Rasy psów, które najlepiej radzą sobie w zimnym klimacie

Oczywiście, że Alaskan Malamute. Psy pochodzą od plemienia Malemutów, które zamieszkiwało niegdyś tereny zachodniej Alaski. Pierwotnie były hodowane jako psy pociągowe – sleddog – które z czasem powiększono przez krzyżowanie z większymi psami osadników przybyłych w tamte rejony w czasie gorączki złota. Pierwotne malamuty niemal wyginęły na początku XX wieku, jednak w porę podjęto działania rekonstrukcyjne. Badania DNA potwierdzają, że jest to jedna z najstarszych ras.

rasy psów które najlepiej radzą sobie w zimnym klimacie, rasy psów które kochają zimę,rasy psów które lubią zimę,rasy psów które nie boją się zimy, psy które nie boją się zimy, psy które kochają zimę, psy które lubią zimę,psy zimnolubne, rasy psów zimnolubnych,rasy psów które lubią zimne klimaty, psy które radzą sobie w zimnym klimacie,psy które lubią śnieg i mróz,psy które lubią zimno,psy które lubią minusowe temperatury,rasy psów które lubią minusowe temperatury, rasy psów którym nie groźna jest zima,rasy psów którym nie jest groźny zimny klimat,rasy psów którym są odporne na zimno, czy alaskany lubią zimno,

Niektóre rasy psów zostały stworzone do pracy w zimnym i ostrym klimacie. Nie straszne im mrozy i niskie temperatury, co więcej – uwielbiają tarzać się w śniegu. Typowymi psami „zimowymi” są wszystkie rasy arktyczne, które były niegdyś wykorzystywane do wykonywania najcięższych prac: przewożenia dużych ładunków, powożenia sań i polowania na grubego zwierza. Gdyby mieli Państwo zgadywać, to która rasa jako pierwsza pojawiłaby się na liście „psów zimnolubnych”?

Akita japońska to rasa myśliwskich szpiców przeznaczona pierwotnie do walk psów, polowania na grubą zwierzynę i ciągnięcia dużych ładunków. Psy wykonywały bardzo ciężki prace, w związku z czym musiały odznaczać się dużą wytrzymałością i siłą fizyczną. Mogą przeżyć w niemal każdych warunkach; nie mają szczególnych wymagań życiowych. Uwielbiają ruch i wysiłek fizyczny.

American Eskimo Dog, mimo swojej nazwy rasowej, nie pochodzi z Alaski tylko z Europy Północnej. Po I wojnie światowej psy zwróciły uwagę amerykańskich hodowców i zmieniły swoją pierwotną nazwę (wcześniej: niemieckie Szpice). Czworonogi są bardzo niezależne, samodzielne i nie lubią spoufalać się z obcymi. Dobrze znoszą życie w zimnym klimacie zważywszy na pierwotnie pełnione funkcje i pochodzenie.

Anatolian to rasa dużego górskiego psa pasterskiego, która wywodzi się prawdopodobnie od molosów sprowadzonych przez plemiona przybyłe w rejony Ankary około 1000 lat temu. Ich wcześniejsze pochodzenie nie jest do końca jasne. Psy są bardzo samodzielne i mają dominujący charakter, dlatego nie nadają się dla początkującego właściciela. Obecnie psy cieszą się coraz większą popularnością w Stanach Zjednoczonych.

Berneński pies pasterski to rasa wrażliwa na wysokie temperatury, gdyż wywodzi się z terenów wysokogórskich i jest raczej przyzwyczajona do surowego klimatu. Psy mają gęstą, bardzo bujną sierść z obfitym podszerstkiem, więc źle znoszą upały. Berneńczyki są powszechnie znane na wszystkich kontynentach i cieszą się dużym uznaniem wśród hodowców. Nie sprawiają problemów wychowawczych i są łatwe w prowadzeniu.

Chow Chow były niegdyś wykorzystywane jako środek transportu w górach Tybetu. To bardzo wytrzymała rasa, która z łatwością dostosuje się do wszystkich warunków pogodowych. Psy posiadają grubą, bujną szatę, dlatego też ciężko znoszą okresy nagłych zwyżek temperatur. Są dość trudne w prowadzeniu i mogą sprawiać problemy w szkoleniu. Wymagają zdecydowanego i konsekwentnego podejścia treningowego.

Owczarki niemieckie cieszą się ogromną popularnością na całym świecie. Psy są bardzo wytrzymałe, odporne na trudne warunki pogodowe i niewymagające. Mogą żyć na zewnątrz, o ile właściciel zapewni im odpowiednio przygotowaną budę. Owczarki mogą sprawiać problemy niedoświadczonemu właścicielowi; wymagają konsekwentnego szkolenia i zdecydowanego opiekuna.

Duży szwajcarski pies pasterski coraz częściej pełni rolę psa rodzinnego. Wcześniej wykorzystywano go głównie do pilnowania stad zwierząt gospodarskich i pilnowania obejścia. Psy są odporne na trudne warunki klimatyczne i przystosowane do wykonywania ciężkich prac w niskich temperaturach.

