Labrador retriever: charakter, pielęgnacja, zdrowie i cena

Labrador retriever to średniej wielkości pies myśliwski z Wielkiej Brytanii, dziś jeden z najpopularniejszych psów rodzinnych na świecie. Jest pogodny, łagodny, bardzo łatwy w szkoleniu i kocha wodę, ale potrzebuje dużo ruchu i pilnowania wagi. Sprawdź, jaki ma charakter, jak go wychować i karmić oraz na jakie choroby zwracać uwagę.

• Historia i pochodzenie
• Wygląd i wzorzec
• Charakter i temperament labradora
• Do czego wykorzystuje się labradory
• Dla kogo jest labrador retriever
• Wychowanie i szkolenie
• Pielęgnacja
• Żywienie i kontrola wagi
• Zdrowie i choroby rasy
• Ile kosztuje szczeniak labradora

Historia i pochodzenie

Przodkowie labradora żyli na Nowej Fundlandii, u wybrzeży Kanady. Dlatego rybacy zabierali ze sobą na łodzie mocne, odporne na zimno psy, które wyciągały z wody sieci i wyłowione ryby. Co więcej, te psy, nazywane psami z St. John’s, były silnie zbudowane, miały gęstą sierść i świetnie pływały. Ponadto twarde warunki i skromne jedzenie sprawiały, że przetrwały tylko najodporniejsze osobniki.

Na początku XIX wieku psy trafiły z marynarzami do Anglii. Następnie brytyjscy arystokraci docenili je jako aportery na polowaniach i zaczęli je planowo hodować, uzyskując lżejszego psa o krótkiej, wodoodpornej sierści. Z czasem rasę oficjalnie uznał angielski Kennel Club w 1903 roku. Do połowy XX wieku labradory były głównie psami myśliwych, później stały się psami rodzinnymi, przewodnikami i psami służbowymi. Natomiast w Polsce zaczęły pojawiać się w latach 80. XX wieku i od tamtej pory ich popularność stale rośnie.

Wygląd i wzorzec

Labrador to pies o zwartej, mocnej budowie i sylwetce zbliżonej do kwadratu. Natomiast według wzorca FCI psy mierzą 56 do 57 cm w kłębie, a suki 54 do 56 cm. Masa ciała nie jest podana we wzorcu, ale w praktyce psy ważą zwykle 29 do 36 kg, a suki 25 do 32 kg. Odległość od łokcia do ziemi to mniej więcej połowa wysokości w kłębie.

• Głowa szeroka, z łagodnym stopem, kufa podobnej długości co czaszka.
• Oczy średniej wielkości, brązowe lub piwne, o przyjaznym wyrazie.
• Uszy niezbyt duże, zwisające, osadzone dość daleko z tyłu głowy.
• Klatka piersiowa szeroka i głęboka, lędźwie krótkie i mocne.
• Ogon „wydrzy”: gruby u nasady, zwężający się ku końcowi, pokryty gęstym włosem.

Sierść i umaszczenie

Szata jest podwójna: krótki, prosty, dość szorstki w dotyku włos okrywowy i gęsty podszerstek, który chroni przed wodą i zimnem. Ponadto wzorzec dopuszcza trzy jednolite umaszczenia: czarne, biszkoptowe (od jasnokremowego po rudawe) i czekoladowe (wątrobiane). Dodatkowo dopuszczalna jest mała biała plamka na piersi. Co ciekawe, pierwotnie labradory były wyłącznie czarne. Więcej o kolorach przeczytasz w artykule o umaszczeniu labradora według wzorca FCI.

Charakter i temperament labradora

Przede wszystkim labrador jest radosny, ufny i bardzo przyjazny. Lubi ludzi, także obcych, dlatego nie nadaje się na psa stróżującego: częściej przywita intruza merdaniem niż szczekaniem. Jest cierpliwy wobec dzieci i zwykle bezproblemowy wobec innych psów i zwierząt domowych.

