Moskiewski stróżujący: charakter, wygląd, zdrowie i wymagania
Moskiewski stróżujący (moskowskaja storożewaja) to duży, masywny pies obronno-stróżujący wyhodowany w ZSRR w połowie XX wieku z krzyżówek bernardyna i owczarka kaukaskiego. Jest czujny, odważny i silnie terytorialny, nie jest uznawany przez FCI, a w Polsce figuruje w wykazie ras uznawanych za agresywne. To pies dla doświadczonego opiekuna z domem i dużym ogrodem.
W skrócie:
- Rasa powstała w Rosji jako pies do pilnowania obiektów i służby.
- Dorosły samiec waży zwykle kilkadziesiąt kilogramów i ma ponad 70 cm w kłębie.
- Ma silny instynkt stróżujący i nieufność wobec obcych, więc wymaga wczesnej socjalizacji.
- W Polsce jego utrzymanie wymaga zezwolenia gminy.
- Nie nadaje się do bloku ani dla początkujących.
Cechy rasy: Moskiewski stróżujący
- Kraj pochodzenia
- Rosja
- Grupa FCI
- nieuznana przez FCI
- Wielkość
- duża do olbrzymiej
- Wysokość w kłębie
- orientacyjnie 66 do 78 cm
- Masa ciała
- suki od ok. 45 kg
- Długość życia
- orientacyjnie 9 do 11 lat
- Szata
- długa, gęsta, z podszerstkiem
- Umaszczenie
- biało-rude, łaciate, z czernią
- Energia i potrzeba ruchu
- Łatwość szkolenia
- Stosunek do dzieci
- Stosunek do innych psów
- Pielęgnacja sierści
- Linienie
- Szczekliwość
- Do mieszkania w bloku
Historia i pochodzenie moskiewskiego stróżującego
Rasa powstała w latach 40. i 50. XX wieku w hodowli wojskowej „Krasnaja Zwiezda” pod Moskwą. Po wojnie brakowało w ZSRR dużych psów służbowych, więc kynolodzy postanowili stworzyć psa, który połączy rozmiar i odporność owczarka kaukaskiego z większą łatwością prowadzenia, jaką dawał bernardyn. W programie hodowlanym wykorzystano też inne rasy, między innymi rosyjskiego psa gończego srokatego.
W efekcie po bernardynie psy odziedziczyły typ budowy, umaszczenie i większą podatność na szkolenie, a po owczarku kaukaskim odporność na trudny klimat, czujność i instynkt obrończy. Następnie selekcja trwała przez kolejne dekady. Oficjalny wzorzec rasy opracowano w latach 80. XX wieku, a później zatwierdziła go Rosyjska Federacja Kynologiczna. Międzynarodowa Federacja Kynologiczna nie uznała dotąd rasy, dlatego psy nie startują na wystawach FCI w swojej rasie.

Jak wygląda moskiewski stróżujący? Wygląd i wzorzec
To pies duży, mocny i harmonijnie zbudowany, o nieco wydłużonym tułowiu. Na przykład głowa jest masywna i szeroka, z wyraźnie zaznaczonym stopem i szeroką, tępo zakończoną kufą, nieco krótszą od mózgoczaszki. Wargi są mięsiste i czarne, ale nie powinny mocno zwisać. Oczy są niewielkie, ciemne, o spokojnym i pewnym wyrazie, a uszy średniej wielkości, trójkątne, wiszące.
Ponadto szyja jest mocna i umięśniona, u samców z wyraźną grzywą. Również klatka piersiowa jest szeroka i głęboka, grzbiet prosty i szeroki, a zad lekko opadający. Z kolei kończyny są proste, mocne, o dużych, okrągłych łapach. Natomiast ogon osadzony jest wysoko, gruby, w spoczynku opuszczony, w pobudzeniu uniesiony sierpowato.

Szata i umaszczenie
Przede wszystkim sierść jest gęsta, prosta, z obfitym podszerstkiem. Na głowie i przodzie kończyn jest krótsza, a na szyi, kończynach i ogonie tworzy grzywę i pióra. Co więcej, wzorzec dopuszcza umaszczenie biało-rude, rude z białymi znaczeniami, łaciate oraz odmiany z czernią i sobolowe. Obowiązkowo białe są zwykle pierś, dolne partie kończyn i koniec ogona, a pożądana jest ciemna maska wokół oczu, czyli tak zwane okulary.
Wielkość i masa ciała
Samce osiągają orientacyjnie od około 72 do 78 cm w kłębie, suki są nieco niższe. Wzorzec określa minimalną masę ciała: suki ważą zwykle od około 45 kg, a samce znacznie więcej. Dokładne wartości różnią się nieco między wersjami wzorca, dlatego przy wyborze szczeniaka zapytaj hodowcę o dokumentację rodziców.

