj za chwyt w wyskoku i ucz psa łapać dysk w powietrzu, a nie z ziemi, bo ten nawyk trudno później zmienić.

Pierwsza próba z prawdziwym dyskiem zwykle się nie udaje, ponieważ pies nie wie jeszcze, co z nim zrobić. Czasem go pogryzie, więc zacznij od miękkiego, tekstylnego dysku, a dopiero później przejdź na plastikowy. Sesje trzymaj krótkie: u szczeniąt maksymalnie trzy lub cztery rzuty, u dorosłych psów nie więcej niż siedem, a potem przerwa. Zakończ zabawę w najlepszym momencie, zanim pies się znudzi.

Podsumowanie

Ta dyscyplina zaczyna się od zwykłej zabawy, a może prowadzić aż na zawody. Wymaga tylko miękkich dysków, równej łąki i cierpliwości, ale też rozsądku: bez skoków u młodych psów i z rozgrzewką przed każdym treningiem. Jeśli chcesz zacząć, sięgnij po poradnik pierwsze kroki z dogfrisbee.