Norfolk terrier: charakter, wygląd, pielęgnacja i zdrowie

Norfolk terrier to jeden z najmniejszych terierów pracujących: niski, krępy pies z Anglii, o szorstkiej szacie i opadających uszach. Waży orientacyjnie 5 do 6 kg, ale ma charakter prawdziwego łowcy, odważny, ciekawski i bardzo towarzyski. Jeśli szukasz małego psa, który nie jest kanapowcem, sprawdź, czy ten terier pasuje do Twojego domu.

Historia i pochodzenie norfolk terriera

Małe teriery ze wschodniej Anglii, z okolic Norwich i Cambridge, od XIX wieku pomagały w gospodarstwach i stajniach. Tępiły szczury, a podczas polowań na lisy wchodziły do nor. Funkcjonowały pod różnymi nazwami, na przykład jako Jones terrier czy Cantab terrier. Na początku XX wieku trafiły także do Stanów Zjednoczonych, gdzie towarzyszyły myśliwym.

Przez długi czas psy o uszach stojących i opadających hodowano razem jako jedną rasę, czyli norwich terrier. Dopiero w połowie XX wieku hodowcy rozdzielili te typy, a psy z opadającymi uszami otrzymały nazwę od hrabstwa Norfolk. Dziś to dwie odrębne rasy. Porównanie znajdziesz w profilu norwich terrier.

Wygląd i wzorzec rasy

To mały, ale mocny pies o krótkim grzbiecie, solidnym kośćcu i zwartej sylwetce. Idealna wysokość w kłębie wynosi około 25 cm, a masa ciała mieści się orientacyjnie w przedziale od 5 do 6 kg. Czaszka jest szeroka i lekko zaokrąglona, kufa klinowata, mocna, a zgryz nożycowy. Oczy są owalne, ciemne, o żywym i inteligentnym spojrzeniu.

Uszy to najważniejsza cecha odróżniająca rasę: są średniej wielkości, w kształcie litery V, lekko zaokrąglone i opadają do przodu przy policzkach. Ogon średniej długości jest noszony śmiało, ale nie zakręcony. Kończyny są krótkie i proste, łapy okrągłe z grubymi opuszkami, a ruch swobodny i wydajny.

Szata i umaszczenie

Włos jest twardy, druciany i prosty, ściśle przylegający do ciała. Na szyi i łopatkach tworzy dłuższy kołnierz, a na głowie pozostaje krótki, z wyraźnymi brwiami i wąsami. Wzorzec dopuszcza wszystkie odcienie rudego, pszeniczne, czarne podpalane oraz grizzle, czyli mieszaninę siwego i rudego. Białe znaczenia są tolerowane, choć niepożądane.

Charakter teriera: temperament i zachowanie

Mimo niewielkich rozmiarów to pies energiczny, czujny i pewny siebie. Szybko przywiązuje się do opiekuna, jest wesoły i chętny do zabawy. Z natury jest ciekawski, dlatego uwielbia spacery, węszenie i gonitwy za gołębiami. Ponieważ dobrze słyszy, chętnie alarmuje o gościach, co czyni go dobrym małym stróżem.

Jak każdy terier bywa uparty i bardzo pewny siebie. Wobec obcych zachowuje dystans, ale nie jest agresywny. Z innymi psami zwykle się dogaduje, jednak potrafi wdawać się w potyczki, jeśli czuje się wyzwany. Wielu opiekunów zauważa też, że źle znosi samotność: zostawiony na wiele godzin może kopać w dywanie, gryźć meble lub głośno szczekać. Dlatego od szczeniaka warto stopniowo uczyć go spokojnego zostawania samemu.

Dla kogo jest norfolk terrier?

To dobry wybór dla osoby lub rodziny, która chce małego, ale aktywnego psa. Zanim się zdecydujesz, sprawdź, czy pasuje do Twojego stylu życia:

• Masz czas na co najmniej godzinę ruchu dziennie, w tym zabawy węchowe.
• Ktoś jest w domu przez większą część dnia albo pies może Ci towarzyszyć.
• Akceptujesz upór i jesteś gotów na cierpliwe, konsekwentne szkolenie.
• W domu nie ma gryzoni ani ptaków, które mogłyby obudzić instynkt łowcy.
• Masz ogród z szczelnym ogrodzeniem albo zawsze prowadzisz psa na smyczy przy ruchliwych miejscach.

