Ile lat żyje golden retriever? Długość życia i jak ją wydłużyć

Ile lat żyje golden retriever? Orientacyjnie od 10 do 12 lat, a zadbane psy z dobrych hodowli dożywają czasem 13 lub 14 lat. O tym, czy pupil przekroczy średnią, w dużej mierze decydują szczupła sylwetka, profilaktyka nowotworów i stawów oraz geny rodziców. Ile lat żyje golden retriever w Twoim domu, zależy więc częściowo także od Ciebie.

Ile lat żyje golden retriever w porównaniu z innymi psami?

Golden należy do ras dużych, a duże psy żyją przeciętnie krócej niż małe. Mechanizm nie jest do końca poznany, jednak w praktyce widać, że organizm dużego psa szybciej rośnie, szybciej dojrzewa i szybciej się starzeje. Małe rasy, na przykład pudle miniaturowe, dożywają często kilkunastu lat, natomiast olbrzymy rzadko przekraczają dziesiąty rok.

Na tym tle golden wypada przeciętnie. Wielu opiekunów zauważa, że ich pies zaczyna siwieć na pysku już około 6. lub 7. roku, chociaż nadal ma energię szczeniaka. To normalne i jeszcze nie oznacza starości. Przyjmuje się, że golden wchodzi w wiek seniora mniej więcej między 8. a 10. rokiem życia. Jeśli chcesz przeliczyć wiek swojego psa na ludzkie lata, skorzystaj z naszego kalkulatora wieku psa w ludzkich latach. Stary przelicznik „rok psa to siedem lat człowieka” jest zbyt dużym uproszczeniem.

Co najczęściej skraca życie goldena?

Długość życia psa tej rasy zależy od kilku czynników, które w dużej części da się kontrolować. Oto najważniejsze z nich, uszeregowane według tego, jak często wspominają o nich lekarze weterynarii:

• Nowotwory: goldeny należą do ras o podwyższonym ryzyku chorób nowotworowych, w tym naczyniakomięsaka i chłoniaka, dlatego nowotwory są u nich częstą przyczyną śmierci.
• Otyłość: nadwaga obciąża stawy, serce i trzustkę, a także sprzyja cukrzycy i krótszemu życiu.
• Choroby stawów: dysplazja stawów biodrowych i łokciowych prowadzi do zwyrodnień i bólu, który z wiekiem ogranicza ruch.
• Niedoczynność tarczycy: powoduje tycie, apatię i problemy ze skórą, ale dobrze wyrównana nie skraca życia.
• Choroby serca: u rasy opisywane jest między innymi podzastawkowe zwężenie aorty.
• Skręt żołądka: stan nagły typowy dla dużych psów o głębokiej klatce piersiowej.

Szerzej o chorobach dziedzicznych, oczach, skórze i uszach tej rasy przeczytasz w artykule o zdrowiu i chorobach golden retrieverów.

Dlaczego nadwaga jest dla goldena tak groźna?

Golden ma wyjątkowy apetyt i błagalne spojrzenie, któremu trudno się oprzeć. U części labradorów i goldenów opisano nawet wariant genu POMC, który wiąże się z większym uczuciem głodu. W efekcie pies sam z siebie nie „wie”, kiedy przestać jeść, a opiekun łatwo przekarmia go smakołykami.

Długoterminowe badanie na labradorach, czyli bliskiej rasie, pokazało, że psy utrzymywane w szczupłej kondycji żyły wyraźnie dłużej i później wymagały leczenia chorób przewlekłych niż ich rodzeństwo karmione do woli. Nadwaga u goldena przyspiesza zwyrodnienie stawów, a przy dysplazji potęguje ból. Ponadto zwiększa ryzyko cukrzycy, która nieleczona może prowadzić między innymi do zaćmy.

Jak sprawdzić, czy golden nie jest za gruby?

Prawidłowa sylwetka z góry przypomina klepsydrę, czyli za żebrami widać talię. Żebra powinny być łatwo wyczuwalne pod palcami, ale niewidoczne. Jeśli musisz mocno naciskać, aby je znaleźć, pies ma nadwagę. Waga dorosłego goldena to orientacyjnie 25 do 36 kg, jednak ocena dłońmi mówi więcej niż sama liczba. Odpowiednią porcję obliczysz w kalkulatorze, ile karmy dla psa.

Jak wydłużyć życie golden retrievera? Plan krok po kroku

Nie da się zmienić genów psa, natomiast wiele codziennych decyzji opiekuna realnie wpływa na zdrowie w starszym wieku. W praktyce sprawdza się taki plan:

1. Wybierz hodowlę z badaniami. Rodzice powinni mieć wyniki badań stawów biodrowych i łokciowych, oczu oraz serca. Listę hodowli zarejestrowanych w Związku Kynologicznym znajdziesz na stronie Związku Kynologicznego w Polsce.
2. Utrzymuj szczupłą sylwetkę przez całe życie, wliczając smakołyki do dziennej porcji.
3. Zapewnij codzienny ruch dostosowany do wieku: u szczeniaka krótsze spacery, u dorosłego aportowanie i pływanie, u seniora spokojne, ale regularne wyjścia.
4. Dziel karmę na dwa posiłki i nie pozwalaj na intensywny wysiłek tuż po jedzeniu, co zmniejsza ryzyko skrętu żołądka.
5. Rób coroczne przeglądy, a od 7. roku życia także badania krwi i moczu.
6. Raz w miesiącu obmacaj psa w poszukiwaniu guzków i zapisuj, gdzie są, aby lekarz mógł ocenić ich zmiany.
7. Dbaj o zęby, ponieważ stan zapalny dziąseł obciąża cały organizm.

Golden senior: jak rozpoznać starzenie i o co zadbać?

Starzenie u goldena przebiega stopniowo. Typowo obserwuje się dłuższy sen, wolniejsze wstawanie po leżeniu, mniejszą chęć do długich spacerów oraz siwienie pyska i brwi. Niektóre psy gorzej słyszą lub widzą, a inne stają się bardziej przywiązane do domowej rutyny.

Jednak nie każdą zmianę należy zrzucać na wiek. Kulawizna, picie dużych ilości wody, chudnięcie mimo apetytu czy kaszel mogą oznaczać chorobę, którą da się leczyć lub spowolnić. Dlatego u seniora lepiej zgłosić się do lekarza za wcześnie niż za późno.

Starszemu psu pomogą antypoślizgowe dywaniki, wygodne ortopedyczne legowisko, krótsze, ale częstsze spacery oraz karma dostosowana do wieku. Ponadto zabawy węchowe i proste sztuczki utrzymują sprawność umysłu.

Podsumowanie

Średnia długość życia goldena to orientacyjnie 10 do 12 lat, ale to tylko punkt wyjścia. Największy wpływ na to, ile czasu spędzisz z pupilem, mają szczupła sylwetka, regularny ruch, zdrowi rodzice i czujność wobec guzków oraz nagłych objawów. Im wcześniej wychwycisz problem, tym więcej możesz zrobić. Pełny opis charakteru, pielęgnacji i potrzeb tej rasy znajdziesz w naszym profilu rasy golden retriever.