Jaki charakter ma moskiewski stróżujący?
Przede wszystkim to pies stworzony do pilnowania i obrony. Wobec rodziny bywa spokojny, zrównoważony i przywiązany, natomiast wobec obcych jest nieufny i zdecydowany. Instynkt terytorialny jest bardzo silny, dlatego pies reaguje na każde naruszenie „swojej” przestrzeni. W praktyce typowo obserwuje się, że w domu jest łagodnym olbrzymem, a przy ogrodzeniu poważnym strażnikiem.
Co więcej, ten pies jest samodzielny i potrafi podejmować decyzje bez opiekuna, co było cenione w pracy stróżującej. W codziennym życiu oznacza to jednak, że pies nie wykonuje poleceń bezrefleksyjnie. Wymaga opiekuna spokojnego, konsekwentnego i doświadczonego w pracy z dużymi psami obronnymi.
Natomiast wobec innych psów, zwłaszcza tej samej płci, bywa dominujący i skłonny do konfrontacji. Jednak z psem lub kotem, z którym dorasta, zwykle potrafi żyć zgodnie, jeśli socjalizacja była prawidłowa.

Dla kogo jest moskiewski stróżujący?
To rasa dla wąskiego grona opiekunów. Najlepiej odnajdzie się u osoby lub rodziny, która:
- Ma doświadczenie z dużymi psami obronnymi lub stróżującymi.
- Mieszka w domu z dużym, solidnie ogrodzonym terenem.
- Ma czas na socjalizację, szkolenie i codzienną aktywność psa.
- Akceptuje linienie, ślinienie i koszty utrzymania bardzo dużego psa.
- Jest gotowa spełnić wymogi prawne związane z rasą.
Dlatego ta rasa nie jest dobrym wyborem do mieszkania w bloku ani dla osoby, która szuka pierwszego psa. Wobec dzieci domowników bywa cierpliwy i opiekuńczy, ale ze względu na rozmiar i instynkt obrończy nigdy nie zostawiaj go z dziećmi bez nadzoru. Szczególna ostrożność jest potrzebna, gdy w domu pojawiają się obce dzieci. Jeśli nie masz pewności, która rasa do Ciebie pasuje, rozwiąż quiz, jaka rasa pasuje do Ciebie.
Moskiewski stróżujący a prawo w Polsce
Rasa znajduje się w polskim wykazie ras psów uznawanych za agresywne, wydanym na podstawie ustawy o ochronie zwierząt. Oznacza to, że utrzymanie takiego psa wymaga zezwolenia wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, wydawanego na wniosek opiekuna. Warunki, takie jak opis miejsca utrzymania psa, ustala gmina. Szczegóły i pełną listę ras znajdziesz w artykule o rasach psów uznanych za agresywne w Polsce.
Wychowanie i szkolenie moskiewskiego stróżującego
Przede wszystkim socjalizacja jest tu najważniejsza i powinna zacząć się już u hodowcy. Szczeniak musi poznawać różnych ludzi, inne psy, dźwięki i miejsca, zawsze w spokojnych, pozytywnych warunkach. Bez tego dorosły pies może reagować agresją na wszystko, co nieznane.