Owczarek pirenejski to inteligentny, aktywny i zawsze gotowy do pracy pies, który nie toleruje życia w zamknięciu. Wymaga konsekwentnego wychowania. Jeżeli nie ma zajęcia i większość dnia spędza w zamknięciu, może ujawnić skłonności do destrukcji. Dobrze sprawdza się w psich sportach.

Karakachan to rzadka rasa psa niespotykana praktycznie poza Rosją i Kaukazem. Psy są niebywale skuteczne w ochronie stad zwierząt przed drapieżnikami i bardzo podatne na szkolenia. Pierwotnie psy należały do koczowniczych plemion pasterskich z Bułgarii i Grecji. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu pełniły funkcje psów służbowych i patrolowały tereny górskie wraz ze strażnikami granicznymi.

Keeshond, inaczej szpic wilczy, to rasa powstała na skutek skrzyżowania szpica pomorskiego, samojeda i norweskiego elkhunda. Długi włos doskonale chroni psy przed niskimi temperaturami i surowymi warunkami klimatycznymi. Właściciel muszą być przygotowani na konieczność przeprowadzenia pełnego szkolenia z zakresu posłuszeństwa. Psy są z natury bardzo uparte i dominujące.

Kuvasz były w przeszłości wykorzystywane do pilnowania stad bydła przed drapieżnikami. Powszechnie używano je także w czasie polowań na dziki – mają doskonały węch i z łatwością tropią ofiarę. Dzisiaj kuvasze to przede wszystkim psy rodzinne i stróżujące. Mogą żyć niemal w każdych warunkach; są bardzo wytrzymałe. Gruba warstwa włosa chroni czworonogi przed zimnem i szkodliwymi warunkami atmosferycznymi.

Nowofundland to rasa wywodząca się z Nowej Fundlandii powstała w wyniku skrzyżowania psów zamieszkujących wyspę Indian Beotuk z dużymi psami do polowań na niedźwiedzie przywiezionych ok. XI stulecia przez Wikingów. Pies Nowofundland jest odporny na niskie temperatury i może żyć w nawet bardzo surowych warunkach klimatycznych. Pierwotnie psy były wykorzystywane do pracy w lodowatej wodzie!

Elkhundy szare i czarne są praktycznie niespotykane na terenie Polski, za to powszechnie występują w rodzinnej Norwegii. Psy posiadają gęsty, długi włos, który pozwala im pracować w najcięższym klimacie. Psy były pierwotnie wykorzystywane do polowania na łosie. To inteligentne acz uparte czworonogi, które mogą sprawiać problemy w czasie szkolenia.

Bernardyny to psy przyzwyczajone do ciężkiej górskiej pracy. Rasa wzięła swoją nazwę od klasztoru kanoników regularnych na Wielkiej Przełęczy św. Bernarda, w którym pełniły rolę psów stróżujących i pociągowych. Z czasem objęły funkcję górskich przewodników i wypuszczały się w góry w poszukiwaniu pielgrzymów zaginionych w czasie śnieżycy. Psy mogą żyć w każdych warunkach klimatycznych.

Samojedy od setek lat towarzyszyły plemieniu Samojedów (zamieszkującego niegdyś tereny Syberii), którzy wykorzystywali je jako psy zaprzęgowe i myśliwskie. Psy spełniały szczególną rolę – jako że posiadały grube wierzchnie okrycie były często wpuszczane do namiotów, gdzie ogrzewały swoich właścicieli. Do Europy trafiły pod koniec XIX wieku i niemal od razu zyskały ogromną popularność wśród hodowców.

Shiba Inu to rasa wywodząca się z górzystych terenów Japonii. Środowiskiem życia shiby inu były górzyste obszary położone nad brzegiem Morza Japońskiego, gdzie wykorzystywano je do polowań na dziką zwierzynę i ptactwo. Jako że shiba inu z założenia jest psem górskim, musi być odporny na trudne warunki atmosferyczne i niskie temperatury. W 1937 roku shiba inu została uznana za japoński pomnik przyrody.

Husky Syberyjski to rasa pierwotna pochodzącą z rejonu Kołymy w północnej Syberii hodowana przez Czukczów oraz Kamczadalów, Koriaków i Jukagirów. Każda grupa wytworzyła swój własny typ psa dostosowany do trudnych warunków pogodowych, niebywale wytrzymały i efektywny. Husky nie zmieniły się zbytnio w ciągu setek lat. To psy w typie pierwotnym, bardzo uparte i samodzielne w działaniu.

Mastif Tybetański to stara rasa psa wykorzystywana niegdyś do zaganiania zwierząt i stróżowania. Trudne warunki bytowe Tybetu wymogły ukształtowanie psa uniwersalnego i odpornego na niskie temperatury. Psy nie sprawiają zazwyczaj problemów wychowawczych, niemniej wymagają konsekwentnego prowadzenia i odpowiedzialnego szkolenia.

Terier Tybetański wywodzi się z terenów, które przez dłuższy czas były odizolowane od świata. Psy musiały przystosować się zatem do trudnych warunków i przetrwać w górzystych i śnieżnych rejonach. To bardzo wytrzymała rasa o minimalnych wymaganiach i zdolnościach adaptacyjnych. W Polsce bardzo rzadko spotykana rasa psów.