Galeria owczarków – zdjęcia najpiękniejszych psów cz.1

Owczarki to psy, które ściśle współpracują z człowiekiem. Od stuleci pomagały nam w wypasie stad owiec, ujmując swą uległością i rzetelnym wykonywaniem rozkazów. Owczarki są bardzo dobrymi stróżami oraz dzielnymi obrońcami, mimo że ich odwaga nie jest tak wielka jak psów bojowych. W obliczu niebezpieczeństwa są raczej niegroźne.
Owczarki dały się poznać jako czworonogi inteligentne, które łatwo poddają się szkoleniu i chętnie współpracują z człowiekiem. Pewnie dlatego tak bardzo je kochamy!

Biały owczarek szwajcarski

Pochodzenie rasy jest niepewne. Pierwsze wzmianki na temat białych owczarków pochodzą z XIX wieku. W roku 1882, na wystawie hanowerskiej, po raz pierwszy zaprezentowano jednolicie białego psa o krótkim włosie imieniem Greiff. W latach 20. XX wieku owczarki zostały eksportowane do Stanów Zjednoczonych i Kanady.
Pierwszym uznanym psem został Lobo – czworonóg ze Stanów Zjednoczonych urodzony 5 marca 1966 roku. Potomstwo Lobo rozprzestrzeniło się po całej Europie, osiągając wysokie pogłowie. W lipcu 1991 roku BOS został uznany za nową rasę w szwajcarskiej księdze hodowlanej.

Zdjęcia psów rasy owczarek australijski (typ amerykański)

Owczarek australijski, wbrew swojej nazwie, został wyhodowany w USA. Kynolodzy uznają, że przodkami aussie były owczarki przywożone przez osadników z różnych stron świata, które następnie krzyżowały się między sobą. W XVIII wieku do zachodnich Stanów dotarły nowe baskijskie psy pasterskie, z których część wywodziła się od czworonogów ze szczątkowym ogonem oraz collie o umaszczeniu merle. Te średniego wzrostu pieski nazywane little blue dog zrobiły duże wrażenie na amerykańskich farmerach. W krótkim czasie zaczęto krzyżować je z lokalnymi owczarkami i nadano nazwę owczarek australijskich.
Rasa owczarek australijski aussie cieszy się dużą popularnością po dziś dzień.

Owczarek australijski – zdjęcia psów rasy Kelpie

Rasa Australian Kelpie została wyhodowana ok. 1870 roku. Psy pochodzą od angielskich oraz szkockich collie, niemniej za protoplastę rasy uznaje się szkockiego Rutheford, który występował głównie w północnej części kraju. Rutheford był zwartej budowy czworonogiem, o gładkim włosie i ciemnym umaszczeniu.
Pierwsza suka rozrodcza urodziła się w Victorii. Hodowca nadał jej imię Kelpie i po osiągnięciu dojrzałości skojarzył z psem o imieniu Moss. Kelpie i Moss zostali rodzicami linii pracujących psów pasterskich. Kilka szczeniąt zostało nazwanych po matce – jako że imię Kelpie stało się bardzo popularne wśród owczarków hodowcy zdecydowali się ochrzcić nową rasę tym właśnie imieniem.

Owczarek belgijski

Owczarek belgijski to grupa blisko spokrewnionych ras psów pasterskich, które zostały uzyskane w Belgii na drodze selekcji hodowlanej. Hodowcy chcieli uzyskać psy, które byłyby posłuszne, efektywne w wykonywaniu obowiązków pracowniczych oraz skłonne do zaganiania stad.
W 1891 roku profesor Adolf Reul z Belgijskiej Szkoły Nauk Weterynaryjnych rozpoczął selekcję psów, uzyskując jeden podstawowy typ o czterech maściach i rodzajach szaty. W zależności od klubu rasowego wyróżniamy:
– groenendael – odmiana długowłosa czarna,
– tervueren – odmiana długowłosa płowa i szara,
– laekenois – odmiana szorstkowłosa płowa,
– malinois – odmiana krótkowłosa płowa.