Szkolenie powinno być konsekwentne i oparte na metodach pozytywnych. Siła i kary fizyczne nie działają na tak dużego, pewnego siebie psa, a mogą wywołać konfrontację, w której opiekun nie ma szans. Dużo lepiej sprawdzają się jasne zasady, krótkie sesje i nagradzanie pożądanych zachowań. Więcej o tym przeczytasz w artykule o szkoleniu psa metodami pozytywnymi.
Ponadto warto przyzwyczaić psa do kagańca, badań u weterynarza i dotykania łap czy pyska, zanim osiągnie dorosłą masę. Przy każdym problemie z zachowaniem korzystaj z pomocy trenera lub behawiorysty z doświadczeniem w pracy z rasami obronnymi.
Pielęgnacja i żywienie
Gęsta sierść wymaga regularnej uwagi, dlatego szczotkuj ją co najmniej raz w tygodniu, a w okresie linienia częściej, ponieważ podszerstek wypada wtedy obficie. Natomiast kąpiele są potrzebne okazjonalnie. Poza tym regularnie sprawdzaj uszy, oczy, pazury i fałdy warg, gdzie może zbierać się wilgoć.
Szczenięta ras olbrzymich rosną szybko, a ich stawy są wrażliwe na przeciążenia i zbyt kaloryczną dietę. Dlatego warto karmić je karmą dla szczeniąt ras dużych i olbrzymich, unikać nadwagi oraz ograniczyć skoki i bieganie po schodach w okresie wzrostu. Porcję orientacyjnie wyliczysz w kalkulatorze karmy. Jak u wszystkich dużych psów, posiłek dziel na co najmniej dwie porcje i nie pozwalaj na intensywny ruch tuż po jedzeniu.
Dla tak dużego psa przyda się mocne legowisko ortopedyczne, solidne szelki i grzebień z długimi zębami do podszerstka. Takie akcesoria znajdziesz w sklepie sklepzoologiczny.org.
Zdrowie i choroby rasy
Ogólnie jest to rasa odporna, ale dotyczą jej problemy typowe dla psów olbrzymich. Najczęściej wymienia się dysplazję stawów biodrowych i łokciowych, rozszerzenie i skręt żołądka, a także choroby serca i problemy z powiekami. Dlatego dobry hodowca bada psy hodowlane w kierunku dysplazji.
Natychmiast jedź do lekarza weterynarii, jeśli pies ma wzdęty, twardy brzuch, próbuje wymiotować bez efektu, ślini się i jest niespokojny. To mogą być objawy skrętu żołądka, który bez szybkiej pomocy zagraża życiu. Ten tekst ma charakter informacyjny i nie zastępuje wizyty u weterynarza.
Ile kosztuje szczeniak i jak wybrać hodowlę?
Przede wszystkim rasa jest w Polsce rzadka, a szczenięta pochodzą często z hodowli zagranicznych. Cena zależy od pochodzenia rodziców, badań zdrowotnych, dokumentów i kosztów transportu, dlatego trudno podać jedną kwotę. Zatem unikaj ofert bez dokumentów i bez możliwości poznania matki szczeniąt.
Następnie, wybierając hodowlę, zapytaj o badania rodziców w kierunku dysplazji, charakter obojga psów, sposób socjalizacji szczeniąt i umowę kupna. Ponieważ rasa nie jest uznawana przez FCI, warto sprawdzić, w jakiej organizacji prowadzona jest rejestracja i jakie dokumenty otrzymasz. Informacje o rasach uznawanych w Polsce i zasadach hodowli udostępnia Związek Kynologiczny w Polsce. Ogłoszenia hodowli znajdziesz także w naszym katalogu hodowli.
Najczęściej zadawane pytania
Nie, ta rasa nie jest uznawana przez Międzynarodową Federację Kynologiczną. Rasę uznaje Rosyjska Federacja Kynologiczna, która opracowała jej wzorzec.
Tak, rasa znajduje się w polskim wykazie ras uznawanych za agresywne. Utrzymanie takiego psa wymaga zezwolenia wydawanego przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta.
To pies olbrzymi. Suki ważą zwykle od około 45 kg, a samce wyraźnie więcej, często kilkadziesiąt kilogramów. Dokładna masa zależy od linii hodowlanej i płci.
Wobec dzieci domowników bywa cierpliwy, ale ze względu na rozmiar i silny instynkt obrończy wymaga stałego nadzoru. Nie jest polecany rodzinom bez doświadczenia z dużymi psami stróżującymi.
Głównymi rasami wyjściowymi były bernardyn i owczarek kaukaski. W programie hodowlanym wykorzystano też inne rasy, między innymi rosyjskiego psa gończego srokatego.
Podsumowanie
W efekcie ta rasa łączy siłę i czujność owczarka kaukaskiego z masywną sylwetką bernardyna. To wierny obrońca domu, ale też pies wymagający: potrzebuje przestrzeni, doświadczonego opiekuna, starannej socjalizacji i spełnienia wymogów prawnych. Zanim zdecydujesz się na tę rasę, porównaj ją z innymi dużymi psami w naszym przeglądzie ras psów od A do Z.
Czytaj także
Porady rasPsy o maści białej
Rasy psówLista ras psów agresywnych w Polsce: 11 ras i wymagane zezwolenie
Płochacze, psy aportujące i psy dowodneRasy spanieli
Alfabetyczna lista rasSzpic miniaturowy (pomeranian): charakter, waga, pielęgnacja, cena
Alfabetyczna lista rasOwczarek niemiecki krótkowłosy: charakter, wzorzec, zdrowie i cena
Alfabetyczna lista rasMaltańczyk: charakter, pielęgnacja, zdrowie i cena szczeniaka
Porady rasPies dla alergika: rasy, które uczulają mniej, i jak wybrać psa
Rasy psówNajmniejsze psy świata: 10 małych ras, wymiary i porady

