Mastif pirenejski: charakter, wygląd i wymagania olbrzyma z Pirenejów

Mastif pirenejski (mastín del Pirineo) to olbrzymi pies pasterski z hiszpańskich Pirenejów, wyhodowany do ochrony stad owiec przed wilkami i niedźwiedziami. Jest spokojny, łagodny wobec rodziny i bardzo pewny siebie, ale potrzebuje dużo przestrzeni i doświadczonego opiekuna. Sprawdź, czy taki olbrzym pasuje do Twojego domu, zanim zakochasz się w puchatym szczeniaku.

Historia i pochodzenie mastifa pirenejskiego

Przodkowie tej rasy przybyli na Półwysep Iberyjski bardzo dawno temu, prawdopodobnie wraz z kupcami i pasterzami ze wschodu. Przez wieki duże psy pilnowały stad owiec podczas sezonowych wędrówek między górskimi pastwiskami a dolinami. Ich zadaniem nie było zaganianie, tylko obrona przed wilkami i niedźwiedziami. Dlatego musiały być ogromne, odważne i samodzielne.

W XX wieku, gdy wilków ubywało, a tradycyjne pasterstwo zanikało, rasa niemal zniknęła. Jej odbudowa zaczęła się w latach siedemdziesiątych, kiedy hiszpańscy miłośnicy odszukali ostatnie typowe psy w Aragonii i Nawarze. Rasa jest uznana przez FCI. Nie należy go mylić z francuskim pirenejskim psem górskim, który ma inny wygląd i wzorzec. Z kolei z mastifem hiszpańskim łączy go wspólna historia, ale rasy różnią się szatą i budową.

Wygląd i wzorzec mastina del Pirineo

To olbrzymi, harmonijnie zbudowany pies o mocnym kośćcu, który mimo rozmiarów nie powinien sprawiać wrażenia ociężałego. Według wzorca FCI wysokość w kłębie wynosi co najmniej 77 cm u psów i 72 cm u suk, a pożądane są osobniki wyraźnie większe. Masa ciała nie jest podana we wzorcu, typowo mieści się orientacyjnie w przedziale od 60 do 90 kg, a duże psy bywają cięższe.

Natomiast głowa jest duża i masywna, z łagodnym stopem i szeroką czaszką. Z kolei oczy są małe, migdałowate, w kolorze orzechowym, natomiast uszy średniej wielkości, trójkątne i wiszące. Ponadto na szyi widoczne jest podwójne podgardle. Również ogon jest gruby, długi i dobrze owłosiony. Ponadto na tylnych łapach często występują podwójne wilcze pazury, typowe dla psów górskich.

Szata i umaszczenie

Szata jest gęsta, półdługa i dość szorstka, szczególnie długa na szyi, ogonie i z tyłu nóg. Dzięki temu chroni psa przed śniegiem, wiatrem i zimnem. Jednak podstawowy kolor to biel z wyraźną maską na głowie. Na tułowiu mogą występować łaty w kolorze szarym, złotym, brązowym, czarnym, srebrnym lub piaskowym. Dzięki temu każdy pies ma nieco inny, niepowtarzalny wzór.

Charakter i temperament: jaki jest mastif pirenejski?

Przede wszystkim to pies spokojny, zrównoważony i pewny siebie. Dlatego w domu bywa łagodnym, czułym olbrzymem, który chętnie odpoczywa blisko rodziny. Wobec dzieci domowników zwykle jest także cierpliwy i opiekuńczy. Jednak przez wieki samodzielnie podejmował decyzje przy stadzie, dlatego ma własne zdanie i nie wykonuje poleceń bezrefleksyjnie.

Co więcej, instynkt stróżujący jest bardzo silny. W efekcie pies pilnuje swojego terenu i ludzi, a do obcych podchodzi z rezerwą. Zazwyczaj najpierw ostrzega niskim, głębokim szczekaniem, szczególnie nocą. Z doświadczenia opiekunów wynika, że dobrze socjalizowany mastif nie jest agresywny, ale nie toleruje intruzów na swojej posesji. Z innymi zwierzętami domowymi, z którymi dorastał, zwykle żyje w zgodzie, natomiast obce psy na swoim terenie mogą wzbudzać jego niechęć.

Jak mastif pilnuje posesji?

W praktyce ten pies nie biega nerwowo wzdłuż płotu, tylko kładzie się w miejscu, z którego widzi cały teren. Obserwuje, nasłuchuje i reaguje dopiero wtedy, gdy uzna coś za zagrożenie. Dlatego w ciągu dnia wydaje się leniwy, natomiast wieczorem i nocą staje się czujny. Ponieważ przez wieki pracował o zmroku przy stadach, szczekanie nocą jest dla niego naturalne. Z kolei gości wpuszczonych przez opiekuna zwykle akceptuje, chociaż zachowuje dystans. Dzięki temu dobrze socjalizowany mastif jest stróżem spokojnym i przewidywalnym, a nie agresywnym.

Dla kogo jest mastif pirenejski?

To nie jest pies dla każdego, głównie ze względu na rozmiar i instynkt obronny. Zanim kupisz szczeniaka, sprawdź, czy:

• Masz dom z dużym, solidnie ogrodzonym terenem, ponieważ ten pies nie nadaje się do bloku.
• Masz doświadczenie z dużymi rasami stróżującymi i umiesz spokojnie stawiać granice.
• Jesteś przygotowany na wyższe koszty karmy, leczenia i akcesoriów dla olbrzymiego psa.
• Akceptujesz szczekanie nocą i linienie oraz ślinienie się, typowe dla molosów.
• Możesz poświęcić czas na socjalizację szczeniaka z ludźmi, psami i nowymi sytuacjami.

