Japońskie rasy psów: lista, charakter i porównanie

Japońskie rasy psów to przede wszystkim szpice w typie pierwotnym, takie jak akita inu, shiba inu, kai czy shikoku, oraz kilka ras towarzyszących, na przykład chin japoński i szpic japoński. Łączy je czystość, przywiązanie do opiekuna i spora niezależność. Jeśli zastanawiasz się, który japoński pies będzie pasować do Twojego domu, poniżej porównujemy ich charaktery i wymagania.

Skąd pochodzą japońskie psy i co je łączy?

Japonia przez stulecia była mocno odizolowana, dlatego w poszczególnych regionach wykształciły się lokalne odmiany psów. Służyły do polowań na dziki, jelenie i ptactwo, a także do pilnowania domostw. Wiele ras nosi nazwy od regionów, z których pochodzą: Kai, Kishu, Shikoku czy Hokkaido.

Większość z nich należy do szpiców i psów w typie pierwotnym, czyli ras genetycznie bliskich dawnym psom. W praktyce oznacza to silny instynkt łowiecki, czystość podobną do kociej, rezerwę wobec obcych i ograniczoną chęć do bezwarunkowego posłuszeństwa. Więcej o tej grupie przeczytasz w artykule psy pierwotne i ich cechy. Japońskie rasy są uznane przez FCI, a ich wzorce znajdziesz na stronie Międzynarodowej Federacji Kynologicznej.

Jakie są najważniejsze japońskie rasy psów?

Poniżej zestawienie ras z Japonii, które najczęściej spotkasz w Europie lub w literaturze kynologicznej:

• Akita inu: duży, dostojny szpic, lojalny wobec rodziny i powściągliwy wobec obcych.
• Shiba inu: mały, zwinny szpic o silnym charakterze i wielkiej czystości.
• Hokkaido: średni, odporny pies myśliwski z północnej wyspy, odważny i czujny.
• Kai: średni pies myśliwski o pręgowanym umaszczeniu, bardzo niezależny.
• Kishu: średni szpic myśliwski, najczęściej całkowicie biały.
• Shikoku: średni, wytrzymały pies myśliwski z wyspy Shikoku.
• Tosa inu: duży molos, dawniej pies do walk, dziś pies stróżujący i towarzyszący.
• Chin japoński: drobny pies do towarzystwa o łagodnym usposobieniu.
• Szpic japoński: mały, śnieżnobiały szpic, wesoły i przywiązany do ludzi.
• Terier japoński: bardzo rzadki, lekki terier o krótkiej sierści.

Japońskie psy pierwotne: akita, shiba, hokkaido i inne

Akita inu

Akita jest jedną z najbardziej znanych ras japońskich. Dziś pełni głównie rolę psa rodzinnego i stróżującego, coraz częściej także w miastach. W domu jest natomiast lojalna i spokojna, ale bywa nietolerancyjna wobec innych psów, zwłaszcza tej samej płci. Dlatego potrzebuje wczesnej socjalizacji i opiekuna z doświadczeniem. Codziennie wymaga kilku spacerów, a w okresie linienia intensywnej pielęgnacji. Pełny opis znajdziesz w profilu akita inu, charakter i wymagania.

Shiba inu

Shiba to najmniejszy z japońskich szpiców pierwotnych. Przede wszystkim jest bystra, czysta i przywiązana do rodziny, ale także niezależna i uparta. Wielu opiekunów zauważa, że shiba sama decyduje, kiedy ma ochotę na pieszczoty. Ze względu na instynkt łowiecki rzadko można ją bezpiecznie puszczać luzem. Szczegóły opisuje artykuł shiba inu: charakter, wychowanie i pielęgnacja.

Hokkaido, kai, kishu i shikoku

Te cztery rasy nadal mają silne korzenie myśliwskie. Hokkaido jest odporny na zimno i odważny, lojalny wobec opiekuna, ale nieufny wobec obcych. Kai, często nazywany tygrysim psem ze względu na pręgowane umaszczenie, jest wyjątkowo samodzielny. Z kolei kishu, najczęściej biały, uchodzi za spokojniejszego w domu, choć w terenie budzi się w nim myśliwy.

Shikoku przypomina z wyglądu małego wilka, jednak wobec ludzi jest łagodny. Bywa natomiast konfliktowy wobec innych psów, dlatego wymaga starannej socjalizacji. Wszystkie te rasy są w Polsce rzadkie i najlepiej sprawdzają się u aktywnych, doświadczonych opiekunów. Więcej przeczytasz w profilach hokkaido inu oraz kishu ken.

Małe japońskie psy do towarzystwa

Nie wszystkie psy z Japonii to niezależni myśliwi. Chin japoński od wieków był psem dworskim. Ponadto jest drobny, łagodny i spokojny, dobrze czuje się w mieszkaniu i nie wymaga dużo ruchu. Dlatego bywa dobrym wyborem dla osób starszych i początkujących.

Szpic japoński ma śnieżnobiałą, puszystą szatę i wesoły charakter. Mimo niewielkich rozmiarów bywa odważny i czujny, a przy tym bardzo przywiązany do ludzi. Dlatego źle znosi długą samotność. Jego szata wymaga regularnego szczotkowania, choć wbrew pozorom dość łatwo się czyści. Terier japoński to z kolei bardzo rzadka, lekka rasa o krótkiej sierści, łagodna i bystra.

Tosa inu: jedyny japoński molos

Tosa to duży, masywny pies o potężnej budowie, wyhodowany dawniej do walk. Obecnie hodowla stawia na zrównoważony charakter, a dobrze wychowany pies jest spokojny i przywiązany do rodziny. Jednak ze względu na siłę i przeszłość wymaga konsekwentnego szkolenia od szczenięcia i opiekuna z dużym doświadczeniem. W Polsce tosa znajduje się na liście ras uznawanych za agresywne, więc jej trzymanie wymaga zezwolenia gminy. Więcej o charakterze tej rasy przeczytasz w artykule charakter mastifa japońskiego.

Którą japońską rasę wybrać?

Wybór zależy przede wszystkim od Twojego doświadczenia i stylu życia. Poniższa tabela pomoże porównać rasy, choć opisuje ogólne tendencje, a nie każdego psa.

Najczęstszym błędem przy wyborze jest kierowanie się wyglądem, zwłaszcza w przypadku pluszowych szpiców. Z doświadczenia opiekunów wynika, że niezależność psów pierwotnych zaskakuje osoby przyzwyczajone do ras chętnie współpracujących. Jeśli nie masz pewności, zrób quiz, jaka rasa psa pasuje do Ciebie.

Podsumowanie

Psy z Japonii łączą urodę z silnym charakterem. Szpice pierwotne, takie jak akita, shiba czy kai, wymagają doświadczenia, cierpliwości i dobrze zabezpieczonych spacerów, natomiast chin i szpic japoński to łagodni towarzysze także dla mniej doświadczonych osób. Zanim wybierzesz rasę, poznaj jej potrzeby i porozmawiaj z hodowcami. Pełną listę ras znajdziesz w naszym katalogu ras psów od A do Z.