Shikoku: charakter, wygląd i wymagania japońskiego szpica

Shikoku to średniej wielkości japoński szpic myśliwski z górzystej wyspy Sikoku, wyhodowany do polowań na dziki i jelenie. Jest odważny, czujny i bardzo przywiązany do jednej rodziny, ale wymaga dużo ruchu i konsekwentnego, spokojnego wychowania. Jeśli zastanawiasz się, czy ta rzadka rasa pasuje do Twojego stylu życia, znajdziesz tu konkretne odpowiedzi.

Historia i pochodzenie rasy shikoku

Shikoku pochodzi z górzystych terenów prefektury Kochi na japońskiej wyspie Sikoku, dlatego dawniej nazywano go kochi-ken. Przez stulecia psy towarzyszyły myśliwym matagi, którzy polowali w górach na dziki i jelenie. Pies musiał być twardy, zwinny i na tyle odważny, by zatrzymać dzika do czasu przybycia myśliwego.

Dawniej wyróżniano trzy lokalne odmiany: awa, hongawa i hata. Najczystsza pozostała hongawa, ponieważ była hodowana w trudno dostępnych górach, gdzie nie mieszano jej z innymi psami. W 1937 roku rasę uznano w Japonii za pomnik przyrody, co pomogło ją ocalić. Dziś shikoku inu jest jedną z sześciu rodzimych ras japońskich, plasując się wielkością między dużą akitą a małym shiba inu, obok kai, kishu i hokkaido.

Wygląd i wzorzec shikoku inu

To pies średniej wielkości o zwartej, umięśnionej sylwetce, nieco dłuższy niż wyższy. Według wzorca FCI wzrost psa wynosi około 52 cm, a suki około 46 cm, z niewielką tolerancją. Masa ciała nie jest określona we wzorcu, ale typowo mieści się orientacyjnie w przedziale od 15 do 20 kg.

Głowa jest szeroka, a kufa klinowata. Oczy są małe, trójkątne i ciemnobrązowe, natomiast uszy małe, trójkątne, stojące i lekko pochylone do przodu. Gruby ogon jest wysoko osadzony i noszony zwinięty na grzbiecie albo w kształcie sierpa. Łapy są zwarte, z twardymi opuszkami, przystosowanymi do skalistego terenu.

Szata i umaszczenie

Włos okrywowy jest szorstki i prosty, a podszerstek miękki i gęsty. Wzorzec dopuszcza trzy odmiany sezamu: sezam, czyli równą mieszankę białego i czarnego włosa; czarny sezam, w którym przeważa czarny; oraz czerwony sezam, w którym rude tło przeplata się z czarnym włosem. Dlatego shikoku wygląda nieco „przyprószony” i bardzo naturalnie.

Charakter i temperament: jaki jest shikoku?

Shikoku łączy ostrożność wobec obcych z wielką odwagą. W domu bywa spokojny, czuły i bardzo przywiązany do swoich ludzi. Jednak na zewnątrz budzi się w nim myśliwy: reaguje na ruch, zapach i dźwięki, a drobna zwierzyna potrafi całkowicie przejąć jego uwagę. Wielu opiekunów zauważa, że ten pies wydaje się wyciszony, dopóki nie zobaczy kota albo sarny.

To rasa inteligentna i niezależna. Shikoku szybko się uczy, ale sam ocenia, czy polecenie ma sens. Nie jest psem, który wykonuje komendy z chęci zadowolenia opiekuna. Dlatego potrzebuje motywacji, jasnych zasad i relacji opartej na zaufaniu. Do obcych podchodzi z rezerwą, a w stosunku do innych psów, zwłaszcza tej samej płci, bywa dominujący i skłonny do konfrontacji.

Dla kogo jest shikoku, a dla kogo nie?

Ta rasa nie nadaje się dla każdego. Zanim zdecydujesz się na szczeniaka, sprawdź, czy spełniasz najważniejsze warunki:

• Masz czas na co najmniej dwie godziny aktywności dziennie, w tym długie spacery, bieganie lub wędrówki.
• Masz doświadczenie z psami o silnym charakterze, najlepiej z rasami pierwotnymi lub szpicami.
• Masz dobrze ogrodzony teren, ponieważ shikoku potrafi przeskoczyć lub podkopać słabe ogrodzenie.
• Akceptujesz, że pies może nie tolerować kotów i małych zwierząt w domu.
• Lubisz spokojną, konsekwentną pracę nad posłuszeństwem i przywołaniem.

Shikoku sprawdzi się u aktywnej osoby lub rodziny ze starszymi dziećmi, która lubi góry i las. Natomiast nie jest dobrym wyborem dla osób, które szukają łagodnego psa do miasta na krótkie spacery. Jeśli wahasz się, jaka rasa pasuje do Ciebie, rozwiąż nasz quiz, jaka rasa psa pasuje do Ciebie.

Wychowanie i szkolenie shikoku

Dawniej mówiło się, że takiemu psu trzeba „pokazać, kto rządzi”. Współczesna wiedza o zachowaniu psów pokazuje jednak, że kary i siła niszczą zaufanie, a u niezależnych ras przynoszą odwrotny skutek. Shikoku najlepiej uczy się przez pozytywne wzmocnienie, krótkie sesje i zabawę. Konsekwencja polega na tym, że zasady są stałe, a nie na surowości.