Natomiast osoby szukające psa do sportu lub do mieszkania w mieście powinny wybrać inną rasę. Pomocny może być nasz quiz, jaka rasa psa pasuje do Ciebie.

Wychowanie i szkolenie mastifa pirenejskiego

Przede wszystkim liczy się wczesna socjalizacja. Szczeniak, który w pierwszych miesiącach pozna wielu ludzi, dzieci, psy, samochody i różne miejsca, wyrośnie na spokojniejszego, przewidywalnego dorosłego. Ponadto dorosły pies ważący kilkadziesiąt kilogramów musi chodzić na smyczy bez ciągnięcia, dlatego tego uczy się od pierwszych tygodni.

Szkolenie powinno być spokojne, konsekwentne i oparte na nagrodach. Ten olbrzym uczy się dość szybko, ale nie lubi monotonnych powtórzeń. Kary fizyczne i siłowe metody są błędem, ponieważ niszczą zaufanie i mogą nasilić postawę obronną. Zatem lepiej skupić się na relacji, jasnych zasadach i nagradzaniu spokoju. Więcej wskazówek znajdziesz w kategorii wychowanie szczeniąt.

Najczęstsze błędy opiekunów

• Zbyt intensywny ruch u szczeniaka, który obciąża rosnące stawy olbrzymiej rasy.
• Pomijanie socjalizacji, co skutkuje nadmierną podejrzliwością wobec gości.
• Brak nauki chodzenia na luźnej smyczy, dopóki pies jest jeszcze mały.
• Pozostawianie psa samego na posesji bez kontaktu z rodziną, co sprzyja nadmiernemu stróżowaniu.

Pielęgnacja mastifa pirenejskiego

Gęstą szatę czesz dwa lub trzy razy w tygodniu, a w okresie linienia częściej, ponieważ podszerstek wypada wtedy bardzo intensywnie. Szczególną uwagę zwracaj na miejsca za uszami, na szyi i z tyłu nóg, gdzie łatwo tworzą się kołtuny. Natomiast kąpiel jest potrzebna rzadko.

Regularnie sprawdzaj oczy i uszy, przycinaj pazury, w tym podwójne wilcze pazury, które nie ścierają się same. Ponadto przecieraj fałdy warg, gdyż mastif się ślini. Latem zapewnij mu cień i chłodne miejsce do odpoczynku, ponieważ gęsta szata utrudnia chłodzenie organizmu.

Żywienie mastifa pirenejskiego

Szczeniak olbrzymiej rasy rośnie bardzo szybko, dlatego wymaga karmy przeznaczonej dla szczeniąt ras olbrzymich, z odpowiednią ilością wapnia i energii. Co więcej, zbyt szybki wzrost i nadwaga obciążają stawy. Porcję dorosłego psa orientacyjnie wyliczysz za pomocą kalkulatora ile karmy dla psa, a następnie dopasujesz do kondycji.

Dziennej porcji nie podawaj w jednym dużym posiłku, tylko podziel ją na dwa lub trzy. Nie karm psa bezpośrednio przed wysiłkiem i po nim, ponieważ zmniejsza to ryzyko skrętu żołądka. Nigdy nie podawaj czekolady, ksylitolu, winogron i rodzynek, cebuli ani czosnku, gdyż są toksyczne dla psów.

Zdrowie i choroby rasy mastif pirenejski

Jak większość olbrzymich ras, ten pies żyje krócej niż psy średnie i jest narażony na kilka typowych problemów. Najczęściej wymienia się:

• Dysplazję stawów biodrowych i łokciowych, które wymagają badań przed hodowlą.
• Skręt żołądka, czyli stan zagrożenia życia u psów z głęboką klatką piersiową.
• Wady powiek, na przykład entropium lub ektropium.
• Choroby serca, w tym kardiomiopatię.

Objawy, które opiekun może rozpoznać sam, to kulawizna, niechęć do wstawania, nieproduktywne próby wymiotów i wzdęty brzuch, łzawiące lub zaczerwienione oczy oraz szybkie męczenie się.

Ile kosztuje szczeniak mastifa pirenejskiego i jak wybrać hodowlę?

Cena szczeniaka zależy przede wszystkim od rodowodu, wyników badań rodziców w kierunku dysplazji, renomy hodowli i kraju pochodzenia. Ponadto do kosztu zakupu doliczaj też wyższe wydatki na karmę, leczenie i akcesoria dla dużego psa. Zamiast kierować się jedną kwotą, porównaj kilka hodowli.

Wybieraj hodowlę zarejestrowaną w organizacji uznawanej przez FCI. Następnie zapytaj o wyniki prześwietleń stawów rodziców, o ich charakter i warunki, w jakich dorastają szczenięta. Szczeniak powinien mieć metrykę, książeczkę zdrowia, szczepienia i czip. Informacje o rasach i hodowlach znajdziesz na stronie Związku Kynologicznego w Polsce, a także w naszym katalogu hodowli.

Podsumowanie

To spokojny, potężny strażnik, który przez wieki chronił stada w górach. W rodzinie jest łagodny i oddany, ale potrzebuje przestrzeni, doświadczonego opiekuna i starannej socjalizacji. Przed zakupem dobrze rozważ koszty i warunki. Jeśli chcesz porównać go z innymi dużymi rasami, przeczytaj tekst o pirenejskim psie górskim albo o mastifach.