Osteochondroza u psa

Co to jest osteochondroza?

Osteochondroza to choroba psów młodych, które charakteryzują się szybkim wzrostem w okresie młodości. Jest nazywana również martwicą chrzęstno-kostną lub Osteochondrosis – OC. W największym uproszczeniu, jest to choroba zwyrodnieniowa stawów, która polega na upośledzeniu kostnienia chrząstki w okresie wzrostu, co skutkuje zapaleniem stawów, a w późniejszym okresie kliniczną postacią choroby, nazywaną jałową oddzielającą martwicą chrzęstno-kostną.

Które rasy są narażone na osteochondrozę?

Najbardziej podatne są rasy z grupy psów szybkorosnących. Są to przede wszystkim psy ras dużych i olbrzymich. Do tej grupy należą między innymi:

• berneński pies pasterski;
• golden retriever;
• labrador;
• mastiff;
• owczarek niemiecki;
• owczarek podhalański;
• rottweiler;
• szwajcarski pies pasterski.

Przyczyny osteochondrozy u psów

Dokładna przyczyna do dzisiaj nie jest znana. Naukowcy wyróżniają jedynie czynniki, które mogą przyczyniać się do jej powstania. Wśród nich znajdują się:

• czynniki genetyczne;
• zła dieta;
• urazy;
• niedokrwienność;
• problemy hormonalne.

Pojawienie się osteochondrozy u psa

Pierwsze objawy choroby pojawiają się zazwyczaj około 5-7 miesiąca życia psa. Statystycznie, samce częściej zapadają na tę chorobę niż suki (w stosunku 3:1). Podatne na nią są wszystkie stawy, jednak najczęściej objawy są widoczne w stawach ramiennym, łokciowym, kolanowym i skokowym. Nieleczona, może prowadzić do dysplazji. Czynnikami ryzyka, które podwyższają prawdopodobieństwo zachorowania psa na osteochondrozę są również bliskie pokrewieństwo z osobnikiem, który chorował na tę chorobę oraz nieprawidłowa dieta psa.

Co się dzieje w chorym stawie?

Osteochondroza u psa powstaje wtedy, kiedy wystąpią problemy z kostnieniem tkanki chrzęstnej w rosnącym stawie. Wynikiem tych problemów jest nienaturalne zgrubienie chrząstki w stawie dotkniętym chorobą. Następnie nieprawidłowo skostniała chrząstka pęka i odrywa się od stawu, a powstały odłamek może swobodnie wędrować w obrębie stawu jako tzw. „mysz stawowa”. Może zdarzyć się również tak, że chrząstka pozostanie częściowo przytwierdzona. W jednym i drugim przypadku pęknięciu chrząstki towarzyszy zapalenie stawu.

Widoczne objawy osteochondrozy

Osteochondroza u psa może być szybko rozpoznana, jeśli właściciel będzie zwracał uwagę na możliwość wystąpienia typowych objawów u swojego psa. Pies, u którego można podejrzewać osteochondrozę:

• kuleje, co nasila się po wysiłku fizycznym;
• ma wyraźnie zgrubione stawy – zgrubienie jest spowodowane większą ilością mazi stawowej w stawie;
• będzie reagował na dotykanie zgrubiałego stawu, ponieważ będzie mu to sprawiało dyskomfort lub ból;
• przez jakiś czas po odpoczynku będzie wykazywał większą niż zazwyczaj sztywność podczas chodzenia.

Ostateczna diagnoza – na jakiej podstawie?

Badaniem, które pozwoli jednoznacznie stwierdzić, czy nasz pies cierpi na osteochondrozę jest radiogram. Osteochondroza u psa będzie objawiać się na zdjęciu widocznymi ubytkami kostnymi w zajętym stawie. Jednak zdjęcie to nie wszystko – kluczowe dla stwierdzenia osteochondrozy są objawy kliniczne. Jeśli pies takowych nie wykazuje, a na zdjęciu widoczne są ubytki, nie należy podejmować leczenia. Jeśli natomiast objawy oraz ubytki na zdjęciu występują jednocześnie, oznacza to, że pies cierpi na osteochondrozę.

Leczenie osteochondrozy u psów

Osteochondroza u psów może być leczona w dwojaki sposób: zachowawczo oraz operacyjnie.

Leczenie zachowawcze

Takie postępowanie zalecane jest wówczas, gdy objawy radiologiczne nie są zbyt ostre, ale objawy kliniczne silnie wpływają na funkcjonowanie psa.

W leczeniu zachowawczym należy:

• podawać psu dobrze zbilansowaną karmę;
• ograniczyć okazje do ruchu do minimum;
• nie narażać psa na chodzenie po śliskich powierzchniach;
• powstrzymywać go od zabawy, przede wszystkim skoków i gwałtownych ruchów;
• stosować leki przeciwzapalne;
• zacząć stopniowo wprowadzać psa do ruchu zaraz po zauważeniu poprawy.

Leczenie operacyjne

Kiedy osteochondroza powoduje poważne objawy, które uniemożliwiają psu normalne funkcjonowanie, leczenie operacyjne może być konieczne. Jest to o tyle ważne, że jeśli zmiany zwyrodnieniowe zostaną usunięte odpowiednio wcześnie, zapobiegnie to poszerzaniu się pola w obrębie stawu zajętego przez chorobę. Operację u psa warto przeprowadzić jak najszybciej, ponieważ pojawienie się zmian wtórnych skutkuje zmianą rokowań operacji z pomyślnych na ostrożne.