Owczarek belgijski – zdjęcia psów rasy Groenendael

Owczarek belgijski nie cieszy się w Polsce dużą popularnością. W 2004 roku w Klubie Owczarka Belgijskiego zarejestrowano niespełna 140 osobników, zaś w ZKwP ok. 300 sztuk. Odmiana groenendael stanowi ok. 12-15 procent tej populacji. Tervuerenów jest kilkakrotnie więcej. Polscy hodowcy i właściciele psów często nazywają je pieszczotliwie „gronkami”.

Owczarek belgijski Malinois

Malinois, wyhodowany nieopodal belgijskiego miasta o tej samej nazwie, jest czworonogiem wielofunkcyjnym. Duża część populacji znajduje zatrudnienie w służbach porządkowych, policji, wojsku oraz oddziałach antyterrorystycznych. Owczarki belgijskie Malinois doskonale radzą sobie w psich sportach; mogą być poddawane wszechstronnemu szkoleniu.

Owczarek bułgarski

Pierwszy opis owczarków bułgarskich został opublikowany w 1938 roku przez dra Hansa Petersa, który hodował psy sprowadzone z gór w ogrodzie zoologicznym w Sofii. W latach 40. dr Todor Gaitandzhiev prowadził badania nad rasą, dzięki którym możliwe było stworzenie pierwszego oficjalnego standardu. Czasy wojenne i powojenne nie sprzyjały jednak rozwojowi rasy, zaś zamknięcie granic uniemożliwiło przepęd owiec. Czworonogi zostały zatem znacjonalizowane – aż do 1989 roku los rasy nie był pewny. Dopiero w latach 90. XX wieku hodowla ruszyła do przodu. Niestety, psy nie cieszą się dużą popularnością poza swoimi rodzimymi rejonami.

Owczarek francuski Beauceron

Owczarek francuski krótkowłosy Beauceron ma prawdopodobnie tych samych przodków co Briard. Co ciekawe hodowcy przez pewien czas uważali, że Beaucerony są jedynie krótkowłosą odmianą Briarda. Nazwa rasy jest mocno związana z miejscem jej pochodzenia – regionem Beauce.
Beaucerony są zawsze chętne do pracy i odważne. Wykazują dużą nieufność wobec obcych i zawsze zaciekle bronią swojego właściciela. Szybko przystosowują się do życia w każdych warunkach, dlatego są bardzo cenione jako psy użytkowe.

Owczarek francuski Briard

Owczarek francuski Briard to stara francuska rasa pasterzy. Pierwsze pisemne wzmianki na jej temat pochodzą z 1809 roku.
Briardy są wielofunkcyjne – chętnie stróżują i opiekują się stadem, ale mogą być trzymane także w domu. W czasie wojen były wykorzystywane do wyszukiwania rannych na polu bitwy. Ich rola była tak doniosła, że żołnierze zwykli mówić o osobach poległych, że „Briard się przy nich nie zatrzymał”. Psy Briardy wykorzystywane są również do ratowania osób tonących.

Owczarek kataloński

Owczarek kataloński to rasa blisko spokrewniona z owczarkiem pirenejskim. W dawnych czasach występował wyłącznie w okolicach północnej Hiszpanii i pełnił funkcje psa pasterskiego.

Typ rasy nie jest jednolity – wszystko zależy od regionu Katalonii, z którego pochodzi. Pierwszy wzorzec rasy owczarka katalońskiego został opublikowany w 1929 roku na podstawie psa Taca i suki Iris. Pierwszy klub powstał w roku 1981, zaś pierwsze osobniki w Polsce pojawiły się dopiero na początku XXI wieku.

Owczarek kaukaski

Owczarek kaukaski to stara rasa psów pasterskich, które rozwijała się dawniej na terenach Kaukazu (Gruzja, Azerbejdżan, Armenia) i przez długie lata była hodowana w izolacji. W końcu lat 60. XX wieku pierwsze egzemplarze trafiły do Niemiec wschodnich, gdzie pełniły rolę psów patrolujących granice – szczególnie Mur Berliński. Po rozebraniu Muru kilka tysięcy psów owczarków kaukaskich odnalazło schronienie w Niemczech i Polsce. Pierwszy oficjalny standard rasy został zatwierdzony w 1984 roku.