Mieszkanie w bloku nie jest przeszkodą, jeśli pies dostaje ruch i zajęcie. Nie wiesz, czy to rasa dla Ciebie? Sprawdź quiz: jaka rasa psa pasuje do Ciebie.

Wychowanie i szkolenie

Szkolenie wymaga cierpliwości i poczucia humoru. Pies szybko się uczy, ale równie szybko traci zainteresowanie, gdy ćwiczenie jest nudne. Najlepiej sprawdzają się krótkie sesje, nagrody smakowe i zabawa. Kary i krzyk są nieskuteczne, a u pewnego siebie teriera wywołują tylko opór.

Socjalizację rozpocznij od pierwszych dni w domu. Szczeniak powinien poznać ludzi, dzieci, inne psy, a jeśli w domu jest kot, najlepiej, by dorastał razem z nim. Przywołanie ćwicz od początku, ponieważ instynkt łowiecki bywa silniejszy niż posłuszeństwo. Świetnie sprawdzą się też sporty, na przykład agility czy nosework. Więcej metod znajdziesz w dziale tresura psa.

Najczęstsze błędy opiekunów

• Traktowanie psa jak maskotki, bez wymagań i szkolenia.
• Zbyt mało ruchu, przez co pies kopie, gryzie i szczeka z nudów.
• Strzyżenie maszynką zamiast trymowania, które niszczy strukturę szaty.
• Puszczanie luzem przy ulicy, gdzie pogoń za kotem kończy się niebezpiecznie.

Trymowanie i pielęgnacja szorstkiej szaty

Szata tego teriera nie wymaga dużo pracy, ale wymaga właściwej techniki. Wystarczy szczotkowanie raz w tygodniu oraz trymowanie, czyli ręczne wyskubywanie martwego włosa, kilka razy w roku. Dzięki temu szata pozostaje twarda, odporna na wodę i zabrudzenia, a pies mało gubi sierści w domu. Strzyżenie maszynką sprawia natomiast, że włos staje się miękki i traci właściwości ochronne. Nadmierne trymowanie również nie jest pożądane, ponieważ rasa ma wyglądać naturalnie.

Ponadto regularnie kontroluj pazury, uszy i zęby. Małe psy częściej mają problemy z kamieniem nazębnym, więc warto od szczeniaka przyzwyczajać je do mycia zębów.

Żywienie

Ten terier ma dobry apetyt i łatwo przybiera na wadze, a nadwaga obciąża stawy i serce. Wybierz pełnoporcjową karmę dla małych, aktywnych ras, a smakołyki treningowe odliczaj od dziennej porcji. Orientacyjną ilość policzysz w kalkulatorze ilości karmy dla psa. Nie podawaj resztek ze stołu: czekolada, ksylitol, winogrona i rodzynki, cebula oraz czosnek są dla psów toksyczne.

Zdrowie i choroby rasy

Rasa uchodzi za stosunkowo zdrową, a przeciętna długość życia wynosi orientacyjnie 12 do 15 lat. U niektórych linii opisuje się jednak choroby serca, zwłaszcza zwyrodnienie zastawki mitralnej, a także zwichnięcie rzepki, dysplazję stawów biodrowych i problemy z zębami. Dobry hodowca bada rodziców pod kątem serca i stawów.

Ile kosztuje szczeniak i jak wybrać hodowlę?

W Polsce rasa jest rzadka, a mioty są małe, dlatego na szczeniaka często czeka się w kolejce lub szuka go za granicą. Cena zależy od rodowodu, badań rodziców i kraju hodowli, więc traktuj każdą kwotę orientacyjnie. Najpierw sprawdź, czy hodowla jest zarejestrowana w organizacji należącej do FCI, następnie poproś o wyniki badań serca i rzepek rodziców. Dobry hodowca pokaże matkę szczeniąt i nie wyda malucha przed ukończeniem 8 tygodni. Informacje o rodowodach i hodowlach znajdziesz na stronie Związku Kynologicznego w Polsce oraz w naszym katalogu hodowli.

Podsumowanie

Ten mały terier z opadającymi uszami łączy rozmiar psa do mieszkania z charakterem dzielnego łowcy. Jest wesoły, przywiązany i odważny, ale potrzebuje ruchu, zajęcia i cierpliwego szkolenia. Jeśli zapewnisz mu to oraz regularne trymowanie, zyskasz długowiecznego, wiernego towarzysza. Porównaj go z innymi małymi terierami w artykule teriery w klasyfikacji FCI albo w profilu rasy cairn terrier.