To pies, który chce być blisko opiekuna i uczestniczyć we wszystkim, co dzieje się w domu. Dlatego powitanie po kilku godzinach nieobecności bywa tak entuzjastyczne, jakby właściciel wrócił z długiej podróży. Ponadto labrador długo zachowuje szczenięcą radość, a młode psy do około 2 do 3 lat bywają bardzo żywiołowe i niezdarne. Co więcej, ma też silną potrzebę noszenia czegoś w pysku i gryzienia.

Do czego wykorzystuje się labradory

Dzięki temu chęć współpracy, łagodność i świetny węch sprawiają, że labrador to jedna z najbardziej wszechstronnych ras:

• Pies przewodnik osób niewidomych i pies asystujący.
• Pies terapeutyczny w dogoterapii, szpitalach i ośrodkach dla osób z niepełnosprawnościami.
• Pies ratowniczy: gruzowiskowy, lawinowy i wodny.
• Pies służbowy w policji, Straży Granicznej, Służbie Celno-Skarbowej i straży pożarnej, m.in. do wykrywania narkotyków, materiałów wybuchowych i środków użytych do podpaleń.
• Pies myśliwski do aportowania ptactwa, także z wody.
• Partner w sportach kynologicznych: obedience, agility, flyball, dummy.

Dla kogo jest labrador retriever

Labrador będzie idealny dla aktywnej rodziny lub osoby, która lubi długie spacery, wycieczki, bieganie i wypady nad wodę. Odnajdzie się także w mieście i w bloku, ale tylko wtedy, gdy codziennie dostanie porządną dawkę ruchu i zajęć. Natomiast duży, niewybiegany pies w małym mieszkaniu szybko zaczyna się nudzić i niszczyć.

Nie jest dobrym wyborem dla osoby, która szuka psa obronnego, rzadko bywa w domu albo nie ma czasu na szkolenie. Pamiętaj też, że labrador mocno linieje i bywa „łakomczuchem”, który podbiera jedzenie ze stołu. Dlatego przed decyzją przeczytaj nasz poradnik zanim kupisz labradora.

Wychowanie i szkolenie

Labradory szkoli się łatwo, bo bardzo chcą zadowolić opiekuna i wszystko robią za jedzenie. Przede wszystkim najlepiej sprawdza się szkolenie pozytywne: nagradzanie smakołykiem, zabawą i pochwałą. Ponadto kluczowa jest wczesna socjalizacja z ludźmi, psami, dźwiękami i różnymi miejscami.

• Od pierwszych dni ucz chodzenia na luźnej smyczy, bo dorosły labrador ma dużo siły.
• Ucz przywołania i komendy „zostaw”, bo labradory zbierają z ziemi wszystko, co jadalne.
• Zapewnij gryzaki i zabawki do noszenia, żeby ochronić meble i buty.
• Zamiast samego chodzenia daj mu pracę: aportowanie, szukanie, zabawy węchowe.
• Nie ucz skakania na ludzi, bo 30-kilogramowy pies łatwo przewróci dziecko lub starszą osobę.

Pielęgnacja

Krótka sierść labradora jest łatwa w pielęgnacji, ale linieje obficie, szczególnie wiosną i jesienią. Na co dzień wystarczy szczotkowanie 2 do 3 razy w tygodniu gumową rękawicą lub zgrzebłem, a w okresie linienia codziennie. Kąp psa tylko w razie potrzeby, bo zbyt częste kąpiele usuwają naturalny tłuszcz chroniący sierść przed wodą.

• Uszy: zaglądaj do nich co tydzień i osuszaj po pływaniu, bo zwisające uszy sprzyjają zapaleniom.
• Pazury: skracaj co 3 do 4 tygodni, jeśli się nie ścierają.
• Zęby: szczotkowanie kilka razy w tygodniu.
• Po kąpieli w jeziorze lub morzu przepłucz sierść czystą wodą.

Żywienie i kontrola wagi

Labradory uwielbiają jeść, a część z nich ma mutację genu POMC, która osłabia uczucie sytości. Dlatego porcje trzeba odmierzać, a nie podawać „na oko”. Na przykład dorosły, umiarkowanie aktywny labrador o masie około 30 kg zjada orientacyjnie 300 do 400 g suchej karmy dziennie w dwóch posiłkach, w zależności od jej kaloryczności. Dokładną ilość obliczysz w kalkulatorze ilości karmy, a o wyborze karmy przeczytasz w artykule karma dla labradora.