Najważniejsza jest wczesna socjalizacja. Szczeniak powinien poznać różnych ludzi, psy, dźwięki miasta i sytuacje, zanim skończy kilka miesięcy. Dzięki temu dorosły pies będzie spokojniejszy wobec obcych. W praktyce najwięcej pracy wymaga przywołanie, ponieważ instynkt łowiecki jest silny. Dlatego na otwartych terenach używaj długiej linki, a swobodę dawaj tylko na ogrodzonych wybiegach. Więcej wskazówek znajdziesz w kategorii tresura psa.

Najczęstsze błędy opiekunów

Z doświadczenia opiekunów ras pierwotnych wynika, że problemy rzadko biorą się z „trudnego charakteru”. Znacznie częściej wynikają z kilku powtarzalnych pomyłek:

• Puszczanie psa luzem w lesie zbyt wcześnie, zanim przywołanie jest pewne, co kończy się pogonią za zwierzyną.
• Za mało ruchu i zajęć umysłowych, przez co znudzony pies zaczyna niszczyć, kopać albo uciekać z ogrodu.
• Ograniczona socjalizacja w okresie szczenięcym, która później skutkuje nieufnością i napięciem wobec obcych psów.
• Długie, monotonne treningi z powtarzaniem tej samej komendy, które szybko zniechęcają inteligentnego psa.
• Stosowanie kar fizycznych lub krzyku, co niszczy zaufanie i nasila upór.

Jeśli unikniesz tych błędów, w praktyce zobaczysz psa, który chętnie współpracuje, chociaż zawsze zachowa odrobinę niezależności.

Pielęgnacja shikoku

Pielęgnacja jest prosta. Przez większość roku wystarczy szczotkowanie raz w tygodniu. Natomiast dwa razy w roku pies gubi podszerstek bardzo intensywnie i wtedy warto czesać go codziennie zgrzebłem lub furminatorem. Kąpiel jest potrzebna rzadko, ponieważ sierść naturalnie odpycha brud.

Regularnie sprawdzaj uszy, przycinaj pazury, jeśli same się nie ścierają, i dbaj o zęby. Po spacerach w lesie oglądaj sierść i skórę pod kątem kleszczy. Ponadto shikoku dobrze znosi chłód, ale gorzej upały, więc latem planuj aktywność rano i wieczorem.

Żywienie shikoku

Shikoku zwykle nie ma dużych wymagań żywieniowych. Dobrze sprawdza się pełnoporcjowa karma dla psów średnich, aktywnych ras, dobrana do wieku i poziomu ruchu. Porcję łatwo ustalisz z pomocą kalkulatora ile karmy dla psa, a następnie korygujesz ją według kondycji. Żebra powinny być wyczuwalne pod palcami, ale niewidoczne.

Pamiętaj o produktach toksycznych dla psów. Nigdy nie podawaj czekolady, ksylitolu, winogron i rodzynek, cebuli ani czosnku, ponieważ mogą wywołać groźne zatrucie. Smakołyki treningowe wliczaj do dziennej porcji, aby pies nie przytył.

Zdrowie i choroby rasy shikoku

Shikoku uchodzi za rasę zdrową i długowieczną, co wynika z małej liczby psów i wieloletniej selekcji do pracy w trudnym terenie. Mimo to, jak u każdej rasy, mogą pojawić się pewne problemy. Najczęściej wspomina się o dysplazji stawów biodrowych, zwichnięciu rzepki, chorobach oczu oraz alergiach skórnych.

Dlatego wybieraj hodowlę, która bada rodziców w kierunku dysplazji i chorób oczu. Zwracaj też uwagę na objawy, które opiekun może sam zauważyć: kulawizna po wysiłku, sztywność po odpoczynku, częste drapanie się, zaczerwienione oczy. W takiej sytuacji umów wizytę u lekarza weterynarii.

Ile kosztuje szczeniak shikoku i jak wybrać hodowlę?

Shikoku jest w Polsce rasą rzadką, a hodowli jest niewiele. Dlatego na szczeniaka często trzeba poczekać lub sprowadzić go z zagranicy. Cena zależy od kilku czynników: pochodzenia rodziców, badań zdrowotnych, kraju hodowli i kosztów transportu. Podawanie konkretnej kwoty byłoby mylące, bo widełki zmieniają się z roku na rok.

Wybieraj tylko hodowlę zarejestrowaną w organizacji uznawanej przez FCI. Szczeniak powinien mieć metrykę, książeczkę zdrowia, aktualne szczepienia i być zaczipowany. Dobry hodowca pokaże Ci matkę, opowie o charakterze rodziców i zapyta o Twoje warunki. Informacje o hodowlach i rodowodach znajdziesz na stronie Związku Kynologicznego w Polsce, a także w naszym katalogu hodowli psów.

Podsumowanie

Shikoku to pies dla aktywnych ludzi, którzy cenią rasy pierwotne: niezależny, odważny, czysty i oddany swojej rodzinie. W zamian za lojalność oczekuje dużo ruchu, pracy nosem i spokojnej, konsekwentnej relacji. Jeśli interesują Cię pokrewne rasy, zajrzyj do przeglądu japońskie rasy psów albo do tekstu o szpicach, psach towarzyszących człowiekowi od tysiącleci.