Prawidłowo odżywiony labrador ma wyczuwalne pod palcami żebra i widoczną talię. Natomiast nadwaga skraca życie i nasila problemy ze stawami.

Zdrowie i choroby rasy

Labrador to rasa zasadniczo zdrowa, ale ma kilka dziedzicznych skłonności. Dlatego rzetelne hodowle badają rodziców pod kątem dysplazji i chorób genetycznych.

• Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych: kulawizna, sztywność po odpoczynku, niechęć do schodów. Więcej w tekście o dysplazji stawu biodrowego u psa.
• Otyłość: najczęstszy problem rasy, sprzyja chorobom stawów, cukrzycy i chorobom serca.
• Choroby oczu: postępujący zanik siatkówki (PRA), zaćma, dysplazja siatkówki.
• Zapaść wysiłkowa (EIC): osłabienie tylnych łap po intensywnym wysiłku, badana genetycznie.
• Dziedziczna miopatia centronuklearna: osłabienie mięśni i sztywny chód u młodych psów.
• Rozszerzenie i skręt żołądka: rzadziej niż u ras olbrzymich, ale możliwe u psów z głęboką klatką piersiową.
• Zapalenia uszu i chłoniaki oraz tłuszczaki u starszych psów.

Ile kosztuje szczeniak labradora i jak wybrać hodowlę

Cena szczenięcia z rodowodem zależy od hodowli, linii (wystawowej lub użytkowej), badań rodziców i regionu. W ogłoszeniach z 2022 roku szczenięta z rodowodem kosztowały od około 3500 do 12 000 zł. Natomiast bardzo tanie labradory bez rodowodu często pochodzą z pseudohodowli, w których rodzice nie są badani w kierunku dysplazji i chorób oczu.

• Szukaj hodowli zarejestrowanych w Związku Kynologicznym w Polsce i proś o wyniki badań rodziców (biodra, łokcie, oczy, testy DNA).
• Obejrzyj matkę szczeniąt i warunki, w jakich dorastają.
• Zdecyduj, czy wolisz linię wystawową (cięższa, spokojniejsza), czy użytkową (lżejsza, bardziej energiczna).
• Szczenię odbiera się po 8 tygodniu życia, z rodowodem, chipem i książeczką szczepień.

Dlaczego labrador uchodzi za najbardziej wszechstronnego psa?

Niewiele ras ma tak szeroki zakres zastosowań. Przodkowie labradorów pomagali rybakom z Nowej Fundlandii wyciągać sieci i wyławiać ryby, a dziś labradory pracują jako psy przewodnicy osób niewidomych, psy asystujące, psy w dogoterapii, a także w służbach: policji, straży pożarnej (np. przy wykrywaniu śladów podpaleń) i Służbie Celnej, gdzie szukają narkotyków, materiałów wybuchowych i przemycanych papierosów. Ponadto sprawdzają się w ratownictwie wodnym, lawinowym i gruzowiskowym, o czym więcej przeczytasz w artykule o psach ratowniczych.

Z kolei w domu ta sama wszechstronność oznacza psa, który chętnie pływa latem, ciągnie sanki zimą i towarzyszy dzieciom w zabawie. Popkultura też to doceniła: film „Marley i ja” z Jennifer Aniston i Owenem Wilsonem pokazał labradora szalonego, niszczycielskiego w młodości, ale bezgranicznie oddanego rodzinie. To dobra lekcja: młody labrador potrzebuje dużo ruchu, zajęć i konsekwentnego wychowania, żeby jego energia nie zamieniła się w chaos.

Podsumowanie

Labrador retriever to wesoły, łagodny i wszechstronny pies, który sprawdzi się w aktywnej rodzinie, w sporcie i w pracy. Wymaga dużo ruchu, konsekwentnego szkolenia i pilnowania miski, ale odwdzięcza się wyjątkową przyjaźnią. Podobne rasy znajdziesz w dziale rasy psów.